the prwc blog


June 7, 2007 Regular Issue
July 25, 2007, 12:19 pm
Filed under: Ang Bayan

1. Editoryal: Samantalahin ang lumalalim na krisis pampulitika. Ang naghaharing rehimeng Arroyo na mismo ang lumilikha ng kundisyon para sumambulat ang tumitinding krisis pampulitika at humantong ito sa maigting na pagtutuos sa pagitan nito at ng mamamayan.

Sa desperadong pagpupumilit ng rehimen na makapangunyapit sa poder lampas pa sa 2010, ginawa nito ang lahat para maipanalo ang mga kandidato nito sa kagaganap na eleksyon. Nagsagawa ito ng todo-todong pandaraya at maruruming maniobra, panggigipit sa mga kalaban at malawakang paghahasik ng karahasan.

Sa pamamagitan ng pagkopo nito ng malaking mayorya sa Kongreso at mga lokal na pamahalaan, tinitiyak ng rehimen na mahaharang nito ang panibagong impeachment. Mairaratsada na rin nito ang matagal nang ipinagpipilitang pagbabago sa konstitusyon upang bigyang-daan ang higit na panunupil nito sa bayan at pagkapit sa poder. Sa gayon, inaasahan nitong mas maluwag na makatatamasa ito at ang amo nitong imperyalismong US ng higit na biyaya sa ekonomya, pulitika at militar sa kapinsalaan ng bansa at mamamayang Pilipino.

Sa kabila ng todo-todong pagsisikap na dayain ang eleksyon, hindi nito lubusang nakontrol ang eleksyon sa Senado, party-list at sa ilang distritong kongresyunal at lokal na pamahalaan. Pero hanggang sa huling sandali’y pilit na sinisikap pa rin ng kampong Arroyo na makapaglaglag pa ng kandidato ng oposisyon at makapagpapasok ng mga kandidato ng Malacañang.

Gumagawa rin ang Comelec at mga opereytor ni Arroyo ng iba’t ibang paraan sa pandaraya upang mabawasan pa ang makukuhang pwesto ng mga progresibong organisasyong party-list.

Lalong nagpupuyos ang damdamin ng mamamayan sa tuluy-tuloy pang nalalantad na matitinding kaso ng pandaraya at pandarahas sa eleksyon na kalakha’y kagagawan ng kampong Arroyo. Pinakahuli lamang ang mga ito sa mahaba nang listahan ng mga pang-aabuso at paglapastangan sa kanilang mga karapatan at interes.

Sariwa pa rin sa isipan ng mamamayan ang huwad na pagkapanalo ni Arroyo noong 2004 na pinatampok ng iskandalong “Hello Garci.” Saksi sila kung papaano inabuso ni Arroyo ang kapangyarihang hindi karapat-dapat na mapasakanya. Hindi na nila mapalalampas muli ang pagsangkalan na naman ng pekeng pangulo sa huwad na pananagumpay ng kanyang mga alipures para supilin ang mga lumalaban sa rehimen at itulak ang mga hakbanging magbibigay-daan sa tuluy-tuloy na pamamayagpag nito sa kapangyarihan.

Pinabubulaan ng lubhang paghihikahos ng dumaraming mamamayan ang ipinagmamalaki ng rehimeng Arroyo na pag-unlad umano ng ekonomya. Taumbayan ang bumabalikat sa pagbayad ng mabigat na pasaning buwis at utang na ipinapataw ng rehimen. Pero ang isinusukli naman sa kanila’y salat at bulok na mga batayang serbisyong panlipunan. Samantala, buong kahayukan ang pandarambong ng mga imperyalistang dayuhan at kakutsaba nilang malalaking kumprador at burukrata. Bagsak ang lokal na industriya at agrikultura at papalala ang disempleyo dahil sa mapagsamantala, mapang-api at maka-imperyalistang mga patakaran sa ekonomyang masugid na itinataguyod ng rehimeng Arroyo.

Ibayo pang pagkasuklam ang nararamdaman ng mamamayan sa rehimen at mga armadong galamay nito dahil sa walang tigil na mga pamamaslang, pagdukot, malawakang terorismo at iba pang paraan ng panunupil sa mga aktibista at mamamayang mahigpit na tumututol sa umiiral na bulok at malupit na paghahari.

Batid ng rehimen na ang mga rebolusyonaryo at progresibong pwersa at masusugid na oposisyunista ang pinakamalalaki, pinakasolido at pinakamalalakas na sagka sa pagpapalawig pa ng paghahari nito lampas sa kasalukuyang termino ni Arroyo. Dahil dito’y nagbalangkas na rin ang rehimen ng plano para patindihin ang panunupil at saywar mula 2007 hanggang 2010 na tumatarget sa mga pangunahin nitong kaaway. Oras na magkabisa na ang Anti-Terrorism Law sa Hulyo, isa ito sa mga magiging pangunahing instrumento ng karahasan at panunupil na gagamitin ng rehimen laban sa kanila.

Dapat nang itransporma ang nag-uumapaw na galit ng mamamayan kay Gloria Arroyo upang mabuo ang isang malawak at malakas na kilusang protestang hahantong sa tuwiran at mapagpasyang pakikipagtuos sa rehimen. Dapat pabilisin ang pagmumulat, pag-oorganisa at pagpapakilos sa mamamayan sa kalunsuran at kanayunan para mabuo ang malakas na pwersang may kapasyahang lumaban at humamon sa rehimen. Dapat ding buuin ang pinakamalawak na nagkakaisang prenteng anti-Arroyo na magsusulong ng higanteng kilusang protestang hahantong sa pagpapatalsik sa kamuhi-muhing naghaharing pangkatin.

Dapat ding pabilisin ang pagpapalaki at pagpapalakas ng Partido, Bagong Hukbong Bayan, mga rebolusyonaryong organisasyong masa at mga rebolusyonaryong base. Mahalaga ang malawakang paglulunsad ng masisiglang rebolusyonaryong pagkilos ng masa.

Kailangang patuloy na paigtingin ang mga taktikal na opensiba ng BHB para parusahan ang mga pasistang armadong pwersang nagsisilbing pangunahing salalayan ng rehimen at dulutan sila ng mga suntok sa katawan at ulo na mabisang makapagpapahina sa rehimen at makapag-aambag sa pagpapabilis ng pagbabagsak nito.

2. Talamak na dayaan sa Mindanao. Lalong nagiging garapal at talamak ang pandaraya ng rehimeng Arroyo sa nakaraang halalan ngayong nasa dulo na ng bilangan ng mga boto. Walang rendang ginagamit ang Comelec, militar at iba pang makinarya ng estado upang dayain at manipulahin ang resulta ng eleksyon, kasabwat ang mga warlord sa malalaking bahagi ng Autonomous Region of Muslim Mindanao.

Katulad noong eleksyon ng 2004, susi ang pandaraya sa mga eryang ito para makapiga ng dagdag pang mga boto. Dito ginagawa ng rehimen ang lahat ng makakaya nito upang pilit pa ring maipasok ang kahit isa pang kandidato sa pagkasenador mula sa Team Unity at isabotahe ang eleksyon sa party-list laban sa mga progresibong partido.

Deka-dekada nang talamak ang dayaan sa mga prubinsya sa Lanao, Zamboanga Peninsula, Cotabato, Maguindanao, Sulu, Basilan at Tawi-tawi. Noong 2004, tumampok ang mga lugar na ito dahil sa pagkakasangkot ng mga upisyal nito sa Comelec sa nalantad na kaso ni Comelec Commissioner Virgilio Garcillano, pangunahing opereytor sa pandaraya ni Arroyo sa eleksyon sa Mindanao at naging notoryus sa buong bansa bilang “Garci.”

Nitong nakaraang eleksyon, daan-daang libo ang hindi nakaboto sa Maguindanao at Lanao del Sur. Ang mga Election Inspector o mga sundalo ang pumupuno ng mga balota. Sa maraming lugar sa Zamboanga, iisa o iilang sulat-kamay na lamang ang pumupuno sa mga balota. Sa ilan pang lugar, wala man lamang naidaos na eleksyon at sa halip, nagmanupaktura na lamang ang mga Board of Canvassers ng mga election return (ER).

Sa Lanao del Sur, wala ni isa sa 13 bayan ang nakapagdaos ng eleksyon noong Mayo 14 dahil sa karahasan at mga iregularidad. Sinadya ang mga pambobomba sa lugar upang maipahuli ang eleksyon dito at sa gayo’y maibenta ang mga boto ng mga manipulador sa mga kandidato para sa Senado at party-list na handang magbayad nang mas mahal sa pag-asang makapaghabol ng panalo.

Idinaos ang espesyal na eleksyon sa Lanao del Sur noong Mayo 23 at 27. Nagrehistro rin ng imposibleng paglaki ng bilang ng mga rehistradong botante mula 275,572 tungong 396,913 ang prubinsyang ito mula 2004. Lalong kaduda-duda na sa dalawang bayan dito, lumaki nang mahigit 100% ang bilang ng mga botante at mahigit 60% hanggang 80% naman sa tatlo pa.

Lalong talamak ang dayaan sa Marawi City kung saan nagaganap ang bilangan para sa buong Lanao del Sur. Kasabwat ang matataas na upisyal ng Comelec, gumagana bilang mga opereytor ng mga sindikato sa pandaraya ang mga lokal na pulitiko sa lugar na namimili at nagbebenta ng mga boto at nagpapatakbo ng mga operasyon sa manipulasyon ng mga bilangan.

Sa Sulu, ibinunyag ng isang guro ang mga detalye sa pandaraya ng Comelec sa kanilang bayan. Ayon sa gurong si Darwiza Lim Alfad, walang naganap na eleksyon noong Mayo 14 sa kanilang baryo pero pinalabas ng Comelec na nakakuha roon ng 12-0 panalo ang Team Unity. Ayon sa salaysay niya, inutusan lamang sila ni Pakulin Sulaiman, municipal election officer, na punuan ang mga ER sa isang bahay. Pagkatapos ay inutusan si Alfad na pirmahan ang mga ER at dalhin ang mga ito sa munisipyo.

Sa pagbibilang ng mga boto, may mga kaso kung saan sadyang di binibilang ang mga boto ng Genuine Opposition kaya panay “zero” o halos wala silang boto. Gayundin, ang mga ibinotong organisasyon sa party-list ay pinapalitan ng mga pangalang idinidikta ng mga lokal na pulitikong alipures ng Malacañang. Sa maraming lugar at pagkakataon, sadyang hindi pinagagalaw sa mga botante ang espasyo sa balota para sa Senado at party-list. Sa pagkanbas na lamang sa mga munisipyo pinupunuan ang mga blangkong espasyong ito.

Sa maraming lugar, pinagbawalan ng mga sundalo at mga upisyal ng Comelec na makapasok at makapagbantay ang mga poll watcher at mga tagamasid. Laganap ang dayaan maging sa mga lugar na may presensya ang mga mamamahayag, mga poll watchdog (mga nagbabantay sa mga anomalya) at mga poll watcher. Maraming presinto ang walang listahan ng mga botante kaya kahit sino na lamang, kabilang ang mga bata, ay pwedeng bumoto. Hindi nilalagyan ng indelible ink ang mga bumoto, kaya paulit-ulit silang nakaboboto. Maraming nakasaksi sa mga poll watcher ng mga kandidato ni Arroyo na nagdidikta sa mga botante sa loob mismo ng presinto. Maraming mamamayan na natakot na bweltahan sila ng mga sundalo at armadong alipures ng madadayang makapangyarihang pulitiko.

Sa kabila ng napakaraming reklamo laban sa mga upisyal ng Comelec sa maraming lugar sa Mindanao na nasangkot sa mga anomalyang nalantad sa “Hello, Garci!” tapes, hindi sila pinalitan kundi itinaas pa ang ranggo.

Sa Maguindanao, apat na gurong nagsilbing Election Inspector ang lumantad upang magbigay ng testimonya kaugnay sa garapal na pandaraya sa kani-kanilang mga lugar. Ayon sa kanila, kasama ang mahigit 50 pang ibang Election Inspector, pwersahan silang isinama ng mga armadong pwersa at dinala sa isang sagingan noong Mayo 14. Sa harap nila, pinunuan ng mga armadong lalaki ang mga balota gamit ang isang gabay na listahang naglalaman ng mga pangalan ng 12 kandidato pagkasenador ng Team Unity at ng mga lokal na kandidato ni Arroyo. Anila, pare-pareho ang bilang ng mga boto na nakuha ng lahat ng mga kandidato ng Team Unity at wala ni isang boto para sa oposisyon.

Sa Lanao del Sur, huli sa akto sa pamamagitan ng bidyo ng ABS-CBN ang mga upisyal ng Comelec na sina Jubil Surmieda at Renault Macarambon na nagpapasok ng mga blangkong ER sa isang hotel sa Marawi City kung saan sikretong pupunuan ang mga blangkong espasyo. Noong una’y itinanggi nila ito at pati ang nangangasiwa roon noon na si Comelec Commissioner Rene Sarmiento ay tumanggi na nagpapasok sila ng mga ER sa hotel. Napilitan na lamang silang umamin nang ipakita sa kanila nina Ricky Carandang at Noel Alamar, mga korespondent ng ABS-CBN, ang kuha sa bidyo.

Tinanggihan ng Comelec ang hiling ng oposisyon na magdeklara ng “kabiguan ng eleksyon” sa North at South Cotabato. Nagpatawag na lamang ang Comelec ng panibagong pagkanbas ng mga boto sa mga lugar na ito.

Sa panibagong pagkanbas, napatunayang nandaya ang mga upisyal ng Comelec sa North at South Cotabato dahil sa malaking pagkakaiba ng resulta ng una at inulit na kanbas. Lumabas sa panibagong kanbas na may 119,000 idinagdag na boto para sa mga kandidato ng Team Unity, habang ginawang iilan ang mga boto para sa Genuine Opposition. Upang palabasing nandaraya rin ang oposisyon, tusong dinagdagan rin ng mga opereytor ni Arroyo ng 38,000 boto ang pangalan ni Loren Legarda.

Sa Maguindanao, idineklara na ng Comelec ang “kabiguan ng eleksyon” at nakatakda na itong magdaos ng espesyal na eleksyon sa prubinsya. Mahigpit na tinututulan ng kandidato ng GO na si Koko Pimentel ang pakanang ito. Aniya, iligal ang magdaos ng espesyal na eleksyon para lamang sa pagkasenador . Lalo lamang titindi ang dayaan at bilihan sa eleksyong ito dahil magpupumilit ang Malakanyang na isingit sa huling pwesto ang kandidato nitong si Miguel Zubiri. Sa halip, dapat na iproklama na ng Comelec ang lahat ng mga nanalong senador. Si Pimentel ngayon ang nasa ika-12 pwesto sa mga nanalong kandidato pagkasenador.

3. Dayaan sa Cagayan. Tulad sa iba pang lugar, naging talamak din ang paggamit ng militar para maghasik ng terorismo sa iba’t ibang bayan sa Cagayan nitong huling eleksyon. Kabilang dito ang sumusunod na mga insidente:

Nangampanya ang AFP laban sa Anakpawis at Bayan Muna sa mga baryo ng Dungeg sa Sta. Teresita at Iska sa Gonzaga. Nananakot at nagbanta sila sa mga “pulong-pulong” sa mga bayan ng Tuao, Allacapan, Piat at Tuguegarao. Bukod sa mga progresibong partido, hindi rin nakaligtas sa saywar at paninira ng AFP ang mga kandidato ng oposisyon.

Sa bisperas ng eleksyon, nag-operasyon ang 17th IB sa mga baryo ng Caruppian, Bunugan at Bagunot sa Baggao. Tantya nilang malakas dito ang Bayan Muna at iba pang progresibo dahil nakinabang ang mga residente sa mga pasilidad na pansaka na mula sa mga pondong pamproyekto ng mga progresibong mambabatas. Pumwesto naman sa mga presinto ang mga elemento ng militar sa mga bayan ng Sta. Teresita at Allacapan. Noong Mayo 14, sa baryo ng Rebecca sa bayan ng Gonzaga at sa mga barangay ng Villa at Dungeg sa Sta. Teresita, pinigilan ng mga elemento ng PNP at AFP ang mamamayang bumoto at kasabay na nangampanya laban sa mga progresibong partido.

Sa bilangan, maraming mga presinto at bayan ang hindi na naglagay sa tally board ng boto ng mga progresibong partido at oposisyunistang senador. Ipinagbawal din ng Comelec ang pagpasok ng mga poll watcher ng mga progresibong partido sa mga lugar kung saan ginagawa ang municipal canvassing.

4. Sistemang party-list, sinasabotahe. Nitong nagdaang halalan, inilunsad ng Malacañang ang isang sistematiko at maruming kampanya ng pandarahas, pananakot at pandaraya upang pahirapan ang mga progresibong party-list at hadlangan ang inaasahang lalo pang pagdami ng mga kinatawan nito sa Kongreso. Lahat na’y ginawa ng Malacañang upang itaboy ang mga progresibong partido sa Kongreso upang pigilan silang epektibong katawanin ang interes ng mamamayan at ilantad sa kabulukan ng naghaharing rehimen.

Nagawa ng Malacañang na ibaba nang husto ang nakuhang boto ng mga progresibong partido kumpara sa nakaraang eleksyon at nagawang ipanalo ang bagong nagsulputan at di kilalang mga grupong pakawala ng Malacañang.

Sa pinakahuling talaan ng boto, bumababa sa ikalawang pwesto ang partidong Bayan Muna, na inasahang mangunguna at makakukuha ng malaking bahagi ng boto sa party-list. Inungusan ito ng grupong BUHAY ng relihiyosong grupong El Shaddai ni Mike Velarde, bagay na labis na ikinagulat at ipinagtaka ng marami.

Nakaambang makapagpaupo ng kinatawan sa Kongreso ang hindi bababa sa limang grupong party-list na may nominadong kilalang alyado ni Arroyo. Kabilang sa mga ito ang mga grupong A TEACHER, ABONO, AGAP, Batas at ARC.

Samantala, nanganganib na mabawasan ang bilang ng mga kinatawan sa kongreso ng Bayan Muna at iba pang mga progresibong partidong tulad ng Gabriela at Anakpawis. Nagawa ito sa pamamagitan ng pagpapatakbo ng napakaraming grupong party-list at pagdaragdag ng mga boto nito. Bagamat hindi lahat ng pakawala ng Malacañang ay makapagpapaupo ng kinatawan sa Kongreso, pinalalaki ng mga ito ang kabuuang bilang ng mga boto para sa party-list. Sa ganitong paraan, lalong napahihirapan ang mga progresibong partido na makakuha ng katumbas ng 2% ng kabuuan.

Pandarahas at pandaraya laban sa Bayan Muna atbp. Pangunahing ginamit ng rehimeng Arroyo ang AFP at PNP upang takutin ang mamamayan laluna sa mga lugar na malakas ang suporta sa mga partidong ito.

Sa Region IX (Zamboanga Peninsula), nagbahay-bahay ang mga militar at pulisya sa mga komunidad at tinakot ang mga lider ng mga progresibong partido para hindi makaboto at makapagtanggol sa kanilang partido ang mga ito. Pinigilan ding pumasok ang mga poll watcher ng mga progresibong grupong party-list sa mga presinto at lugar ng bilangan para walang magawa ang mga ito sa harap ng iba’t ibang pandaraya.

Sa Mindanao, dinagdagan ng mahigit dalawang milyon ang mga boto ng iba’t ibang organisasyon sa party-list na pakawala ng Malacañang. Sa maraming kaso, mas malaki pa ang boto para sa mga ito kaysa sa bilang ng mga rehistradong botante. Sa bayan ng Muhammad Adjul, Basilan kung saan 9,115 lamang ang mga botante, nakakuha ng 26,000 boto ang mga grupong party-list ng Malacañang tulad ng ALIF, YACAP, Aangat Tayo, Ahon Bayan at Sulong Barangay. Sa marami ring kaso, libu-libong boto para sa mga progresibong grupong party-list ang nawala dahil inilipat ito sa mga pakawala o suportado ng rehimen.

Sa ARMM, tiniyak mismo ng upisyal doon ng Comelec na si Rey Sumalipao ang pagdaragdag ng ilampung libong boto para sa ALIF, Biyaheng Pinoy at YACAP. Si Sumalipao, na sangkot din sa pandaraya ni Arroyo noong 2004, ay kilalang tauhan ng dating Comelec Commissioner Virgilio Garcillano.

Sa Zamboanga del Sur at mga prubinsya ng Lanao, ilampung libong boto ang idinagdag sa ALIF. Sa maraming bayan, walang botong nakuha ang ibang grupo. Sa Zamboanga Sibugay, mahigit 36,000 boto ang idinagdag sa COOP-NATCO at UNI-MAD.

Nakita naman sa isang ER sa Caloocan na daan-daang boto ang iniulat na nakuha ng Kasangga, ang partido ng kapatid ni Mike Arroyo, gayong ayon sa mga ulat sa presinto ay mabibilang lamang sa daliri ng isang kamay ang natanggap nitong mga boto.

Veterans formula. Upang lalo pang bawasan ang bilang ng mga kinatawan ng mga progresibong partido, inianunsyo ng Comelec nitong Hunyo 4 na ipatutupad nito ang bagong sistema ng pagtatakda ng bilang ng mga uupong kongresista. Mula 1998, bawat 2% ng kabuuang boto sa party-list ay may katumbas na isang kinatawan, at ang bawat partido sa sistemang party-list ay maaaring magkaroon ng maksimum na tatlong representante sa Kongreso.

Kapalit nito, inianunsyo ng Comelec na ipatutupad nito ngayon ang “Veterans formula” na pinagpasyahan ng Korte Suprema noong 2001. Mahigpit itong tinutulan ng iba’t ibang sektor kaya hindi ito ipinatupad ng Comelec noong mga nakaraang eleksyon. Batay sa nasabing pormula, ang nangunang grupong party-list na lamang ang magkakaroon ng tatlong pwesto at ang iba pang nakakuha ng 2% o mahigit na boto ay magkakaroon ng isa hanggang dalawang pwesto na lamang.

Sa kabila ng iba’t ibang paraan para gipitin at dayain ang mga progresibong grupong party-list, lumampas na sa 6% ang nakuhang boto ng Bayan Muna habang nakaipon na ng mahigit 4% ang Gabriela at mahigit 2% ang Anakpawis–tatlo sa mga progresibong partidong pinag-iinitan ni Arroyo at mga namumunong upisyal niya sa Malacañang at sandatahang lakas.

Batay sa dating kalakaran, makakukuha pa rin ang Bayan Muna ng maksimum na tatlong pwesto. Ang GWP naman ay makakukuha ng minimum na dalawang pwesto at ang Anakpawis ay may minimum na isang pwesto. Kung itutuloy ng Comelec ang desisyon nito, dalawang kinatawan na lamang ang makukuha ng Bayan Muna. Gayundin, isa na rin lamang ang makukuha ng Gabriela Women’s Party at posibleng hindi makapagpapaupo ng kinatawan ang Anakpawis.

5. Pagpapalaya kay Ka Bel, iniutos ng Korte Suprema. Kasunod ng pagbasura ng Korte Suprema noong Mayo 31 sa kasong rebelyong isinampa laban kay Anakpawis Party Rep. Crispin “Ka Bel” Beltran at lima pa sa tinaguriang “Batasan 6”, binigyan ng pansamantalang kalayaan ang mambabatas nitong Hunyo 4. Pinahintulutan siya ni Makati Regional Trial Court Judge Elmo Alameda na dumalo sa huling tatlong sesyong araw ng ika-13 Kongreso na magtatapos sa Hunyo 7.

Binatikos din ng Korte Suprema ang Department of Justice at binalaan na huwag gamitin ang batas at ang upisinang ito para sa makikitid na adyenda ng mga pulitiko.

Mula sa Philippine Heart Center (PHC), mainit na sinalubong si Ka Bel ng kapwa kongresman at mga tagasuporta nang siya’y dumating sa Batasan Pambansa Complex noong hapon ng Hunyo 4. Nakasuot ng pulang barong Tagalog si “Ka Bel” at gayundin ang karamihan sa mga tagasuporta niya.

Paglapag niya sa kongreso, sinagpang ni Ka Bel ang pagkakataon upang muling igiit na walang batayan ang kasong rebelyong isinampa laban sa kanya at kina Rep. Satur Ocampo, Teodoro Casiño at Joel Virador ng Bayan Muna; Rep. Rafael Mariano ng Anakpawis; at Rep. Liza Maza ng Gabriela Women’s Party.

Sinagpang din niya ang pagkakataon upang magsalita kaugnay sa mga usaping kinakaharap ng masang anakpawis. Pangunahin na rito ang kanyang panukala para sa P125 dagdag na sahod ng mga manggagawa at P3,000 across the board increase sa sweldo ng mga kawani ng gubyerno.

Kasabay nito, naghapag ng petisyon si Ka Bel sa Korte Suprema para sa kagyat at ganap na pagpapalaya sa kanya. Magsasampa rin siya ng kaso laban sa lahat ng mga sangkot sa kanyang pag-aresto at detensyon. Hinihiling niya sa korte na bigyan siya ng isang milyong pisong danyos perwisyos sa bawat buwan na iligal siyang ikinulong.

Ni minsan ay hindi nanahimik si Ka Bel sa labinlimang buwang pagkakabimbin niya sa PHC. Tuluy-tuloy ang kanyang pagbatikos sa mga krimen ng rehimen at sa pampulitikang panggigipit na dinaranas ng mga katulad niyang progresibo.

Sa harap ng desisyon ng Korte Suprema, desidido pa rin sina Secretary of Justice Raul Gonzalez, Solcitor-General Agnes Devanadera at National Security Adviser Norberto Gonzales, at si Executive Secretary Eduardo Ermita, ang namumuno sa Cabinet Oversight Committee, na patuloy na ikulong si Ka Bel. Naghapag sila ng “motion for reconsideration” sa katawa-tawang rasong winasak umano ng nasabing desisyon ang sistemang hudikatura ng Pilipinas para lamang pumabor sa “Batasan 6”.

Naganap ang pagbasura ng kasong rebelyon laban sa “Batasan 6” matapos ang serye ng mga kampanya para palayain si Ka Bel. Inilunsad nitong Mayo ng iba’t ibang lider at myembro ng mga lokal at dayuhang samahan ng mga manggagawa ang International Forum for Ka Bel’s Freedom. Nangungunang mga isponsor ang Center for Trade Union and Human Rights, Kilusang Mayo Uno at Free Ka Bel Movement.

Kasabay nito, inilunsad rin ang mga aksyong protesta para sa pagpapalaya kay Ka Bel sa Hongkong, Japan, Denmark, The Netherlands, London, South Korea, U.S.A., Austria, Canada, Australia, New Zealand at iba pang mga bansa. Hiningi rin ng mga internasyunal na delegado na ihinto na ang mga ekstrahudisyal na pamamaslang sa mga myembro ng militanteng grupo at sa mga lokal na kandidato at mga tagapagsuporta nila.

Sa New Zealand, naglunsad ng protesta ang pinuno ng Free Ka Bel Movement na si Dennis Maga para kundenahin ang pampulitikang paniniil at ilantad ang ekstrahudisyal na mga pamamaslang isang linggo bago pumunta si Gloria Arroyo sa naturang bansa. Laking kahihiyan ni Arroyo nang tumampok sa buong mundo ang protesta ni Maga nang ipasok niya ang kanyang sarili sa isang kulungan sa tapat mismo ng gusali ng parlamento sa New Zealand.

Dinaluhan ni Arroyo ang Asia-Pacific Regional Interfaith Dialogue sa New Zealand noong Mayo 29-31.

6. (Pananalanta ng pasistang estado) Pastor, dinukot at tinortyur. Patuloy ang pasistang pananalanta ng mga berdugo ng rehimeng Arroyo nitong nakaraang dalawang linggo. Pinakatampok sa mga kasong nakalap ng Ang Bayan ang pagdukot at iligal na pagkulong sa isang progresibong pastor at lider-masa sa Laguna.

Hunyo 6. Dinukot si Gilbert Rey Cardeno, 27, tagapangulo ng Bayan Muna-South Cotabato, bandang alas-11 ng umaga sa Barangay Crossing Dos, Koronadal City. Si Cardeno ang pinakabatang kagawad ng National Council ng Bayan Muna.

Mayo 28. Dinukot ng mga elemento ng 730th Combat Wing ng Philippine Air Force mula sa kanyang bahay sa Barangay Bunducan, Nasugbu, Batangas mga alas-10 ng gabi si Diego Samonteza, myembro ng lokal na tsapter ng Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP) at Karapatan. Walang ipinresentang mandamyento de aresto ang militar nang dukutin ang biktima. Kahit maraming nakapagtestigo, mariing pinabulaanan ng militar na nasa kanilang kustodiya si Samonteza. Sa halip ay itinuro nito ang mga pulis ng Calabarzon. Itinuro naman ng mga pulis ang AFP bilang salarin.

Samantala, sa Pampanga, pinatay ng dalawang nakamotorsiklong salarin si Mario Nulud, 47, punong barangay ng San Juan Bautista, Guagua sa tapat ng kanyang bahay mga alas-9:30 ng umaga. Si Nulud ay nagsilbing tagapangampanya ng kapapanalo pa lamang na gubernador ng Pampanga na si Fr. Ed Panlilio. Pinaniniwalaang utak ng naturang pagpaslang ang jueteng lord na si Rodolfo “Bong” Pineda, asawa ni Lilia Pineda, ang natalong kandidato pagkagubernador. Nitong nakaraang linggo, pinaslang din ang dalawa pang punong barangay mula sa mga bayan ng Porac at Mabalacat. Pareho silang tagasuporta ni Panlilio.

Mayo 27. Dinukot at tinortyur ng mga operatiba ng Naval Intelligence Security Forces (NISF) sa Barangay Malaban, Biñan, Laguna, mga alas-5:30 ng hapon si Berlin Guerrero, 44, pastor ng United Church of Christ in the Philippines (UCCP) at dating tagapangulo ng Bayan. Nakabimbim siya ngayon sa Camp Pantaleon Garcia ng PNP sa Imus, Cavite.

Inaresto si Guerrero dahil umano sa mga kasong pagpatay at inciting to sedition subalit walang ipinakitang mga mandamyento de aresto ang mga dumakip sa kanya. Nang ipakita na sa midya si Guerrero ay may mga bakas siya ng tortyur sa kanyang katawan.

Nasaksihan ang pagdukot sa pastor ng kanyang asawang si Merlinda, 40 at mga anak na sina Julian Mark, 16, Lora Wigbertte, 15 at Jarius Vinces, 13. Pauwi na ang pamilya mula sa paggunita ng UCCP sa unang anibersaryo ng pagpaslang kay Noel Capulong, regional coordinator ng Bayan Muna sa Southern Tagalog, nang sila’y dukutin sa tapat ng Seven Gas Station sa Casile Road. Isinakay sila sa isang kulay puting L-300 van na walang plaka. Pinalaya ang mag-iina pero tinangay ng NISF ang pastor. Kinabukasan ay tinawagan ni Guerrero si Mylene para sabihing nasa kustodiya siya ng PNP-Cavite.

Mayo 21. Pinatay ng mga armadong badigard ng isang pulitiko sa Cavite si Dodie Nuñez, photojournalist ng “Katapat”, alas-9 ng gabi habang papauwi sa kanyang bahay sa General Mariano Alvarez. Ang “Katapat” ay isang lokal na pahayagan na pagmamay-ari ni Archie Gadang, na kumandidato pagka-gobernador laban kay Ireneo Maliksi noong nakaraang eleksyon. Isa si Nuñez sa mga naglantad ng korapsyon sa administrasyong Maliksi. Si Gadang ay may nakabimbing kaso na libelo ngunit nakapyansa kaya nakalaya.

Mayo 20. Tinangkang dukutin sa Las Piñas City ng mga berdugo ng rehimeng Arroyo si Roy Valdez, nominado ng Anakpawis para sa Kongreso, mga alas-9 ng umaga. Ang mga nagtangkang dumukot ay mga elemento ng Criminal Investigation and Detection Group at ilan pang militar na sakay sa isang L-300 van na may plakang WNM 238 at isang Revo van na may plakang XDM 541. Tatlo pang motorsiklo na may tagdadalawang operatiba ang nagsilbing lookout at back-up para sa naturang grupo. Nakabantay ang mga salarin malapit sa kanyang bahay at minanmanan pa ang paligid ng 20 kataong nakasibilyan. Sa tulong ng mga kaibigan at kapitbahay, nakatakas si Valdez sa naturang pagkakahon. Si Valdez ay bise-presidente rin ng KMU National Council.

Mayo 10. Inambus ang ika-pitong nominado ng Anakpawis na si Orly Marcellana ng mga berdugo ni Gloria Arroyo sa Barangay Sala, Cabuyao, Laguna alas-3:30 ng hapon. Kagagaling nina Marcellana at Virgilio Batarlo sa upisina ng Anakpawis papuntang Calamba City nang napansin nilang sinusundan ang kanilang sinasakyang dyip ng dalawang nakabonet na taong nakamotorsiklo. Nang dumaan sila sa isang istasyon ng gasolina, dumating ang dalawa pang tao na ang isa ay may bitbit na M16. Agad tumalon si Marcellana at tumakbo sa malapit na komunidad. Humingi siya ng saklolo at nabigo ang tangkang patayin siya.

Si Marcellana ay pangkalahatang kalihim ng KASAMA-Timog Katagalugan, ang rehiyunal na organisasyon ng mga magsasaka sa rehiyon at regional coordinator ng Anakpawis-Southern Tagalog. Balo siya ng yumaong pangkalahatang kalihim ng Karapatan-TK na si Eden Marcellana na pinatay ng mga berdugo ni Jovito Palparan, Jr. sa Mindoro Oriental noong Abril 2003.

7. (Pananalanta ng pasistang estado) Karahasan sa Negros. Dalawang magsasaka ang napatay at anim na iba pa ang malubhang nasugatan nitong Hunyo 4 nang pagbabarilin sila ng mga pribadong gwardya ni Roberto Cuenca, isang malaking asendero na kaalyado ni Gloria Arroyo. Ang mga magsasaka ay pawang mula sa Hacienda Velez-Malaga sa Negros Occidental. Iginigiit lamang nila ang kanilang karapatan bilang mga “benepisyaryo” ng Comprehensive Agrarian Reform Program (CARP) ng gubyerno.

Pinasok ng may 100 magsasakang myembro ng Task Force Mapalad (TFM) ang limang ektaryang lupain sa Hacienda Velez-Malaga sa Barangay Robles, La Castellana na iginawad na ng Department of Agrarian Reform (DAR) sa 57 magbubukid ng asyenda na nabigyan na ng CLOA o Certificate of Land Ownership Award. Ang lupang ito ay bahagi ng umaabot sa 144 ektarya na iginigiit ng mga kasapi ng Task Force Mapalad na dapat mapasakamay nila sa kabuuang 446-ektaryang lupain ni Cuenca, isa sa mga nangungunang kroni noon ng diktador na si Marcos.

Tatlong ektarya na ang nabungkal ng mga magsasaka nang bigla silang paputukan ng shotgun ng tatlong bantay ni Cuenca na nakakubli sa mga punong kahoy. Napatay agad sina Alejandro Garcesa, 70, at Ely Tupas, 52, na parehong may mga hawak na CLOA. Nasugatan sina Jude Capitania, 32; Jobert Malayas, 25; Rene Florendia, 27; Alan Hagocoy, 26; Norberto Diamante, 47; at Andre Barcoma, 17.

Iginawad ni DAR Sec. Nasser Pangandaman sa mga magsasaka ang karapatang bungkalin ang lupa makaraan ang halos isang buwang hunger strike ng mga kasapi ng TFM sa upisina ng DAR sa Quezon City mula Pebrero 23 hanggang Marso 22 nitong taon. Ngunit mariin itong tinutulan ni Cuenca. Sa tulong ng kaibigan niyang si Rep. Ignacio “Iggy” Arroyo ay ginamit nila ang kuneksyon sa Malacañang para hindi matuloy ang aktwal na paghawak ng mga benepisyaryo sa lupa. Ibinigay na dahilan ang di pa raw natatapos na sarbey na magtatakda kung papaano hahatiin ang lupa.

Nanood lamang ang mga tropa ng Regional Mobile Group ng PNP habang nangyayari ang pamamaril, ayon sa mga nakasaksi.

8. (Matatagumpay na opensiba ng BHB) Matatagumpay na ambus sa Luzon at Visayas. Di bababa sa sampung elemento ng kaaway ang napatay at 14 ang nasugatan sa mga taktikal na opensiba na inilunsad ng Bagong Hukbong Bayan (BHB) sa iba’t ibang dako ng kapuluan mula Mayo 24 hanggang 31. Limang iba’t ibang kalibre ng armas ang nasamsam sa mga armadong aksyong ito.

Sa Compostela Valley. Dalawang CAFGU ang napatay ng mga isnayper ng BHB sa Barangay Pasian, Monkayo noong Mayo 31.

Bago ito, isang sundalo ang napatay sa isang labanan sa pagitan ng 25th IB at BHB sa ilalim ng Front 27 sa Sityo Mahayag, Barangay Banawe, Mawab noong Mayo 29, alas-8 ng umaga.

Sa Aurora. Tinambangan ng BHB sa Sityo Igang, Barangay Dimasaet, Dilasag ang 40 kataong yunit ng “B” Coy ng 48th IB noong Mayo 29, bandang alas-6:30 ng gabi. Pauwi ang mga ito sa kanilang hedkwarters sa Barangay Dibacong mula sa isang operasyon nang masabugan ng command-detonated land mine ang sinasakyan nilang siksbay. Isa ang napatay at siyam ang nasugatan, kabilang ang hepe ng “B” Coy na si 2Lt. Renente Macario.

Sa Masbate. Dalawang M16 at isang M14 ang nasamsam ng mga kasapi ng Jose Rapsing Command ng BHB nang tambangan nila ang mga elemento ng 9th IB noong Mayo 27 sa Barangay Docol, Baleno. Apat na sundalo ang namatay at tatlong iba pa ang nasugatan sa labanang tumagal nang halos tatlong oras.

Sa isang pahayag, sinabi ni Kasamang Greg Bañares, tagapagsalita ng National Democratic Front sa Bicol na tatlong sundalo ang agad na nabuwal sa unang bugso ng putukan. Nadagdagan pa ang mga kaswalti ng kaaway nang tambangan din ng BHB ang mga pwersang panaklolo.

Nagsilbing pain para magsidatingan ang mga inambus na sundalo ang pagdisarma ng isang iskwad ng BHB noong Mayo 26 sa nag-iisang bantay ng cellsite ng Globe sa Barangay Lahung, Baleno. Nakumpiska mula sa kanya ang isang .38 at isang 12-gauge shotgun.

Sa Negros Oriental. Pinarusahan ng mga Pulang mandirigma noong Mayo 26 sa bayan ng La Libertad si Sgt. Jonimar Emperado, isang operatibang paniktik ng Philippine Air Force. Ang sarhento ay pangtatlo nang operatibang paniktik ng militar na pinarusahan ng mga myembro ng Leonardo Panaligan Command ng BHB.

Sa Camarines Norte. Isang sundalo ang napatay nang harasin ng BHB noong Mayo 25 ang isang kampo ng militar sa Barangay Tuacang, Basud.

Sa Quezon. Isang sundalo ng 3rd Special Forces Coy ang napatay at dalawa pa ang nasugatan nang magkaengkwentro ang BHB at militar sa Barangay Cagsiay, Mauban noong Mayo 24.

9. Hindi mga batang sundalo. MARIING pinabulaanan ng PKP na mga batang mandirigma ang tatlong kabataang nasa kamay ngayon ng AFP. Binatikos ng PKP ang anito’y pang-iintriga at pagsisinungaling ng AFP at paggamit nito sa mga bata sa mga operasyong counter-insurgency at saywar nito.

Pilit na pinalalabas ng AFP na isang batang gerilya ang 16 na taong gulang na lalaki na dinakip ng mga elemento nito noong Hulyo 3 sa Barangay Milawid, Panukalan, Quezon.

Bago ito, dinakip din ng mga elemento ng 19th IB noong Mayo 27 ang isang 16 anyos na buntis na babae mula sa kanyang bahay sa Barangay Tag-abaca, Leyte, Leyte at pinaratangan din siyang “batang mandirigma”. Isa pang 17 anyos na lalaking sumuko umano noong Mayo 26 sa militar sa Leyte, Leyte ang pinalalabas na menor de edad na myembro ng BHB.

10. Papalaki ang bilang ng kabataang hindi nakakapag-aral. Umabot sa 3.4 milyong mga bata at kabataan ang hindi nakapasok nang magbukas ang mga paaralan nitong Hunyo 4. Ito ang masaklap na katotohanan ng sistema ng edukasyon sa bansa.

Ayon sa estadistika ng Department of Education, umabot sa 10.6% ang tantos ng drop-out (tumigil sa pag-aaral) sa elementarya at 15.8% sa hayskul noong nakaraang taon. Mayorya sa mga tumigil sa pag-aaral ay mula sa mga pampublikong paaralan.

Ayon sa mga pag-aaral, sa bawat 100 pumapasok sa elementarya ay lilimampu lamang ang makakaabot sa hayskul. Sa 50 mag-aaral, 23 lamang ang makakaabot sa kolehiyo. At sa 23, lalabing-apat lamang ang makatatapos ng kolehiyo.

Papaliit ang bilang ng mga mag-aaral habang tumataas ang antas ng edukasyon. Umaabot sa 20.5 milyon ang nag-aaral sa elementarya at hayskul sa buong bansa habang umaabot lamang sa 2.9 milyon ang nag-aaral sa kolehiyo. Mula rito, 400,000 lamang ang nakapagtatapos bawat taon sa kolehiyo.

Hindi na bago ang usapin ng mga drop-out sa bansa. Gayunpaman, mabilis na lumaki ang tantos nitong nakaraang ilang taon lamang. Noong 2004, umabot sa 73% ang drop-out rate sa kolehiyo. Karamihan sa mga ito ay galing sa mga pribadong paaralan.

Isang tampok na halimbawa na rito ang pagbagsak ng enrollment sa University of the East-Recto. Noong dekada 1990 hanggang maagang bahagi ng 2000, umabot sa 15,000 ang bilang ng mga mag-aaral dito. Noong 2005, halos 11,000 na lamang ang mga estudyante rito. Sa departamento nito sa edukasyon, halos 800 na lamang ang mag-aaral. Karamihan sa mga estudyante ay humihinto na sa pag-aaral at ang iba ay lumilipat sa ibang kolehiyong may mababang matrikula.

Kahit ang mga unibersidad ng estado ay hindi rin ligtas sa lumalaking bilang ng mga drop-out. Sa Polytechnic University of the Philippines-Sta. Mesa, taun-taon ay lumiliit ang bilang ng mga nakakapasok sa nasabing unibersidad. Umabot sa 8,000 ang kanilang pinayagang pumasok kumpara sa halos 60,000 na kumuha ng entrance examination noong nakaraang taon. Ngunit kahit nakapasok na ay napakarami naman ang binabayaran na halos mataas pa sa matrikula.

Nitong nakaraang mga taon, malinaw ang tunguhin ng paglipat ng mga estudyante mula sa mga pribadong eskwelahan tungo sa pampublikong eskwelahan dahil relatibong mas mababa ang gastusin sa mga ito. Subalit dahil patuloy na bumababa ang badyet para sa mga pampublikong paaralan, hindi sapat na natutugunan ang mga pangangailangan ng mga estudyanteng dumadami taun-taon.

Kulang na kulang ang mga paaralan (14,000 sa elementarya at 8,000 sa hayskul). Kulang din ang kasalukuyang mga pasilidad para maserbisyuhan ang 20,587 mga klasrum, P30.6 milyon para sa libro, 16,390 guro at 26,282 prinsipal sa mga pampublikong paaralan.

Hindi pa rin abot ng mayorya ng naghihikahos na mga pamilya ang mga gastos kaugnay sa pagpapaaral sa kanilang mga anak sa mga pampublikong paaralan sa kabila ng relatibong mas mabababang bayarin sa mga ito.

Sa halos lahat ng kaso ng pagtigil sa pag-aaral, pangunahing salik ang mataas na gastos sa edukasyon—mula matrikula, gamit sa eskwelahan, transportasyon at iba pang pang-araw-araw na pangangailangan ng isang estudyante.

Dagdag dito, walang ipinapakitang interes ang reaksyunaryong estado na itaguyod ang de-kalidad at murang edukasyon sa mababa at intermedyang antas. Taun-taon, kinakaltasan nito ang badyet para sa edukasyon.

Gayundin, kakarampot lamang na badyet ang inilalaan sa mga pampublikong unibersidad at kolehiyo (P14 bilyon.) Lumiliit ang bilang ng mga ito bunsod ng patakarang rasyunalisayon na nakasaad sa balangkas ng Long Term Higher Education Development Program o LTHDP ng rehimeng Arroyo. Napipilitan silang magtaas ng matrikula o di kaya naman ay magbenta ng mga ari-arian nito sa mga kapitalista.

Sa University of the Philippines, halimbawa, kahindik-hindik ang hanggang 300% na umento sa mga bayarin ngayong pasukan. Mula P300/yunit, magiging P1,000/yunit na ang babayaran ng isang “iskolar ng bayan” upang makapag-aral dito. Mahigit 80 pang pampublikong unibersidad ang nagtaas din ng matrikula.

Higit naman sa 91 na mga pribadong paaralan ang nagtaas ng kanilang matrikula nang hanggang 20% ngayong taon, ayon sa Department of Education.

Kabilang dito ang Bicol University, 6-10%; St. Louis University sa Baguio, 6%; St. Scholastica’s College, 6%; UE Recto, 6-9%; Ateneo de Davao, 8.2%; Trinity University of Asia, 10%; Mapua Institute of Technology, 3%; Phil. School of Business Administration, 15%; Letran College, 5%; at De La Salle University, 5.3%.

Ang mga pagtaas na ito ay naisagawa sa kabila ng panawagan ng mga mag-aaral at magulang na isauli ng mga eskwelahan ang mga sobrang bayaring iligal nilang siningil. Iilan lamang ang tumupad nito at ang iba ay walang pakundangang nagtaas pa nang lagpas sa itinatakdang maksimum na porsyento.

Hindi lamang pinahihintulutan, hayagan pang iniengganyo ng reaksyunaryong gubyerno ang mga paaralang ito na magtaas ng matrikula. Sa pamamagitan ng CHED Memo No. 14, ipinaubaya na ng rehimen ang pagtataas ng matrikula sa mga pribadong may-ari ng mga eskwelahan.

11. RPM-P/RPA-ABB: Watak-watak at umaalingasaw ang baho. Nagaganap ngayon ang matinding banggaan sa pagitan ng mga kriminal na lider ng tinaguriang Rebolusyonaryong Partido ng Manggagawa ng Pilipinas (RPM-P)/Revolutionary Proletarian Army-Alex Boncayao Brigade (RPA-ABB). Sa kanilang pagbabanggaan, ibinubunyag nila ang kani-kanilang kriminal at kontra-rebolusyonaryong aktibidad. Nagiging lalong malinaw na hungkag ang karatulang “rebolusyonaryo” na isinabit nila sa kanilang mga leeg.

Naunang ibinunyag noong Mayo 23 ni Nilo de la Cruz (alyas Sergio Romero), tagapangulo ng RPM-P, ang pagpapatalsik sa tatlong kasama niya sa pamunuan ng RPM-P dahil sa malalaking katiwalian sa pinansya, pagsisilbi bilang mga bayarang private army ng mga pulitiko at pandarahas sa mga magsasaka sa Negros. Pinatalsik niya sina Stephen Paduano (alyas Carapali Lualhati, pambansang kumander ng RPA-ABB), Veronica Tabara (alyas Inca, byuda ni Arturo Tabara at pangkalahatang kalihim ng RPM-P) at Ariel Sabandar (alyas Suk, pinuno ng katiting na grupo ng RPA-ABB sa Central Mindanao).

Ayon kay De la Cruz, sina Paduano ay nagsisilbing pribadong hukbo ng mga bulok na pulitiko tulad nina David Lacson, nanalong meyor ng E.B. Magalona, Negros Occidental; at Jocelyn Limkaichong, nanalong diputado ng unang distrito ng Negros Oriental. Ani De la Cruz, nagsisilbing armadong utusan si Paduano ng mga pulitiko at militar sa pandarahas laban sa mamamayang Negrense. Pinakahuli nito ang pananakot sa E.B. Magalona sa bisperas ng eleksyon nitong Mayo 14 laban sa pagboto kay Mayor Alfonso Gamboa. Hayagan ding nangampanya sina Paduano para kay Limkaichong, na masugid na sumusuporta sa militar laban sa rebolusyonaryong kilusan.

Inakusahan din ni De la Cruz si Veronica Tabara ng pagkurakot sa P500 milyong pondo mula sa gubyerno para sa kanila umanong “livelihod program” at sa P10 milyong “reintegration fund” para sa kanilang “pagbabalik-loob” sa reaksyunaryong gubyerno. Si Sabandar naman daw ay naghahasik ng mga intriga sa kanilang hanay.

Ibinaling naman nina Paduano, Tabara at Sabandar kay De la Cruz ang akusasyon ng pagiging pinuno ng mga bayarang mamamatay-tao. Inilantad nila ang bigong pagpatay nina De la Cruz kay Gov. Armand Sanchez ng Batangas noong Hunyo 1, 2006 kung saan pinasabugan ng bomba ang kanyang sinasakyan. Grupo rin daw ni De la Cruz ang sumunog sa isang van ng ABS-CBN noong 2005 at binayaran para patayin si Go Teng Kok, presidente ng Philippine Amateur Track and Field Association. Nitong unang linggo ng Hunyo, ang pangkat nina Paudano ay nagdaos ng sariling pulong at naghalal ng sarili nilang bagong tagapangulo, isang Fidel Nava.

Ang pagkakabiyak-biyak ng mga rebisyunistang taksil ay hindi na bagong pangyayari. Mula nang patalsikin sila sa PKP noong maagang bahagi ng dekada 1990 ay tuluy-tuloy na nagkawatak-watak ang maliliit na grupong ito dahil sa pag-aagawan sa pondong mula sa mga kriminal at kontra-rebolusyonaryong aktibidad.

Noong 1996, humiwalay ang pangkat ni De la Cruz sa paksyong binuo nila ni Popoy Lagman at sumanib ito sa RPA na itinayo ni Arturo Tabara. Nagkagalit sina De la Cruz at Lagman dahil sa bangayan nila sa hatian ng daan-daan milyong suhol mula sa PEA-Amari kapalit ng tulong nila sa pagpapalayas ng mga maralita mula sa lupaing inaangkin ng kumpanya. Pinatay nina Tabara at De la Cruz si Lagman noong 2001 bilang ganti sa panloloko nito.

Ngayon, bangayan na naman sa pera ang pangunahing dahilan ng panibagong biyakan sa sinanibang grupo ni De la Cruz.

Nagbubuhay-mayaman ang mga lider ng RPMP/RPA-ABB at ilang paboritong mga tauhan nila, samantalang naghihirap naman ang kanilang mga tauhang pinauupa nila bilang mersenaryo at bandido. Tumatanggap si Paduano ng “retainer’s fee” (regular na kabayaran) mula sa Maricalum Mining Company at Philex Gold Mining sa Sipalay, Negros Occidental, gayundin mula sa plantasyon ng Ylang-Ylang sa Ilog, Negros Occidental na pagmamay-ari ni Danding Cojuangco. Noong namamayagpag pa sa kapangyarihan si Arturo Tabara bilang tagapangulo ng RPM-P ay kinasabwat niya sina Paduano at Daniel Batoy (alyas Mokong), ang pangalawang kumander noon ng RPA-ABB, para bigyan ng armadong gwardya habang nagtatago sa Boracay Island sa Aklan si Boy Cuadra, ang pusakal na drug lord ng Western Visayas.

Ang mga rebisyunista at anti-mamamayang taksil ding ito ang responsable sa pag-atake at pamamaslang sa mga lider at kasapi ng National Federation of Sugar Workers (NFSW) at mga organisasyon ng mga magsasakang alyado ng Kilusang Magbubukid ng Pilipinas at Task Force Mapalad sa Negros at Panay. Kilalang mga amo nila ang malalaking asendero-kumprador tulad nina Danding Cojuangco, Roberto Cuenca, Rep. Ignacio Arroyo ng Negros Occidental, Gov. George Arnaiz ng Negros Oriental at ang retiradong heneral at hepe ng paniktik ng PNP na si Robert Delfin.

Ang RPMP/RPA-ABB ay nakikipagsabwatan at nagpapakasangkapan din sa militar sa pagpatay at pagdukot sa mga lider aktibista ng hayag na pambansang demokratikong kilusan. Pinakahuli nilang krimen ang pagdukot kina Luisa Posa-Dominado at Nilo Arado noong Abril 12. Mahigit 10 kadre at mandirigma na ng Bagong Hukbong Bayan (BHB) ang patraydor nilang pinaslang.

12. (Balita) Panghihimasok-militar ng Australia sa bansa, bubwelo sa ilalim ng bagong kasunduan. PINIRMAHAN noong Mayo 31 nina Gloria Arroyo at Australian Prime Minister John Howard ang RP-Australia Status of Forces Agreement (SOFA), isang kasunduan na nagpapahintulot sa pagpasok ng mga tropang Australyano sa Pilipinas para umano sa mga kontra-terorismong operasyon. Ang SOFA ay maihahalintulad sa Visiting Forces Agreement (VFA) na nauna nang pinirmahan ng US at Pilipinas.

Samantala, bilang bahagi ng tuluy-tuloy na panghihimasok ng US sa Pilipinas, inilunsad ng 2,000 Amerikano at Pilipinong sundalo ang Cooperation Afloat Readiness Training (CARAT) sa Zamboanga City at prubinsya ng Basilan na pinupugaran umano ng mga elemento ng Abu Sayyaf. Tatlong barko de gera ng US kasama ang 1,400 sundalong Amerikano at US Marines ang nagsanay kasama ang tatlong navy patrol boat at 600 sundalo at Marines mula sa AFP mula Mayo 31 hanggang Hunyo 6. Ito ang unang pagkakataon na ginawa sa naturang mga lugar ang CARAT na sa nakaraan ay ginagawa lamang sa dating naval base ng US sa Subic Bay.

13. (Balita) Pag-aresto kay Dr. Binayak Sen, kinundena. MARIING kinundena ng mga organisasyong nagtataguyod ng mga sibil at demokratikong karapatan sa India ang pag-aresto noong Mayo 14 kay Dr. Binayak Sen, pangkalahatang kalihim ng People’s Union for Civil Liberties (PUCL) (Chhattisgarh) at bise-presidente ng PUCL (National). Si Sen ay inaresto sa bisa ng mapaniil na Unlawful Activities (Prevention) Act 2004 at Chhattisgarh Special Public Security Act 2006.

Pinabulaanan ng naturang mga grupo ang akusasyon na si Dr. Sen ay isang Maoistang gerilya. Anila, ikinagagalit ng gubyernong Chhattisgarh ang pagdodokumento ni Dr. Sen ng matitinding paglabag sa karapatang-tao. Aktibo rin si Dr. Sen sa pagbibigay ng libreng serbisyong medikal sa mahihirap at pagmonitor ng istatus sa kalusugan at nutrisyon ng mamamayan ng Chhattisgarh. Sa pakikipagtulungan sa Chhatisgarh Mukti Morcha’s Shaheed Hospital, nangunguna siya sa paglulunsad ng programang pangkalusugan at pagtatayo ng isang ospital na pagmamay-ari at pinatatakbo ng mga manggagawa para sa kapakanan ng ordinaryong mamamayan.

Myembro rin siya ng Jan Swassthya Sahyog na nagpapatupad ng isang programa para sa mura at epektibong serbisyong pangkalusugan sa komunidad para sa mga tribo at kanayunan ng distritong Bilaspur ng Chhattisgarh. Aktibo rin si Dr. Sen sa iba’t iba pang lokal na mga programang pangkalusugan sa iba’t ibang lugar ng Chhattisgarh.

Kabilang sa mga organisasyong mariing bumatikos sa pag-aresto kay Dr. Sen ang Human Rights Forum, Andhra Pradesh; People’s Democratic Forum, Karnataka; People’s Union for Democratic Rights, Delhi; Andhra Pradesh Civil Liberties Committee; at Association for the Protection of Democratic Rights, Kolkata.

14. (Balita) Batas para tustusan ang gera sa Iraq, umani ng batikos. BINATIKOS ng mga anti-gerang aktibista si President George W. Bush dahil sa pagpapatibay niya noong Mayo 25 sa kontrobersyal na batas na maglalaan ng $120 bilyon para tustusan ang gera ng US sa Iraq at Afghanistan hanggang Septembre 30. Mariin din nilang kinundena ang mga Democrat sa Kongreso dahil sa pagbitiw nila sa dati nilang iginigiit na itali ang naturang badyet sa pagtatakda ng tiyak na iskedyul ng pag-uwi ng mga tropang Amerikano.

Ikinagalit ng mga anti-gerang aktibista na 86 na Democrat sa Mababang Kapulungan at 37 sa Senado ang bumoto para sa naturang batas. Iginigiit nila na dapat managot ang naturang mga Democrat sa pagsuporta nila sa walang kinahihinatnang gera ng US sa Iraq. Ayon sa mga aktibista, hindi sila mag-aatubiling palitan ang naturang mga representante kung patuloy nilang susuportahan ang gera sa Iraq.

Ang apat na taon nang pakikipaggera ng US sa Iraq ay patuloy na nagdudulot ng kaswalti sa mga tropang Amerikano. Umaabot na sa 3,452 tropa ng US ang namamatay at 34,000 ang nasusugatan. Tinatayang hindi bababa sa tatlong Amerikanong tropa ang namamatay bawat araw.

15. (Balita) Mga sundalo, muling ibabalik sa Kamaynilaan. PORMAL na ibabalik ng AFP ang mga tropa nito sa Metro Manila ngayong natapos na ang eleksyon. Matatandaang napilitan ang AFP at ang rehimen na iatras ang naka-full battle gear na mga sundalo dala ng matinding pagbatikos ng iba’t ibang sektor sa kanilang presensya sa mga maralitang komunidad sa Metro Manila.

Mahigit 600 sundalo ang nakatakdang italaga ng AFP sa 16 na paaralan sa Maynila, Quezon City, Malabon, Caloocan at Taguig para tumulong diumano sa paglilinis ng kalat pagkatapos ng eleksyon. Gayunpaman, tulad ng nakaraan, ipagpapatuloy nila ang paniniktik sa mga progresibong grupo at organisasyong masa.

Naglunsad ng kilos protesta nitong Hunyo 4 ang Kabataan Party para kundenahin ang pagbabalik ng mga sundalo sa Metro Manila. Nananawagan ito na itigil na ang militarisasyon sa Metro Manila na nagiging dagdag na paraan para sikilin at abusuhin ng mga sundalo ang mga ordinaryong sibilyan.

Samantala, inianunsyo ng Philippine National Police (PNP) ang pagdedeploy ng “secret marshals” sa mga pampublikong lugar. Bubuuin ito ng mga ordinaryong pulis at mga di-unipormadong non-commissioned officer. Kahalintulad ito ng deployment noong panahon ng diktadurang Marcos ng mga tropa ng Metrocom sa mga pampublikong lugar at sasakyan para tiktikan ang binansagang mga subersibo at maka-Kaliwang grupo.

16.



June 21, 2007 Regular Issue
July 25, 2007, 12:18 pm
Filed under: Ang Bayan

1. Editoryal: Ibasura ang CARP at isulong ang rebolusyong agraryo. Sa loob ng halos dalawang dekada nang pagsasakatuparan ng Comprehensive Agrarian Reform Program (CARP), malinaw sa masang magsasaka na isa lamang itong huwad na programa sa reporma sa lupa. Malaking panloloko ang deklaradong layunin at mga sinasabing tagumpay nito. Nananatili hanggang ngayon ang malawakang problema ng kawalan ng lupa ng nakararaming magsasaka.

Walang pinag-iba ang CARP sa serye ng mga naunang programa sa reporma sa lupa na binalangkas ng papet at reaksyunaryong gubyerno ng malalaking panginoong maylupa, kumprador at burukrata-kapitalista. Tadtad ito ng mga ligal na butas na nagpapawalang-saysay sa umano’y layunin nito. Sa katuus-tuusan, nagtagumpay ang CARP hindi sa pamamahagi ng lupa kundi sa pagpapanatili sa paghaharing panginoong maylupa at sa pyudal at malapyudal na monopolyo sa lupa at produksyon sa kanayunan.

Lalong tumampok ang kahungkagan ng CARP nang gawin itong kasangkapan ng reaksyunaryong gubyerno para magsilbi sa imperyalistang “globalisasyon.” Ginamit lamang ng magkakasunod na rehimen ang CARP upang padaliin ang pagpapalit-gamit at pagpapailalim ng milyun-milyong ektarya sa kontrol ng dayuhang malalaking korporasyon sa agribisnes o mga proyektong komersyal at panturismo ng malalaking kumprador. Lalong lumala ang korapsyon sa CARP sa ilalim ng rehimeng Arroyo. Hinuhuthot ang bilyun-bilyong pondo nito, kabilang ang binabawing nakaw na yaman ng mga Marcos na nakalaan sa programa.

Kaya marapat lamang na puspusang tutulan ng kilusang magsasaka ang balak na pagpapalawig pa sa programang ito. Palalawigin lamang nito ang ilusyon at ang paghihirap ng masang magsasaka.

Ang kawalan ng tunay na reporma sa lupa ay nagtutulak sa kanila na puspusang kumilos upang ipaglaban ang kanilang mga karapatan. Sa lahat ng sulok ng bansa, patuloy na umaalingawngaw ang sigaw ng mga magsasaka para sa tunay na repormang agraryo. Ipinaglalaban nila ang kanilang karapatang magmay-ari ng lupa. Naglulunsad sila ng mga pagkilos para labanan ang pangangamkam ng lupa. Hinahadlangan nila ang mga programa at malalaking proyektong pagmimina, pagtotroso at pagtatayo ng mga plantasyon na pawang mapanira sa kapaligiran at sa kanilang kabuhayan. Tinututulan nila ang pagbaha ng mga imported na produktong agrikultural at ang buong iskema ng imperyalistang “globalisasyon” na pumapatay sa lokal na produksyong agrikultural at nagwawasak sa kanilang kabuhayan.

Kasabay nito, nilalabanan din ng kilusang magsasaka ang mga pasistang atake, pang-aabusong militar at terorismo ng kaaway. Nilalantad at binabatikos nila ang korapsyon sa gubyerno, laluna kung isinasangkalan pa ang umano’y mga programang pangmagsasaka. Ipinagtatanggol nila ang kanilang mga demokratikong karapatan at iginigiit ang mga serbisyo publiko at iba pang responsibilidad ng gubyerno sa masang hikahos.

Puspusang isinusulong ng mga rebolusyonaryong pwersa ang tunay na reporma sa lupa sa balangkas ng pambansa-demokratikong rebolusyon. Sa pamamagitan lamang nito mapagpasyang malulutas ang daantaon nang problema sa lupa at kahirapan ng mayorya ng mamamayang Pilipino. Sa harap ng matindi at marahas na reaksyon ng kaaway, isinusulong ang rebolusyong agraryo habang masigla at malaganap na ipinupursige ang armadong pakikibaka at ang pagtatayo ng rebolusyonaryong baseng masa.

Nag-aalab ang rebolusyonaryong diwa at paglaban ng masang magsasaka habang kumakalat ang apoy ng rebolusyong agraryo.

Puspusang ipinatutupad sa papalawak na saklaw ang minimum na programa ng rebolusyong agraryo habang hindi pa naipagtatagumpay sa buong bansa ang digmang bayan. Oras na magtagumpay ang pambansa-demokratikong rebolusyong bayan, mapagpasyang ipatutupad sa pangkalahatang saklaw ang kumpiskasyon, nasyunalisasyon at libreng pamamahagi ng lupa. Ito ang magiging isa sa unang hakbangin ng bagong demokratikong gubyerno. Garantiya rin ito laban sa rekonsentrasyon ng lupa at paghahanda sa susunod na yugto ng pagtatayo ng sosyalistang lipunan.

Kasalukuyang malawakang inilulunsad ng rebolusyonaryong kilusan sa mga larangan at sonang gerilya ang iba’t ibang pakikibakang antipyudal, tulad ng hakbang-hakbang na pagpapababa ng upa sa lupa, pagpawi sa usura, pagpapataas ng sahod at pagpapahusay ng kalagayan sa trabaho ng mga manggagawang bukid, pagpapababa ng presyo at arkila sa mga gamit at sangkap sa produkyon at pagpapataas ng presyo ng mga produkto ng magsasaka.

Isinusulong ang iba’t ibang bahagi ng rebolusyong agraryo alinsunod sa linya ng nagkakaisang prenteng antipyudal. Sumasalig pangunahin sa maralitang magsasaka, mababang panggitnang magsasaka at manggagawang bukid; kinakabig ang mga panggitnang magsasaka; ninunyutralisa ang mga mayamang magsasaka; at sinasamantala ang pagkakahati-hati sa hanay ng mga panginoong maylupa upang maihiwalay at madurog ang mga despotiko at pusakal. Kaalinsabay na pinalalawak din ang rebolusyonaryong nagkakaisang prente para mahikayat ang iba pang positibong pwersa at maihiwalay ang pinakamasasahol na kaaway.

Bahagi rin ng rebolusyong agraryo ang pagsasakatuparan ng iba’t ibang programa para maitaas ang kita ng mga magsasaka sa pamamagitan ng iba’t ibang anyo ng kooperasyon at pagpapaunlad ng produksyon. Nagsusulong din sila ng mga pakikibaka para mapaunlad ang iba’t iba pang sosyo-ekonomiko-kultural na programa at aktibidad. Kabilang dito ang edukasyong masa, sining, kalusugan at iba pa na pawang makatutugon sa mga kagyat na pangangailangan at pag-unlad ng masang magsasaka.

Maaari ring ipatupad sa kasalukuyan ang maksimum na programa ng kumpiskasyon sa lupain ng ilang piling pinakadespotiko at pusakal na panginoong maylupa na may mabibigat na krimen sa masang magsasaka at rebolusyonaryong kilusan. Kailangan lamang masusing pag-aralan ang bawat kaso at ibatay sa kakayahan ng mga rebolusyonaryong pwersa at masang magsasaka na ipagtagumpay ito at lutasin ang mga problema sa pagpapatupad at pagpapanatili nito. Dapat tiyaking maipagtatanggol ito sa harap na matinding reaksyon dito ng mga naghaharing uri. Hindi rin dapat makaapekto sa patuloy na pagpapalawak ng rebolusyonaryong nagkakaisang prente ang pagpapatupad ng maksimum na programa.

Tuwirang ipinamamahala sa mga kooperatibang samahan ng mga magsasaka ang mga kumpiskadong lupain para maipamahagi nang libre sa mga magsasakang wala o labis na kulang ang lupang mabubungkal, gayundin ang mga tiwangwang at abandonadong lupain sa saklaw nila. Patuloy na mahigpit ding ipinaglalaban ng rebolusyonaryong kilusan na mapanatili o maibalik sa kolektibong pag-aari ng mga pambansang minorya ang kanilang mga lupaing ninuno.

Sa puspusang paglalantad at paglaban sa huwad na reporma sa lupa at antas-antas na pagsusulong ng rebolusyong agraryo, natutugunan ang pangunahing demokratikong kahilingan ng mamamayang Pilipino. Kasabay ng pagsusulong ng iba pang rebolusyonaryong pakikibaka sa kanayunan, ibayong napalalawak, napatatatag at napalalalim ng rebolusyonaryong kilusan ang baseng masa nito sa kanayunan.

2. Walang tunay na malawakang distribusyon ng lupa. Malaking kabulastugan ang ipinamamarali ng Department of Agrarian Reform (DAR) na mga tagumpay sa “reporma sa lupa.” Mahigit tatlong milyong ektarya umano ng lupa ang ipinamahagi sa 1.9 milyong magsasaka mula 1988. Mayroon na lamang umanong 1.3 milyong ektaryang lupaing ipamamahagi sa isang milyong magsasaka sa susunod na pito hanggang sampung taon.

Walang kabuluhan kung tutuusin ang mga ipinagmamalaki ng DAR. Binilang lamang nito ang ipinamahaging mga CLOA (Certificate of Land Ownership Award), kasama na ang milyong setler at pambansang minoryang matagal nang nakatira at nagbubungkal ng mga lupaing ilang ulit na kunwa’y “ipinamahagi” sa kanila. Hindi binibilang ang dami ng kaso ng pagkalubog sa utang, pagbawi sa CLOA, ang napakaraming kaso ng pangangamkam ng lupa at iba pang nagpapawalang-saysay sa CARP.

Pag-iwas sa reporma sa lupa. Napakalaganap ng mga paraan ng pag-iwas sa reporma sa lupa bunga ng maraming probisyon ng CARP na ginagamit na palusot ng mga panginoong maylupa.

Sa pamamagitan ng pagpapalit-gamit, milyun-milyong ektarya ang naiiiwas sa saklaw ng CARP. Sa balangkas ng Agriculture and Fisheries Modernization Act (AFMA) at mga probisyon ng CARP na nagpapahintulot ng pagpapalit-tanim (crop conversion) at pagpapalit-gamit ng lupa (land-use conversion), malalawak na lupaing agrikultural ang ibinaling sa mga produktong pang-eksport o aquaculture (tulad ng pag-aalaga ng sugpo) at gamit komersyal, industriyal, residensyal at panturismo. Alinsunod ito sa patakarang pagpapailalim ng ekonomya sa imperyalistang “globalisasyon.” Pinakamalala ito sa tinatawag ng gubyerno na “growth areas” (“mga lugar ng paglago”) sa Southern Tagalog, Central Luzon, Central Visayas, Western Visayas at Southern Mindanao, kung saan walo sa bawat 10 magsasaka ang walang sariling lupa. Sa isang kakatwang kaso, naglagay lamang ang isang panginoong maylupa ng ilang pirasong hipon sa batya sa gitna ng kanyang 150 ektaryang lupain sa San Jose, Occidental Mindoro para palabasing isa na iyong palasugpuan, at gayo’y di na saklaw ng CARP.

Ang 157-ektaryang Hacienda Banag sa Isabela, Negros Occidental ng pamilya ni Mike Arroyo ay ipinakakategoryang “industrial zone” dahil magtatayo raw doon ng planta ng ethanol (mula sa tanim na tubo doon).

Ang mismong patakarang “voluntary offer to sell” o boluntaryong pagbebenta ng panginoong maylupa ng kanyang mga lupain sa mga magsasaka at ang mismong pangangailangang magbayad ang mga magsasaka ng amortisasyon ay taliwas sa diwa ng reporma sa lupa. Sa ilang kaso, umaabot sa P150,000 kada ektarya ang sinisingil ng panginoong maylupa.

Upang makalusot sa limang-ektaryang retention limit ng CARP, pinagtitilad ng mga panginoong maylupa ang kanilang mga lupain at inilagay sa pangalan ng iba’t ibang tunay o kunwaring anak, iba pang kamag-anak, mga katiwala at iba pang kakutsabang pamprente. Ang mga lupaing “boluntaryong” ibinenta ay karaniwang yaong hindi produktibo.

Sa pinakamasahol pang kaso, tulad ng nangyari kamakailan lamang sa Hacienda Velez-Malaga, maging ang mga “benepisyaryo” na nabigyan ng CLOA ay marahas pa ring pinipigilan pa rin ng mga panginoong maylupa na mag-okupa at magbungkal ng lupaing “naipamahagi” na sa kanila.

Ang stock distribution option. Tumampok ding paraan ng pag-iwas sa reporma sa lupa sa malalaking asyenda ang iskemang stock distribution option (SDO) na ipinatupad sa Hacienda Luisita sa Tarlac at iba pang malalaking asyenda, kabilang ang mga asyendang pag-aari ng pamilya ni Mike Arroyo sa Negros.

Bilang alternatibo umano sa pamamahagi ng lupa sa mga magsasaka, binigyan sila ng maliliit na sapi bilang bahagi umano ng kanilang pag-aari sa Hacienda Luisita Inc. (HLI). Ang mga saping ito ay tuluy-tuloy na pinaliit at nawalan ng halaga samantalang ang mga Cojuangco ay gumawa ng iba’t ibang manipulasyon para mapalobo ang kanilang sapi sa korporasyon. Binawasan ang araw ng paggawa at maramihang pinagtatanggal ang mga manggagawang bukid para mabawasan pa at tuluyan nang mabura ang katiting na sapi nila sa korporasyon.

Ni walang dibibendong ibinibigay sa mga natitirang magsasakang sinasabing stockholder (o may hawak na sapi). Katunayan, mayroon sa kanilang nakakatanggap na lamang ng kakarampot na P9.50 lingguhang kita, matapos ang napakaraming inaawas sa kanilang sahod. Naibenta pa ang ilang bahagi ng 6,500 ektaryang lupaing dapat napunta sa mga magsasaka nang hindi ikinokonsulta sa kanila.

Rekonsentrasyon ng lupa. Laganap ang kaso ng muling pag-agaw ng mga panginoong maylupa sa mga lupaing umano’y naipamahagi na. Dahil sa napakataas na halagang kailangang bayaran ng mga magsasaka para sa kakapirasong lupa, karamihan sa mga naging “benepisyaryo” ay hindi nakakukumpleto ng hulog. Isinasaad sa batas na iilitin ng Land Bank ang lupa at hindi na isasauli ang nauna nang ibinayad oras na di makapaghulog ang magsasaka sa loob ng tatlong magkakasunod na taon.

Gamit ang iskemang “cooperative joint venture” na kawangis ng SDO, mahigit 150,000 ektaryang lupain ang kinamkam ni Eduardo “Danding” Cojuangco sa Isabela upang pagtamnan ng kamoteng kahoy na isusuplay sa San Miguel Corporation (SMC). Ang mga lupaing ito’y dating naipamahagi na sa mga magsasaka.

Sapilitang tinipon ni Cojuangco ang mga ito sa binuo niyang huwad na kooperatiba at ipinadeposito rito ang kanilang mga CLOA. Idinikta ni Cojuangco ang mga patakaran sa pagtatanim at pagpepresyo ng produkto. Ipinagkait niya sa mga magsasaka maging ang lupang pagtatamnan ng sariling pagkain.

Dahil sa napakataas na rekisitos at gastos sa produksyon ng kamoteng kahoy na kailangan ng SMC, libu-libong magsasaka ang nangalugi at nalubog sa utang na umaabot ng P40,000 kada anihan. Sa desperasyon nila, walang nagawa ang karamihan ng mga magsasaka kundi tuluyan nang isuko kay Cojuangco ang kani-kanilang mga CLOA.

Kahit sa kaso ng mga nagpupumilit pa ring makapagbayad ng amortisasyon, madalas ay nalulubog sa utang ang mga magsasaka at napupwersang isanla at malao’y ibenta uli ang kanilang lupa sa dati o iba pang panginoong maylupa, usurero o kumprador kapitalista. Bukod sa kahirapan ng nakararami na kumpletuhin ang amortisasyon, hirap na hirap ang masang magsasaka dahil sa napakamahal at patuloy na tumataas na presyo ng mga pangangailangan sa pagsasaka samantalang napakababa naman ng presyo ng kanilang produkto.

Daluyan ng korapsyon. Mula nang ipatupad ang CARP, ginawa itong palabigasan ng masisibang matataas na upisyal ng gubyerno, pangunahin na si Gloria Arroyo at mga alipures niya. Umaabot na sa P110.9 bilyon ang nagagastos na ng gubyerno mula 1988 hanggang 2004 sa pamamahagi umano ng 3.5 milyong ektarya ng lupa at sa pagbibigay umano ng serbisyong pansuporta sa sinasabing 1,614 na agrarian reform community. Malaking bulto ng halagang ito ay kinurakot at ginamit sa pansariling interes ng Malacañang at mga upisyal ng DAR, Department of Agriculture at iba pang ahensya ng gubyerno na may kapangyarihan sa pondo ng CARP. Para umano makumpleto ang di pa natatapos na tungkulin ng CARP, kailangan pa raw nila ng mahigit P20 milyong piso at mas malaki pa ang kakailanganin para sa mga serbisyong suporta at iba pang gastos sa implementasyon.

Matatandaang umabot sa P2.8 bilyong pondo ng CARP at mga serbisyong suporta umanong kaakibat ng pagpapatupad ng reporma sa lupa ang ginamit ni Arroyo para sa panunuhol at pandaraya sa eleksyon noong 2004. Bahagi ng kinurakot nina Arroyo ang P570 milyong nakalaan sa CARP mula sa nasekwester na nakaw na yaman ng mga Marcos.

Walang habas na karahasan. Ang kasaysayan ng pakikibaka para sa tunay na repormang agraryo ay mahabang kasaysayan ng karahasan. Noong Enero 22, 1987, nagbuwis ng buhay ang 13 magsasaka at nasugatan ang mahigit 70 pa sa kamay ng mga sandatahang pwersa ng Malacañang dahil lamang sa paggigiit nila ng tunay na reporma sa lupa. Bago pa ito, libu-libo nang mga rebolusyonaryong pwersa at magsasaka ang nagbuwis ng buhay sa pakikipaglaban para sa pangunahing demokratikong kahilingan nilang ito. Ang naging bantog na “Masaker sa Mendiola” ay nagtulak sa Kongreso sa ilalim ng rehimeng Aquino noon na balangkasin ang CARP. Pero dahil hindi nito totoong niresolba, at bagkus ay pinalala pa, ang pyudal at malapyudal na pag-aari ng lupa at pagsasamantala sa kanayunan, hindi nawala ang karahasang pumapaligid sa mahigpit na kahilingan para sa tunay na reporma sa lupa. Mula nang ipatupad ang CARP, daan-daan pang magsasaka at iba pang nagtataguyod ng tunay na repormang agraryo ang naging biktima ng pandarahas ng estado.

Nito lamang Hunyo 4, pinagbabaril ang mga magsasaka sa Hacienda Velez-Malaga, sa La Castellana, Negros Occidental. Dalawa ang napatay at anim ang nasugatan sa naturang pamamaril. Binaril ang mga magsasaka habang nagtatabas ng tubo sa asyenda na patuloy na ipinagkakait sa kanila ng malaking panginoong maylupang si Roberto Cuenca.

Noong 2004, pitong welgista ang napatay at mahigit 100 ang nasugatan nang pagbabarilin ng mga pulis, sundalo at gwardya ng asyenda ang mga nagpoprotestang magsasaka sa Hacienda Luisita. Marami pang lider, aktibista at sumuporta sa laban ng mga magsasaka sa asyenda ang pinagpapatay pagkatapos niyon.

Mula 1997, laganap ang karahasan sa Hacienda Looc sa Batangas sa pagtatangkang agawin ng Fil-Estate ang lupain ng mga magsasaka.

Sa buong bansa, patuloy na ginagamit na instrumento ng estado ang militar, pulisya, mga grupong paramilitar at mga sanggano ng malalaking panginoong maylupa sa pamamaslang, pagdukot, panghaharas, panggigipit at iba pang karahasan laban sa mga magsasaka.

3. Pyudalismo, malapyudalismo at atrasadong agrikultura. Mahigit 80% ng tinatayang 13 milyong ektaryang lupaing agrikultural sa bansa ay pag-aari pa rin ng mga panginoong maylupa. Sangkapat (25%) nito ay pag-aari ng 9,500 lamang na malalaking asendero. Halimbawa, sa prubinsya ng Cagayan ay 437 pamilya lamang ang nagmamay-ari ng buong lupaing agrikultural; sa Cebu, 155 pamilya lamang; at sa Negros Oriental ay sasampung pamilya lamang ang humahawak sa kalakhan ng mga lupain.

Pinakamalaking panginoong maylupa si Eduardo “Danding” Cojuangco. Mahigit 150,000 ektarya ang kinamkam niya sa Isabela para eksklusibong mailaan sa pagtatanim ng kamoteng kahoy na gagamitin ng kumpanya niyang San Miguel Corporation. Mayroon din siyang 1,000 ektarya sa Mindoro, mahigit 1,000 ektarya sa Pangasinan at mahigit 4,000 ektarya sa Negros. Mahigit 8,000 ektarya sa Hacienda San Antonio at Hacienda Sta. Isabel sa Isabela ang kinamkam ni Cojuangco at ibinenta sa Land Bank.

Sa Nueva Ecija, may mahigit 7,000 ektarya ang pamilya Tinio at 9,700 ektarya naman ang nasasaklaw ng Hacienda de Santos. Sa Tarlac, may sakop na 6,453 ektarya ang pamilya ni dating pangulong Corazon Aquino na nagmamay-ari sa Hacienda Luisita. Sa Zambales, ang mga pamilyang Gordon at Barretto ay may mahigit tig-isang libong ektarya. Mahigit 8,500 ektarya ang hawak ng pamilyang Roxas sa Batangas. Ang pamilyang Yulo ay mayroong 7,100 ektarya sa Laguna. At ang pamilyang Floirendo ay may 4,500 ektarya sa Mindanao.

Kabaligtaran ito ng ipinagmamalaki ng Department of Agrarian Reform na naipamahagi sa mga magsasaka ang 80% ng mga lupang agrikultural.

Sa katunayan, mahigit 80% ng mga magsasaka sa bansa ay walang sariling lupang binubungkal. Dahil dito, napipilitan silang pumaloob sa mga mapagsamantala at mapang-aping relasyon sa produksyon. Maging sa sistemang kasamá man o sa buwisan, malaki ang iniuupa nila sa lupa ng asendero. Mataas din ang interes sa pautang na binabayaran nila sa mga usurero. Mabigat na pasanin para sa kanila ang lumalaking gastos sa produksyon tulad ng mataas na presyo ng mga binhi, pataba, pestisidyo, bayad sa patubig, upa sa mga kagamitang pansaka at iba pa.

Gayundin, binabarat sila sa presyo ng kanilang mga produkto at napakababa ng sahod na tinatanggap nila bilang mga manggagawang bukid. Umaabot sa 52% ng mga lupang sakahan ang nakapaloob sa gayong mapagsamantala at mapang-aping sistemang kasamá, leasehold o iba pang anyo ng pyudal o malapyudal na relasyon sa lupa. Patuloy na tumitindi ang pagsasamantalang pyudal at malapyudal sa mga magsasaka.

Kaakibat ng kawalan ng tunay na reporma sa lupa ang lubhang pagkaatrasado ng agrikultura at paghihirap ng masang magsasaka sa bansa. Nananatiling maliitan at hiwa-hiwalay ang produksyon at ang karaniwang sukat ng lupang sinasaka ay kalahati hanggang isa’t kalahating ektarya. Sa mahigit kalahati ng mga sakahan, mga atrasadong demanong kasangkapan pa rin ang gamit gaya ng kalabaw at sinaunang araro. Umaabot lamang sa 30% ng mga sakahan ang may irigasyon.

4. Mga tagumpay ng kilusang magbubukid sa bansa. Sa kabila ng panggigipit at pandarahas ng reaksyunaryong estado, tuluy-tuloy na umaani ng mga tagumpay sa mga pakikibaka nitong nagdaang 20 taon ang masang magbubukid sa bansa.

Kabilang sa pinakatampok ang tagumpay ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa Hacienda Luisita noong 2004. Sa pamamagitan ng militanteng pakikibaka at paglulunsad ng malawakang welga, natamo ng masang magsasaka ang malawak na suporta at tagumpay sa kanilang paglaban sa stock distribution option bukod sa iba pang mga kahilingan, kabilang ang pagbabalik sa mga sinesanteng manggagawa ng Central Azucarera de Tarlac at pagtataas sa sahod nila at ng mga manggagawang bukid.

Sa San Jose del Monte, Bulacan, nanaig sa paggigiit na makapanatili at makapagsaka ang mahigit 109 magsasakang pamilya sa 311 ektaryang lupain. Naging matagumpay sila sa kabila ng paggamit ng dahas nina Gregorio Araneta at noo’y Rep. Manuel Villar noong 1999 upang mapatalsik sila sa mga lupang kanilang sinasaka.

Tagumpay namang nakapananatili sa kanilang lupain ang libu-libong magsasaka sa mga bayan ng Gabaldon, Guimba, Laur at Palayan City sa Nueva Ecija at sa inookupang lupa ng Fort Magsaysay Military Reservation.

Gayundin, dahil sa masikhay na paglaban ng mga magsasaka at mangingisda mula noong 2000, hindi sila napatalsik ng Fil-Estate at Manila Southcoast Development Corporation sa Hacienda Looc sa Nasugbu, Batangas.

Patuloy namang nakapagsasaka ang mga pinatatalsik na magsasaka sa loob ng Negros Occidental Agricultural College sa Kabankalan City. Gayundin ang 800 pamilyang magsasaka sa Central Mindanao University (CMU) sa Musuan, Bukidnon na hanggang ngayon ay nakapagsasaka sa mahigit 500 ektaryang lupain. Ito ay dahil sa kanilang sama-samang pagkikipaglaban para sa kanilang lupain sa CMU.

Sa North Quezon naman, naipaglaban ng mga magsasaka na matanggal ang resikada ng kopra. (Ang resikada ay porsyentong arbitraryong kinakaltas ng mga komersyante sa presyo ng koprang di pa raw gaanong tuyo at gayo’y kailangan pang patuyuin uli.) Napataas naman ang arawang sahod ng mga manggagawang bukid sa Occidental Mindoro mula P60 tungong P100.

Napababa naman ng mga magsasaka sa Cagayan Valley ang interes sa usura mula 50-60 kilo ng mais o palay para sa bawat P1,000 tungong 25 kilo na lamang. Napataas naman nila ang presyo ng mais sa rehiyon mula P6.30 kada kilo tungong P7.00 kada kilo.

Sa ilang bahagi ng Ilocos, napababa ang resiko sa tabako mula 10% tungong 3.75% na lang. Matagumpay ding naibasura ng mga magsasaka ang sistemang sortido o ang klasipikasyon ng tabako base sa sinasabi ng mga kumprador na kalidad nito. Dating pinapababa ng mga kumprador ang presyo ng tabako sa pagsasabing mababa ang kalidad ng produkto ng magsasaka gayong wala namang upisyal na sistema ng klasipikasyon ng tabako. Napataas din ang presyo ng kape mula P45 tungong P65 bawat balde, dahil na rin sa mga pagkilos ng mga magsasaka.

Sa Bicol naman, napataas ang presyo ng kopra mula P9.80 tungong P11.00 matapos ang mobilisasyon ng 3,000 magsasaka na pinangunahan ng Bicol Coconut Planter’s Association, Inc. (BCPAI) noong 2005 laban sa Cosay Oil Mills sa Pili, Camarines Sur.

Sa Mindanao, napataas naman ang arawang sahod ng mga manggagawang-bukid mula P70 tungong P80 at napataas ang sahod ng mga tagapitas ng kalamansi mula P30 tungong P40 kada bag. Napigilan ng mga magsasaka ang plano ng may-ari ng lupa na gawin itong plantasyon ng palm tree. Napataas din ang presyo ng saging at abaka, gayundin ang sahod ng mga manggagawang bukid sa mga plantasyon ng tubo sa iba’t ibang lugar sa Bukidnon.

Patuloy ang paglaban ng mga magsasaka sa pangangamkam ng lupa ni Eduardo “Danding” Cojuangco. Kamakailan, nabigo ang tangka niyang patalsikin ang mga magsasaka sa Hacienda San Antonio at Sta. Isabel sa Isabela.

5. (Matatagumpay na opensiba ng BHB) 4 na riple nasamsam, 15 tropa napatay sa ambus sa Compostela Valley. Apat na riple ang nasamsam at 15 tropa ng kaaway ang napatay nang tambangan ng Yunit Gerilya ng Front 20 ng Conrado Heredia Command (CHC) ng Bagong Hukbong Bayan (BHB) ang isang pinaliit na kumpanya ng 28th IB noong umaga ng Hunyo 7 sa Km. 56, Barangay Rizal, Monkayo, Compostela Valley. Isang Pulang mandirigma ang nagbuwis ng buhay. Dalawang M14 at dalawang M16 ang nasamsam ng BHB.

Mariing pinabulaanan ni Ka Roel Agustin, tagapagsalita ng CHC, ang binaluktot na ulat ni Brig. Gen. Carlos Holganza, hepe ng 1001st Brigade ng Philippine Army, na siyam na Pulang mandirigma ang napatay sa naturang ambus. Pinasinungalingan din niya ang pagmamayabang ni Holganza na naagaw ng militar ang isang kampo ng BHB. Anang CHC, alam nitong may ilang araw nang naglulunsad ang AFP ng isang malaking operasyon at isa lamang ang 28th IB sa maraming yunit militar na nag-ooperasyon. Hinayaan ng dati nang nakapusisyong mga gerilya na pumasok sa killing zone ang 56 na sundalo bago sila pasabugan ng isang land mine. Agad na nalagay sa depensibong pusisyon ang kaaway habang pinauulanan sila ng bala ng BHB.

Isang elemento ng CAFGU ang nabihag ng BHB sa labanan ngunit pinalaya siya sa makataong batayan.

Inilunsad ang ambus bilang sagot sa matagal nang hinihingi ng masa sa lugar na mariing parusahan ang 28th IB sa kanilang mga karumal-dumal na krimen laban sa bayan.

6. (Matatagumpay na opensiba ng BHB) 5 armas nasamsam ng BHB sa Catanduanes. Nakasamsam ang Nerissa San Juan Command ng Bagong Hukbong Bayan ng dalawang M14, dalawang M16 at isang .45 kal. pistola nang tambangan nila ang apat na elemento ng Philippine National Police (PNP) sa Barangay Oga, Pandan, Catanduanes nitong Hunyo 16. Ayon kay Kasamang Greg Bañares, tagapagsalita ng National Democratic Front-Bicol, unang napatay sa ambus ang isang pulis. Nang sumaklolo ang mga kasama niyang pulis ay naganap ang pangalawang ambus at napatay ang tatlo pa sa kanila.

7. Nagkakaisa ang PKP, ang sambayanang Pilipino at ang Bangsamoro sa pagkundena sa bulok na eleksyon. Partido Komunista ng Pilipinas. Hunyo 11, 2007. Kinukundena ng Partido Komunista ng Pilipinas at ng buong rebolusyonaryong kilusang pinamumunuan nito ang pang-aapi, pagsasamantala at pang-aabusong tuluy-tuloy na ginagawa ng mga naghaharing uri laban sa Bangsamoro, gayundin sa buong sambayanang Pilipino. Umabot na ito sa sukdulan at napagtuunan ng pambansang atensyon sa katatapos na eleksyon nang ang halalan sa mga lugar na kalakhang populasyon ay Moro ay halinhan ng sistematikong pananakot, walang pakundangang karahasan, malawakang pamimili ng boto, pagkakait sa mamamayan ng karapatang bumoto, todo-todong pandaraya at pagmanipula sa bilangan.

Tulad ng ginawa nila noong 2004, ang gubyernong Maynila at ang reaksyunaryong pangkatin ni Gloria Arroyo, kasabwat ang mga lokal na pyudal na warlord, na naman ang mga pasimuno at pangunahing opereytor ng naturang mga karahasan, manipulasyon at abuso na nagsamantala at nang-insulto sa Bangsamoro. Walang kahihiyang ipinangalandakan ng naghaharing pangkating Arroyo ang “command vote” nito sa Mindanao na titiyak daw sa tagumpay nito. Hanggang ngayon, todo ang pagsisikap ng rehimen dito sa desperadong pagtatangkang makaagaw ng isa pang pwesto sa Senado at masabotahe pa ang eleksyon sa party list.

 Mahigit isandaang taon nang umiiral ang gayong pandarahas, pagsasamantala at pang-aabuso sa Bangsamoro sa partikular at sa buong sambayanang Pilipino. Sa mga nagdaang dekada, ang mga pulitiko mula sa mga elitistang uring nakikipag-agawan sa milyun-milyong “swing votes” ay nagbubuhos ng daan-daang milyong pisong kinurakot sa pondo ng gubyernong Maynila para suhulan ang mga upisyal ng Comelec at mga pwersang militar at pulis, pondohan ang mga lokal na warlord at mamili ng boto. Ngunit pagkatapos ng eleksyon at maupo na sa pwesto ang mga elitistang pulitiko, ang mga eryang Moro ay siya na uling pinakapinababayaan at nananatiling pinakamahirap at pinakaapi sa buong bansa.

Ikinakatwiran pa ng mga tagapagtanggol ng naghaharing pangkating Arroyo ang “magic” ng Mindanao—ang “pagdidikta” ng mga lokal na pyudal na warlord sa 100% ng mga boto ayon sa kanilang kagustuhan—bilang partikular na katangian ng mamamayan sa mga lugar ng Moro. Malaking insulto ito sa Bangsamoro at tinatabunan nito ang buong sistema ng pambansang pang-aapi, pagsasamantala at pang-aabuso at ang pagsasabwatan ng pambansang naghaharing uri at mga lokal na pyudal na warlord sa likod nito. Bahagi ito ng mas malawak na sistemang sosyo-ekonomiko-pulitiko-kultural na umiiral sa buong bansa na umaapi sa Bangsamoro at sa buong sambayanang Pilipino.

Pinansin ng PKP ang pagtanggi ng Moro Islamic Liberation Front na makibahagi sa marahas at madayang sistema ng halalan sa mga lugar ng Moro. Ganap na sumasang-ayon ang PKP sa mga rebolusyonaryong kapatid at kababayan natin sa mga eryang Moro na ang gayong paglapastangan sa eleksyon ay hindi kailanman lulutas sa daan-daang taon nang mga problemang sosyo-ekonomiko at pulitiko-kultural ng mamamayan—ng Bangsamoro at ng buong sambayanang Pilipino.

Ang PKP, sambayanang Pilipino at Bangsamoro ay nagkakaisa sa pagkundena sa bulok na eleksyon at sa paghahangad ng halalang tunay na malaya at sumasalamin sa kalooban ng sambayanan. Matatamo lamang ito kapag naibagsak na ang mapagsamantala, mapang-api at mapang-abusong sistemang panlipunan at napalitan na ito ng rebolusyonaryo, tunay na malaya, demokratiko at maka-mamamayang sistema.

8. Dayaan sa Maguindanao, patuloy na pinagtatakpan. Iniatras na ng Comelec nitong Hunyo 15 ang nauna nitong planong ideklarang bigo ang eleksyon sa Maguindanao. Hindi na umano maaaring magsagawa ng espesyal na eleksyon sa prubinsya dahil naiproklama na ang mga lokal na upisyal dito. Ibinatay ng Comelec ang desisyong ito sa katitikan lamang ng Provincial Board of Canvassers na nagsasaad na nabilang ang mga boto sa 22 munisipalidad at batay dito ay naiproklama na ang mga lokal na upisyal.

Hindi aktwal na naiprisinta ang mga certificate of canvass (COC) mula sa naturang mga munisipalidad dahil ayon kay Lintang Bedol, pinuno ng Comelec sa prubinsya, nawala ang mga dokumento.

Sa halip, hahabulin na lamang ng Comelec ang mga COC sa mga liblib na lugar ng Maguindanao at ito na lamang ang kanilang sisiyasatin. Nang igiit ng abugado ng oposisyon ang pangangailangang ipatawag at pagsalitain ang mga myembro ng Board of Election Inspectors (BOI) na nakatalaga sa nasabing mga lugar, tumanggi ang Comelec sa katawa-tawang dahilan na hindi nito kayang sagutin ang pamasahe ng naturang mga upisyal.

Nitong Hunyo 19, idineklara ng Comelec na tunay ang nahagilap nilang mga kopya ng COC na iprinisinta sa kanila ng mga election inspector mula sa 21 munisipalidad ng prubinsya.

Binatikos ng Kontra-Daya, isang koalisyong nagtataguyod ng malinis na eleksyon, ang hakbang na ito ng Comelec. Ayon sa kanila, lalo lamang pinatatampok ng Comelec ang papel nito sa makinarya ng rehimen sa pandaraya. Sa pagtanggap nito sa maanomalyang mga resulta ng bilangan sa antas prubinsya, maaring isingit pa ng Comelec ang kandidato ng Team Unity na si Miguel Zubiri sa ika-12 pwesto pagkasenador.

 

9. Saksi sa dayaan sa Maguindanao, pinaslang. Isa sa mga gurong nagpahayag ng kahandaang tumestigo kaugnay ng naganap na dayaan sa Maguindanao ang pinaslang nitong Hunyo 9.

Si Musa Dimasidsing ay binaril ng di nakilalang mga lalaki noong Hunyo 9 sa harap ng isang paaralan sa Pikit, North Cotabato. Katatapos lamang kumain si Dimasidsing nang bigla na lamang mawalan ng kuryente ang paaralan. Habang nasasaklot ng dilim ang paligid ay binaril siya sa ulo at dibdib. Agad siyang namatay. Pansamantalang nakatira si Dimasidsing, kasama ang iba pang guro sa naturang paaralan dahil sa takot na bweltahan sila ng nagpakana ng pandaraya sa prubinsya.

Si Dimasidsing ay isang school district supervisor at myembro ng Board of Elections Inspectors (BEI) sa Pagalugan, Maguindanao. Isa siya sa mga nagbunyag na walang nangyaring botohan sa Maguindanao noong nakaraang eleksyon, taliwas sa nais palabasin ng upisyal ng Comelec na si Lintang Bedol. Nakatakda sana siyang humarap sa imbestigasyon ng National Board of Canvassers sa susunod na araw upang isalaysay ang mga kaso ng anomalya at dayaan. Ang testimonya niya, kasama ng iba pang myembro ng BEI, ang direktang sasalungat sa mga palusot at pagsisinungaling ni Bedol na nanalo nang 12-0 ang Team Unity sa lugar.

Mariing kinundena ng mga kapwa guro, mga progresibong organisasyon at ligal na oposisyon ang pagpaslang kay Dimasidsing. Malinaw ang layunin nitong pigilan ang pagtestigo niya sa imbestigasyon ng Comelec, anila. Isa itong desperadong tangkang takutin at patahimikin ang iba pang nangahas na ibunyag ang dumi at karahasan ng nagdaang eleksyon laluna sa mga lugar sa Mindanao.

Bukod kay Dimasidsing, ginigipit din at tinatakot ang ibang mga gurong nagnanais tumestigo kaugnay ng ginawang pandaraya ng Team Unity sa Maguindanao.

10. (Pananalanta ng pasistang estado) Lider ng Bayan Muna sa Bohol, pinaslang. Hindi pa humuhupa ang mga pamamaril at pagdukot ng mga berdugo ng rehimeng Arroyo sa harap ng matitinding pagbatikos mula sa iba’t ibang panig ng mundo. Pinakatampok sa mga kasong nakalap ng Ang Bayan ang pagpaslang sa provincial coordinator ng Bayan Muna sa Bohol at pag-aresto sa isang panrehiyong lider ng Gabriela sa Southern Tagalog.

 Hunyo 17. Namatay si Mario Auxillo, 50, provincial coordinator ng Bayan Muna sa Bohol, dalawang araw matapos siya barilin ng isang kasapi ng Alimaong, isang grupo ng mga anti-komunistang vigilante. Katatapos lamang pulungin ni Auxillo ang mga mangingisda bago maghatinggabi sa pamilihang bayan ng Bien Unido, Bohol nang pagbabarilin siya noong Hunyo 15 ng vigilanteng si Hilario Mandaho Diola. Tinamaan siya sa panga at kaliwang braso.

Ang grupong Alimaong sa Bohol ay nasa pangangasiwa ng 15th IB.

Nitong katatapos na eleksyon kung saan kumandidato para bokal ng ikalawang distrito ng Bohol si Auxillo ay tuluy-tuloy ang kampanyang paninira sa kanyang pagkatao, sa organisasyon ng mga magsasakang Humabol (Hugpong sa mga Mag-uumang Bol-anon) at Bayan Muna. Ayon sa ipinagkakalat na itim na propaganda ng AFP, niloloko lamang ng BM ang mamamayan at prente lamang umano ito ng Bagong Hukbong Bayan.

Samantala, dinukot ng mga elemento ng 407th Provincial Mobile Group si Rogelio Marquez, 27, myembro ng Alyansa ng Magsasaka sa San Jose, kaanib na organisasyon ng Samahan ng mga Magsasaka sa Kanlurang Mindoro, panlalawigang tsapter ng Kilusang Magbubukid ng Pilipinas. Si Marquez ay dinukot sa Sityo Artemia, Barangay Bubog, San Jose, Occidental Mindoro alas-11 ng umaga habang nagmamaneho ng kanyang “kuliglig” (sasakyang pinaaandar ng hand tractor). Nakakulong ngayon si Marquez sa istasyon ng pulis sa San Jose sa gawa-gawang kaso ng bigong pagpatay at iligal na pag-iingat ng mga armas.

Hunyo 15. Pinatay ng lima-kataong death squad si Jessie Bacalso, isang empleyado ng University of Eastern Philippines (UEP) at aktibong kasapi ng COURAGE-UEP. Pinagbabaril si Bacalso bandang 5:30 ng umaga sa labas lamang ng kanyang bahay sa Scouts City, UEP, Catarman, Northern Samar. Nagtamo siya ng walong tama ng bala.

Noong araw ding iyon ay dinukot ng mga nag-ooperasyong elemento ng 54th IB ang anim na estudyante ng Mt. Province General Comprehensive High School nang masalubong sila ng mga tropa sa Bangaan, Busao-Kili foot trail. Pawang mga taga-Kili, Tubo, Abra ang mga dinukot na kabataan. Ang mga lalaki ang nakilalang sina Egan, Banglay at Magensay. Hindi pa nakikilala ang mga babae.

 Hunyo 9. Pinakawalan malapit sa Vicente Subdivision sa Davao City si Gilbert Rey Cardiño, 28, may 30 oras matapos siyang dukutin. Si Cardiño, provincial coordinator ng Bayan Muna sa South Cotabato, ay dinukot sa Koronadal City noong Hunyo 6 ng umaga. Isa sa limang lalaking dumukot sa kanya ay may suot na jacket ng PNP.

Nang pakawalan si Cardiño ay natawagan niya at nahingan ng tulong ang kanyang mga kaibigan at nakauwi siya sa Koronadal. Agad siyang dinala sa ospital kung saan napag-alamang dumanas siya ng trauma dahil sa matinding tortyur. Nagkapasa siya sa iba’t ibang bahagi ng katawan. Hindi rin siya agad nagbigay ng pahayag dahil pinagbantaan siyang papatayin ng mga dumukot sa kanya kapag isiniwalat niya ang buong pangyayari. Sa panayam sa kanya ng midya limang araw matapos siyang pakawalan, sinabi niyang pilit siyang iniuugnay sa Bagong Hukbong Bayan. Pinalaya lamang siya matapos siya pumirma sa kasulatang nagsasaad na magsisilbi siyang impormer laban sa kanyang mga kasamahan sa BM.

Hunyo 7. Inaresto ng mga elemento ng Regional Intelligence Office 4-A, Cavite PNP at Philippine Air Force si Christina Digal Credito, 48, sa kanyang bahay sa Barangay Mailen Bago, Naic, Cavite mga alas-7:30 ng gabi. Si Credito ay pangkalahatang kalihim ng Kalipunan ng Samahang Magsasaka sa Kabite at isa sa mga lider ng Gabriela sa Southern Tagalog. Pinaratangan siyang sangkot sa pagpatay kay Lamberto Olarte, elemento ng Civilian Home Defense Forces at sa anak nitong si Maria Dulce noong Agosto 1, 1987. Mariing pinabulaanan ng biktima ang akusasyon ng mga pulis ng Cavite na may kinalaman siya sa pagpatay na nangyari 20 taon na ang nakararaan. Kasalukuyang nakadetine si Credito sa Camp Pantaleon Garcia sa bayan ng Imus.

Mayo 13. Dinukot ng mga sundalo ng 20th IB si Jimmy Sansel, isang magsasakang residente ng Barangay Hiratigan, Lope de Vega, Northern Samar.

Ayon sa mga nakasaksi, pwersahang kinuha si Sansel ng mga tropa at isinakay sa isang trak. Nagtatrabaho siya noon sa kanyang koprahan sa Barangay Kainaga, Lope de Vega. Hindi pa muling nakikita si Sansel mula noon.

Ang pagdukot sa kanya ay naganap matapos maglunsad ng matagumpay na ambus ang BHB noong araw ding iyon sa Upper Kainaga, Lope de Vega. Isang sundalo ang namatay at isang M14 at M60 ang nasamsam sa naturang ambus.

11. Mga pampulitikang pamamaslang, paiimbestigahan ni Trillanes. Malugod na tinanggap ng mga progresibong organisasyon at mga pamilya ng mga biktima ng karahasang militar ang pahayag ng bagong halal na senador na si dating Ltsg. Antonio Trillanes IV na paiimbestigahan niya ang pagkakasangkot ng Armed Forces of the Philippines (AFP) sa laganap na pampulitikang pamamaslang ng mga aktibista. Ito ang unang aasikasuhin niya pagkaupo sa Senado. Naniniwala si Trillanes na ang mga death squad ay walang iba kundi mga espesyal na yunit na pinatatakbo ng mga yunit paniktik na pinamumunuan ng matataas na upisyal ng AFP ng rehimeng Arroyo.

Dalawang heneral ang nagpahayag ng suporta kay Trillanes.

 Handa silang magbigay ng mga detalye na tutulong sa kanyang imbestigasyon. Ayon sa kanila, isang bukas na lihim ng matataas na upisyal ng AFP ang patakaran ng pamamaslang. Katunayan, madalas itong ipagmalaki ng isang heneral sa mga pormal at di pormal na pulong kasama ang ibang upisyal.

Kaugnay din nito, nanawagan din sa Senado ang oposisyunistang si Sen. Jose “Jinggoy” Estrada na imbestigahan ang mga pampulitikang pamamaslang sa ilalim ng rehimeng Arroyo oras na magbukas ang ika-14 na Kongreso sa Hulyo. Binatikos din ni Estrada ang patuloy na pag-aatubili ng Malacañang na pagtibayin ang tratado ng United Nations laban sa sapilitang pagkawala.

Gayunpaman, desidido na ang rehimeng Arroyo na barahan ang mga imbestigasyon nina Trillanes at Estrada. Sinabi nina AFP Chief of Staff Gen. Hermogenes Esperon at Executive Secretary Eduardo Ermita na muli nilang gagamitin ang Executive Order 464 para hadlangan ang pagdalo ng mga upisyal ng militar at gubyerno sa mga imbestigasyon sa Senado hinggil sa mga ekstrahudisyal na pamamaslang.

Samantala, dahil sa lumalakas na presyur sa AFP na pakawalan na si Trillanes mula sa pagkakapiit niya sa Camp Bonifacio, ipinahayag ni Esperon na iuutos niya ang paglaya ng bagong halal na senador kung ito ang magiging desisyon ng sibilyang korteng dumidinig sa kasong kudetang kinakaharap ni Trillanes.

Ipinroklama si Trillanes bilang ika-11 senador nitong Hunyo 15, mahigit isang buwan pagkatapos ng eleksyon. Mahigit 11 milyong boto ang nakuha niya, patunay na suportado ng malaking bilang ng mamamayan ang pag-aaklas na inilunsad nina Trillanes noong 2003 laban sa bulok na rehimeng Arroyo. Bago ito, napilitan din ang matataas na upisyal ng AFP na amining nagpasarbey sila sa hanay ng mga sundalo upang tukuyin kung sinu-sino sa kanila ang bumoto kay Trillanes noong nakaraang eleksyon.

Tinuligsa ni Trillanes at ng kanyang mga kaalyado sa Genuine Opposition ang naturang sarbey. Anila, nilabag nito ang mga karapatang sibil ng mga sundalo dahil pinwersa silang ibunyag ang kanilang mga paninindigan at gamitin ito laban sa kanila. Isa raw itong desperadong tangka para tukuyin at tugisin ang sinumang tumututol sa korapsyon at pasismo ng rehimen at ng matataas na upisyal ng AFP.

12. Hungkag ang propaganda ng kaunlarang pang-ekonomya. Makaraang lumabas nitong Abril ang pinakahuling mga pang-ekonomyang estadistika ng gubyerno, walang sawang itinatambol ng Malacañang ang anito’y 6.9% paglago ng Gross Domestic Product (GDP o kabuuang halaga ng produksyon at konsumo sa bansa) sa unang kwarto ng 2007. Ipinagmamalaki ni Arroyo na ito na ang pinakamalaking paglago ng ekonomya nitong nakaraang 17 taon. Ngunit kung susuriin, matutukoy na hungkag at mapanlinlang ang mga estadistikang ito at malaking kasinungalingan ang pagmamalaki ni Arroyo tungkol dito. Tinatakpan lamang nito ang pagkaatrasado ng ekonomya at ang patuloy na lumalalang kahirapan at kagutuman ng mamamayang Pilipino.

Mahalagang masuri ang nasa ilalim ng ipinalabas na pampagandang estadistika ng rehimen, at sa partikular kung saan nanggaling ang ipinagmamalaking 6.9% paglago ng GDP, upang makita ang tunay na nangyayari sa ekonomya.

May ilang taon nang ang pangunahing nagsusustine ng ekonomya ay ang konsumong ibinubunsod ng malalaking remitans na pinadadala ng mga migranteng maggagawa. Umaabot sa mahigit $3.5 bilyon (o mahigit P162 bilyon) ang pumasok na remitans ng mga migrante nitong unang kwarto ng 2007, mahigit P40 bilyon ang laki kaysa noong unang kwarto ng 2006. Mahigit 10% din ito ng buong GDP noong unang kwarto ng 2007 na nagkakahalaga ng P1,521 bilyon batay sa kasalukuyang mga presyo.

Partikular nitong unang kwarto ng 2007, ang pinakamalaking dagdag na salik sa “paglago” ng GDP ay ang buhos ng pera para sa kampanyang elektoral. Umabot sa P30 bilyon hanggang P50 bilyon ang ginastos ng mapeperang kandidato, na karamiha’y nasa kampong Arroyo. Bukod rito, nagmadali rin ang gubyerno na magbuhos ng karagdagang ilampung bilyong piso noong unang kwarto para pampasigla umano ng ekonomya, at para pondohan ang mga programang kontra-kagutuman, tulong sa mga tinamaan ng sakuna, segurong pangkalusugan at iba pa, na pawang ginamit lamang sa kampanya para sa mga kandidato ng kampong Arroyo. Isa sa pinamalalaking pinanggalingan ng pondo na ginamit ng gubyerno sa kampanya ng kampong Arroyo ang P25.1 bilyong kinita nito sa pagbebenta ng mga sapi ng gubyerno sa Philippine Long Distance Telepone Company.

Halos lahat ng malalaking pumasok na remitans ng mga migrante at ang malaking gastos ng mga kandidato at gubyerno sa kampanyang elektoral ay napunta sa konsumo, pangunahin na sa serbisyo. Pinakamataas at di hamak na mas malaki ang dagdag na gastos ng gubyerno sa konsumo (13.3%) kaysa sa dagdag na gastos ng mga pribadong indibidwal dito (9.3%).

Ito ang dahilan kung bakit sa unang kwarto ng 2007, biglang lumaki nang 11.4% batay sa kasalukuyang presyo (o 9.1% batay sa mga presyo noong 1985) ang kita ng sektor ng serbisyo. Mahigit 64% ito ng inilaki ng GDP sa unang kwarto ng 2007 kumpara noong unang kwarto ng 2006. Sa sektor ng serbisyo, pangunahing lumaki ang gastos sa komunikasyon (laluna ang paggamit sa cellphone at internet) at transportasyon.

Dati-rati nang mahigit kalahati ng GDP ang bahagi ng sektor ng serbisyo, habang palaging mas maliit dito ang sektor ng industriya at kahit ng agrikultura. Tuwing may malalaking bugso ng pasok ng pera, tulad ng paggastos ng mga kandidato at gubyerno para sa kampanyang elektoral, ang pinakamalaking pinupuntahan ng gastos nila ay mga serbisyo at komersyo. Sa gayon, makikitang walang pangmatagalang epekto ang mga ito sa pag-unlad ng ekonomya at kabuhayan ng mamamayan.

May pinalalabas ang gubyerno na kaunting paglaki rin sa sektor ng industriya at agrikultura. Pero kung palalalimin pa ang pag-aaral kahit ng mga sariling estadistika ng gubyerno, makikitang bumagal ang tantos ng paglago ng manupaktura at konstruksyon.

Sa aktwal, ang mas saligang bahagi ng ekonomya—ang industriya at agrikultura—ay nananatiling lugmok at may tunguhing pabagsak. Tanda ito na ang pinalalabas na “kaunlaran” ay hungkag, hindi magbubukas ng malakihang oportunidad para sa empleyo o magbibigay sa mamamayan ng pag-asang magkaroon ng sapat na kabuhayan. Ang iilang larangan ng pagmamanupakturang nagpakita ng paglaki ng produksyon ay ang manupaktura ng papel (9.0%) at ang pag-iimprenta (5.6%) dahil sa paglaki ng gamit nito noong eleksyon.

May nagpapatuloy na pangkalahatang pagbagsak ang manupaktura, batay sa ulat ng Monthly Integrated Survey of Selected Industries (MISSI) na gumagawa ng buwanang sarbey ng produksyon ng lahat ng mga establisimyento sa sektor ng manupaktura. Noong buong 2006 ay bumagsak ito nang 9.9%. Ayon sa MISSI, mula pa noong pagbungad ng 2007 ay tuluy-tuloy pa rin ang pagbagsak nito. Bumagsak ang manupaktura nang 16% noong Enero, 21.6% noong Pebrero at 7.6% sa huling ulat nito noong Marso. Tampok sa ulat ng MISSI nitong Marso ang pagbagsak ng manupaktura ng tela (46.4%), tabako (42.4 %), sapatos at damit (37.1%), makinaryang di-elektrikal (35.7%), produktong goma (16.6%) at makinaryang dekuryente (13.4%). Sa matagal nang panahon, ang nakararanas ng matinding pagbagsak ay ang mga pambansang kapitalistang gumagawa ng iba’t ibang klase ng maliliit na makinarya. Ayon sa maraming establisimyentong dumaranas ng tuluy-tuloy na matinding pagbagsak, pangunahing sanhi nito ang “globalisasyon,” partikular ang walang rendang pagpasok ng mas murang mga import.

Ipinangangalandakan din ngayon ng rehimeng Arroyo na lumiit ang disempleyo. Pero sa unang kwarto ng taon, batay sa sariling estadistika ng gubyerno ay nadagdagan ng 13,000 ang bilang ng mga walang hanapbuhay. Lalong mas kapuna-puna ang 442,000 na naidagdag sa bilang ng mga kulang sa hanapbuhay.

Batay sa estadistika ng gubyerno, ang kabuuang bilang ngayon ng mga wala at kulang ang hanapbuhay ay umaabot na sa 21 milyon—pinakamalaki mula 2001. Tanda pa rin ng lalim ng problema ng disempleyo ang napakalaki at patuloy na dumaraming bilang ng mga migranteng manggagawang Pilipino. Ang mahigit 10 milyong migrante sa iba’t ibang bansa na nagtatrabaho dahil walang makitang sapat na trabaho sa Pilipinas ay umaabot na sa 12.5% ng populasyon ng bansa. Pinakamalaki ang porsyentong ito sa buong mundo.

Lalong matingkad na palatandaan ng kawalang pag-unlad ng ekonomya ng Pilipinas ang lumalalang kahirapan at kagutuman ng mamamayan. Umaabot sa 45 milyon o mahigit kalahati ng populasyon ang nagkokonsidera sa sarili na dukha at umaabot sa 17 milyon sa kanila ang madalas na nakararanas ng matinding kagutuman. Walang naitutulong ang rehimeng Arroyo sa pagpapagaan ng kalagayan nila. Bagkus ay ibayo pang pinalalala ng rehimen ang kahirapan at kagutuman ng lalo pang dumaraming Pilipino.

13. Pagtaas ng matrikula, tinututulan. Sinalubong ng protesta ng mga kabataan ang pagbubukas ng klase noong Hunyo 7 at 13 dahil sa pagtaas ng matrikula at iba pang suliranin ng sektor. Nagprotesta ang mga kabataan sa tanggapan ng Commission on Higher Education (CHEd) sa Pasig at sa kalyeng Morayta, Maynila. Nagkaroon din ng hiwalay na protesta sa mga syudad ng Davao, Iloilo at Baguio.

Ayon sa League of Filipino Students (LFS), hindi makatarungan ang ginawang 2-16% pagtaas ng matrikula sa 88 pamantasan at kolehiyo sa buong bansa. Ang maramihan at malakihang pagtaas ng matrikula ay ibinunsod ng pagsuspinde ng CHEd sa Memorandum Order No. 14 at No. 42 na nagtatakdang ang pagtaas ng matrikula ay ibabatay sa tantos ng implasyon ng bansa. Dahil sa pag-atras ng memorandum na ito, buong layang itinaas ng mga kapitalistang nagmamay-ari ng paaralan ang matrikula sa kanilang mga eskwelahan. Ang 38 paaralang nagtaas ng kanilang mga bayarin ay nag-umento nang lagpas sa 6.2% na takdang limitasyon.

Magsasampa ng petisyon ang mga konseho at publikasyon ng mga paaralan sa Korte Suprema para ipahinto ang nasabing pagtaas, ayon sa LFS.

Kasabay nito, hinihingi ng Kabataan Party sa mga mambabatas na muling pag-aralan ang Education Act of 1982 dahil ito ang naging puno’t dulo ng walang sagkang pagtaas ng matrikula ng mga pribadong pamantasan. Pinaiimbestigahan din nila ang ilang mga pamantasan na mataas ang singil sa matrikula at napapabilang sa top 5,000 na mga korporasyon sa bansa. Kabilang dito ang Centro Escolar University, Far Eastern University, Mapua Institute of Technology, University of the East, AMA Computer University at STI Colleges.

Nagkaisa naman ang mga magulang at estudyante ng University of the Philippines sa Diliman na magprotesta upang labanan ang ipinatutupad na 300% pagtaas sa matrikula at iba pang bayarin sa kanilang pamantasan. Tinututulan din nila ang pagpapalayas sa mga estudyanteng nangungupahan sa mga dormitoryo na hindi makabayad sa renta bunsod na rin ng pagtaas ng singil sa matrikula. Bumagsak nang 20-40% ang bilang ng mga bagong estudyante sa UP dahil sa nasabing pagtaas ng matrikula.

Samantala, dahil sa lumalalang krisis sa ekonomya at edukasyon, patuloy naman ang pagbagsak ng bilang ng mga nakapag-aaral sa elementarya at hayskul. Ayon sa Ibon Foundation, umabot sa 2.5 milyong batang edad 5-17 anyos ang hindi nakapag-aaral sa kasalukuyan. Bumaba nang 106,903 ang bilang ng nag-enrol sa elementarya, at 67,746 sa hayskul.

Bukod rito, tampok din ang mga suliranin ng malaking kakulangan ng mga libro, siksikan sa mga silid aralan at pinaigsing oras ng pag-aaral dahil sa kakulangan sa klasrum at iba pang pasilidad. Dahil sa kakulangan ng badyet, ang ibang mga guro sa mga pampublikong paaralan ay napipilitang maningil sa mga estudyante. Sa Payatas Elementary at High school, naningil ang mga guro ng P400 sa mga estudyante para matustusan ang ilang batayang pangangailangan tulad ng tisa.

Bukod pa rito, tinututulan din ng mga mag-aaral ang pagpapadala ng mga sundalo sa kanilang paaralan. Ayon sa kanila, dapat paalisin ang mga sundalo dahil ang presensya ng militar ay naghahatid ng takot sa mga estudyante at guro at nagmimistulang garison ang mga eskwelahan.

14. Kolonyal na patakaran sa edukasyon. Ipinatupad simula ngayong pasukan sa lahat ng paaralang elementarya at hayskul ang Executive Order No. 210 ng Malacañang na nagtatakda ng paggamit ng Ingles bilang medium of instruction o wika sa pagtuturo.

Alinsunod sa EO 210, simula Grade 1 ay ituturo ang Ingles bilang ikalawang lenggwahe. Pero simula Grade 3 ay ito na ang siyang pangunahing wikang gagamitin sa pagtuturo ng matematika at mga subject na may kinalaman sa agham at kalusugan, bukod sa pagtuturo mismo ng English. Ito na rin ang gagamiting pangunahing wika sa pagtuturo sa lahat ng hayskul, pribado man o pampubliko. Ibig sabihin, Ingles ang dapat umanong gamitin sa di bababa sa 70% ng kabuuang panahon sa pagtuturo ng lahat ng aralin.

Isang petisyon laban sa EO 210 ang isinampa ng Coalition for a Correct Language Policy (CCLP) sa Korte Suprema. Ang koalisyon ay kinakatawan nina Dr. Patricia Licuanan, presidente ng Miriam College; mga National Artist for Literature na sina Bienvenido Lumbera at Virgilio Almario; Randolf David, isang propesor sa University of the Philippines; Isagani R. Cruz, kritiko at presidente ng WIKA Inc.; at Efren Abueg, isang premyadong manunulat. Pumirma rin sa petisyon ang iba pang batikang manunulat at guro.

Sinasalamin ng CCLP ang patriyotikong pagtutol sa EO 210. Ayon sa CCLP, sasagka ito sa kakayahang matuto ng mga mag-aaral. Tinukoy nito ang resulta ng mga pananaliksik na ginawa ng United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) na nagpapakitang mas mabilis matutong magbasa, magkwenta at umunlad sa pag-iisip ang mga bata kapag ang ginagamit sa pagtuturo ay ang kanilang wikang kinagisnan.

Kinukumpirma ito ng karanasan ng Summer Institute of Linguistics sa Bukidnon. Ang mas matataas na gradong nakukuha ng mga batang katutubo rito sa mga pagsusulit sa literasiya at numerasiya ay patunay na mas madali silang natututo gamit ang lokal na wika sa pagtuturo.

Sa kalagayang hindi ginagamit ang Ingles sa kanilang pang-araw-araw na buhay, mahihirapang matuto ang mga mag-aaral sa elementarya at hayskul kung ito ang pangunahing gagamitin sa pagtuturo. Kadalasan ay mabilis na nawawala ang anumang kaalaman sa pagbabasa at pagsusulat kapag itinuro ito sa wikang Ingles. Palalalain ng EO 210 ang dati nang suliranin sa mapurol na gagap sa syensya at matematika ng mga Pilipinong mag-aaral. Ayon sa sarbey ng Trends in International Mathematics and Science Study (TIMSS) nitong 2003, sa 45 bansa ay pang-41 ang mga mag-aaral ng hayskul sa Pilipinas sa kaalaman sa matematika. Pang-42 naman sila sa kaalaman sa syensya.

Ayon sa koalisyon, labag din ang EO 210 sa konstitusyon na nagtatakdang pambansang wika ang Pilipino at siyang gagamitin sa pagtuturo sa buong sistemang pang-edukasyon. Taliwas din ang EO 210 sa rekomendasyon ng Congressional Commission on Education (EDCOM) noong 1991 na gamitin ang Pilipino at ang lokal na wika sa pagtuturo ng batayang edukasyon. Inatasan ng EDCOM ang Department of Education (DepEd) noong 1991 na magbalangkas ng mga libro at iba pang materyales sa pagtuturo na nasusulat sa wikang Pilipino. Lahat ng subject sa elementarya at hayskul, maliban sa English at iba pang pinag-aaralang lenggwahe, ay dapat nang ituro sa wikang Pilipino pagsapit ng taong 2000, ayon sa EDCOM.

Ipagkakait din ng EO 210 sa mas maraming mamamayan ang karapatang matuto at maging bihasa sa pambansang wika. Lalo lamang nitong palalakasin ang neokolonyal na sistema ng edukasyon sa Pilipinas na nagsisilbi pangunahin sa interes ng mga dayuhan at nagpapanatiling mahirap at atrasado sa bansa. “Hindi Ingles ang solusyon sa kahirapan sa bansa. Bagkus, maaaring isa pa nga ito sa mga nagpapalala ng kahirapan ng mga karaniwang masang Pilipino,” ayon sa mga tumututol sa EO 210.

Sa kabila ng mga syentipikong ebidensyang nagpapakita ng mga pinsalang idudulot ng bagong kautusan sa mga mag-aaral at sa kabila ng mga batas at aksyon ng Kongreso na taliwas dito, ipinipilit pa rin ng Malacañang ang EO 210. Dahil ito sa tulak ng isang bagay na di hamak na mas mahalaga sa rehimen kaysa sa pagkatuto ng mga Pilipinong mag-aaral: ang milyun-milyong dolyar na kikitain ng bangkaroteng gubyerno mula sa mga remitans ng mga Pilipinong manggagawa sa ibang bansa at mga puhunan ng maraming call center na nagsusulputan ngayon sa Pilipinas. Nadismaya raw si Gloria Arroyo nang mapag-alaman niyang wala pang 5% ng mga aplikante sa mga call center ang natatanggap dahil sa kahinaan ng karamihan sa Ingles. Kailangan aniyang tugunan ang pangangailangan ng mga call center at iba pang mga dayuhang kumpanya ng mga Pilipino na mahusay magsalita ng Ingles.

Sa katuus-tuusan, tanging ang pambansa-demokratikong patakaran ng sistematikong pagtataguyod ng pambansang wika at panitikan, kasabay ng pagpapayaman ng iba pang lokal na lenggwahe at paggamit pangunahin ng sariling wika maging sa pag-aaral ng syensya at teknolohiya, ang titiyak na natututunan ng mga mag-aaral ang kaalamang makapagbibigay sa kanila ng kakayahang makapag-ambag sa pagpapaunlad ng pambansang ekonomya at lipunang Pilipino.

15. Batas sa bayad-pinsala para sa mga biktima ng diktadurang Marcos, hindi inaprubahan. Mariing binatikos ng mga tagapagtaguyod ng karapatang-tao ang hindi pag-apruba ng Mababang Kapulungan sa Human Rights Compensation Bill dahil sa pagsalungat dito ng National Security Council na pinamumunuan ni Norberto Gonzales. Anila, walang basehan ang pangangatwiran ng NSA na ipapasa lamang ang pondo mula sa naturang batas sa mga komunista at subersibo. Maglalaan sana ang Human Rights Compensation Bill ng P10 bilyon para sa mga biktima ng paglabag sa karapatang-tao noong panahon ng diktadurang Marcos.

Matatandaang ipinasa ang naturang panukala sa Senado noong ika-12 at ika-13 Kongreso ngunit hindi ito inaksyunan ng Mababang Kapulungan. Manggagaling sana ang pondo sa nakaw na yaman ng mga Marcos. Pinangangambahan ng ilang senador na nanakawin na naman ng Malacañang ang naturang pondo sa kalagayang hindi inaprubahan ng Mababang Kapulungan ang naturang batas.

16. Paglilitis sa mga ahente ng CIA, binuksan sa Italy. Sinimulan noong Hunyo 8 sa Italy ang paglilitis sa 20 ahente ng Central Intelligence Agency (CIA) at isang tinyente ng US Air Force na sangkot sa pagdukot sa isang lider Muslim na Egyptian noong 2003.

Dinukot si Hassan Mustafa Osama Nasr sa isang kalye sa Milan, Italy at lihim na ipiniit sa Egypt sa loob ng apat na taon at isinailalim sa matinding tortyur. Hindi siya kailanman kinasuhan ng anumang krimen sa anumang ligal na hukuman.

Ito ang kauna-unahang kriminal na pag-uusig laban sa patakarang “extraordinary rendition” ng US na nagpapahintulot sa mga ahenteng paniktik ng US na mangidnap ng mga pinaghihinalaang terorista at ipasa sila sa mga kakutsabang bansang kilala sa mapang-abusong paraan ng pag-iimbestiga.

Ang paglilitis sa Milan ay itinaon isang araw bago ang takdang pagbisita sa Italy ni Pres. George W. Bush ng US. Kasabay din ito ng paglalabas ng ulat ng Council of Europe na nagdodokumento ng pag-iral ng mga lihim na piitan ng US sa Poland at Romania at nagdedetalye sa mga pamamaraan ng tortyur na ginagamit ng CIA sa naturang mga pasilidad.

Samantala, nanawagan naman si dating US Secretary of State Colin Powell na isara na ang bilangguan ng US para sa umano’y mga terorista sa Guantanamo, Cuba. Aniya, ang iligal na detensyon ng mga suspek doon ay nakasira sa reputasyon ng US. Iminungkahi niyang ilipat sa mga piitan sa US ang mga detenido at agad silang iharap sa hukuman.

17. Planong missile defense ng US, umaani ng batikos. Nagpasiklab ng internasyunal na tensyon ang plano ng US na magpwesto ng missile defense system sa Eastern Europe. Ang naturang sistema, na kinatigan kamakailan ng NATO, ay pananggalang umano ng US at mga kaalyado nito laban sa mga posibleng atake ng Iran at iba pa nilang kalaban. Balak itong ipwesto sa Czech Republic at sa Poland.

Unang umangal si Pres. Vladimir Putin ng Russia. Aniya, ang naturang plano ay pagpapasimula ng panibagong paligsahan sa pag-aarmas na katulad noong panahon ng Cold War. Nagbabala si Putin na maaaring gumawa ng mga ganting hakbang ang Russia kapag itinuloy ng US ang planong ito.

Mahigit 60% ng mamamayang Czech ay tutol sa naturang panukala. Ayon naman sa mga kritiko ng US sa Europe, ang naturang balakin ay patunay ng kawalang-malasakit ng US sa mga kaalyado nito sa Eastern Europe.

Pinakahuling nagpahayag ng reaksyon ang North Korea. Anito, maaaring palakasin pa ng bansa ang programang nukleyar bilang paniguro laban sa banta ng US. Kamakailan lamang ay nakipagkasundo na ang North Korea sa US na ititigil na ang programang nukleyar nito.

18. Plano ng US na pumirmi sa Iraq, nalantad. Nasa likod ng pagpaparami ng pwersang US sa Iraq ang paghahanda para sa permanenteng pananatili nila roon. Nalantad kamakailan ang plano ng rehimeng Bush na magtayo ng apat na malalaking bagong base sa Iraq at humingi ng dagdag na pondo para sa pagpapalawig ng pananakop. Tinatayang mahigit 10 na ang base militar ng US sa Iraq at umaabot na sa 160,000 tropang Amerikano ang nakatalaga roon.

Ang mga itinayong base militar sa Iraq ay kumpleto sa mga pasilidad at halos kasinlawak ng mga dating base militar ng US sa Pilipinas. Mayroon itong mga underground bunker at iba pang pasilidad pandigma na kailangan ng lumalaking pwersa ng okupasyon. Bukod pa ito sa malalaking swimming pool at golf course at marami pang pasilidad para sa libangan ng mga Amerikano. Ang Camp Anaconda sa hilaga ng Baghdad ay may lawak na 38.85 kilometro kwadrado at may paliparan para sa mga eroplanong pandigma ng US.

Matagal nang inirerekomenda ng mga neokonserbatibo at matataas na upisyal militar ng US ang “enduring presence” o matagalang presensyang militar sa Iraq upang ipagtanggol ang kanilang mga interes sa Middle East. Sa pamamagitan ng pagmamantine ng mga base militar, titiyakin ng US na makokontrol nito ang saganang rekursong langis ng rehiyon at ang murang paraan ng pagkuha ng langis. Matitiyak din ng US ang mabilisang deployment ng mga pwersang militar nito hindi lamang sa Middle East kundi pati sa Africa at Europe.

Inihahalintulad ng mga heneral ng US ang pagmamantine ng mga base militar sa Iraq sa kalagayan ng South Korea kung saan estratehikong nakapwesto ang mga tropa nila laban sa North Korea, China at iba pang potensyal na kalaban ng US sa Asia.

 

 

 



July 22, 2007 Special Issue: Panatilihing bulag at bingi ang kaaway; Magpakahusay sa lihim na pagkilos
July 25, 2007, 12:18 pm
Filed under: Ang Bayan

Ang disiplina sa masikhay na paglilihim sa pagkilos ay kabilang sa mga tampok na kinakailangang katangian ng mga kadre at myembro ng Partido Komunista ng Pilipinas (PKP), kumander at mandirigma ng Bagong Hukbong Bayan (BHB) at iba pang mga nakapaloob sa rebolusyonaryong kilusan. Isa ito sa mga susing salik sa likod ng kakayahan ng rebolusyonaryong kilusan na ipreserba at palakasin ang sariling hanay, patuloy na epektibong mapaglingkuran sambayanan at baha-bahaging gapiin ang kaaway sa harap ng nag-iibayong bangis nito.

Lalo pa ngayong pinalalakas ng mga rebolusyonaryong pwersang pinamumunuan ng PKP ang naturang disiplina at ang kanilang kakayahan sa lihim na gerilyang pagkilos na sumasandig sa malalim at malawak na suporta ng masa. Sa harap ng nananatili pang superyoridad ng kaaway at lakas-militar at ng tumitinding pasistang pananalakay nito, determinado ang Partido at BHB na pagkaitan ang kaaway ng pagkakataong makapagdulot ng mabigat na pinsala sa rebolusyonaryong kilusan at mamamayan.

Pagpapalakas ng paniniktik ng kaaway. Sa balangkas ng Operation Plan Bantay Laya 2 (OBL 2), desperadong naghahabol ang rehimeng Arroyo at ang Armed Forces of the Philippines (AFP) nito na makapagdulot ng maksimum na pinsala sa rebolusyonaryong kilusan bago ang 2010. Subalit maipagkakait natin ito sa kanila kung mapananatili natin silang bulag at bingi sa kasalukuyang lakas at mga balak ng mga rebolusyonaryong pwersa at sa aktwal na kinaroroonan at pagkilos ng Partido, hukbong bayan at rebolusyonaryong kilusang lihim.

Todo-buhos ngayon ang pondo at pagsisikap ng AFP na maglunsad ng pinag-ibayong mga operasyong paniktik. Layunin nitong makapag-ipon ng mga kinakailangang impormasyon tungkol sa mga organo, kadre at tauhan ng Partido; mga yunit at upisyal ng hukbong bayan; at mga lider at kasapi ng mga organisasyong masa at galaw ng mga ito.

Masugid silang naghahanap ng lahat ng posibleng butas at bulnerabilidad na maaaring likhain ng kapabayaan sa bahagi ng mga rebolusyonaryong pwersa. Walang sawa silang naghihintay ng anumang pagkakataong magluwag sa disiplina at magkamali ang mga rebolusyonaryong pwersa sa kanilang pagkilos upang masagpang ito at makapaglunsad ng tiyak at nakamamatay na mga atake.

Habang ginagamit pa rin ng AFP ang paglalatag ng mga lambat paniktik at pisikal na pagmamanman, nitong mga nagdaang taon ay puspusan ang pagsisikap ng AFP na itaas ang kakayahan nito, gamit ang makabagong mga kagamitan at teknolohiya para sa elektronikong surbeylans o pagmamanman sa komunikasyong elektroniko. Pangunahing dinidiinan nito ngayon ang surbeylans sa pamamagitan ng cellphone.

Kaugnay nito, binuo ng Intelligence Service of the AFP (ISAFP) ang MIG 21, isang bagong sangay na nag-iispesyalisa sa gawaing ito. Ang iba’t ibang yunit ng MIG ay binibigyan ng mga kagamitan sa pagsagap at pagsubaybay sa komunikasyon sa cellphone at landline sa kalunsuran at kanayunan. May katumbas ding pagsisikap ang Philippine National Police Intelligence Group (PNP-IG) at iba pang ahensyang panseguridad ng gubyerno. Kaalinsabay nito ay pinalalakas din ng iba’t ibang yunit ng AFP, PNP at iba pang ahensyang panseguridad ang kakayahan nila sa iba pang mga paraan.

Todo rin ang suporta ng US sa mga operasyong paniktik ng AFP, PNP at iba pang ahensyang panseguridad. Nagbibigay ito ng mga pagsasanay sa gawaing paniktik at nagbibigay o nagpapahiram ng mga kagamitan. Bukod rito, nagsasagawa rin ang US ng sarili nitong mga operasyong paniktik sa pamamagitan ng pagpapalipad ng mga “spy plane,” surbeylans sa pamamagitan ng “satellite” (mga kagamitang nasa labas ng himpapawid) at ibinibigay sa AFP ang mga nasasagap na impormasyon, at pagpapapasok sa mga eryang saklaw ng rebolusyonaryong kilusan para magpamilyarisa, magdebelop ng sariling mga aset at magsagawa ng iba pang pangmatagalang gawaing paniktik.

May mga lihim na kasunduan sa pagitan ng AFP at mga kumpanya ng cellphone kung saan may mga ipinwestong tauhan ng intelidyens na humahawak ng ilang kagamitan ng mga kumpanyang ito para matiktikan ang mga tukoy na cellphone. May hawak ding sariling mamahaling modernong kagamitang paniktik ang ISAFP at PNP-IG na binibili nila o kaya’y ipinahihiram o ibinigay ng gubyerno ng US.

May ilang pagkakataon nang mabigat na nakapaminsala ang kaaway sa mga rebolusyonaryong pwersa bunga ng kapabayaan sa seguridad at paglabag sa mga kinakailangang lihim na pagkilos. Kabilang dito ang ilang kahinaan sa pagtalima sa mga alituntunin sa disiplina ng Partido, ng BHB at kilusang lihim at mahigpit na paglapat ng mga aral mula sa mga naging pinsala sa nakaraan.

Nasamantala ng kaaway ang mga naging kahinaan ng ilang mga kasama sa pag-ugnay sa pamilya at iba pang taong tukoy ng kaaway. May ilang kahinaan din sa maling paraan ng pagtatabi at pagpapasa ng mga sensitibong dokumento at materyales. Tampok sa nakaraan ang kahinaan ng ilan sa labis na pagsalalay at lubhang maluwag na paggamit sa mga kagamitang elektroniko, pangunahin na ang cellphone. Marami ring kaso ng di maingat na paggamit sa internet at email.

Palakasin ang kakayahan at pagsisikap sa paglilihim. Lalong nagiging mahalaga ang pagpapalakas ng mga rebolusyonaryong pwersa sa kakayahan at pagsisikap sa lihim na pagkilos dahil sa puspusang operasyong paniktik ng kaaway. Nakasalalay ito sa pagpapalakas sa determinasyon, tyaga at kahandaan sa sakripisyo ng mga rebolusyonaryong pwersa, pagpapatupad ng disiplinang bakal, masusing pag-aaral at pagsisinop sa lahat ng ginagawa, at pagpapalalim ng pag-ugat sa masa.

Kailangang ihanda ng lahat ng rebolusyonaryong pwersa ang kanilang mga isip sa pagharap sa mga kinakailangang sakripisyo at kaakibat na kahirapan. Hindi dapat labis na sumandig sa mga bagay na maginhawa pero pinagmumulan naman ng mga bulnerabilidad para sagpangin ng kaaway.

Inoobliga natin ang pinakamataas na disiplina sa ating mga kadre at myembro ng Partido, kumander at mandirigma ng hukbong bayan at pwersa ng rebolusyonaryong kilusang lihim. Sa lahat ng usaping maseselan at nangangailangan ng mahigpit na pagtalima sa seguridad, kailangan ang tuluy-tuloy na pag-aaral at pagsasanay ng lahat sa pagkilos nang sikreto, tahimik, maingat at masinop.

Kailangang matuto ang lahat sa gerilyang pagkilos ng hukbong bayan na kinatatampukan ng mahigpit na pagsalalay sa suporta ng masa; ng masinsing pag-alam at masusing pagsusuri kapwa sa sitwasyon natin at ng kaaway; ng mahigpit na paglilihim sa kinaroroonan ng himpilan, sa pinanggalingan at patutunguhan sa paglalakad nang walang iniiwang palatandaan at bakas; at ng pagpapakahusay sa pagkilos at pagmamaniobra sa tabing ng kadiliman at mga katulad nito.

Dahil sa pinatinding elektronikong surbeylans ng kaaway, may partikular na diin tayong ibinibigay sa pag-iwas sa bulnerabilidad na dulot ng paggamit ng mga cellphone. Kailangan ng lahat ng saligang pag-unawa sa lahat ng bulnerabilidad at inabot nang kakayahan ng kaaway sa pagmamanman sa mga usapan at palitan ng text sa cellphone at sa pagtukoy sa lokasyon ng minamanmanang cellphone.

Dapat magbuo at magpaunlad ng ligtas, mabisa at mabilis na sistema ng komunikasyon na sumasalalay pangunahin sa lalim ng suporta ng masa. Dapat itong ikombina sa pili, maingat, matalino, planado at disiplinadong paggamit ng iba pang sistema ng komunikasyon, karaniwan man o makabago.

Sa mahigpit na paghawak sa disiplina, paggamit ng pamamaraang gerilya, pagsalig sa malawak na suporta ng masa at pagsisigurado sa lahat ng pagkilos, maiiwasan nating matukoy at mabitag ng kaaway, kabilang ang kanilang elektronikong surbeylans. Sa gayon, mapapawalang-saysay natin ang milyun-milyong piso nilang mga kagamitan sa surbyelans. Mapapangalagaan natin ang mga tagumpay ng Partido, hukbong bayan, rebolusyonaryong kilusan at masa, maiiwasan ang di kinakailangang malalaking kabiguan at matitiyak ang tuluy-tuloy na pagsulong ng rebolusyon.

 



July 7, 2007 Regular Issue
July 25, 2007, 12:17 pm
Filed under: Ang Bayan

1. Editoryal: Panloloko ang alok na usapang pangkapayapaan ng rehimeng Arroyo. Nagpupuputak ang mga susing upisyal panseguridad at pandepensa ng Malacañang na nais umano nilang muling buksan ang pormal na usapang pangkapayapaan sa pagitan ng Gubyerno ng Republika ng Pilipinas (GRP) at National Democratic Front of the Philippines (NDFP), pero sa kundisyong magdedeklara ng tigil-putukan ang Bagong Hukbong Bayan (BHB).

Nananatiling bukas ang rebolusyonaryong kilusan na makipag- negosasyong pangkapayapaan sa naghaharing rehimen basta’t magpakita ito ng sinseridad. Subalit tahasang ibinabasura ng NDFP ang di makatwirang kundisyong nais ipataw ng rehimeng Arroyo para sa pagpapatuloy ng usapan. Malinaw na gustong itali ng rehimeng Arroyo ang muling pagbubukas ng usapang pangkapayapaan sa pagsuko ng Partido Komunista ng Pilipinas (PKP), Bagong Hukbong Bayan (BHB) at mga rebolusyonaryong pwersa sa pamamagitan ng adelantado at walang batayang pagdedeklara ng tigil-putukan.

Hindi mapayuyukod ang NDFP at rebolusyonaryong kilusan sa banta ng rehimen na pormal na nitong babansagang “terorista” ang PKP at BHB at ihahanay sa mga bandidong grupo tulad ng Abu Sayyaf at Jemaah Islamiyah sa ilalim ng tinaguriang Human Security Act (HSA) o batas “anti-terorismo.” Hindi natitinag ang mga rebolusyonaryong pwersa sa dakdak ng rehimen na gagamitin ang pasistang HSA para “durugin ang mga terorista” at lipulin ang rebolusyonaryong kilusan bago sumapit ang 2010.

Nais palabasin ng rehimen na ang patuloy na lumalakas at lumalawak na rebolusyonaryong kilusan ay napakahina na at padausdos.

Gusto lamang ikubli ng rehimen ang mga kabiguan nito sa larangan ng digmaan, gayundin ang kawalan nito ng anumang pagnanais na pumasok sa usapang pangkapayapaang tunay na haharap at lulutas sa mga saligang panlipunang suliraning siyang nasa ugat ng armadong tunggalian.

Sa katunayan, puro pagdodoble-kara ang ginawa ng rehimeng Arroyo sa usapang pangkapayapaan sa loob ng nakaraang anim na taon. Halos wala itong tinupad sa mga obligasyon nito na nakapaloob sa mga pinirmahang kasunduan, tulad ng The Hague Joint Declaration of 1992, Comprehensive Agreement on Respect for Human Rights and International Humanitarian Law (CARHRIHL), Joint Agreement on Security and Immunity Guarantees (JASIG) at Oslo Accords noong Marso at Abril 2004.

Sa partikular, patuloy na nilalabag ng GRP ang isang mayor na probisyon ng Oslo Accords na nag-oobligang gumawa ng hakbang ang GRP para bawiin ang pagtutulak nito na mapabilang ang PKP, BHB at punong pampulitikang konsultant ng NDFP na si Jose Ma. Sison sa “listahan ng mga terorista” ng US at European Union. Tinukoy sa Oslo Accords na ang gayong mga listahan at ang panghihimasok ng US sa mga panloob na usapin ng Pilipinas ay labag sa pambansang soberanya at mapanira sa prosesong pangkapayapaan.

Lalong ginagawang imposible ng rehimeng Arroyo na muling mabuksan ang usapang pangkapayapaan ngayong plano na nitong ibilang ang PKP at BHB sa sarili nitong listahan ng mga “teroristang organisasyon.” Gagamiting sangkalan ng rehimeng Arroyo ang gayong paghahanay para todo-todo nitong mailunsad ang kampanyang panunupil laban sa mga rebolusyonaryong pwersa at sa mga ligal na demokratikong pwersang pinararatangan ng rehimen na “prenteng organisasyon” ng PKP-BHB, gayundin ang masusugid na pwersang anti-Arroyo at malawak na oposisyon.

Walang bago kung tutuusin sa ginagawa ngayong pagbabanta ng rehimen na taguriang terorista ang PKP at BHB. Sa kabila ng pagpapawalambisa sa batas laban sa subersyon, malaon nang tinatratong terorista ng rehimeng Arroyo ang PKP at BHB para isaisantabi at tabunan ang mga rebolusyonaryong mithiin ng mamamayang Pilipino, pulaan ang rebolusyonaryong armadong pakikibaka, ibasura ang usapang pangkapayapaan at bigyang-katwiran ang todo-largang teroristang gera at kampanya ng panunupil laban sa mga rebolusyonaryong pwersa at mamamayan.

Mula 2001 ay walang tigil nang nananalasa ang rehimeng Arroyo sa paghahasik ng teroristang kampanya ng mga pampulitikang pamamaslang, pagdukot, iligal na pang-aaresto at pagsosona, pagkontrol sa galaw ng mamamayan, paglulunsad ng mga “food blockade,” pambobomba, panganganyon at pagpapalikas sa buu-buong mga komunidad. Itinutulak nito ang mamamayang Pilipino na mag-armas upang ipagtanggol ang kanilang mga karapatan, kamtin ang katarungan at ipataw ang karampatang kaparusahan sa rehimeng Arroyo at mga alagad nito para sa kanilang mga pasistang krimen.

Hinahangad ng PKP, NDFP at lahat ng mga rebolusyonaryong pwersa ang muling pagpapatuloy ng nauntol na pormal na negosasyong pangkapayapaan sa pagitan ng NDFP at GRP. Suspendido ito mula pa noong 2004 dahil sa kawalang katapatan ng GRP na tupdin ang mga obligasyon nito sa mga kasunduang pinirmahan nito at ng NDFP. Inililinaw ng NDFP na nagpapatuloy ang prosesong pangkapayapaan at bukas ito sa exploratory talks para maresolba ang mga balakid sa suspendidong pormal na usapan, hangga’t walang pormal na deklarasyon ng pagsasara nito mula sa alinmang panig.

Sa katunayan, bilang pagmamagandang-loob, dati nang nagpaabot ang NDFP na bukas ito sa tigil-putukan kung pormal na mapagkakasunduan bago pa man ang panukala nitong 10-puntong Maikling Kasunduan para sa Kagyat at Makatarungang Kapayapaan. Mailalatag ng kasunduang ito ang paborableng kalagayan at kinakailangang mga kasunduan bago maipatupad ang tigil-putukan.

Pero hindi kailanman magagawa ng PKP, BHB at mga rebolusyonaryong pwersa na pumasok sa tigil-putukan nang walang kapaki-pakinabang na batayan at labag sa mga rebolusyonaryong prinsipyo at pagsusulong ng nagpapatuloy na armadong pakikibaka.

Lalong hindi magpapatupad ng tigil-putukan ang PKP/BHB habang lansakan ang paglabag ng rehimeng Arroyo sa karapatang-tao at walang habas ang pag-atake nito sa mga lider, konsultant at pwersa ng rebolusyonaryong kilusan, mga aktibista ng ligal na demokratikong kilusan at malawak na mamamayan. Ang pagpapatupad ng mga rebolusyonaryong pwersa ng tigil-putukan sa gayong sitwasyon ay katumbas ng pagtalikod sa karapatan at inisyatibang ipagtanggol ang kanilang mga sarili at ang mamamayan.

Di kailanman bibitiwan ng PKP/BHB at armadong rebolusyonaryong kilusan ang sandata hangga’t umiiral pa ang tunggalian ng mga uri at mayroon pang natitirang kaaway na may armadong kakayahang labanan ang rebolusyon.

Pumapasok ang rebolusyonaryong kilusan sa usapangpangkapayapaan habang isinusulong ang armadong pakikibaka. Ipinakikita nito ang determinasyon na resolbahin ang mga ugat ng armadong tunggalian sa bansa.

Ang rebolusyonaryong armadong pakikibakang inilulunsad ng BHB ang pinakamabigat na tugon at sagka sa teroristang kampanya ng rehimeng Arroyo, katuwang ang kilusang protesta ng mamamayang Pilipino at ng internasyunal na kundenasyon sa mga pampulitikang pamamaslang, pagdukot at iba pang matitinding paglabag sa karapatang-tao sa Pilipinas. Ang pagtalikod sa armadong pakikibaka, maging ang walang batayang pagdedeklara ng tigil-putukan, ay katumbas ng pagtataksil sa rebolusyon at mamamayan.

2. “US humanitarian mission”, mapanlinlang–NDF Bicol. “Hungkag at mapanlinlang,” batikos ni Kasamang Greg Bañares, tagapagsalita ng National Democratic Front ng Bicol, sa isinasagawang “RP-US humanitarian mission” ng mga tropa ng US sa lalawigan ng Albay. Inilunsad ang “humanitarian mission” mula huling linggo ng Hunyo hanggang unang linggo ng Hulyo.

“Ang tunay na layunin ng mga tropang Amerikano ay magsagawa ng pagsasarbey sa mga dagat, pantalan, kalupaan at mahahalagang instalasyong pampubliko,” ani Kasamang Bañares. Idinagdag niyang ang mga ito’y bilang paghahanda sa balak ng imperyalismong US na patindihin ang armadong panghihimasok sa bansa gamit na pantabing ang “military exercises” na nakatakdang ilunsad sa mga susunod na taon.

Tinuligsa ni Kasamang Bañares ang pagsamantala ng imperyalismong US at kakutsabang gubyernong Arroyo sa pagkasalanta ng buhay ng mamamayan ng Albay. Aniya, nagpapanggap na “matulungin at makatao” ang imperyalismong US samantalang ang mga patakaran nito ang dahilan ng pagkalugmok sa kahirapan di lamang ng mga Bikolano kundi ng buong sambayanang Pilipino.

Binalaan ng NDF-Bikol ang mga tropa ng US na huwag magtago sa likod ng “humanitarian mission” upang maniktik sa mga teritoryong saklaw ng Demokratikong Gubyernong Bayan. Huwag din silang lumahok sa mga operasyong pangkombat ng AFP at PNP sa mga lugar na ito upang hindi sila maging target ng mga atake ng BHB.

3. (Matatagumpay na opensiba ng BHB) 25 armas nasamsam sa Northern Mindanao. Dalawampu’t limang armas ang nasamsam ng Bagong Hukbong Bayan sa dalawang magkahiwalay na reyd na inilunsad sa Agusan del Norte at Bukidnon nitong huling linggo ng Hunyo. Apat na tropa ng kaaway ang napatay sa mga opensibang ito.

Sa Agusan del Norte, nilusob ng mga Pulang mandirigma ng Front 4-A ng BHB ang isang detatsment ng 23rd IB sa Barangay Lawan-Lawan, Las Nieves, noong Hunyo 27, bandang alas-3 ng madaling araw. Ayon kay Ka Cesar Renerio, tagapagsalita ng National Democratic Front-North Central Mindanao Region (NDF-NCMR), nasamsam ng mga Pulang mandirigma ang 17 armas, kabilang ang apat na M14, dalawang M16 at pitong karbin. Nakasamsam din sila ng apat na granada at mga kagamitang pangkomunikasyon.

Napatay sa labanan ang tatlong elemento ng Philippine Army kabilang ang sarhentong namumuno sa detatsment. Sa kabilang banda, nagbuwis ng buhay ang isang Pulang mandirigma.

Matapos ang reyd, pinatay ng mismong mga sundalo ang limang tauhan ng CAFGU na kabilang sa mga nagbabantay sa detatsment. Pinaghinalaan ng AFP na ang mga elemento ng CAFGU ay kasapakat ng BHB sa isinagawang reyd.

Bago ito, sinalakay ng isang platun sa ilalim ng Rexan Perez Command ng BHB ang istasyon ng pulisya sa Dangcagan, Bukidnon noong umaga ng Hunyo 23. Tumagal lamang ng tatlong minuto ang reyd. Napatay dito ang isang nanlabang pulis. Matagumpay na napasok ng yunit ng BHB ang armori ng pulisya at nasamsam ang limang M16, dalawang 9 mm at isang .45.

Samantala, dalawang elemento ng CAFGU ang napatay ng BHB sa isang labanan noong Hunyo 24, alas-8 ng umaga sa Sityo Monte Alegre, Barangay Kandiis, Magsaysay, Misamis Oriental.

4. (Matatagumpay na opensiba ng BHB) 11 sundalo napatay sa kampanyang militar ng BHB sa ICR. Labing-isang tropa ng Philippine Army ang namatay sa tatlong taktikal na opensibang inilunsad nitong Hunyo sa rehiyon ng Ilocos-Cordillera (ICR). Ang mga taktikal na opensiba ay bahagi ng kampanyang militar ng Bagong Hukbong Bayan (BHB) laban sa malawakang operasyong isinasagawa ngayon ng AFP sa hangganan ng Abra-Mt. Province-Ilocos Sur.

Pitong sundalo ang napatay nang tambangan ng mga Pulang mandirigma ng Agustin Begnalen Command (ABC) ng BHB ang isang yunit ng 41st IB sa Barangay Wayangan, Tubo, Abra nitong Hunyo 25. Bago ito, tatlong sundalo rin ang napatay sa ambus na isinagawa ng isang yunit ng ABC sa mga nag-ooperasyong tropa ng 50th IB noong Hunyo 17 sa Sityo Pananuman, Barangay Tubtuba, sa bayan din ng Tubo.

Ang operasyong militar na nilalahukan ng dalawang brigada ng 5th Infantry Division ay ganting salakay ng kaaway sa sunud-sunod na mga taktikal na opensiba ng BHB noong Mayo 12-16 kung saan 13 tropa ng 41st at 54th IB at isang elemento ng CAFGU ang napatay at mahigit 24 ang nasugatan. Nakasamsam din ang BHB ng limang M16, isang M203, dalawang M14, 1,600 bala at iba pang kagamitang militar.

Mas maaga pa rito, mula Enero 7 hanggang Abril 6 ng taong ito ay umabot sa 33 elemento ng kaaway ang napatay at tatlo ang nasugatan sa iba’t ibang labanan sa ICR. Lahat-lahat ay laking kumpanya ang mga kaswalti ng kaaway sa unang limang buwan ng 2007 sa rehiyon.

Ang mga pananambang ay tugon din sa kahilingan ng masa sa lugar na parusahan ang mga tropa sa marami nilang pang-aabuso. Pinakahuling krimen ng mga pasistang militar ang pagdukot nila sa anim na estudyante sa hangganan ng Tubo, Abra at Sagada, Mt. Province noong Hunyo 15.

Sa hiwalay na pangyayari, isang sundalo rin ang napatay sa isang labanan sa pagitan ng BHB at ng Charlie Coy ng 21st IB sa Sityo Iyokan, Barangay Mallango, Tinglayan, Kalinga noong Hunyo 23 ng umaga.

5. Sa kanayunan ng Bukidnon: Pagpaparusa sa pusakal na kriminal. Dama ng mamamayan sa kanayunan ng Bukidnon ang pag-iral ng demokrasyang bayan sa pamamagitan ng lokal na organo ng kapangyarihang pampulitika. Dito, epektibong napangangalagaan ng demokratikong gubyernong bayan ang mamamayan laban sa mga pusakal na kriminal. Sa ilalim ng demokratikong gubyernong bayan ang hukumang bayan, na dinudulugan ng mga hinaing ng mamamayan, tumitimbang sa mga kaso at nagpapatupad ng hustisya alinsunod sa ebidensyang nakalap. Instrumento ng hukumang bayan sa pagpapatupad ng hustisya ang Bagong Hukbong Bayan (BHB).

Noong Hunyo 11, ipinatupad ng Rexan Perez Command (RPC) ng BHB ang hatol ng hukumang bayan na parusahan ng kamatayan si Manpaanod “Andabaw” Diwangan, isang pusakal na elementong kriminal na malaon nang inirereklamo ng taumbayan ng Cabanglasan at mga karatig-lugar. Pinarusahan siya sa Mangaod, Mandahikan, Cabanglasan, Bukidnon.

Sa ilang dekada niyang pamamayagpag bilang kriminal na protektado ng militar, si Diwangan ay naging bantog bilang mamamatay-tao, planter ng marijuana at mangangalabaw. Ayon sa pahayag ng RPC, umabot sa walo katao ang walang awang pinaslang ni Diwangan. Umaabot din sa 10 ektarya ang tinatamnan niya ng marijuana, gamit ang binhing ibinibigay ni Maj. Arturo Salvador ng Military Intelligence Battalion sa ilalim ng 4th ID. Di rin bababa sa 15 kalabaw at dalawang kabayo ang ninakaw ni Diwangan mula sa iba’t ibang residente ng mga bayan ng San Fernando at Cabanglasan mula 1996 hanggang 2006.

Ilang taong hindi magalaw-galaw si Diwangan dahil sa kanyang mahigpit na kuneksyon sa militar. Mabangis din siya at palaging pinaliligiran ng kanyang mga armadong tauhan. Subalit sa tulong na rin ng mga impormasyong ipinaabot ng masa sa BHB ay nasukol din siya ng Pulang hukbo at naipataw sa kanya ang karampatang parusa, alinsunod sa atas ng hukumang bayan.

Ang hukumang bayan at ang demokratikong gubyernong bayang nagpapatakbo nito ang siyang tunay na dinudulugan ng maralitang mamamayan ng kanilang mga hinaing. Ito’y di lamang dahil sa kainutilan ng mga reaksyunaryong korte at iba pang tagapagpatupad umano ng batas na pangalagaan ang interes ng mamamayan. Dahil din ito sa malinaw na pagkampi ng mga ito sa malalaking panginoong maylupa at iba pang makapangyarihang tao.

Naging mabunga para sa mamamayan ang mga kasong idinudulog nila sa demokratikong gubyernong bayan. Halimbawa, nitong nagdaang mga taon ay umabot sa 10 kalabaw ang nabawi ng BHB sa mga magnanakaw at naibalik sa mga may-ari.

Taliwas sa reaksyunaryong korte na sa pagsasampa pa lamang ng kaso at sa abugado ay agrabyado na ang mahihirap dahil sa taas ng mga bayarin, walang hinihinging filing fee at iba pang bayarin ang hukumang bayan.

Ang mga datos na pinag-aaralan ng hukumang bayan sa paggawa nito ng desisyon ay boluntaryong ibinibigay ng mamamayan sa mga kasamang kumikilos sa lugar, taliwas sa reaksyunaryong korte kung saan ang mga testigo ay pwedeng bayaran at bilhin.

Makatarungan lamang na sa hukumang bayan idulog ng mamamayan ang kanilang mga karaingan para makamit nila ang hustisyang malaon nang ipinagkakait sa kanila.

6. (Pananalanta ng pasistang estado) Dinukot na mga estudyante sa ICR, nabawi na. Matagumpay na nabawi nitong huling linggo ng Hunyo ang anim na estudyante matapos ang halos dalawang linggo sa kamay ng militar. Sa pamamagitan ng sama-samang pagkilos at determinasyon ng mga residente ng Kili, Tubo, Abra, naigiit nila sa militar na palayain ang anim sa kabila ng unang pagtanggi ng AFP na nasa kanila ang mga kabataan.

Ang mga dinukot na sina Josie Padingil, Josefa Banglay, Jane Dumalig, Isabel Lawagan, Igan Lumebyang at Sumili Maguinsay ay pawang nasa edad 15-18 anyos at mga estudyante ng Mountain Province General Comprehensive High School (MPGCHS) sa Sagada.

Pauwi na sila noong Hunyo 15 nang dukutin sila ng mga sundalo ng 54th IB sa Bangaan- Buasao-Kili trail. Unang napabalita ang ginawang pagdukot sa mga estudyante sa isyung Hunyo 21 ng Ang Bayan.

Hinanap ng mga residente ng Kili ang kabataan maging sa mga kanugnog na baryo ng hilagang Sagada, Mountain Province. Napag-alaman nilang dinala ng mga sundalo ang mga kabataan upang hindi masundan. Ayon sa dalawa sa mga kabataang dinukot, umabot sila sa Barangay Baclingayan, Tubo. Mahigit isang linggo bago matagpuan ng mga taga-Kili ang mga estudyante sa isang kampo ng militar sa bayan ng Lagangilang, Abra.

Sa tulong ng mamamayan ng Sagada, napilitan ang militar na palayain ang apat na babaeng estudyante noong katapusan ng Hunyo. Ilang araw matapos ito, pinalaya na rin ang dalawang kabataang lalaki at ihinabilin sa konseho ng Sagada. Lumitaw sa dagdag na imbestigasyon na dumanas ang dalawa ng saykolohikal at pisikal na tortyur sa 11 araw na hawak sila ng militar.

7. (Pananalanta ng pasistang estado) Lider-kabataan, tinangkang dukutin. Isang lider ng kabataan ang tinangkang dukutin at ilang manggagawang pangkalusugan ang hinaras ng mga elemento ng AFP nitong nakaraang dalawang linggo.

Hunyo 29. Tinangkang dukutin ng armadong kalalakihan si Israel Bacutan, 15, tagapangulo ng Anakbayan-National Capital Region sa harap mismo ng kanilang hedkwarters sa Welcome Rotunda, Quezon City. Kagagaling lamang ni Bacutan sa pang-umagang palabas sa telebisyon kung saan nagsalita siya laban sa militarisasyon sa mga kampus at sa mga maralitang komunidad sa Metro Manila. Tinalakay niya ang epekto nito sa mga estudyante at mamamayan at ang pangangailangang labanan ito ng kabataan. Nakapiglas siya sa mga dudukot sana sa kanya at nakahingi ng saklolo sa isang kainan sa tabi ng kanilang hedkwarters.

Hunyo 16-17. Hinaras ng mga elemento ng 21st at 77th IB ang mga manggagawang pangkalusugan na naglulunsad ng medical mission sa Sityo Ubel, Barangay Gawaan, Balbalan, Kalinga. Ang medical mission ay inilunsad ng Health Alliance for Democracy at Community Health Education, Services and Training in the Cordillera Region.

Pinaligiran ng mga sundalo ang lugar kung saan ginagawa ang panggagamot. Pinagtatanong ang mga manggagawang pangkalusugan at kinunan sila ng litrato ng mga sundalo. Binansagan silang mga kasapi ng BHB kahit pa ipinaliwanag nila na may permiso ng alkalde ng Balbalan ang kanilang misyon sa nasabing barangay.

Pagkatapos ng pananghalian ay lumipat ang mga sundalo sa Sityo Pipi ng naturang barangay. Nagpatawag sila roon ng pulong at pinalabas na ang isinasagawang medical mission sa Sityo Ubel ay pulong ng BHB.

Hindi ito ang unang pagkakataong tinakot ng mga sundalo ang mga nagsasagawa ng misyon. Noong Abril 2005, pinaligiran ng mga sundalo ang mga boluntir na naglulunsad ng seminar pangkalusugan sa barangay hall ng Gawaan.

Hunyo 9-10. Di bababa sa dalawang unyonista ng Chong Won Fashion Garments Trading Inc. ang nasugatan nang salakayin ng mga bayarang maton ang piketlayn ng mga manggagawa sa Cavite Export Processing Zone sa Rosario, Cavite. Kabilang sa mga nasugatan ang mga lider-unyon na sina Resurrecion Ravelo at Florencia Arevalo, tagapangulo at kalihim ng Nagkakaisang Manggagawa sa Chong Won.

Siyam na lalaki na nakasakay sa isang van na may plakang UVD 390 ang lumusob sa piketlayn. Tinutukan nila ng mga patalim ang mga welgista habang giniba ng iba ang mga tolda sa piketlayn. Pinagtatapon din ang pagkain at iba pang gamit ng mga manggagawa. Binantaan silang papatayin kung hindi nila kagyat na bubuwagin ang piketlayn.

Bandang alas-3:30 ng madaling araw ng Hunyo 10, muling sinalakay ang piketlayn ng 20 nakabonet na kalalakihan na armado ng mga M16 at nakauniporme ng fatigue. Pinadapa at tinutukan ang mga manggagawa at pinagnakawan ng mga cellphone, kamera, pitaka at iba pang personal na gamit.

Nagpahayag ng pagkabahala sa kaligtasan ng mga manggagawa ng Cho Won ang kapatid na mga unyon nito sa Canada. Pormal na nagpaabot ng kanilang pagkabahala sa rehimeng Arroyo ang Canadian Auto Workers Union (CCWU), United Steel Workers (USW), Kairos-Canadian Ecumenical Justice Initiatives (CEJI) at ang Maquila Solidarity Network, isang grupo na nagtataguyod sa karapatang-tao.

Iginigiit ng unyon ng Chong Won ang pagkakaroon ng panibagong collective bargaining agreement at pagbabalik sa trabaho ng mga upisyal ng unyon na sinipa noong Setyembre 2006.

8. (Pananalanta ng pasistang estado) Masaker sa Kalinga. Labindalawang magsasaka ang minasaker nang salakayin ng mga tropa ng militar at pulisya ang isang komunidad ng mga minoryang setler sa Sityo Malapiat, San Pascual, Rizal, Kalinga noong Hunyo 25. Limang magsasaka rin ang nasugatan sa pag-atake.

Nilusob ng pinagsanib na mga tropa ng 77th IB, 21st IB at 501st Brigade ng Philippine Army, Provincial Mobile Group at Regional Mobile Group ng Cagayan-PNP ang mga magsasaka sa utos ng panginoong maylupa at dating meyor ng Rizal na si Marcelo de la Cruz at ang anak niyang si Chris Mark, ang bagong halal na alkalde. Ang mag-amang de la Cruz ay kabilang sa isa sa mga angkang umaangkin sa lupa ng mga magsasaka.

Lima sa mga pinaslang—sina Lakay Ulliba, Pedro Ulliba, Felimon Ulliba, Delfin Madayag at Johnny Gaspar Cayabo—ay mula sa tribong Mabaca. Nagmula naman sa tribong Butbut sina Bangi Bakkay, Agyao Sabawil, Abok Tayaan, Say-at Addawi at Alib Baklas, samantalang si Juan Attang ay mula sa tribong Poswoy/Ab-abaan. Ang ika-12 biktima ay si Conrado Ordonia, isang dayong Ilokano.

Nagsimula ang pananalakay alas-7 pa lamang ng umaga nang paligiran ng dalawang kumpanya ng mga sundalo at pulis ang komunidad. Habang papalapit ang mga sundalo ay sinimulang sunugin ng mga pulis ang mga bahay ng mga magsasaka. Pinaulanan ng bala ang mga residente, gamit ang isang V-150 na Armored Personnel Carrier, isang tangkeng PALAR, limang masinggan at iba pang malalakas na armas. Binalewala ng mga tropa ang pakiusap ng mga residente na itigil na ang pananalakay. Umabot sa 30 bahay ang sinunog.

Dahil dito, napilitan ang mga residente na lumaban at makipagsagupaan sa mga sundalo at pulis. Tumagal ito nang halos sampung oras ang sagupaan.

Tinangka ng militar at pulisya na pagtakpan ang kanilang krimen sa pamamagitan ng paglalabas ng mga bulaang ulat na siyam na pulis ang napatay at 10 iba pa ang nasugatan. Ang totoo’y anim na pulis lamang ang bahagyang nasugatan sa tagibang na labanan.

Noong 2003, idineklara ng Korte Suprema na pampublikong lupain ang 144 ektarya sa humigit-kumulang 5,000 ektarya sa 15 barangay ng Rizal na saklaw ng Madrigal estate, Romualdez estate at mga de la Cruz. Inangkin na ito ng mga setler na matagal nang nagbubungkal ng lupain doon alinsunod sa programa sa reporma sa lupa ng gubyerno. Karamihan sa mga setler ay nagmula sa iba’t ibang tribo sa mga bayan ng Tabuk, Tinglayan at Balbalan na napilitang dumayo sa Rizal dahil sa kakulangan ng lupang mabubungkal sa mga interyor na munisipalidad.

Noong 2006 ay sinimulan na ring angkinin ng pamilyang Dy at ni Eduardo Cojuangco ang malaking bahagi ng lupain para gawing plantasyon ng cassava at Bt corn. Kabilang ang San Pascual sa walong barangay na nais saklawin nina Cojuangco.

9. (Pananalanta ng pasistang estado) Nawawalang estudyante, hawak ng militar. Mahigit isang taon ang nakararaan mula nang dukutin ng mga elemento ng 56th IB ang mga estudyante ng University of the Philippines na sina Sherlyn Cadapan at Karen Empeño at ang magsasakang si Manuel Merino sa San Miguel, Hagonoy, Bulacan. Nitong nakaraang buwan, kinumpirma ng pamilya ni Cadapan na buhay pa si Sherlyn noong Abril at hawak ng mga elemento ng militar.

Ayon kay Mrs. Erlinda Cadapan, ina ni Sherlyn, dinala ng militar ang kanyang anak sa bahay ng byenan nito sa Calumpit, Bulacan noong Abril 11 at pinakuha ng ilang personal na gamit. Mahigpit siyang binantayan ng tatlong armadong babae at dalawang lalaki na nakadamit sibilyan at animo’y nag-aastang mga kasapi ng Bagong Hukbong Bayan (BHB). Kahit minsan ay hindi pinagsalita si Sherlyn at dinikitan ng tatlong babae sa buong panahong nasa loob siya ng bahay. Ayon sa mga nakakita sa kanya, maputla si Sherlyn at mukhang takot na takot. Bago ito, namataan din ng ilang residente si Sherlyn sa Bataan.

Ani Mrs. Cadapan, dalawang buwang nagdadalantao si Sherlyn nang dukutin siya, kaya sa tantya niya ay nakapanganak na ito noong Enero. Kung gayon, aniya, hindi lamang ang kanyang anak ang hawak ng militar. “Hostage din ang apo ko.”

Ayon naman sa byenan ni Sherlyn, isang araw matapos siya puntahan ng mga nakasibilyang sundalo ay pinuntahan naman siya ng mga unipormadong militar. Nagkunwari silang nagsisiyasat sa misteryosong pagpapakita ni Sherlyn sa kanya. Nagdrama pa silang may nagsabi diumano sa kanila na nagpunta si Sherlyn sa bahay na iyon. Gustong palabasin ng militar na wala sa kamay nila si Sherlyn at nasa kamay ito ng BHB. Nakilala ng byenan ni Sherlyn ang dalawa sa mga sundalo dahil sila rin ang nagdala kay Sherlyn sa bahay at nagpanggap na mga Pulang mandirigma. Dati nang ginagamit ng AFP ang bulaang linya na sumapi lamang sa BHB sina Sherlyn at Karen para pagtakpan ang kanilang responsibilidad sa krimen.

Dumarami ang mga patunay na mga militar ang dumukot kina Sherlyn, Karen at Manuel. Ilang araw matapos sila dukutin noong nakaraang taon, namataan ng mga tagapagtanggol sa karapatang-tao na sumugsog sa kanila ang dyip na ginamit sa pagdukot. Nasa compound ng 56th IB sa Iba, Hagonoy ang dyip na may plakang RTF 597 kung saan isinakay ang mga biktima. Dalawang araw matapos ang pagdukot, nakilala ng magsasakang si Alberto Martinez si Merino kasama ang kalalakihang nakabonet na dumukot sa kanya sa kanyang bahay. Isinakay din sa isang dyip na may plakang RTF 597 si Martinez at dinala sa isang detatsment ng militar sa Mercado, Hagonoy, Bulacan. Sa detatsment na ito, ininteroga siya ng isang nagngangalang Arnel Enriquez at pinagtatanong kung may nakikilala siyang Tanya, Vincent o Lisa. Sa paglalarawan ng nag-iinteroga, nabatid ni Martinez na sina Karen, Sherlyn at Manuel ang tinutukoy ng militar.

Pinatibay din ng testimonya ni Oscar Leuterio, isang dating detenido, ang presensya ng dalawang estudyante sa kampo ng militar. Ayon sa kanya, may nakita siyang dalawang babaeng tumutugma sa deskripsyon nina Sherlyn at Karen sa kampo na pinagbimbinan sa kanya noong Agosto 2006.

Ibinasura ng korte ang petisyon para sa writ of habeas corpus na isinampa ng mga pamilya ng mga biktima dahil anito, hindi nito mapagpapasyahan ang ligalidad ng detensyon nina Cadapan, Empeño at Merino kung hindi inaamin ng militar na hawak nga nila ang mga ito. Pero mismong korte ay hindi naniniwala sa militar. Anito, mukhang hindi nagsasabi ng buong katotohanan ang AFP. Panay ang pagtanggi ng mga ito, pero hindi tumutugma ang kanilang mga pahayag.

Samantala, wala pang balita hinggil kina Empeño at Merino.

10. (Pananalanta ng pasistang estado) Panukalang batas sa US, ikinalugod ng mga aktibista. IKINALUGOD ng mga progresibong organisasyong Pilipino ang isang panukala sa Senado ng US na nagbabawal ng paggamit sa ayudang militar ng US laban sa mga Pilipinong sibilyan.

Ang pagbabawal ay bahagi ng Foreign Operations Spending Bill na pinagtibay nitong nakaraang linggo ng Committee on Appropriations ng Senado ng US. Dito’y inaatasan ang Secretary of State ng US na subaybayan ang ayudang militar sa Pilipinas upang hindi iyon “magamit ng mga yunit ng pwersang panseguridad ng Pilipinas laban sa mga sibilyan, kabilang yaong mga kasapi ng mga partido pulitikal ng oposisyon at mga grupong nagtataguyod sa karapatang-tao.”

Nakasaad sa panukalang batas ang naturang pagbabawal bunga ng panghihimok ng mga Pilipinong taong simbahan at tagapagtaguyod ng karapatang-tao. Ilang buwan nang nagsisikap ang mga grupong Pilipino na kumbinsihin ang Kongreso ng US na higpitan ang pagbibigay ng ayudang militar sa gubyerno ng Pilipinas dahil nagagamit ito sa kampanya ng ekstrahudisyal na pamamaslang sa mga aktibista sa bansa.

Sa partikular, nakasaad sa Foreign Military Funding Bill na daragdagan lamang ang ayudang militar ng US sa Pilipinas kung ipatutupad ng gubyerno ang mga rekomendasyon ni Philip Alston, UN special rapporteur on extrajudicial killings, at titiyakin na hindi lalabag sa karapatang-tao ang AFP. Kabilang sa mga rekomendasyon ni Alston ang pagtigil ng militar sa pag-uugnay ng mga ligal na pampulitikang grupo sa mga armadong grupong rebelde.

11. (Pananalanta ng pasistang estado) Pagdukot ng ISAFP kay Burgos, kinumpirma. ANG pagdukot noong Abril 28 kay Jonas Burgos, aktibistang anak ng yumaong anti-Marcos na peryodistang si Jose Burgos, ay kagagawan ng isang yunit ng Intelligence Service of the AFP (ISAFP).

Ito ang ibinunyag ng isang ahente ng ISAFP sa pahayagang Philippine Daily Inquirer. Ayon sa ahente, dinukot si Burgos dahil sa pagkakasangkot niya umano sa rekrutment at gawaing edukasyon ng Partido Komunista ng Pilipinas.

Anang impormante, noon pang Oktubre 2006 ay minsan na niyang naulinigan sa mga myembro ng isang susing yunit paniktik ang planong pagdukot kay Burgos. Pinag-uusapan umano noon ng mga ahente na “nakakahon” na ang aktibista.

Nang pumutok ang balita hinggil sa pagdukot, nakilala ng impormante ang mga sangkot na ahente mula sa mga drowing na inihanda ng pulisya. Ang naturang mga ahente ay pawang mga myembro raw ng yunit paniktik na may kodang “Spot 4” na siyang sumasaklaw sa Fairview, Quezon City kung saan dinukot si Burgos. Ang mga ahenteng dumukot kay Burgos ay may koda raw na “Bajam” at “Donna.”

Idinagdag pa ng ahente na kilala rin niya ang dalawang sasakyang ginamit sa operasyon base sa paglalarawan ng mga nakasaksi. Ang naturang mga sasakyan ay matatagpuan pa rin daw sa Camp Aguinaldo, ang punong himpilan ng AFP.

Mismong mga tauhan na ng reaksyunaryong hukbo ang lumilitaw para patunayan ang mga kasong matagal ipinagmamaang-maangan ng rehimeng Arroyo.

Kamakailan lamang, tatlong heneral ng AFP ang nagpahayag ng kahandaang isiwalat ang kanilang nalalaman ukol sa pagkakasangkot ng militar sa mga kaso ng pagdukot at pamamaslang sa mga aktibista. Ipinahayag nila ito bilang suporta sa plano ng bagong halal na senador na si dating Ltsg. Antonio Trillanes IV na imbestigahan ang mga pampulitikang pamamaslang oras na magbukas ang Kongreso.

12. (Pananalanta ng pasistang estado) Espesyal na pagtrato kay Bedol, binatikos. BINATIKOS ng Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN) ang anito’y espesyal na pagtrato kay Maguindanao provincial elections supervisor Lintang Bedol, kumpara sa di makataong pagtrato sa mga kongresista ng Bayan Muna at Anakpawis nang sila’y arestuhin.

Dalawang araw matapos siya arestuhin dahil sa di niya pagsipot sa mga pagdinig ng Commission on Elections (COMELEC), pinalaya si Bedol at hinayaang magpahinga sa isang mamahaling hotel sa Maynila.

Si Bedol ay itinuturing ng COMELEC na testigo at hindi suspek. Ito ay sa kabila ng mga ulat na siya ang may pakana ng malawakang pandaraya sa Maguindanao.

Ayon sa mga ulat, walang aktwal na eleksyong naganap sa Maguindanao at mga upisyal lamang ng COMELEC ang nagpuno ng mga balota. Dahil dito, nakakuha ng di kapani-paniwalang 12-0 na panalo ang Team Unity sa prubinsya. Para hindi maberipika ang resulta ng halalan sa prubinsya ay sinabi ni Bedol na nawala umano sa kanyang gwardyadong upisina ang mga certificate of canvass.

13. (Balita) Mga kumpanya ng gatas, binatikos. PINAGLALABANAN ngayon sa Korte Suprema ang ligalidad ng pagpapatupad ng mga alituntunin ng Milk Code, ang batas na nagbabawal sa mga kumpanya na nagmamanupaktura ng mga gatas para sa sanggol (infant formula) na maglabas ng mga di makatotohanan at di syentipikong patalastas para itulak ang paggamit ng kanilang produkto.

Ipinagbabawal ng Milk Code of 1986 ang di makatotohanang pagtatalastas ng mga infant formula para sa mga batang edad 0-12 buwan. Noong 2006, sinaklaw na nito ang gatas para sa mga batang hanggang dalawang taong gulang.

Kasakiman para sa tubo ang nasa likod ng pagmamatigas ng mga kumpanyang ito laban sa Milk Code. Di bababa sa P21 bilyon ang taunang tubo ng mga monopolyong kumpanyang ito sa Pilipinas mula sa pagbebenta ng infant formula.

Sa kabila ng malaon nang pag-iral ng Milk Code, kabi-kabila ang mapanlinlang na impormasyong pinalalaganap kaugnay ng mga infant formula. Kabilang dito ang patalastas na nakapagpapatalino umano o nakapagpapatangkad ang mga ito. Umaabot sa mahigit P5 bilyon ang ginagastos ng mga kumpanyang ito sa pagpapatalastas taun-taon.

Agresibo rin ang panunuhol ng mga kumpanya ng gatas sa mga ospital at doktor para itulak ang paggamit ng infant formula sa halip na pagpapasuso ng mga ina.

Ipinagbabawal din ng batas ang hindi paglalagay ng mga kumpanya sa etiketa o label ng gatas ng mga panganib na kaakibat ng paggamit ng mga infant formula at ang mga dapat pag-ingatan sa pagbibigay nito sa mga sanggol.

 

14. (Balita) Maanomalyang kontrata, itinatago. PILIT na pinagtatakpan ng mga alipures ng rehimeng Arroyo ang nabunyag na maanomalyang kontratang pinasok nito kasama ang ZTE Corporation, isang kumpanyang Chinese. Ang kontratang ito na nagkakahalaga ng $330 milyon na sagot lahat ng gubyerno (uutangin muna sa ZTE ang halaga at babayaran nang may interes) ay iginawad sa ZTE Corporation para itayo ang National Broadband Network sa lahat ng mga upisina ng gubyerno sa Pilipinas. Dahil sa pagkakabunyag ng anomalya, pinalalabas ngayon ng mga sangkot na ahensya ng gubyerno na “nawala” ng mga kinatawan ng rehimen ang kopya nito ng kontrata. Dahil “nawawala” ito, hindi ito mausisa ng mga abugado at iba pang kinatawan ng gubyerno.

Hindi sumunod sa tamang proseso ng bidding ang paggawad ng kontrata sa ZTE. Iginawad ito sa ZTE kahit may dalawang kumpanyang nagsumite ng bid para sa proyekto sa mas mababang halaga. Nag-alok ang Amsterdam Holdings Inc. (AHI) na itayo ang naturang network sa halagang $240 milyon nang walang anumang gagastusin ang gubyerno. Isa pang empresa, ang Arescom ang nag-alok ng $135 milyon.

15. (Balita) Pangingikil ng Commission on Appointments, nabunyag. MULI na namang nabunyag ang talamak na pangingikil ng mga myembro ng Commission on Appointments (CA) sa pag-aapruba ng paghirang ng mga upisyal ng gubyerno. Ibinunyag ni Rep. Herminio Teves na umaabot sa P5 milyon ang hinihingi ng tinataguriang “Big 5” ng CA sa kanyang anak na si Acting Finance Secretary Margarito Teves para tuluyan na siyang maiproklamang kalihim. Dalawang taon nang nakabimbin ang pag-aapruba kay Teves. Ayon pa sa matandang Teves, pinamumunuan ni Cong. Prospero Pichay ang “Big 5.”

Ibinunyag naman ng isang dating upisyal ng Department of Education (DepEd) na hiningan ang mga dating kalihim nito na sina Florencio Abad at Edilberto de Jesus ng tig-P5 milyon para sa bawat kongresistang myembro ng CA.

Isang mataas na upisyal din ng Philippine Army ang hiningan ng P50 milyon ng isang kongresista para mapataas ang ranggo. Nainsulto ang kongresista nang makatanggap ng P50,000 lamang mula sa appointee kaya ibinalik nito ang pera. Mas malaking halaga pa ang hinihingi sa mga appointee na itatalaga sa mga lugar na laganap ang hweteng. Sa isang kaso, pinababayaran ng kongresistang myembro ng CA sa military attache ang kanyang gastos sa pagliliwaliw sa US kasama ang kanyang kalaguyo.

Ayon naman kay dating Agriculture Secretary at kasalukuyang National Anti-Poverty Commission director Domingo Panganiban, ilang myembro ng CA ang humingi sa kanya ng mga proyektong nagkakahalagang P80 milyon bilang kundisyon sa pagpapatibay sa kanyang pagkakahirang.

Pinigilan na ng Malacañang si Herminio Teves na magsalita pa tungkol sa isyu. Bilang pampalubag-loob, muling hinirang ni Gloria Arroyo si Margarito Teves bilang finance secretary. Samantala, dahil sa matitibay na testimonya laban kay Pichay, napilitan siyang umamin noong Hunyo 27 na humihingi nga ng mga pabor (proyekto, kontrata, pusisyon at iba pa) ang mga kongresista sa CA.

 

 

 



July 21, 2007 Regular Issue
July 25, 2007, 12:17 pm
Filed under: Ang Bayan

1. Editoryal: Malawakan at puspusang labanan ang HSA. Sinimulan ng rehimeng Arroyo ang bagong yugto sa lumalalang pasistang paghahari nito nang magmatigas itong ipatupad ang Human Security Act (HSA) sa kabila ng malawakang pagtutol dito.

Sa pamamagitan ng HSA na dating kilala bilang ”batas kontra-terorismo,” pinapawi ng rehimeng Arroyo ang mga pormal na garantiyang nakasaad sa reaksyunaryong konstitusyon na laban sa mga paglabag sa saligang karapatang-tao. Lalo nitong itinutulak ang mga pasista at teroristang patakaran at gawain ng rehimen at mga berdugong panseguridad at militar nito. Lalong dadami ang mga kaso ng panghahalughog at arbitraryong pagkulong ngayong may ligal na basbas na ang mga ahente ng pasistang estado na gawin ito.

Tahasang sinasagasaan ng HSA ang mga pandaigdigang makataong batas. Taliwas ito sa Universal Declaration of Human Rights ng United Nations, International Covenant on Civil and Political Rights at International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights.

Matagal nang duguan na ang rekord ng rehimeng Arroyo dahil sa malawakan nitong paglabag sa karapatang-tao. Halos isang libo nang mga aktibista at mga sumusuporta sa demokratikong kilusan ang pinaslang mula nang maupo sa poder si Gloria Arroyo noong 2001. Halos 200 na rin ang dinudukot at hindi pa natatagpuan.

Dalawang araw pa lamang simula nang ipatupad ang HSA, pinaslang ang isang militanteng lider ng mga maralita ng lunsod sa Tacloban. Sa bisperas mismo ng pagpapatupad ng HSA, isang 72-taong gulang na lider-magsasaka ang walang awang pinatay ng mga berdugo ni Arroyo sa Compostela Valley. Anim na minorya ang dinukot noong Hunyo ng mga nag-ooperasyong sundalo sa Abra at dalawang linggong idinetine. Mula Abril, tumampok ang pagdukot ng mga ahente ng ISAFP sa aktibistang si Jonas Burgos at ang walang kahihiyang pagtatakip ng pinakamatataas na upisyal ng militar at Malacañang sa responsibilidad nila sa krimeng ito.

Hawak ang HSA, magiging mas mabangis pa ang rehimeng Arroyo sa paggamit ng kapangyarihan ng estado. Palalawakin ang pagmamanman, pang-aaresto nang walang mandamyento at pagkukulong ng sinuman kahit walang nakasampang kaso. Kikitlin ang mga karapatan sa komunikasyon at lalong susupilin ang mga demonstrasyon at ang kalayaan sa pamamahayag. Pwedeng kontrolin at kumpiskahin ang mga rekord at pondo sa bangko ng sinumang nais tugisin at paratangang terorista. Lahat nang ito ay gagawin sa ngalan ng pagsupil sa ”terorismo”—na sa makitid na pananaw ng rehimen ay pumapatungkol sa lahat at anumang paglaban ng bayan.

Dahil itinuturing ng rehimen na ”terorista” ang mga pwersang progresibo, lalo nitong hinihikayat ang mga death squad nito na pag-ibayuhin ang mga pampulitikang pamamaslang at pagdukot. Lalong magiging walang pakundangan ang pagtortyur, panunupil at iba pang kalupitan sa mga progresibong pwersa at mamamayan.

Walang ibang nararapat na tugon sa salot na batas na ito kundi ang malawakan at puspusang pagkilos ng pinakamalaking bilang ng mamamayan laban sa HSA. Dapat magbigkis ang mga demokratikong organisasyong masa, mga progresibong partido, mga naging biktima ng terorismo ng reaksyunaryong estado, mga organisasyong nagtataguyod ng mga kalayaang sibil at karapatang-tao, mga oposisyunista at lahat ng iba pang nagmamahal sa kalayaan at demokrasya para labanan ang pasistang HSA.

Susi sa pagpapakilos ng malawak na masa ng sambayanan ang pagpapaunawa sa kanila ng pasistang nilalaman ng HSA at ang mga dagdag na panganib at pahirap na idudulot nito sa kanila. Dapat gamitin ang lahat ng posibleng paraan ng pagpopropaganda, tulad ng parlamento sa lansangan, masmidya, internet at iba’t ibang porum at abutin ang mamamayan sa mga paaralan, komunidad, pagawaan, upisina, gayundin ang mga korte at iba pang maaaring mapagdulugan para mailantad ang pasista at anti-mamamayang katangian at layunin ng HSA.

Dapat ilunsad ang lahat ng posibleng paraan ng protesta upang maipamalas ang matinding galit at pagtutol ng malawak na mamamayan sa pasistang batas na ito. Ang patraydor na pagpaslang ng rehimeng Arroyo sa mga di armadong aktibista at sibilyan at ang pagkukubli pa nito sa ilalim ng batas ng HSA ay sukdulang karuwagan. Tiyak na bahag-buntot na mapaaatras ang rehimen kung nahaharap na sa determinadong nagkakaisang lakas ng sambayanan.

Dapat hikayatin din ang mga pandaigdigang organisasyon at ahensya at ang mamamayan sa ibayong dagat na ipahayag ang kanilang pakikiisa sa pakikibaka ng mamamayang Pilipino laban sa HSA at kundenahin ang lahat ng uri ng pasistang panunupil.

Magsisilbing madagundong na tugon sa HSA ang paglulunsad ng Bagong Hukbong Bayan ng mas malawakan at maiigting na taktikal na opensiba para parusahan at tapusin na ang pamamayagpag at lumalalang pasismo ng rehimeng Arroyo at mga armadong galamay nito.

2. Lumalakas ang pagtutol sa HSA. Patuloy ang paglawak ng pagtutol sa Human Security Act. Nagpahayag ng pagkabahala nitong Hulyo 17 ang Human Rights Watch (HRW), isang grupong nagtataguyod sa karapatang-tao na nakabase sa New York, USA hinggil sa napakalawak na depinisyon ng batas sa terorismo at ang pagtatakda nito ng mabibigat na parusa kahit sa mga relatibong maliliit na paglabag.

 Binatikos din nito ang pagpapahintulot ng HSA na madetine ang isang suspek nang walang sapat na proteksyon at pagpayag din na ipaubaya ang mga detenido sa mga bansang pangkaraniwan nang gumagamit ng tortyur basta’t makapagbigay lamang ng katiyakan umano ang gayong mga gubyerno na “tatratuhin nang patas” ang suspek.

Nanawagan din sa rehimeng Arroyo nitong Hulyo 14 ang mga independyenteng tagamasid sa Joint Monitoring Committee na sumusubaybay sa pagtalima ng NDF at Gubyerno ng Republika ng Pilipinas (GRP) sa Comprehensive Agreement on Respect for Human Rights and International Humanitarian Law (CARHRIHL) na ipagpaliban ang implementasyon ng HSA para muli itong mapag-aralan at maamyendahan o maibasura ng Kongreso. Bukod sa taliwas ito sa Bill of Rights ng konstitusyon 1987 at sa International Covenant on Civil and Political Rights, hindi ito, anila, ang solusyon sa lokal na “insurhensya” na naka-ugat sa sosyo-ekonomiko at pampulitikang buhay ng mamamayan. Sinabi rin nila na ang HSA ay lalong makasasama sa negosasyong pangkapayapaan o magiging sanhi pa nga ng pagtatapos nito. Ikinabahala rin nila ang kaligtasan ng mga tauhan ng NDF sa JMC secretariat at iba pang konsultant at resource personss na bulnerableng mabansagang komunista at maging biktima ng pang-aatake tulad ng nangyari sa marami pang biktima ng esktrahusdisyal na pamamaslang. Ang mga tagamasid na nominado ng NDF ay sina Supreme Bishop Tomas Millamena ng Philippine Independent Church at Marie Enriquez ng Karapatan. Ang mga nominado naman ng GRP ay sina Mercedes Danenberg at Mary Aileen Bacalso.

Umapela naman kay Arroyo nitong Hulyo 9 ang Catholic Bishops Conference of the Philippines (CBCP) at si Cardinal Gaudencio Rosales na repasuhin ang HSA. Inihayag ito sa isang pastoral letter matapos ang ika-95 na pangkalahatang pulong ng CBCP.

Naghapag na ng panukalang batas sa Senado si Sen. Ana Consuelo “Jamby” Madrigal para ibasura ang HSA, na aniya’y pinakamapanganib na batas na naipasa ng Kongreso.

Sa Mababang Kapulungan, ipinanukala rin ni Rep. Satur Ocampo ng Bayan Muna ang pagbasura sa HSA na aniya’y dagdag na instrumento ng panunupil sa kamay ng gubyernong Arroyo.

Sa pinakahuling ulat, mayroon nang 28 grupo at indibidwal na nagsampa ng kaso sa Korte Suprema laban sa HSA.

3. Mga panukalang hakbang laban sa pamamaslang. Lumahok ang mga progresibong organisasyon at mga tagapagtanggol ng karapatang-tao sa dalawang araw na pagpupulong na ipinatawag ng Korte Suprema kaugnay ng mga pampulitikang pamamaslang. Idinaos ang National Consultative Summit on Extrajudicial Killings and Enforced Disappearances sa pamumuno ni Chief Justice Reynato Puno sa Maynila noong Hulyo 16-17. Dito, hinarap ng mga aktibista at mga tagapagtanggol ng mga karapatang-tao ang mga kinatawan ng AFP, PNP, NBI, CHR at iba pang ahensya ng gubyerno sa mga pulong na pinangasiwaan ng mga mahistrado ng Korte Suprema.

Iginiit ng mga aktibista at kanilang mga tagasuporta ang pangangailangan para sa mas mabilis na pagharap sa dumaraming kaso ng mga pampulitikang pamamaslang. Hiniling nilang magkaroon ng mas mabibigat na hakbang laban sa mga pwersa ng rehimen na nagsasagawa nito. Naghapag naman ng ilang rekomendasyon ang mga mahistrado.

Isa sa mga inihapag ng Korte Suprema na hakbang ang mungkahing pagsasabatas ng espesyal na resolusyon na nakatuon sa pangangalaga sa kapakanan at buhay ng sinumang nasa panganib na maging biktima ng ekstrahudisyal na pamamaslang o sapilitang pagkawala. Ayon sa resolusyon, maaaring magsampa ng kaso ang sinumang nanganganib maging biktima upang humingi ng proteksyon sa korte.

Tatlo ang mayor na rekomendasyon ng pagpupulong:

  • > Baguhin ang doktrina ng command responsibility upang maaari nang isakdal ang isang upisyal kung batay sa mga sirkunstansyang umiiral nang maganap ang kaso ay alam niyang gumawa ng mga krimen sa digma ang kanyang mga pinamumunuan at wala siyang ginawa para pigilin o parusahan ang mga responsable sa gayong mga krimen. Maaari na ring ilapat ang doktrina ng command responsibility maging sa mga sibilyang awtoridad na kontrolin ang mga pwersang militar.
  • > Gawing bahagi ng mga alituntunin ng hukuman ang writ of amparo (salitang Espanyol para sa “proteksyon”) o kautusan ng korte para protektahan at ipatupad ang mga konstitusyunal na karapatan, laluna yaong nagsasaad na hindi dapat pagkaitan ng buhay ang sinuman nang walang karampatang ligal na proseso. Bukod pa ito sa karapatan laban sa di makatarungang detensyon na pinoprotektahan ng writ of habeas corpus.
  • > Muling buhayin ang usapang pangkapayapaan sa pagitan ng NDF at Gubyerno ng Republika ng Pilipinas.

Sumusunod ang iba pang mga rekomendasyon at resolusyon na nabuo sa pagpupulong:

  • a) pagtiyak na may presensya ang Commission on Human Rights at PNP sa lahat ng mga imbestigasyon ng pamamaslang at pagkawala;
  • b) pagpapahintulot ng inspeksyon ng mga kampong militar at iba pang pampubliko at pribadong pasilidad bilang bahagi ng mga kautusan para sa writ of habeas corpus;
  • k) paglipat ng lugar ng paglilitis kung mayroong aktwal o may nakikitang pagpanig laban sa biktima;
  • d) pag-amyenda sa mga alituntunin para sa mga paunang imbestigasyon upang pabilisin ang proseso sa paglalabas ng mga mandamyento de aresto.

Dagdag dito, nagpasa din ng resolusyon na manawagan kay Gloria Arroyo na maglabas ng kautusan para sa lahat ng elemento ng estado na itigil na ang mga ekstrahudisyal na pamamaslang at sapilitang pagkawala.

4. (Pananalanta ng pasistang estado) Mga lider ng Anakpawis, pinaslang. Malinaw na pagkutya sa pagpupulong na ipinatawag ng Korte Suprema para harapin ang usapin ng mga ekstrahudisyal na pamamaslang ang magkasunod na pagpatay sa mga lider ng Anakpawis sa Tacloban City at Compostela Valley.

Hulyo 20. Pinaslang bandang alas-5:30 ng umaga sa pamilihang bayan ng Tacloban City si Rogelio Picoy, 50, dating myembro ng Anakpawis. Binaril siya nang malapitan ng isa sa apat na armadong lalaki. Tumagos ang bala sa kanyang katawan at tumama rin kay Teresita Tadepa, 70, isang tindera ng isda. Malisyosong pinalalabas ng pulisya na pinatay si Picoy ng kanyang mga dating kasamahan sa militanteng kilusan.

Hulyo 17. Pinatay ng mga berdugo ng rehimeng Arroyo si Charlie Solayao, 51, coordinator ng Anakpawis sa Tacloban City. Si Solayao ay pangalawang tagapangulo rin ng Kadamay at Katig-uban han Gudti nga Magtirinda sa syudad. Pinaslang siya bandang ala-1:30 ng madaling araw sa Barangay Naga-Naga habang naghihintay sila ng kanyang asawa ng sasakyan papuntang palengke para bumili ng isdang ilalako. Ayon sa mga saksi, tinigilan ang mag-asawa ng dalawang lalaking sakay ng isang motorsiklo. Bumaba ang isa sa motorsiklo at binaril nang dalawang beses si Solayao. Tatlong beses pa siyang binaril nang nakahandusay na siya sa kalsada. Nadala pa sa ospital si Solayao subalit namatay siya matapos ang 10 oras.

Hulyo 15. Dinukot si Dominador Villagracia ng mga elemento ng 48th IB sa Barangay Dikapinisan, San Luis, Aurora Province, mga alas-6 ng umaga pagkatapos ng isang engkwentro sa pagitan ng BHB at mga tropa ng 48th IB. Inakusahan siya ng militar na tagasuporta ng Bagong Hukbong Bayan (BHB).

Hulyo 7. Pinatay si Alfonso Capiales, 72, habang kapiling ang kanyang pamilya sa loob ng kanyang bahay sa Purok 12, Barangay Magsaysay, Nabunturan, Compostela Valley. Si Capiales ay nagsilbing tagapangulo ng Magsaysay Farmers Association, upisyal ng Nagkahiusang Mag-uuma sa Nabunturan at municipal coordinator ng Anakpawis. Bilang pag-abswelto sa AFP ay inilabas naman ng pulisya ang bulaang pahayag na isang impormer ng militar si Capiales na pinaslang umano ng mga Pulang mandirigma.

Tatlong araw bago pinatay si Capiales ay ipinatawag siya ng militar dahil inaakusahan siyang kasapi ng BHB.

Hulyo 5. Dinukot sina Dagane Butug, 26, organisador ng Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP) at Narciso Antigulas, 24, kasapi ng Pinag-isang Samahan ng mga Tsuper at Opereytor Nationwide (PISTON) sa Barangay Anomar, Surigao City. Ayon sa mga saksi, sakay ang dalawa ng motorsiklo nang bigla silang banggain ng isang kulay berdeng pik-ap. Daglian silang kinuha ng mga armadong lalaki.

Mayo 12. Tinortyur ng mga elemento ng 69th IB si Ricardo Guiao, 41, dating tagapangulo ng Central Luzon Aeta Association at pangulo ng Indigenous People’s Consultative Body. Ipinatawag siya sa himpilan ng 69th IB sa Barangay Planas, Porac, Pampanga at nang nasa loob na siya ay saka sinabi sa kanya na arestado siya dahil kasapi umano siya ng BHB. Pinagsusuntok siya at ilang oras na ginamitan ng water cure. Tatlong beses din siyang tinutukan ng baril sa ulo kasabay ng pagpipilit na aminin niya ang mga paratang sa kanya. Binantaan din siyang isasalang sa “firing squad” at ipinakita na rin sa kanya ang kanyang paglilibingan.

Dahil marami ang nakakaalam sa pagpapatawag sa kanya ng 69th IB, napilitan ang militar na pakawalan siya kinabukasan. Pero bago siya pauwiin ay sapilitan siyang pinapirma ng dokumentong nagsasaad na kasapi siya ng BHB at boluntaryong sumusuko.

Mayo 3. Dalawang Moro ang brutal na tinortyur ng mga elemento ng 6th ID matapos sila akusahang sangkot sa serye ng mga pambobomba sa Mindanao. Inaresto ng mga sundalo sina Thos Ulimpain at Nasser Mendo sa Malingaw, Midsayap, North Cotabato at iligal na idinetine sa hedkwarters ng AFP sa Cotabato City. Hindi pinakain ng mga sundalo ang mga biktima habang iniinteroga nila ang mga ito.

5. (Pananalanta ng pasistang estado) Imbestigador ng DOJ sa kasong Burgos, sinipa ng Malacañang. Tinanggal ng Department of Justice (DOJ) si Senior State Prosecutor Emmanuel Velasco bilang pinuno ng isinasagawang imbestigasyon ng DOJ sa kaso ng pagdukot sa aktibistang si Jonas Joseph ”JJ” Burgos. Ang hakbanging ito ay isinagawa ni Sec. Raul Gonzalez ilang araw matapos ibunyag ni Velasco na kabilang sa mga suspek na dumukot kay Burgos ay mga tauhan ng Intelligence Service of the AFP (ISAFP) at 56th IB ng Philippine Army.

 Nitong Hulyo 9, tahasang pinangalanan ni Velasco ang mga suspek na sina T/Sgt. Jason Roxas at M/Sgt. Aaron Arroyo ng Philippine Army at si Cpl. Maria Joana Francisco ng Philippine Air Force, na pawang nakatalaga sa Military Intelligence Group 15 (MIG-15) ng ISAFP; si 1Lt. Jaime Mendaro ng 56th IB; at si Lt. Col. Noel Clement, dating kumander ng 56th IB at ngayo’y nasa Escort and Security Battalion ng Philippine Army sa Fort Bonifacio.

Inatasan ni Velasco ang National Bureau of Investigation (NBI) na ipatawag ang mga sundalo para imbestigahan. Isa pang kilala lamang sa tawag na Tango Lima ng MIG-15 ang ipinatatawag din ni Velasco.

Tinukoy ng isang impormanteng nasa pangangalaga ng witness protection program ng DoJ ang mga elementong ito ng militar.

Pinaiimbestigahan din ni Velasco ang dalawa pang sasakyang ginamit sa pagdukot—isang pulang Mitsubishi Lancer na may plakang WAM-155 at isang maroon na Toyota Altis, na may plakang XBC-881 na lumalabas na nakatalaga sa upisina ni Lt. Gen. Romeo Tolentino, dating hepe ng Northern Luzon Command at ngayo’y hepe na ng Philippine Army.

Pilit namang nagmamalinis si Tolentino sa kabila ng gayong ulat. Para makalusot siya at maibintang ang pagkawala ni Burgos sa rebolusyonaryong kilusan, iginiit niya na myembro ng BHB ang biktima at nagpahiwatig na mga Pulang mandirigma rin ang dumukot kay Burgos.

Isang araw matapos tukuyin at ipatawag ni Velasco ang mga suspek, pinupog siya ng mga pagbabanta. Hinihinalang nagmula ang mga banta sa mga elemento ng ISAFP. Nakatanggap si Velasco ng mga mensaheng text tulad ng: “Hayop ka Velasco, hindi mo kaya si Emperor. Ihahabol ka namin kay Jonas. Bilang na oras mo, magtago ka na.” Pinaniniwalaang ang ”Emperor” ay si Brig. Gen. Delfin Bangit, hepe ng ISAFP.

Todo-tanggi si Bangit na may kinalaman siya sa pagdukot. Di pa man tapos ang imbestigasyon, inabswelto na rin siya ng Malacañang.

6. (Pananalanta ng pasistang estado) Ka Bel, pinalaya na. Pinalaya na si Rep. Crispin ”Ka Bel” Beltran ng Anakpawis noong gabi ng Hulyo 11 matapos tuluyang ibasura ng Korte Suprema ang kasong rebelyong isinampa laban sa kanya at sa mahigit 40 pang iba kabilang ang mga progresibong mambabatas kabilang sa ”Batasan 6.”

 Pinahintulutan din siya ng mga tagapamahala ng Philippine Heart Center (PHC) sa Quezon City na makalabas kahit may natitira pa siyang utang sa ospital na P140,000. Umabot sa P1,062,340 ang utang ni Beltran sa ospital mula nang mabimbin siya rito noong Abril 2006 dahil sa alta-presyon at iba pang sakit. Nagtulung-tulong sa pagbayad ng mga utang niya ang mga kaibigan at kakilala, mga kapwa mambabatas at mga simpatisador ng demokratikong kilusan at kalayaang sibil. Taimtim niyang pinasalamatan ang lahat ng mga tumulong sa kanyang paglaya.

Maghahain si Beltran ng kontra-demanda at hihingi ng danyos-perwisyos sa gubyernong Arroyo dahil sa walang batayang pagpapakulong sa kanya.

Agad namang sumama sa agos ng kilusang protesta ang bagong layang mambabatas. Lumahok siya sa rali noong Hulyo 13 na pinamunuan ng Bagong Alyansang Makabayan laban sa Human Security Act of 2007 (HSA).

Masayang sinalubong si Ka Bel ng 3,000 raliyista sa Plaza Miranda. Sa kanyang pananalita, mariin niyang tinuligsa ang lubhang mapaniil na HSA. Ipinabatid niya sa rali na isa sa mga una niyang aasikasuhin pagbukas ng ika-14 Kongreso ay ang pagsasampa ng HB No. 1093, na naglalayong ibasura ang HSA.

7. (Pananalanta ng pasistang estado) Ang bigong pagdukot kay Roy Velez. Ang sumusunod ay salaysay kung papaano nakaalpas sa tangkang pagdukot sa kanya ang lider-manggagawang si Roy Velez. Inilalathala ito para mahalawan ng aral ng mga tinatarget na lider, myembro at tagasuporta ng mga militanteng organisasyon. Susi sa pagligtas ni Velez di lamang ang kanyang pagkaalerto, mabilis at mapagpasyang pagkilos kundi ang malawak at malalim na lambat ng suporta niya sa masa sa komunidad.

Noong Mayo 20, tinangkang dukutin ng militar si Roy Velez, pangkalahatang kalihim ng Kilusang Mayo Uno sa National Capital Region (KMU-NCR).

Malapit nang mag-alas-9:00 ng umaga, habang naglalakad papunta sa isang tindahang malapit sa kanilang tahanan sa Barangay CAA-BF International, Las Piñas City, may nagtanong sa asawa ni Velez na dalawang lalaki ng “Saan ba ang bahay dito ni Roy Velez?” Sinagot ang mga ito ni Ginang Velez na hindi niya alam. Nakita rin ni Gng. Velez ang dalawa pang motorsiklong nakaistambay sa may tindahan. Kaagad siyang bumalik sa kanilang bahay.

Nang masabihan, agad na nagpasuri ng erya si Velez sa kanyang mga kaibigan para malaman ang sitwasyon at ligtas na makaalis sa lugar. Sa pagsusuri, nakitang tatlong motorsiklong may tigdadalawang sakay ang umiikot sa lugar. Sa ganitong kalagayan, lumabas si Velez sa likurang bahagi ng kanilang bahay. Dumaan siya sa bubungan ng kanyang kapitbahay at bumaba sa isang puno ng santol.

Sa nilipatang lugar, kaagad na dumating ang mga kaibigan ni Velez sa barangay para makatulong sa pagtiyak sa kanyang seguridad. Mayroon ding tumatawag sa masmidya para kagyat na maisiwalat sa publiko ang tangkang pagdukot.

Samantala, kahit nakalipat na ng lugar, hindi pa rin nakalayo agad si Velez dahil may isang nagtitinda ng ice cream na pinaniniwalaang ahente ng militar.

Bukod sa mga taong lulan ng motorsiklo at sa manininda ng ice cream, may apat pang taong sakay ng isang L300 van na nakaabang malapit sa bahay ni Velez at tatlo pang taong nasa isang sasakyang Revo. May apat na iba pang tumayong lookout.

Nilibang muna ng mga lokal na taong tumutulong kay Velez ang nagpapanggap na manininda ng ice cream. At saka nakaalis si Velez at nakapunta sa ibang lugar.

Nakasunod pa sa pinaglipatang lugar ang nagpapanggap na manininda ng ice cream. Kinunan siya ng litrato ng mga kasamahan ni Velez, kaya napaatras nila ito.

Kaagad namang dumating sa pinaglipatang lugar ni Velez ang ilang taga-midya, na kagyat na nag-interbyu kay Velez at nagbrodkas ng mga pangyayari.

8. (Matatagumpay na opensiba ng BHB) Lider ng mga death squad sa Bicol, pinarusahan. Isa ang Bicol sa may pinakamaraming kaso ng ekstrahudisyal na pamamaslang sa bansa. Mula nang maupo si Gloria Arroyo sa poder noong 2001, umabot na sa 142 ang pinapaslang ng mga death squad sa rehiyon. Anim na rin ang naging kaso ng pagdukot. Habang nagbubulag-bulagan ang pulisya sa pagtugis sa mga salarin, taimtim namang ipinatutupad ng rebolusyonaryong kilusan sa Bicol ang tungkulin nitong gawaran ng hustisya ang mga pasistang kriminal. Ang sumusunod ay halaw sa isang artikulo sa Silyab, ang panrehiyong pahayagang masa sa Bicol.

Pinarusahan noong Nobyembre 27, 2006 si Capt. Patrick Baesa, 34, ng Philippine Army. Si Captain Baesa ay intelligence officer ng 901st IBde na nakabase sa Villa Hermosa, Daraga, Albay. Siya ang pangunahing tagapangasiwa ng mga death squad na hawak ng brigada.

Si Captain Baesa ang pangunahing nagdisenyo ng malaganap at brutal na pamamaslang ng mga death squad ng militar sa mga lider-masa at aktibista sa prubinsya ng Sorsogon. Sa bayan ng Irosin bumase ang kanyang pangunahing pinangasiwaang death squad.

Ilan sa mga biktima ng brutal na pamamaslang ng death squad sa prubinsya ay sina Max Frivaldo, Ding Uy, Brgy. Capt. Neal Futalan at Rei Mon Guran. Si Frivaldo ay municipal coordinator ng Bayan Muna (BM) sa Irosin na pinaslang noong Enero 2006. Si Uy ay coordinator ng BM sa Sorsogon City na pinaslang noong Nobyembre 2005. Si Guran ay panrehiyong tagapagsalita ng League of Filipino Students sa Bicol na pinaslang noong Hulyo 2006. At si Futalan ay myembro ng BM na pinaslang noong Mayo 2005.

Nagtapos si Captain Baesa sa Philippine Military Academy noong 1997. Bago maitalaga sa Bicol, dati siyang nakadestino sa Mindanao. Nalipat siya sa Eastern Visayas at naging tauhan ni Gen. Jovito Palparan. Nang malipat si General Palparan sa Central Luzon, nalipat naman si Captain Baesa sa Bicol.

Piniling basehan ni Captain Baesa at ng kanyang death squad ang Irosin dahil dito isinilang si Baesa. Marami siyang kamag-anak at kakilala rito, at kabisado niya ang lugar.

Sa kabila nito ay nakuha pa rin ng BHB ang padron ng kanyang mga kilos at natunton ang kanyang mga tinitigilan. Ilang buwang matiyagang inipon ng mga operatiba ng BHB ang mga kinakailangang datos upang maisagawa ang pagparusa kay Captain Baesa. Nasilip na malaking kahinaan sa seguridad ng upisyal-militar ang pagkahilig nito sa sabong. Ito ang sinamantala ng mga Pulang hukbo. Pinarusahan siya habang siya’y nagsasabong.

Isang malaking tagumpay para sa hukbong bayan ang pagpaparusa sa berdugong si Captain Baesa. Nabigyan ng hustisya ang mga biktima ng kanyang death squad.

9. (Matatagumpay na opensiba ng BHB) Isnayping at harasment laban sa 9th IB. Apat ang namatay at apat ang nasugatan sa mga tropa ng 9th IB sa inilunsad na mga maliitang aksyong militar ng mga Pulang mandirigma ng Jose Rapsing Command ng Bagong Hukbong Bayan (BHB) sa Masbate nitong Hulyo 7-15. Dalawa sa mga namatay na sundalo ay mga upisyal ng 9th IB.

Namatay ang isang sundalo ng Special Operations Team (SOT) sa Barangay San Jose, Uson, Mabaste noong Hulyo 7, bandang alas-3 ng hapon nang tamaan ito ng isnayper ng BHB. Nagsasagawa noon ng anti-komunistang pulung-pulong ang platun ng SOT sa naturang baryo.

Noong Hulyo 13, muling inisnayp ang 9th IB sa Barangay San Antonio, bayan ng Milagros. Dalawang sundalo ang nasugatan. Dakong alas-7 ng gabi, hinaras uli ang mga sundalo na ikinamatay ng dalawa at ikinasugat din ng dalawang tropa.

Hulyo 15, muling hinaras ng BHB ang 9th IB sa Barangay Cagay, Mabaste at namatay ang isa pang sundalo.

10. Jose Ma. Sison, ipinatanggal sa listahan ng mga “terorista”. Iniutos ng European Court of First Instance (ECFI) nitong Hulyo 11 ang pagtatanggal kay Prof. Jose Maria Sison sa listahan ng mga personalidad at organisasyon na itinuturing ng konseho ng European Union (EU) na “terorista.”

Sa partikular, pinawawalambisa ng korte ang desisyon ng konseho ng EU noong Mayo 29, 2006 at Mayo 29, 2005 na nagpapataw ng mga “mapanggipit na hakbang” laban kay Professor Sison dahil sa pagkakabilang niya sa talaan ng mga “terorista.”

 Ayon sa ECFI, hindi dumaan sa wastong hudisyal na proseso ang pagkakatala kay Professor Sison. Sa partikular, nilabag ng EU ang karapatan ni Professor Sison na ipagtanggol ang sarili at magkaroon ng epektibong proteksyon sa husgado. Wala siyang pagkakataong humarap sa anumang korte. Tumanggi rin ang EU na ipakita sa kanya at kanyang mga abugado ang mga dokumentong ginamit na batayan para husgahan siya. Hindi ipinatawag si Professor Sison sa isang imbestigasyong kriminal ng anumang awtorisadong husgado o sa anumang pagdinig sa korte hinggil sa sinasabing teroristang gawain sa loob at labas ng EU. Sa kara-karakang pagsasama kay Professor Sison sa talaan nito ng mga “terorista,” niyurakan din ng EU ang karapatan niya na mapaliwanagan sa ganitong hakbangin.

Inatasan din ng ECFI ang konseho ng EU na bayaran ang lahat ng gastos ni Professor Sison at ng negotiating panel ng National Democratic Front of the Philippines na sumuporta sa kanyang kaso. Bagamat tinanggihan ng ECFI ang hiling ni Sison na ibalik ang mga benepisyong pinansyal na ipinagkait sa kanya ng gubyernong Dutch, binanggit nito na maaaring maghapag si Sison ng kaso para bawiin ang kanyang mga benepisyo sa mga korte ng The Netherlands o di kaya sa EU mismo.

Matatandaang unang itinala ng EU bilang dayuhang terorista si Professor Sison, ang PKP at BHB noong Oktubre 28, 2002. Ibinimbin kaakibat nito ang deposito sa bangko at iba pang pag-aari ng mag-asawang Sison bilang hakbangin laban sa kanila. Dagdag pa, inihinto ang mga tinatanggap na benepisyo (pensyon, alawans pangkalusugan, pabahay at iba pa) ni Professor Sison bilang isang refugee ng Dutch Welfare and refugee Agencies (DWRA) mula Setyembre 10 ng taon ding iyon, kasabay ng pagpapaalis sa kanyang tinitirhang bahay na kaloob ng lokal na awtoridad.

“Nagagalak ako sa naging desisyon ng korte, lalupa’t hindi ko inaasahang magiging paborable ito sa akin,” ayon kay Professor Sison sa isang pahayag. Pinasalamatan din niya ang lahat ng tumulong sa kanya.

Ilang araw bago ibinababa ng ECFI ang desisyong ito, muling isinama ng EU ang pangalan ni Professor Sison sa listahan ng mga “terorista” para sa taong 2007. Taun-taon, nirerepaso at muling inilalabas ng EU ang naturang listahan.

Tinutulan ito ni Sison at ng kanyang mga abugado at tagasuporta dahil, anila, walang nagbago sa proseso at mga batayan ng kanyang pagkakatala sa listahan para sa 2007. Dapat aniyang galangin ng EU ang desisyon ng ECFI at kagyat siyang tanggalin sa naturang listahan.

Tinuglisa din ni Sison ang pagbalewala ng embahada ng The Netherlands at ng gubyerno ng Pilipinas sa desisyon ng ECFI. Aniya, bagamat hindi saklaw ng desisyon ng ECFI ang kanyang pagkakatala sa listahang 2007, direkta ang kaugnayan nito dahil patuloy na nilabag ng EU ang kanyang karapatan na ipagtanggol ang sarili at humarap sa isang korte upang sagutin ang mga paratang laban sa kanya.

Iginigiit din ni Sison na ang mga kasong rebelyon na isinampa laban sa kanya ng gubyerno ng Pilipinas at pagparatang sa kanya ng ministro ng EU bilang terorista ay walang malinaw na batayan sa pambansa at pangdaigdigang mga hukuman. Kinundena rin niya ang pagsisikap ng militar ng Pilipinas na idawit ang kanyang pangalan tuwing may kaguluhang nagaganap sa bansa.

11. Nagsisinungaling ang rehimeng Arroyo sa datos ng disempleyo. Ipinagmamalaki ng rehimeng Arroyo na patuloy na lumiliit ang tantos ng disempleyo sa Pilipinas. Ayon sa mga upisyal nito, nakalikha ng limang milyong trabaho nitong nakaraang anim na taon (o 833,000 bagong trabaho kada taon). Sa pinakahuling datos na inilabas ng National Statistics Office, sinasabing bumaba ang tantos ng disempleyo tungong 7.4% (nitong Abril 2007) matapos lumikha umano ang ekonomya ng bagong trabaho para sa mahigit 1.2 milyong manggagawa.

Sa harap ng patuloy na lumalalang krisis sa ekonomya, kawalan ng tunay na industriyalisasyon at tunay na reporma sa lupa, ang mga datos na ito ay kaduda-duda. Nagtatanong ang masang anakpawis: nasaan ang sinasabing bagong trabaho?

Ang totoo, pilit na pinagtatakpan ng rehimeng Arroyo ang napakalalang problema ng disempleyo sa pamamagitan ng iba’t ibang paraan ng manipulasyon sa estadistika. Kung tutuusin, mahigit kalahati ng pwersang paggawa sa bansa ang wala o lubhang kulang ang trabaho. Dapat mapabulaanan ang mga kasinungalingan at panlilinlang ng rehimen, kabilang na ang mga pagdudoktor ng mga upisyal na estadistika at pagtatakip nito sa katotohanan.

Di mapagtakpan ang lala ng disempleyo. Ang manipulasyon sa estadistika ukol sa disempleyo ay dati nang ginagawa sa pamamagitan ng iba’t ibang paraan kung saan pinalalabas na di kabilang sa pwersa ng paggawa o kaya “may trabaho” ang nakararaming walang trabaho. Sa pamamagitan ng mga manipulasyong ito, pilit na pinagtatakpan ang aktwal na laki ng bilang ng walang hanapbuhay. Ginawa ng rehimeng Arroyo ang pinakamalaking pagduduktor sa estadistika noong 2005. (Tingnan ang kalakip na artikulo.)

Bago ito, sa upisyal na estadistika, umaabot ang tantos ng disempleyo sa 11-14% noong 2001-2004. Mula sa 3.6 milyon (11.4% noong 2001) ay umabot ito sa 5 milyon (13.7%) noong Abril 2004. Biglang “lumiit” ang tantos ng disempleyo tungong 8.2% pagsapit ng Abril 2006 at 7.4% nitong nagdaang Abril. Subalit kung hihimayin ang mga pinagbatayang datos, makikita na hindi nalulutas at lalo pang lumalala ang problema ng disempleyo.

Sa pinakahuling sarbey ng NSO, lumalabas na sa kabuuang 33.7 milyong “may trabaho,” umaabot lamang sa 51.7% ang sahuran o swelduhan (karamihan pa sa mga ito ay mga manggagawang nasa ilalim ng kaayusang kaswal, kontraktwal, aprentis at katulad nito).

Ang halos kalahating natitira ay nasa ilalim ng kategoryang “nag-eempleyo sa sarili” (36%) at “di-bayad na nagtatrabaho para sa pamilya” (14.5%). Kabilang sa mga ito ang mahigit 10 milyon naglalako sa lansangan na kakarampot ang kinikita sa maghapong pagkayod, pati na mga nagbabantay sa tindahan at nagtatrabaho sa sariling lupa. Samakatwid, halos kalahati (45.5%) sa itinuturing na “may trabaho” ang sa katunaya’y mga walang sapat na hanapbuhay na pilit lamang na kumikita sa iba’t ibang paraan.

Dahil sa pagkaatrasado ng ekonomya, ang mga umiiral na trabaho sa bansa ay pawang mababa ang produktibidad, kadalasa’y panandalian at napakaliit ang kita. Ayon sa NSO, umaabot lamang sa 15.5% ng empleyo ang nasa sektor ng industriya, samantalang ang higit na nakararami ay nasa sektor ng serbisyo at komersyo (49.3%) at agrikultura 35.2%). Kalakhan pa ng ibinibilang sa “sektor ng industriya” ay nasa tipong-talyer na gawaing manwal; kalakhan ng nasa “sektor ng serbisyo at komersyo” ay naglalako sa lansangan, may maliliit na tindahan at pwesto sa palengke at gumagampan ng mga manwal at mababang klase ng serbisyo; at kalakhan ng nasa “sektor ng agrikultura” ay nagtatrabaho bilang manggagawang bukid at manwal na nagsasaka sa mga inuupahan o iba pang maliitang parsela ng lupa.

Ang ipinagmamalaki ni Arroyo na mga “bagong trabaho.” Pinalalabas lamang ni Arroyo na trabaho ang katunaya’y mga desperadong pagsisikap ng masang anakpawis na kumita at magkaroon ng pantawid-gutom.

Noong 2006, halimbawa, dalawa sa bawat tatlong “bagong trabaho” ay nasa kategoryang di swelduhang manggagawa sa pamilya (525,000) at katulong (148,000). Samantala, nagtanggal ng 105,000 pusisyon/trabaho ang sektor ng manupaktura.

Mahigit kalahati, o 681,000 ng bagong trabaho noong taong iyon ay nasa sektor ng agrikultura. Ngunit karamihan sa mga nagkaroon ng “bagong trabaho” ay mga manggagawang tinanggal sa trabaho o nabigong makakuha ng trabaho sa Metro Manila (kung saan 12.5% ang tantos ng disempleyo) at iba pang lunsod na napilitang bumalik sa kani-kanilang baryo upang kahit papaano’y makapagtrabaho bilang mga manggagawang bukid.

Malubhang kakulangan ng trabaho. Upang pagtakpan ang tunay na lumalalang tantos ng disempleyo, ipinaiilalim ng rehimen sa kategoryang “kulang sa trabaho” ang malaking bilang ng katunaya’y walang trabaho.

Nitong nakaraang tatlong taon (2005-2007), labis ang paglaki ng bilang na ito. Sa mismong upisyal na estadistika ng gubyerno, mula 15-17% noong 2001 hanggang Enero 2005, ang tantos ng kakulangan ng trabaho ay tumalon sa 26.1% noong Abril 2005 at mula noon ay hindi na bumaba sa 20%.

Kung susuriin, umaabot sa 78.4% ng ikinakategoryang “kulang sa trabaho” ang katunaya’y walang trabaho (sa salita ng gubyerno ay “malinaw na kulang sa trabaho”). Kabilang dito ang pito sa bawat siyam na mga manggagawang bukid na sinasabing “kulang sa trabaho” pero sa aktwal ay walang hanapbuhay.

Magpapatuloy ang paglala ng disempleyo. Ayon sa mga pag-aaral ng komite sa ekonomya ng Senado noong 2004, mangangailangan ng mahigit 1.6 milyong bagong trabaho taun-taon o 10 milyong trabaho hanggang 2010 upang magkaroon ng makahulugang pagbaba ang tantos ng disempleyo at kakulangan sa trabaho. Nagbabala ang komite na aabot sa 16.2% ang tantos ng disempleyo sa 2010 kung hindi makalilikha ng 1.6 milyong bagong trabaho taun-taon. Malayong mangyari ito sa ilalim ng rehimeng Arroyo laluna’t sunud-sunuran ito sa imperyalistang patakaran ng “globalisasyon” na tuluy-tuloy na sumisira sa pambansang ekonomya.

Sinasalamin ng tunay na tantos ng disempleyo ang lalim at tindi ng kinasasadlakang krisis ng ekonomya at kabuhayan ng bansa. Deka-dekada nang walang sapat na hanapbuhay para sa mga masang anakpawis dahil sa pandarambong ng mga imperyalista at mga kakutsaba nilang malalaking kumprador, burukratang kapitalista at panginoong maylupa.

12. Kasaysayan ng panlilinlang. Malaon nang pinaliliit ng reaksyunaryong gubyerno ang upisyal na mga estadistika sa disempleyo sa iba’t ibang paraan. Kabilang sa mga dati nang paraan ng pagpapaliit ng bilang ng disempleyo at pagpapalaki naman ng bilang ng diumano’y “may trabaho” ang sumusunod:

1.      Humigit-kumulang 35% ng populasyong maaaring makapagtrabaho (15 taong gulang pataas), na kinabibilangan pangunahin na ng mga “buong-panahong maybahay” at mga nag-aaral, ay hindi isinasama sa bilang ng pwersa sa paggawa. Malaking mayorya ng mga naghahanap ng trabaho ay mga kabataan at mga “buong-panahong maybahay.”

  1. Itinuturing ding may trabaho ang malaking bilang ng maliliit na petiburgis at malaproletaryadong “nag-eempleyo sa sarili” (own-account worker), tulad ng mga may maliliit na tindahan o nagtitinda sa palengke; mga naglalako ng pagkain, dyaryo o serbisyo sa mga lansangan; mga namumulot at nagbebenta ng basura; mga “barker” ng mga pamasaherong dyipni at megataxi; mga naglilinis ng mga sasakyan sa paradahan; at iba pang pana-panahong may maliliit at di regular na mga trabaho (oddjobber). Kalakhan ng mga ito ay mga magsasaka.
  2. Ibinibilang din sa mga “may trabaho” yaong nagtatrabaho sa mga empresa, tindahan o sakahan ng kani-kanilang mga pamilya na walang sahod o napakaliit ng sahod.
  3. Gayundin, ibinibilang sa mga “may trabaho” ang napakaraming mga “bahagyang-panahong nagtatrabaho”—kahit nakapagtrabaho lamang nang isang oras sa panahong nasaklaw sila ng sensus. Mga 42% ito sa kabuuang bilang ng mga “may trabaho,” ayon sa nabanggit na sarbey. Sa bilang na ito, mahigit 2/3 ay mga magsasaka.
  4. Iba pa sa “bahagyang-panahong nagtatrabaho” ang nasa ilalim ng kategoryang “kulang sa trabaho”—mga may trabaho buong-panahon man o bahagyang-panahon, pero nangangailangan pa ng karagdagang trabaho. Sa upisyal na estadistika, batay pa rin sa nasabing sarbey ng DoLE, bumibilang ito ng mga 20%, kung saan halos kalahati ay mga magsasaka. Mahigit doble at halos triple pa ito ng bilang ng nasa upisyal na kategoryang “walang trabaho.”

Noong 2005, pinasahol ng rehimeng Arroyo ang dati nang paraan ng pagkukubli ng malalang disempleyo sa Pilipinas sa pamamagitan ng pagbabago ng depinisyon ng “walang trabaho.” Batay dito, ang mga ibibilang na lamang sa upisyal na estadistika ng “walang trabaho” ay yaong 1) aktwal na walang trabaho; at 2) naghahanap ng trabaho sa loob ng anim na buwang saklaw ng panahon ng sarbey, kabilang na yaong mga nawalan na ng pag-asang makakita ng trabaho sa loob ng bansa.

Kaya biglang lumiit ang bilang ng itinuturing na pwersa sa paggawa at, sa gayon, ang bilang ng mga walang trabaho. Mula noon, “napababa” pa ni Arroyo ang upisyal na estadistika ng disempleyo mula 11-14% tungong 7-8%.

13. (Balita) Vilma Espín—bayani ng rebolusyong Cubano. Nagpupugay ang rebolusyonaryong kilusan sa Pilipinas kay Kasamang Vilma Espín, isang magiting at katangi-tanging upisyal ng Cuba na namatay noong Hunyo 8, 2007 sa edad na 77. Kagawad siya ng Komite Sentral at Politburo ng Communist Party of Cuba. Myembro rin siya ng Konseho ng Estado at presidente ng mga komisyon hinggil sa kababaihan at kabataan. Si Vilma Espín ay asawa ng bise-presidente ng Cuba na si Raul Castro. Siya ang nagsilbing “Unang Ginang” ng Cuba pagkamatay ng kaisang-dibdib ni Fidel Castro.

Nagmula sa angkang mayaman sa Santiago de Cuba si Vilma. Isa siya sa mga unang babaeng Cuban na nagtapos sa kursong chemical-industrial engineering. Katatapos lamang niya ng kursong ito sa bantog na Massachusetts Institute of Technology sa US nang sumama siya sa paghahanda sa pagbabalik ng mga nadistyerong rebolusyonaryong Cubano mula Mexico lulan ng barkong “Granmá”.

Umanib siya sa mga rebolusyonaryong gerilya sa Frank Pais Front na pinamumunuan noon ni Raul Castro. Dito’y ipinamalas niya ang kanyang kakayahan bilang babaeng kumander. Itinalaga rin siya bilang pamprubinsyang kagawad ng rebolusyonaryong hukbo ng Cuba. Bilang kagawad ay binigyan niya ng mas mahalagang papel ang kababaihan sa rebolusyon. Noon pa man ay inumpisahan na niya ang pagtatayo ng mga day-care center para mapalaya ang kababaihan sa pagkakatali sa bahay at ibayong makalahok sa pagrerebolusyon at pakikisangkot sa mga usaping panlipunan.

Nang magtagumpay ang rebolusyon noong 1959 ay nagpakasal sila ni Raul Castro. Nagkaroon sila ng apat na anak. Ang panganay nila ay aktibo rin ngayon sa pamunuan ng gubyerno ng Cuba sa kampanya laban sa HIV/AIDs at pagtataguyod ng mga karapatan ng iba’t ibang mga kasarian.

Si Espín ay presidente rin ng Federacion de Mujeres de Cuba (Pederasyon ng Kababaihan sa Cuba), isang organisasyong nagtataguyod ng pantay na karapatan at kabuhayan para sa kababaihan at karapatan ng mga sanggol at kabataan. Nang magtagumpay ang rebolusyon, ang organisasyong ito ang nagpakilos ng libu-libong kababaihan para magtayo ng mga eskwelahan at ospital; kumupkop at umaruga sa mga batang lansangan; at tumulong sa pagpapataas ng antas ng kabuhayan sa mga tinaguriang “pobreng baryo.” Pinamunuan niya ang mga kampanya sa literasiya at kalusugan hanggang sa kanyang pagkamatay.

Nanguna rin siya sa mga internasyunal na organisasyon at kumperensya na nagtataguyod ng karapatan ng kababaihan. Pinamunuan niya ang mga kumperensyang pangkababaihan laluna sa Latin America sa gitna ng maraming tungkulin niya sa gubyerno ng Cuba.

Sa pagpupugay ni Presidente Fidel Castro, sinabi niyang malaki ang kontribusyon ni Espín sa pagkilala sa papel ng kababaihan. Sa ngayon, 66% ng teknikal na pwersa ng paggawa sa bansa ay kinabibilangan ng kababaihan. Aniya, dati’y halos walang mga babaeng kumukuha ng mga syentipikong kurso.

Dagdag pa ni Fidel Castro, “Hindi naging sagabal ang maraming gawain at tungkulin sa rebolusyon para kay Ka Vilma. Nagampanan niya ito nang mahusay kasabay ng paggampan din niya ng tungkulin bilang ina at may pamilya.”

14.  (Balita) Planong pagpatay kay Fidel Castro, kinumpirma ng CIA. Kinumpirma ng Central Intelligence Agency (CIA) ang planong pagpatay ng US kay President Fidel Castro ng Cuba noong dekada 1960. Nakasaad ito sa naisapubliko na ngayong mga dokumento ng National Security Archive sa George Washington University na inilathala noong Hunyo 26. Nakipagsabwatan ang CIA sa mga Mafia (organisasyon ng mga sindikatong kriminal sa US) at gumamit sila ng dalawang pusakal na gangster sa US upang isagawa ang tangkang panlalason sa rebolusyonaryong lider.

Isinalaysay sa 693-pahinang dokumentong “Family Jewel” na ginamit ng CIA si Johnny Roselli, isang gangster ng Mafia upang iayos ang tangkang asasinasyon. Plano namang gamitin ni Roselli ang mga gangster na sina Momo Salvatore Giancana (alyas Sam Gold) at Santos Trificante (alyas Joe). Kung sakaling magtagumpay, babayaran ang dalawa ng $150,000.

Nabunyag sa US ang planong asasinasyong ito noon pang 1971, ngunit ngayon pa lamang ito kinumpirma mismo ng CIA. Maliit na grupo lamang ng mga upisyal ng CIA ang nakaaalam ng balak na ito. Kinansela ang maitim na pakanang ito matapos mabigo noong Abril 1961 ang tinaguriang “Bay of Pigs Invasion.” Ang CIA ang nagplano, nagpondo at namuno sa pagpasok at pagsalakay ng mga mersenaryong Cuban sa Bay of Pigs (Playa Giron sa lokal na katawagan) sa timog-kanlurang Cuba bilang bahagi ng tangkang pagbabagsak sa gubyernong bayan na pinamumunuan ni Castro.

15. (Balita) Demolisyon sa tabing-riles, binatikos. Mariing binatikos ng mahigit 5,000 pamilyang nakatira sa tabing-riles sa Sta. Mesa, Pandacan at Sampaloc, Maynila ang pwersahang pagpapaalis sa kanila sa kabila ng pangako ni Bise Presidente Noli de Castro na maaari silang manatili sa lugar. Si de Castro ang pinuno ng Housing and Urban Development Coordinating Council. Itatayo ng Philippine National Railways ang Southrail Rehabilitation Program (SRP) sa naturang lugar at iginiit ng Koreanong kontraktor na dapat alisin ang lahat ng istrukturang nasasaklaw ng 15 metro mula sa riles.

Tinutulan din ng mga residente ang lugar na paglilipatan sa kanila sa Trece Martires, Cavite dahil wala silang mapagkakakitaan doon. Nauna na rito, 8,000 pamilya rin na biktima ng demolisyon ang inilipat sa relocation site sa Cabuyao, Laguna.

16. (Balita) Mga progresibong mambabatas, nanumpa sa Korte Suprema. Nanumpa noong Hulyo 12 kay Chief Justice Reynato Puno ng Korte Suprema sina Satur Ocampo ng Bayan Muna (BM); Crispin Beltran ng Anakpawis; at Liza Maza ng Gabriela Women’s Party (GWP) matapos ianunsyo ng Commission on Elections (COMELEC) ang parsyal na proklamasyon ng mga nagwaging partido sa eleksyong party-list.

Tigdalawang kinatawan lang muna ng BM at GWP at isang kinatawan ng Anakpawis ang pauupuin habang hindi pa nadedesisyunan ng Korte Suprema ang nakasampang petisyon dito laban sa “Panganiban formula.” Isinasaad ng pormulang ito na tanging ang partidong nakakuha ng pinakamataas na boto ang makapagpapaupo ng tatlong kinatawan sa Kongreso. Ang iba pang partido ay makapagpapaupo lamang ng isa o dalawang kinatawan.

Binatikos ni Ocampo ang naturang pormula na naglalayong bawasan ang bilang ng mga militanteng myembro sa Mababang Kapulungan. Ito ang unang pagkakataong ginamit ng COMELEC ang Panganiban formula at dahil dito ay nabawasan ng tig-isang pwesto ang BM at Anakpawis. Sa kabila ng pandaraya at matinding panunupil ng gubyernong Arroyo sa mga progresibong party-list ay lumabas pa rin ang mga ito sa 10 nangungunang partido.

17. (Balita) Pagtatalaga kina Atienza at Reyes, binatikos. Pagbayad lamang sa utang na loob at hindi pangangalaga sa kalikasan. Ito ang batikos ng mga grupong makakalikasan sa pagkakatalaga kina Lito Atienza at Angelo Reyes sa Department of Environment and Natural Resources (DENR) at Department of Energy (DoE). Sina Atienza at Reyes ay kapwa malalapit na alyado ni Gloria Arroyo.

Si Atienza, dating alkalde ng Maynila, ay binansagang “berdugo ng mga puno” dahil naiulat na pinaputol niya ang umaabot sa 70% ng mga puno sa Arroceros Forest Park nang ipasara niya ito para matayuan ng gusali. Tinuligsa rin siya ng Greenpeace Southeast Asia dahil sa kabiguan niyang ipatupad sa Maynila ang batas na nagtatadhana ng syentipiko, makakalikasan at ligtas sa kalusugan na pamamaraan ng pagtatapon ng basura. Tinukoy ng grupo ang muling paglitaw ng malaking tambakan ng basura sa Tondo bilang patunay nito.

Si Reyes, dating kalihim ng DENR, ay binatikos dahil sa kanyang todong suporta sa malalaking kumpanya sa pagmimina at pagpayag na buksan ang isang coal-fired power plant na pawang mapangwasak sa kalikasan at kabuhayan ng mamamayan.

18. (Balita) Nag-ooperasyong tropang militar, tinambangan ng MILF. Tinambangan ng mga mandirigima ng Moro Islamic Liberation Front (MILF) ang mga nag-ooperasyong pwersa ng 1st Marine Brigade sa Barangay Guinanta, Al-barka (dating Tipo-tipo), Basilan noong Hulyo 10. Nasamsam ng MILF ang 27 armas, kabilang ang anim na M60 masinggan, walong M203 grenade launcher, 10 ripleng M16, isang 60 mm mortar at maraming night vision goggles. Dalawang siksbay ng militar ang winasak ng mga elemento ng MILF. Tatlumpung tropang militar ang namatay sa mahigit sampung oras na labanan. Apat na mandirigma ng MILF ang nasawi at pito ang nasugatan.

Mariing pinabulaanan ni Abu Majid, tagapagsalita ng MILF, ang akusasyon ng AFP na kagagawan ng mga pwersa ng MILF ang pagpugot ng 10 sa mga sugatan o nasawing tropang militar. Aniya, mahigpit na tumatalima ang MILF sa Islam at sa Geneva Conventions na parehong nagbabawal dito. Pinaiimbestigahan ng MILF kung sino ang responsable sa pagpugot ng mga nasawing Marines at nangakong parurusahan ang mga sangkot. Tumanggi ang MILF sa iginigiit ng AFP na isuko sa kanila ang mga namugot. Ang tim na bubuuin para mag-imbestiga ay pamumunuan ng isang responsableng myembro ng MILF Military General Staff.

Kinundena ng MILF ang pagpasok ng mga tropang militar sa kanilang erya nang walang koordinasyon sa kabila ng mga makinarya na pwede sanang gamitin para rito. Anito, ito’y tahasang paglabag sa kasunduan sa tigil-putukang umiiral sa pagitan ng MILF at Gubyerno ng Republika ng Pilipinas.

Kinumpirma rin ng ilang upisyal ng gubyerno ng Basilan na binalaan nila ang mga upisyal ng militar na huwag pumasok sa naturang lugar dahil kontrolado ito ng MILF. Binalewala ng militar ang kanilang mga babala. Idinahilan ng militar ang paghahanap nila umano sa dinukot na Italyanong pari na si Fr. Giancarlo Bossi, bagamat sinabihan sila ng mga lokal na upisyal na wala silang natatanggap na ulat na nasa naturang lugar si Fr. Bossi. Anang MILF, pagdepensa sa sarili ang ginawa nilang paglaban dahil sa malinaw na paglabag ng AFP sa kasunduan.

Inulan din ng batikos ang Marines sa mga paglabag nila sa karapatang-tao sa kanilang pag-ooperasyon. Bago ang pananambang, naiulat ang pagpaslang at pagpugot ng mga sundalo sa isang bulag na lider-relihiyoso, si Ustadz Matarul Hakim Alkanul, noong umaga ng Hulyo 10. Dalawang sibilyang nangunguha ng niyog ang hinabol din at basta na lamang pinagbabaril ng Marines pagpasok nila sa Barangay Guinanta. Nasugatan sa atake ang isa sa mga sibilyan.

Ayon sa mga ulat, naging mitsa ng labanan ang kara-karakang pamamaril ng Marines sa naturang mga sibilyan. Nang paabutan ng mga biktima ang MILF at iba pang masang Moro sa lugar hinggil sa pamamaril sa kanila, sama-samang humarap sa umaatakeng Marines ang humigit-kumulang 100 pwersa ng MILF at mahigit 400 masang Moro na nagngangalit sa pananalakay ng mga sundalo.

Isang batalyong tropa ang ipinadala ng AFP sa Basilan para tugisin ang mga pwersa ng MILF at iba pang armadong grupo na sangkot sa pananambang. Anang MILF, handa silang harapin ito.

 

 



Press releases by Philippine revolutionary organizations from June 7 to July 25, 2007
July 25, 2007, 12:16 pm
Filed under: Recent Releases

1. CPP blasts Arroyo’s illusions and threats, directs the NPA to launch more offensives. CPP Information Bureau. July 24, 2007. The Communist Party of the Philippines (CPP) today directed the New People’s Army (NPA) to launch more tactical offensives to further weaken the Arroyo regime and demonstrate the Filipino people’s disgust over Gloria Arroyo’s policy of state terrorism, rampant corruption, grand deceptions and utter puppetry to US imperialism. This was the CPP’s response to Arroyo’s “state of the nation address” yesterday, describing it as “a package of illusions” and an “outright threat to use state terror against everyone opposed to her rule.”

In her address yesterday at the opening the 14th Congress, Arroyo centered on her plan to undertake a P1.7 trillion infrastructure binge for the next three years supposedly to catapult the Philippines into First World status in 20 years, hinting not so much at her self-touted “legacy” but more clearly at the continuity of her rule beyond 2010.

CPP spokesperson Gregorio “Ka Roger” Rosal scoffed at Arroyo’s “extension of the baseless fantasy she merely carried forward from last year’s SONA.”

Rosal said Arroyo’s plan to carry out a so-called massive infrastucture offensive “is not a framework for economic progress but a scheme for massive corruption.” “Gloria Arroyo and her allies are drooling over these infrastructure projects. They anticipate to fill their pockets with cuts from public and foreign-borrowed funds that will be used to bankroll these projects,” said Rosal.

Rosal said that many of Arroyo’s grandiose projects did not get even get off the ground principally because there were no funds. “Even her finance and economic managers admit the government does not have sufficient funding.”

“Arroyo outlined a national network of roads that will only bridge one backward economic region to another. These roads will carry nothing but poverty, massive unemployment and hunger,” said Rosal.

“What we need to solve first are the basic problems that keep the Philippine economy backward and retrogressive–foreign economic domination and plunder of our resources, the utter lack of national industrialization and genuine land reform, feudal and semifeudal economic conditions andrampant corruption from the top-down,” Rosal pointed out.

“Arroyo’s economic plan will only perpetuate the Philippine backward and non-industrial economic state and can only generate greater resistance against her rotten rule,” said Rosal. “It is inevitable that the Arroyo regime will resort to worse forms of terrorism in order to suppress the Filipino and prolong her stay in power.”

Rosal said that Arroyo’s concluding sentences in this year’s SONA: “Let no on stand in the way of the national interests. From where I sit, a president is only as strong as she wants to be” is no longer a hint but an outright threat to use the full force of the state terror against those opposing her rule and even just exposing her lies and fantasies.”

“Arroyo is displaying all-out fascist arrogance in asserting the full force of the state’s coercive instrumentalities. With the Human Security Act in her hands, she mistakenly believes that she can silence the Filipino people’s intensifying clamor for her ouster,” said Rosal.

“In reality, Arroyo’s hold on power is weak. She relies on the military that is rotten, factionalized, widely despised by the people, and brewing with disillusion and ferment. The progressive and democratic forces, the opposition and even the bulk of the ruling party already want her out by 2010. She is increasingly isolated internationally. She is isolated from the Filipino people who are determined to kick her out of Malacañang even sooner,” said Rosal.

He added that the broad massses of workers, peasants, urban poor, students, teachers, employees, lawyers and church people are resolute in their struggle to make her face her regime’s numerous crimes against the people.

“In response to the Arroyo regime’s deceptions, threats and actual fascist attacts, CPP leadership has directed the New People’s Army (NPA) to intensify its armed struggle and launch more and more tactical offensives against the Arroyo regime to weaken it and contribute to its speedy ouster.

“Punish the worst criminals, human rights violators, terrorists and corrupt officials. Make the Arroyo regime bleed from a thousand wounds,” said Rosal. “Only by intensifying the people’s war can the Filipino people defeat the Arroyo regime’s scheme to rob and suppress the people and perpetuate itself in power.”

2. CPP restates openness to resumption of peace talks, puts Esperon’s statements in place. CPP Information Bureau . July 17, 2007. The Communist Party of the Philippines (CPP) today reiterated its continuing openness to resuming stalled formal peace talks with the Arroyo regime “or any government, for that matter, as long as it is genuinely interested in pursuing peace negotatiations.” The CPP likewise said that it is also open to a ceasefire but only after important prejudicial questions have been resolved and key agreements have been resolved in principle.

CPP spokesperson Gregorio “Ka Roger” Rosal said that the NDFP has made a standing offer since 2004 for a 10-Point Concise Agreement for a Just and Lasting Peace that includes a truce between the New People’s Army and the Armed Forces of the Philippines, but this has not been responded to by the Arroyo regime.

Rosal rebuffed AFP Chief of Staff Gen. Hermongenes Esperon’s demand for a three-year ceasefire as an “unwarranted precondition” as it was necessary first to settle outsanding issues and resolve first the NDFP’s offer for a concise agreement.

Rosal said that foremost among the prejudicial questions is the failure of the Arroyo regime to abide by its obligations under previous agreements, including working for the removal of the CPP, New People’s Army and Chief NDFP Political Consultant Jose Ma. Sison from the US’ “terrorist listing”. The Arroyo regime had campaigned for their inclusion in the “terrorist listings” maintained by the US and European Union.

The CPP spokesman added that another key prejudicial question involved the ongoing extrajudicial killings and abductions by government security and military forces. He said victims include NDFP consultants and staff, in violation of the Joint Agreement on Safety and Immunity Guarantees.

Rosal took particular exception to General Esperon’s assertion that the killings and disappearances were the result of an internal purge among the revolutionary forces and that these would stop only with the resumption of formal peace talks and the implementation of a ceasefire. “Coming as it does from the real masterminds and perpetrators’ camp, Esperon’s statement constitutes a veiled threat that unless the revolutionary forces agree to hold peace talks on the Arroyo regime’s terms, the AFP’s campaign of killings and abductions will continue.”

“We want to make it clear to General Esperon and to Malacañang that the talks can proceed only in an atmosphere where prejudicial questions shall have been resolved satisfactorily, including the failure of the regime to comply with past agreements and the rampage of extrajudicial killings, adbuctions and other terrorist acts that continue to be committed by the regime and its security and military forces.”

3. SC-initiated summit on killings and abductions, a good initiative, but not enough—CPP. CPP Information Bureau. July 17, 2007. The Communist Party of the Philippines (CPP) today gave a guarded appreciation of the Supreme Court’s convening of the National Summit on Extrajudicial Killings and Enforced Disappearances. Even as it welcomed the summit as a positive initiative, it said that extrajudicial killings and enforced disappearances will continue “as long as the mastermind remains in power and enforces a deliberate state terrorist policy that sets the stage for gross violations of human rights.”

Aside from members of the high tribunal and representatives of the different branches of the government, including Cabinet members, legislators, the military, the police and the Commission on Human Rights, among the participants of the summit are aggrieved parties including human rights advocates, progressive organizations and relatives of victims; the diplomatic corps and representatives of leading international organizations.

CPP spokesperson Gregorio “Ka Roger” Rosal said the summit “highlights the depth of concern among broad sectors of Philippine society and leading international organizations over the killings and abductions and puts into urgent national focus the need to stop them and render justice to the victims.”

Chief Justice Reynato Puno said the two-day summit which started yesterday should result in new judicial rules that would require the military and police to take more action on extrajudicial killings or enforced disappearances. The summit seeks the adoption of “new rules” and “extraordinary judicial measures” as a contribution to the efforts to the investigation and resolution of these crimes, including revising the rules of court and rules of evidence to make it a less cumbersome task to bringing perpetrators to justice. It plans to review the principle of command responsibility and find other legal remedies when the writ of habeas corpus proves ineffective in forcing military and police authorities to produce missing persons.

The CPP spokesperson said, however, that “Under present circumstances, these are not enough in resolving the Malacanang-directed and military-perpetrated killings and abductions.” Rosal emphasized that ultimately it is the Arroyo regime’s policy of state terrorism against progressive and militant activists and critics that should be put to an end.

In the meantime, Rosal said that revolutionary movement’s own organs of government and people’s courts are conducting their own ongoing investigations and are presently intensifying efforts to investigate and resolve particular cases of extrajudicial killing, abductions and other fascist crimes of the regime and its security and armed forces, identify the culprits and mete out revolutionary justice against the masterminds and perpetrators.

Rosal disclosed that, just in the recent past, local people’ courts have ordered the New People’s Army (NPA) to punish a number of those responsible for the killings and abducions, including military officials assigned to Army intelligence units. Aside from punishing the actual perpetrators of the killings, who are usually masked motorcyle-riding death squad members of the military, the NPA has been able to dispense justice against some military officials directing these death squads.

Rosal cited the case of Capt. Patrick Baesa, an intelligence officer under the notorious 901st Infantry Battalion, who was meted out revolutionary punishment last November 2006. Baesa, who was based in Irosin, Albay, was responsible for organizing the death squads which carried out the killings of Max Frivaldo, Ding Uy, Rei Mon Guran and Barangay Chairman Neal Futalan.

“But ultimately it is the Arroyo regime and its top security and military officials who should be punished for these heinous crimes,” declared Rosal. He reiterated the CPP’s call on NPA units to intensify tactical offensives nationwide to make the murderous and criminal regime and its armed forces pay for their fascist crimes and to contribute to the overall effort to bring down the hated, brutal regime.

4. MILF counter-attack is fully justified—CPP. CPP Information Bureau. July 12, 2007. The Communist Party of the Philippines (CPP) today said the counter-attack launched by the Moro Islamic Liberation Front (MILF) against the Armed Forces of the Philippines (AFP) last Tuesday in Basilan “was fully justified in the face of the treacherous attacks by the AFP.”

CPP spokesperson Gregorio “Ka Roger” Rosal commended the armed fighters of the MILF for “their active defense and militant posture against AFP incursions into their territory in violation of the standing ceasefire agreement between the MILF and the Philippine government.”

At least 14 soldiers of the AFP were killed in clashes that erupted Tuesday in Tipo Tipo town in southern Basilan. According to Mohagher Iqbal, MILF negotiator, AFP troops attacked an MILF stronghold in the area, forcing their fighters to counter-attack. Iqbal reported that four MILF members were also killed in the firefight.

Rosal noted that this is but the latest of the AFP’s treacherous attacks against the MILF showing the Arroyo regime’s lack of interest in further pursuing peace negotiations. “The Arroyo regime and the AFP are using any and all possible pretexts to carry out attacks against MILF fighters and trespass into MILF territory.”

“The CPP and New People’s Army (NPA) commend the fighters of the MILF for firmly holding on to their weapons and using these to defend their rights and territory,” said Rosal.

He added: “With or without peace talks, the effectivity of the MILF’s defense and pursuit of the interests of the Moro people ultimately depend on how firmly they stand with respect to their revolutionary armed struggle for self-determination and social liberation.”

5. CPP commends dismissal of rebellion raps vs Batasan 6. CPP Information Bureau. July 11, 2007. The Communist Party of the Philippines today lauded yesterday’s announcement by the Supreme Court dismissing with finality the rebellion case filed by the Arroyo regime against six progressive party-list representatives popularly known as the Batasan 6. The case was dismissed for lack of evidence.

CPP spokesperson “Ka Roger” Rosal said “We congratulate Bayan Muna, Anakpawis and Gabriela for winning another legal round against the Arroyo regime and its fascist crew. We congratulate Ka Bel for finally attaining freedom after 16-months of illegal incarceration”

The July 2 resolution of the SC made public yesterday denied with finality the motion for reconsideration filed by the Solicitor General to appeal the SC’s June 1 decision. To the dismay of Malacañang, the high tribunal reversed the questionable findings of a regional trial court in Makati and dismissed the charges of rebellion filed against the Batasan 6, after noting that there was insufficient evidence to indict the lawmakers.

Charges of conspiracy to commit rebellion were filed last year against the six lawmakers by the Arroyo government over what it claims to be a failed coup d’etat last February 2006. Anakpawis representative Crispin “Ka Bel” Beltran was immediately nabbed and detained. He has since been confined under heavy guard at the Philippine Heart Center.

“The victory of the Batasan 6 is shared by progressive activists, democratic organizations, human rights advocates and various other sectors of the Filipino people as well as key international bodies critical of the Arroyo government’s campaign of political repression,” said Rosal.

The SC resolution dismissing the case against the Batasan 6 is but the latest in a string of decisions that have been critical of the measures carried out by the Arroyo regime that violate basic civil and political rights and trample on constitutional and legal processes, said Rosal.

He noted the “critical decisions” made by the SC on Executive Order 464 and the calibrated preemptive response (CPR) policy. Since 2005, Malacañang has used EO 464 to prevent its officials from testifying before congressional hearings and invoked the CPR policy to prohibit and break up anti-Arroyo protest demonstrations. Rosal also noted the Supreme Court’s timely intervention on the trumped-up murder charges filed against Bayan Muna representative Satur Ocampo that stopped the Department of Justice from throwing him in a Leyte jail, and later granted him temporary freedom.

“With the impending implementation of the so-called Human Security Act, Bayan Muna and other progressive parties, organizations and critics of the Arroyo regime are bound to engage in more battles,” Rosal noted. “Bayan Muna and other progressive parties and democratic organizations are likely to be charged as ‘terrorists’ in much the same way that these are being singled out and persecuted right now as so-called ‘communist fronts’.”

“The Arroyo regime has been adamant in carrying out its campaign of suppression in the face of its growing isolation amid mounting local and international criticism over the spate of extrajudicial killings of activists, workers, peasants, the criticial media, lawyers, women, students and church people,” said Rosal.

He called on all democratic forces and the entire Filipino people to brace themselves for another, more intense battle against the HSA. In particular, he called on democratic mass organizations, progressive parties, organizations advocating civil liberties and human rights, the political opposition and all other concerned organizations, groups and individuals to utilize all fora to expose the HSA’s fascist content. “All possible forms of protest must be waged here and abroad to junk the HSA and put an end to the Arroyo regime’s fascist suppression.”

6. CPP rejects false peace talks resumption offer. CPP Information Bureau. July 2, 2007. The Communist Party of the Philippines (CPP) today rejected the Arroyo regime’s offer to resume peace talks, saying the proposal was “insincere and laden with insidious preconditions.” The CPP reiterated its desire for genuine peace talks that would seriously address the roots of the present armed conflict and work out palpable solutions to the basic problems that have long been suffered by the Filipino people.

Peace talks between the Government of the Republic of the Philippines (GRP) and the National Democratic Front of the Philippines (NDFP) have been stalled since 2004. According to the CPP and NDFP, the GRP has shown insincerity and bad faith for refusing to fulfill its obligations including those in the landmark 1992 Joint Declaration in The Hague, the 1998 Comprehensive Agreement on Respect for Human Rights and International Humanitarian Law, the Joint Agreement on Safety and Immunity Guarantees (JASIG) as well as the March and April 2004 Oslo Accords.

A major agreement in the Oslo Accord requires the GRP to undo its previous campaign to have the US and the European Union include the CPP, the NPA and NDFP chief political consultant Jose Ma. Sison in their respective lists of “foreign terrorist organizations” (FTO) and work for their removal from the list.

CPP spokesperson Gregorio “Ka Roger” Rosal said the Arroyo regime’s continuing refusal to honor its own commitments renders the resumption of peace talks with it practically impossible. “Resuming peace talks has become more difficult as the the regime persists on waging a dirty war against the revolutionary forces and carries out fascist attacks against legal democratic forces, including the spate of extrajudicial killings and abductions.”

Rosal also rejected as “unacceptable” the Arroyo regime’s position that the NPA first declare a ceasefire as precondition for the resumption of peace negotiations. “Demanding that the NPA declare a ceasefire violates standing agreements which prohibit either party from demanding preconditions for peace talks.”

“Such a demand only seeks only to tie the hands of the revolutionary forces and give free rein to the Arroyo regime’s ongoing extrajudicial killings and abduction of activists, campaign of suppression and reign of terror.”

“Declaring a ceasefire before the roots of the armed conflict are addressed is tantamount to asking the revolutionary forces to surrender the right and initiative to defend themselves and the people and to wage an armed struggle, while the puppet, reactionary regime carries out its fascist onslaught and all-out campaign of terror. “It would be an act of betrayal to the revolution and the Filipino people,” added Rosal.

“If there is anything hindering the Arroyo regime’s campaign of terror, it is the revolutionary armed struggle being waged by the NPA, coupled with protests all over the nation and the insistent demands of international bodies for an end to the extrajudicial killings, abductions and other fascist crimes being perpetrated by the regime’s security, military, police forces and their covert terrorist death squads.”

Rosal also said that resuming peace talks have been made all the more difficult by the Arroyo regime’s enactment of the “Human Security Act” that legalizes out-and-out fascist suppression, and the plan to use this law to proscribe as “terrorist” the CPP and the NPA, and later the legal progressive parties and democratic organizations. ”

Rosal also scored Gloria Arroyo for sending National Security Adviser Norberto Gonzales to Norway last week to ostensively seek the resumption of peace talks with the NDFP. “Sending this chief US CIA agent in the Philippines is a most insulting act inimical to the peace process. Dispatching her most rabid clerico-fascist attack dog as ambassador for peace talks reveals her utter insincerity with regard any true resumption of peace negotiations.”

7. Brief surfacing of Sherlyn Cadapan, a “brutal, inhuman fascist act”—CPP. CPP Information Bureau. June 30, 2007. The Communist Party of the Philippines (CPP) today described the brief surfacing of abducted student activist Sherlyn Cadapan last April as a “brutal, Big Brother-type fascist act” of the Armed Forces of the Philippines (AFP).

CPP spokesperson Gregorio “Ka Roger” Rosal said that the way the UP student activist was briefly surfaced and shown to her in-laws under heavy armed escort and with her lips virtually sealed, only to bring her back shortly to their secret custody, was “a cruel, brutal, heinous and inhuman act done in a fascist manner that could only have been conceived by the fiendish and sadistic minds of psywar and dirty-war operatives of the AFP.”

Cadapan, fellow student activist Karen Empeno and farmer Manuel Merino, who were doing field research among peasants in Hagonoy, Bulacan, have been missing since they were abducted more than a year ago. Witnesses disclosed that in June 26, 2006 the three were taken at gunpoint from the house they were staying in Hagonoy and hauled off in a vehicle to the headquarters of the 56th Infantry Battalion in Barangay Iba, Hagonoy. A witness, Mildred Benitez, testified that she and some others saw the vehicle used by the abductors parked in the said headquarters.

Cadapan and her abducted companions are believed to be held in the AFP’s secret detention cells. A former military prisoner in Fort Magsaysay in Nueva Ecija testified in a habeas corpus case filed at the Court of Appeals that he saw two women resembling Cadapan and Empeno being held and tortured in secret detention cells in the same military camp.

Cadapan’s family said that, last April 11, Sherlyn visited her mother-in-law’s house in Calumpit, Bulacan. Sherlyn was accompanied by six armed escorts, who were not wearing uniforms but were obvious to the family to be members of the military. Cadapan and her armed escorts stayed very briefly. Cadapan could hardly talk as her escorts prevented her from freely speaking with her relatives. Cadapan’s relatives saw that she was not her former cheerful and talkative self.

Rosal said the way Cadapan’s abductors and jailers conducted the brief encounter was aimed to instill a chill of fascist terror among her family and loved ones.

According to the Cadapan family, uniformed military personnel visited the same house the following day and taunted the residents, saying that they received information that Sherlyn passed by the house. “Obviously, the objective of the AFP was to make it appear that Sherlyn is not in their hands but with the New People’s Army.”

“Sherlyn is a victim of the AFP’s ongoing campaign of terror targetting activists and other forces exposing and opposing the rottenness, corruption, brutality and puppetry of the Arroyo regime,” said Rosal.

Sherlyn’s friends and relatives fear that she and other secret prisoners are being subjected to terrible physical, psychological and emotional torture. Sherlyn’s family and human rights advocates have expressed grave concern that the military is holding Sherlyn’s new-born child to compel her to do whatever she is asked to do. Cadapan was two months pregnant when abducted by the military and was expected to give birth last January.

“The CPP joins the family and friends of Sherlyn, human rights advocates and the entire Filipino people in demanding the Armed Forces of the Philippines (AFP) immediately surface and release her, Karen Empeno and Manuel Merino,” Rosal said.

“At the same time, we demand that the AFP acknowledge the abduction and reveal the status of prisoners Leo Velasco, Prudencio Calubid, his wife and several companions, Rogelio Calubad and son Gabriel, Leopoldo Ancheta, Philip Limjoco and several scores of others who have been abducted by military operatives since the first quarter of 2006,” said Rosal.

Even if under tight guarding by her jailers, the fleeting surfacing of Sherlyn at least gives her family and friends some glimmer of hope of recovering her, and others abducted by the military’s secret operatives.

8. Extortion attempts and threats on Calayans, work of criminal imposters – CPP/NPA. CPP Information Bureau. June 29, 2007. The Communist Party of the Philippines said today that the reported extortion attempts and violent threats on popular cosmetic surgeons Dr. Manny and Pie Calayan are the work of criminal imposters using the name of the New People’s Army (NPA).

CPP spokesperson Gregorio “Ka Roger” Rosal was reacting to newspaper reports about a supposed “Ka Terry” who has been calling up the Calayans recently at their Makati clinic, demanding P1 million a month and threatening them if they do not pay.

“There is no reason for the NPA to demand such from the Calayans. Certainly, there is no reason to threaten the surgeon couple,” Rosal said. “Anyone familiar with the politics and work of the NPA would dismiss this ‘Ka Terry’ as a fake.”

“There is nothing at all in what the imposter did to the Calayans that resembles in any way the revolutionary and pro-people politics, social ethics and methods of the NPA.”

Rosal took the occasion to warn the people, especially Filipino professionals and small and medium businessmen, to be wary of such imposters. He urged them to “inform revolutionary authorities of such imposters in order that the CPP-NPA can take preventive action against them.

Rosal also said that the CPP-NPA has information that criminal gangs and syndicates run or protected by top military and police officers are the ones who have been dispatching their extortion agents posing as NPA members.

“One such syndicate is the “Salabsab” gang in Laguna that is a hodge-podge of military personnel, policemen, notorious criminals and ex-convicts. They pose as NPA members and prey on small people.”

9. CPP says military interventionism vs NPA is US’ long-term agenda. CPP Information Bureau. June 28, 2007. The Communist Party of the Philippines today denounced US Pacific Command (USPAC) chief Adm. Timothy Keating for saying that his forces were ready to assist the Arroyo regime militarily in its fight against the New People’s Army (NPA), even as it averred that this has been the US’ agenda all along.

Keating made the statement yesterday before a joint press conference prior to the RP-US Mutual Defense Board (MDB) and Security Engagement Board (SEB) meeting in Camp Aguinaldo. In addition to helping fight the Abu Sayyaf, said Keating, the US government was “committed to providing the Philippines all forms of assistance” in the fight against “any organization designated as terrorist organizations by the government of the Philippines and the US.” When pressed by media, he confirmed that his statement meant that the NPA would also be a military target of US troops.

Keating reiterated that US military participation and support for the Philippines’ internal security operations includes the whole range of joint military interoperability exercises, civil military operations, intelligence operations and sharing of intelligence information, and the provision of US aircraft and other combat equipment.

CPP spokesperson Gregorio “Ka Roger” Rosal said that while Keating’s declaration confirms all along the reality of US military interventionism in the Philippines, it failed to mention that US military forces have already been increasingly engaged directly in combat operations as well as unconventional or covert ‘special operations’ in the country. Rosal cited among others the US’ use of sophisticated surveillance equipment, long-range sniping operations and projectile equipment in the killing of Abu Sayyaf bandit gang leaders Abu Sabaya, Khadaffi Janjalani and Abu Solaiman. The AFP later boasted of the US military’s direct participation in these operations.

Rosal said that US forces have been using pretexts such as joint military exercises, terrain and “social mapping,” and so-called humanitarian and disaster-relief operations to increasingly trespass and familiarize themselves in areas where the NPA is strong. Rosal said that the US military carried out intelligence gathering operatings in Bicol and Quezon in late 2004 and Leyte in 2006 using so-called humanitarian missions as cover.

“The US military has long been a key player in the AFP’s war against the NPA. It has provided training, technical assistance, weaponry and intelligence information in the counter-revolutionary war to suppress the armed and unarmed patriotic forces. This is only confirmed by Admiral Keating’s now open declaration that US military intervention in the Philippines includes directly targetting the NPA,” said Rosal.

“For a long time, the anti-Abu Sayyaf operations are just a pretext and stepping stone,” said Rosal.

He called on all patriotic forces and the entire Filipino people to strongly denounce and fight the US and its puppet regime’s long-term plan to expand and intensify US military intervention and eventurally transform it into outright military aggression in the country.

Once direct US military aggression against the NPA and its revolutionary areas ensues, said Rosal, the present civil war will certainly be transformed into a national war that will be directed principally against the US aggressors as well as the puppet regime and armed forces.

“In the face of US military aggression, the Filipino people will make sure that the Philippines will be a deeper and more difficult quagmire than Iraq and Vietnam ever was for the US,” added Rosal.

10. CPP says probe on extrajudicial killings should include top AFP, Malacañang officials. CPP Information Bureau. June 25, 2007. The Communist Party of the Philippines today said that an investigation on extrajudicial killings should cover not only the top command level of the Armed Forces of the Philippines (AFP) but also the highest administrative levels of the Arroyo regime.

The CPP issued the statement as another general has confirmed that fellow officers among the top brass “openly approved” and allowed the “implementation with impunity” of the extrajudicical killings and abductions of Leftist activists.

The general has recently come forward to disclose that the order to launch a campaign to kill and abduct activists was openly discussed at a top-level military conference of the AFP in 2005. The general spoke before journalists on condition of anonymity.

A week ago, two other generals revealed in a confidential meeting with media that they have documents and evidence to prove that an order from the AFP command to “neutralize” Leftist activists is behind the spate of extrajudicial killings and abductions of activists especially after 2004. They said they would provide these documents and evidence as “ammunition” for newly elected Sen. Antonio Trillanes IV and the Senate’s forthcoming investigation into these killings.

The third general further disclosed in confidence to his interviewers that a top general who commands 3,000 men and “who handled the topic on the extrajudicial killings” openly discussed and pushed “the idea of killing suspected communist insurgents and sympathizers” even in places outside of their jurisdiction.

CPP spokesperson Gregorio “Ka Roger” Rosal said that the CPP also has in its hands such a document ordering the killings and abduction of Leftists activists. He added that it was Gloria Arroyo’s Cabinet Oversight Committee on Internal Security (COCIS) that produced the order and oversaw its implementation. Executive Secretary Eduardo Ermita heads the committee and its other members include National Security Adviser Norberto Gonzales and Justice Secretary Raul Gonzalez.

Rosal identified the document as “Summer Offensive” and said that Malacañang came out with it in 2004. He said it was immediately implemented by top generals of the AFP that year, but was only openly discussed at a top-level conference of generals in 2005.

The CPP spokesperson said that the “Summer Offensive” document had a complementary document made by the COCIS, entitled “Legal Offensive” which outlined various actions against progressive party-list organizations, activists and sympathizers to be undertaken by the Inter-agency Legal Action Group, the Justice Department, the National Bureau of Investigation, the Philippine National Police and legal and security agencies under the executive branch. Rosal added that the two documents outlined a twin approach—that of outright violent attacks and various “legal moves”—against activists of the legal democratic movement and suspected sympathizers of the revolutionary movement.

Rosal said that “While all this is already an open secret within the AFP and Malacañang’s inner circle, the generals critical of these fascist orders and attacks should reveal them to the public and push for the thorough investigation and punishment of all those responsible, especially those at the top of the Arroyo regime and the AFP.

11. CPP condemns abduction of six Sagada high school students. CPP Information Bureau. June 22, 2007. The Communist Party of the Philippines (CPP) today condemned the abduction by elements of the Armed Forces of the Philippines (AFP) last June 15 of six high school students of the Mt. Province General Comprehensive High School (MPGCHS) in Bangaan Annex, Bangaan, Sagada and demanded the immediate release. According to witnesses, the students were taken by troops of the 54th Infantry Battalion who happened to cross paths with the students walking along the narrow Bangaan-Buasao-Kili foot trail that links their barangay to the school. The AFP has yet to disclose where they brought the students and what they did to them.

The students include three boys and three girls, all from Barangay Kili, Tubo, Abra. The boys were identified as Egan, Banglay and Magensay. Barriofolk in Kili and residents of northern Sagada where their school is located are working hard together to locate the students and are demanding that the AFP release the students.

CPP spokesperson Gregorio “Ka Roger” Rosal echoed the call of the people of Tubo and Sagada for the military spare from harm and immediately release the six students.

“We condemn in the strongest possible terms the Armed Forces of the Philippines for carrying out the abduction of the six Sagada high school students. We demand that the AFP respect their rights of the Sagada Six as children and innocent civilians, immediately release them and make amends for the violation of their rights.”

Rosal urged human rights organizations and advocates of children’s rights, including the UNESCO and other agencies to look into the abduction and help in locating, recovering and protecting the six high school students.

The CPP spokesperson said the students are the latest victims of the AFP’s so-called “counter-insurgency” operations in the area. “Operating troops of the 54th IB are frenziedly carrying out military operations in the area. Everyone in the area is suspected of being a fighter or staunch supporter of the armed revolutionary movement. These fidgety fascist soldiers train their guns at anyone and arrest everyone they meet along the forest trails.”

Rosal described the abduction as another of the AFP’s wanton disregard of civil and democratic rights of the people in general and of children’s rights in particular.

He said the abduction of the six high school students highlights the military’s current “reign of terror” along the wide border areas of Mt. Province, Abra, Kalinga and Ilocos Sur. “Heavy and fierce government military operations in the area that has been ongoing for a long time now terrorize the people, cause widespread socio-economic dislocations and wreck the people’s livelihood.”

Citing several reports from the area, Rosal also said that farmers are being prevented from going to their fields to tend to their rice and vegetable crops. They are also being prevented from pasturing their carabaos and cows. Pocket-miners in traditional small-scale mining areas in Sagada, Besao and Bontoc have been forced to abandon their usok or collectively-owned mining tunnels. Kaingeros (upland swidden farmers), wood foragers, honey gatherers and hunters are accosted, threatened not to enter their own communal forests and, once found in the forests, are invariably accused of being members of the NPA and subjected to brutalities.

A local farmers’ cooperative had to abandon the construction of their community irrigation system because of the intensified military operations in the area.

12. CPP condemns Malacañang, AFP for “executive silence order” in killings probe. CPP Information Bureau. June 21, 2007. The Communist Party of the Philippines today condemned Malacañang and the Armed Forces of the Philippines (AFP) leadership for their insistence on invoking Gloria Arroyo’s “executive silence order” in the face of forthcoming investigations on the extrajudicial killings of activists. Newly-elected Sen. Antonio Trillanes has announced that such investigations will come first in his agenda.

AFP Chief of Staff Gen. Hermogenes Esperon Jr. said in response to reports that he may be summoned by the senator-elect, that he will invoke Executive Order 464. Executive Secretary Eduardo Ermita also maintained that they will continue to invoke the executive order and insisted on “executive priviledge” in Congressional probes that require the presence of Malacañang and AFP officials.

EO 464 has become a convenient excuse used by executive officials to refuse facing congressional inquiries. In April last year, however, the Supreme Court, declared as unconstitutional “imputed claims of executive privilege” contained in Section 2(b) and Section 3. Ermita countered that Malacañang has already issued Administrative Order (AO) 106 containing “guidelines that abide by the requirements set by the Supreme Court when it ruled against the constitutionality of parts of EO 464.”

CPP spokesperson Gregorio “Ka Roger” Rosal assailed Arroyo’s executive, security and military officials “for their habit of throwing a monkey wrench at efforts to investigate criminal wrongdoings attributed to them.”

“AO 106 is just the same EO 464 dog, now with a new collar. Both are just forms of Arroyo’s ‘executive silence order’,” Rosal added.

“In putting one stumbling block after on efforts to investigate the extrajudicial killings and their other wrongdoings, Malacañang and its armed forces, police and other executive agencies only become all the more guilty in the eyes of the people,” said Rosal.

The campaign of political killings carried out by government’s intelligence, military and police forces has already victimized close to 900 individuals, mostly activists in the progressive anti-Arroyo movement.

Rosal urged Sen. Trillanes and other pro-human rights senators and congressmen to pursue congressional investigations on these killings and encouraged them to work closely with the victims and human rights advocates who have long been pursuing justice in these cases. At the same time, Rosal advised Trillanes and the others to actively seek information from military officials and enlisted men who have knowledge of the killings, including those who have in one way or another participated in them.

“Aside from two generals who have recently spoken up, we trust that there will soon be more military officers and personnel who will come out and provide documents and concrete information about these killings by military ‘death squads’ and the responsibility of top Malacañang and AFP officials,” Rosal added.

13. US, Arroyo govt’s exploit Mindanao kidnap case to allow US troops operations. CPP Information Bureau. June 13, 2007. The Communist Party of the Philippines (CPP) today said the US and Arroyo governments are taking advantage of the abduction of Italian priest Giancarlo Bossi to allow the US military free range in its intelligence operations in Mindanao, including flying spy planes around the island purportedly to assist in the rescue operations.

Bossi was abducted by armed men last Sunday in Payao town, Zamboanga Sibugay.

CPP spokesperson Gregorio “Ka Roger” Rosal said that in conducting intelligence and other types of military operations in Philippine territory, US military troops outrightly violate the Filipino people’s sovereignty.

Rosal scoffed at the Arroyo regime’s expressed gratitude for US participation in the search and Malacañang’s assurance to the public that such would only be limited to information gathering and technical assistance.

“In reality,” said Rosal, “US intelligence operations in the country cannot be belittled, as these are used by the US military to control and direct troop deployment and ground operations.”

“They also want to show in this way that US military assistance, including intelligence operations, has become indispensable even at the expense of making the local military and police looking stupid and incapable,” Rosal added.

“In grabbing at every opportunity to conduct spying operations, the US military is able to further expand its military operations and prepare for greater military intervention in the Philippines,” said Rosal. “The expansion of US intelligence operations and the buildup of its intelligence data base in the Philippine is an important linchpin for the permanence of US troops in the Philippines.”

“Furthermore, intelligence operations of the US military are carried out beyond the supervision of local Philippine authorities and are taken advantage of to monitor other forces aside from stated targets. In fact, the hidden principal agenda of US intelligence operations in the Philippines has always been the monitoring of revolutionary and anti-US imperialist forces, such as the New People’s Army and the Moro revolutionary forces,” added Rosal.



Statements from Philippine revolutionary organizations from June 7 to July 25, 2007
July 25, 2007, 12:15 pm
Filed under: Recent Statements

1. Clear signals that GRP is not interested in peace negotiations with the NDFP . Prof. Jose Ma. Sison, National Democratic Front of the Philippines Chief Political Consultant. July 20, 2007. There are at least four clear signals that the Government of the Republic of the Philippines (GRP) under Arroyo is not really interested in resuming the formal talks in peace negotiations with the National Democratic Front of the Philippines (NDFP). In fact, the GRP has exposed its bad faith and malicious intent by such signals. First, the extrajudicial killings, abductions, torture, forced displacement of millions of people and other human rights violations by the GRP military, police and death squads continue unabated. The findings and recommendations by the UN special rapporteurs, human rights organizations, churches and the Supreme Court-initiated summit are not dissuading the Arroyo regime from continuing human rights violations. Instead, the GRP is revving up its killing and kidnapping machinery under the license provided by the Anti-Terrorism Act (Human Security Act of 2007). This oppressive law of state terrorism is aimed at killing the GRP-NDFP peace negotiations.

Second, the GRP has demanded through cabinet members Eduardo Ermita and Norberto Gonzales and AFP chief of staff General Hermogenes Esperon that the NDFP yield to a three-year ceasefire that amounts to the surrender and pacification of the revolutionary forces and people and diverts attention from the urgent necessity of addressing the roots of the armed conflict through social, economic and political reforms. Such a demand for capitulation violates The Hague Joint Declaration and ignores the just and reasonable demand of the NDFP that there be a ceasefire based on certain binding principles stated in its proposal for a Concise Agreement for Immediate Just Peace.

Third, the GRP continues to spread the lie that the NDFP is demanding that the GRP compel the US and other foreign governments remove the Communist Party of the Philippines (CPP), the New People’s Army (NPA) and the NDFP chief political consultant from the so-called terrorist blacklist. How can a puppet government compel its imperialist masters? All that the NDFP demands as a minimum is for the GRP and NDFP to make a joint statement against the “terrorist” listing of the aforesaid. This is a very small reasonable demand, especially because it was the GRP that had lobbied and continues to lobby with the foreign governments for the blacklisting.

Fourth, the GRP is demanding through pro-Arroyo Rep. Antonio Cuenco that the NDFP chief political consultant go to the Philippines in order to head the negotiations of the NDFP with the GRP in Manila. Such a demand is calculated to destroy the longstanding agreement to hold the peace negotiations in a foreign neutral venue and other agreements embodied in The Hague Joint Declaration and the Joint Agreement on Safety and Immunity Guarantees.

It is also calculated to put the NDFP personnel, allies and friends under the deadly pressure of the reactionary armed forces and police and their death squads that with impunity conduct surveillance, kidnappings and assassinations in the Philippines. Rep. Cuenco should be reminded of the killing of NDFP personnel, allies and friends after the breakdown of peace talks in Manila in 1987 and the recent killings and abductions of NDFP consultants under the current Arroyo regime.

In view of the foregoing signals, it is clear that the Arroyo regime is merely pretending to be interested in the resumption of the formal talks in the GRP-NDFP peace negotiations. In the meanest of terms, General Esperon has declared that the regime is merely interested in the destruction and pacification of the revolutionary forces through military force or their pacification under the pressure of military force and systematic human rights violations.

The Arroyo regime has no interest at all in addressing the root causes of the civil war through social, economic and political reforms. Under the circumstances, the revolutionary forces and people cannot slacken their vigilance, resolve and militancy in the struggle for national liberation and democracy. ###

2. A neutral foreign venue for formal peace talks wisely agreed upon by GRP and NDFP. Luis G. Jalandoni, Chairperson, Negotiating Panel, National Democratic Front of the Philippines. July 20, 2007. Rep. Antonio Cuenco may be well-meaning. But he shows his lack of knowledge of the GRP-NDFP peace agreements when he proposes that Prof. Jose Maria Sison go to the Philippines for peace talks and that the peace talks be held there.

In 1995, during the presidency of Fidel V. Ramos, the GRP and the NDFP agreed on a neutral foreign venue for the formal peace negotiations. This provision is contained in the Joint Agreement for Safety and Immunity Guarantees (JASIG) signed in February 1995 and approved by the Principals of both Parties in the same year.

This wise provision agreed upon by both Parties is consistent with the practice of other armed conflicts, such as those between the GRP and the Moro Islamic Liberation Front (MILF), the Sri Lankan Government and the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE), and the Government of Israel and the Palestine Liberation Organization.

Holding of formal talks in the Philippines and Prof. Jose Maria Sison’s going back to the Philippines would violate this basic agreement for a neutral foreign venue. It would lead to the danger of scrapping other fundamental agreements achieved since 1992 up to 2004.

It is not true that talks in the Philippines would be less expensive. There would be more expensive and dangerous movements of security forces on both sides for every meeting of the negotiating panels.

The NDFP has drawn valuable lessons from the peace talks held in Manila in late 1986 and early 1987. Upon the collapse of the peace talks after the Mendiola massacre of peasants demonstrating for genuine land reform in January 1987, many NDFP consultants and staff were arrested and killed. General Rafael Ileto boasted that the military’s intelligence stocks on the revolutionary movement had gone up significantly through surveillance. Such surveillance was strictly forbidden in the bilateral agreement between the GRP and the NDFP.

Hence, holding formal talks in the Philippines would open the NDFP to deadly pressure from the Arroyo government through surveillance and even more assassinations of NDFP personnel, staff and supporters.

3. How to resume formal talks and have ceasefire in the GRP-NDFP peace negotiations. Prof. Jose Ma. Sison, National Democratic Front of the Philippines, Chief Political Consultant. July 17, 2007. The Government of the Republic of the Philippines (GRP) must address and resolve beforehand certain prejudicial questions raised by the National Democratic Front of the Philippines (NDFP) in order to resume the formal talks in the GRP-NDFP peace negotiations. In this regard, the GRP must do the following:

  1. It must stop the extrajudicial killings, abductions, tortures, mass displacement of more than one million people and other human rights violations perpetrated by the reactionary armed forces.
  2. It must declare that it is against the “terrorist” blacklisting of the Communist Party of the Philippines (CPP), New People’s Army (NPA) and the NDFP chief political consultant.
  3. It must indemnify the victims of human rights violations during the Marcos fascist regime.

If the GRP wants to have a ceasefire during the peace negotiations, it must come to terms with the NDFP on the basis of the 10-point Concise Agreement for an Immediate Just Peace proposed by the NDFP and must agree with the NDFP on how to accelerate the forging of comprehensive agreements on social, economic and political reforms in order to address the root causes of the armed conflict.

Through the Norwegian government, the NDFP Negotiating Panel has long informed the GRP that it is ready to engage in exploratory talks for the purpose of resolving the abovementioned prejudicial questions and agreeing on a ceasefire that does not mean the surrender and pacification of the revolutionary forces and people but on one that is based on clear binding principles and the adoption of a procedure for accelerating agreements on social, economic and political reforms.

Until now, the GRP has not made any serious response to the just and reasonable demands of the NDFP. What the NDFP hears from the GRP consists of psywar mouthed by Executive Secretary Eduardo Ermita, National Security Adviser Norberto Gonzales and General Hermogenes Esperon. Through them, we get the message that the GRP merely wants to destroy the revolutionary movement of the people either through military force or through the surrender and pacification of the revolutionary forces and people.

The arrogant and insulting statements of the officials of the Arroyo regime, which are added to the rampant human rights violations, only serve to remind the broad masses of the people that the regime knows no bounds for oppressing and exploiting them and that they must intensify all forms of struggle for the realization of national liberation and democracy. ###

4. General Esperon’s ceasefire proposal is mere propaganda . Luis G. Jalandoni
Chairperson, Negotiating Panel, National Democratic Front of the Philippines.
July 17, 2007. General Hermogenes Esperon speaks with a forked tongue. He pretends to be for the resumption of peace talks but says his recommendation is “to crush the insurgency in forms of peace and negotiation.” So, his proposal for a three-year ceasefire as a precondition for the resumption of formal talks is mere cheap propaganda.

The NDFP is open to start exploratory talks aimed at addressing and resolving the extrajudicial killings, enforced disappearances, forced displacement of over a million people by GRP military operations, the unjust “terrorist listing” of the CPP, the NPA and the NDFP Chief Political Consultant and other prejudicial questions rightfully raised by the NDFP.

Such exploratory talks should aim at coming up with a joint statement of principles taking into consideration the NDFP Proposal of the Concise Agreement for an Immediate Just Peace. This would be an important step towards accelerated negotiations on the fundamental economic, social and political reforms for the benefit of the people. Such negotiations could be attended by a ceasefire.

General Hermogenes Esperon does not care to address the root causes of the armed conflict. He shows utter disrespect for GRP-NDFP peace agreements which stipulate addressing the roots of the armed conflict through fundamental economic, social and political reforms before coming to a prolonged ceasefire or cessation of hostilities.

He wants only the pacification of the revolutionary movement.

General Esperon continues to be in total self-denial about the extrajudicial killings which UN Special Rapporteur Prof. Philip Alston has declared “are convincingly attributed to the AFP”. His false claim that these killings are done by the revolutionary movement only shows his duplicity. ###

5. NDFP deplores the use of the Council of the European Union for persecuting Prof. Sison and sabotaging peace negotiations. Luis G. Jalandoni, Chairperson, Negotiating Panel, National Democratic Front of the Philippines.
July 16, 2007. The National Democratic Front of the Philippines (NDFP) deplores the fact that the Council of the European Union has persecuted Prof. Jose Maria Sison for more than four years by serially blacklisting as “terrorists” the Communist Party of the Philippines (CPP), New People’s Army (NPA) and the NDFP chief political consultant Prof. Jose Maria Sison.

The 11 July 2007 judgment of the European Court of First Instance (ECFI), which annuls the blacklisting of Prof. Sison and the punitive sanctions imposed on him, clearly rules that the Council of the EU has violated his right to defense, has failed to comply with the obligation to state reasons for the blacklisting and has infringed his right to effective judicial protection.

The ECFI has declared that the right to defense is a fundamental principle of community law in the European Union. The Council of the EU continues to violate the rights and freedoms of Prof. Sison by blacklisting him on 28 June 2007 on the basis of the same lies already debunked before the ECFI and without giving him a fair hearing.

The Council does not refer to any specific act of terrorism but makes the false blanket charge that Prof. Sison is culpable for terrorism by being allegedly chairman of the CPP and head of the NPA. The Council should pay attention to the 2 July 2007 ruling of the Supreme Court in the Philippines that has rendered null and void the charge that he is CPP chairman and NPA head and that he is liable for rebellion.

The highest Dutch administrative court Raad van State ruled in 1992 and 1995 that Prof. Sison is a political refugee under Article 1 A of the Refugee Convention and the Legal Uniformity Chamber (Rechtseenheidkamer, REK) ruled likewise in 1997. The Council of the EU should cease to misrepresent these Dutch court decisions on his asylum case as rulings that he is a “terrorist”.

By blacklisting as “terrorists” the CPP, NPA and Prof. Sison, the Council has unwittingly assisted the ultra-reactionary forces in the Philippines in sabotaging the peace negotiations between the NDFP and the Government of the Philippines (GRP) and in perpetrating gross and systematic human rights violations. These include the extrajudicial killing of more than 860 legal activists, the abduction of about 200 and the forced displacement of more than one million people under Oplan Bantay Laya I and II.

We demand that the Council of the EU stop the blacklisting of the CPP, NPA and Prof. Sison. It must give due respect to the CPP and NPA as forces of a genuine national liberation movement that are committed to uphold human rights and international humanitarian law. It must stop the persecution of Prof. Sison and give way to justice. Thus, the conditions can be improved for resuming the formal talks in the GRP-NDFP peace negotiations. ###

6. On the concerted hostile reactions of the Dutch Embassy and Arroyo regime. Prof. Jose Ma. Sison, National Democratic Front of the Philippines, Chief Political Consultant.
July 15, 2007. The Dutch embassy in Manila and the officials of the Arroyo regime have concertedly expressed their hostile reaction to the 11 July 2007 judgment of the European Court of First Instance (ECFI) in Case T-47/03, Jose Maria Sison versus the Council of the European Union. They denigrate this judgment by insinuating that it amounts to nothing and has no bearing and effect on the decision of the Council that has retained me in the terrorist blacklist and has continued to impose sanctions on me since 28 June 2007.

The facts of the case covered by the ECFI judgment are mainly within the period from the Council’s first decision to include me in the blacklist on 28 October 2002 to the final public hearing on my case before the ECFI on 30 May 2006. This period covered the 29 May 2006 decision of the Council. Nevertheless, the issues resolved by the judgment are also involved in the 28 June 2007 decision of the Council of the EU. Therefore, the judgment has a direct bearing and effect on the aforesaid decision of the Council.

I advise the public and the press to visit the website of the ECFI to read accurately its 55-page judgment on my case. The ECFI judgment annuls what it could cover as the last of the serialized decisions of the Council of the EU to keep me in the terrorist blacklist and to impose unwarranted sanctions on me. It rules that the Council has violated my rights to defense, has failed to comply with the obligation to state reasons for blacklisting me and has violated my right to effective judicial protection.

The ECFI also orders the Council of the EU to bear the costs of the litigation that I have incurred as plaintiff and the National Democratic Front of the Philippines (NDFP) as intervener. It refrains from ordering the Council to compensate me for the termination of my social benefits (living allowance, health insurance, old age pension) and for moral and material damages, but it paves the way for me to claim these in The Netherlands or in further litigation at the European level.

The judgment of the ECFI is applicable to the Council Decision dated 28 June 2007 because this decision has exactly the same infirmities and is also violative of my rights as in the Council Decision dated 29 May 2006. The Council of the EU continues to violate my rights to defense and to effective judicial protection. Prior to its 28 June 2007 decision, the Council merely sent to me a letter dated 23 April 2007 repeating the same lies it had previously presented to the ECFI. I replied to this letter with observations dated 22 May 2007. The Council did not call me to any hearing before making its 28 June 2007 decision. It has not afforded me any kind of fair procedure. It has also evaded accountability for violating my rights for more than more four years already.

To this day I have never been called to any criminal investigation concerning any specific crime of terrorism. In Europe or anywhere else in the world, I have never been accused of committing any kind of crime before police authorities or the courts. In the Philippines, I have never been charged with the crime of terrorism. It is only on 15 July 2007 that the law on anti-terrorism is supposed to take effect and be implemented in the Philippines. And this oppressive law is now about to be contested before the Philippine Supreme Court for being violative of the bill of rights.

The hostile reactions of the Dutch embassy and the officials of the Arroyo regime to the favorable judgment that I have obtained from the ECFI reflect the arrogance, malice and viciousness of state authorities under the influence of the Bush war of terror in the draconian world of imperialist plunder, fascism and aggression. Behind the scenes the US, Dutch and Philippine governments are already prodding the Council of the European Union to circumvent or negate the ECFI judgment by ignoring it and further protracting the legal battle, while continuing to persecute me.

I speak from experience. I know how the Dutch government has prevented me from getting legal admittance and residence in the Netherlands despite my having been recognized as a political refugee by its own highest administrative court, the Raad van State or Council of State. The Dutch government is on record as the hyperactive pusher within the Council of the EU for my blacklisting as a “terrorist” and has gone so far as to distort and misrepresent the favorable judgments of the Raad van State on my asylum case in 1992 and 1995.

My lawyers and I demand that the Council of the EU respect and comply with the letter and spirit of the ECFI judgment. We anticipate that the Council would ignore our demand and would appeal the judgment on a question of law within the allowed period of two months. Such appeal would start another round of protracted legal struggle, unless the Court rules to shorten the process.

While the legal struggle goes on, I continue to be persecuted by being blacklisted and stigmatized by the Council as a “terrorist” and by being subjected to the violation of my fundamental rights and freedoms, to “civil death” (deprivation of economic means) similar to that in the ancient regime in France and to public incitement of hatred and violence against my person. However, I have already gained advantage by having won my case on 11 July 2007.

I call on all the people, parties, organizations and movements that have supported me in my legal and political struggle to defend my fundamental rights and freedom and to remain firm, vigilant and militant against the forces of imperialist plunder, fascism and aggression. These evil forces never get tired of exploiting and oppressing the people. They are always driven by their greed and bloodthirst to suppress those who fight for the national liberation of the oppressed peoples, democracy and social justice for the working people, development and world peace. We must continue to struggle for a new and better world. ###

7. Judgement of the European court of first instance is a victory for the cause of justice. Prof. Jose Ma. Sison, National Democratic Front of the Philippines, Chief Political Consultant. July 13, 2007. The judgment of the European Court of First Instance (ECFI) annulling the decision of the Council of the European Union (EU) to put me in the “terrorist” blacklist is a victory for the cause of justice. It is not merely my personal victory. It is a victory for all the people, my panel of lawyers, the National Democratic Front of the Philippines (NDFP) as intervener and the International Committee Defend. They have resolutely and vigorously supported me and fought for justice against my persecution. I take this opportunity to thank all of them.

The 11 July 2007 ECFI judgment is applicable to the 28 June 2007 decision of the Council of the EU blacklisting me as a “terrorist” on the basis of the same false allegations and in violation of due process as in the 29 May 2006 decision. It rules that the Council of the EU has infringed my rights of defense, has failed to comply with the obligation to state the reasons for blacklisting me and has violated my right to judicial protection. It paves the way for me to demand compensation for the social benefits that I have been deprived of and for the moral and material damages inflicted on me. It requires the Council to pay the costs of the litigation incurred by me and the NDFP as intervener.

With the active collaboration of the US, Philippine and Dutch governments, the Council has accused me of the heinous crime of terrorism. But I have never been informed of any specific charge of terrorism and I have never been called to any criminal investigation, prosecution or trial involving any specific act of terrorism. Nevertheless, I have been serially and indefinitely listed and stigmatized as a “terrorist” for more than four years. My rights and freedoms have been violated. I have been unjustly subjected to sanctions that are in fact punitive (including the freezing of my bank account, prohibition from work and termination of social benefits) and to official incitement of public hatred and violence against my person and honor.

I have never committed any crime of terrorism and I have never been subjected to any criminal investigation for any act of terrorism. To make me appear as a “terrorist”, the Council of the EU has followed the US in claiming that I am the chairman of the Communist Party of the Philippines (CPP) and head of the New People’s Army (NPA). It has misrepresented the revolutionary national liberation movement of the Filipino people as “terrorism”, even as the Philippine reactionary government is bound by the Hernandez political offense doctrine to charge the revolutionaries with rebellion.

The Council of the EU has also misrepresented the decisions of the Raad van State in 1992 and 1995 and the Rechtseenheidkamer in 1997, on questions of asylum and residence, as decisions finding me responsible for terrorism. In fact, all the aforesaid courts have recognized me as a refugee under Article 1 A of the Refugee Convention. The current propensity of certain European authorities to dish out lies and use punitive sanctions against refugees, migrant workers and people of color lays bare imperialist and fascist impulses.

In the Philippines, I have been repeatedly cleared of criminal charges. At the fall of the Marcos fascist regime in 1986, I was cleared of the charges of rebellion and subversion. In 1992 the charge of subversion that had been trumped up in 1988 was nullified. In 1994 the charge of multiple murder arising from the Plaza Miranda bombing was dismissed by the Manila prosecutors as something based on speculation. In 1998 the Philippine secretary of justice issued a certification that there were no pending criminal charges against me.

In 2003, the Arroyo regime started to fabricate charges of rebellion and common crimes against me. But in a recent decision early this month, the Philippine Supreme Court has rendered null and void the identical false allegations of rebellion against more than 50 accused, including the Batasan 6, some NDFP legal consultants and myself. The Arroyo regime can no longer recycle said allegations in any new charge of rebellion or terrorism under the newly-enacted Human Security Act (Anti-Terrorism Act).

The fact that the aforesaid Anti-Terrorism Act was signed into law only on March 6, 2007 and would become effective supposedly only on July 15, 2007 underscores the fact that there was no crime of terrorism in Philippine penal law in all the years that the US, Philippine and European governments were claiming that I was responsible for unspecified crimes of terrorism in the Philippines. Even as there is now the Anti-Terrorism Act, it remains to be seen how it can be valid against the Hernandez political offense doctrine and transmogrify the subsisting and well-defined crime of rebellion into the ill-defined, vague and overly broad crime of terrorism.

It is outrageous that US imperialism under the Bush policy of war on terror has drawn the Council and member-states of the European Union to wars of aggression as in Iraq and Afghanistan, to legislation and executive decisions with a fascist character and has abetted subservient regimes like the Arroyo regime to commit human rights violations with impunity, all in the name of combating terrorism. I hope that the current isolation and unravelling of the Bush regime in the US because of its crimes of aggression and repression can drive some sense into the heads of the Council and member-states of the EU.

I am deeply pleased that in my struggle for justice against the “terrorist” blacklist I have contributed to some extent to the advance of the struggle of the people for a democratic rule of law against the forces of imperialist plunder, fascism and aggression. I am determined to continue the struggle because the annulment of the decision of the Council of the European Union to blacklist me as a “terrorist” is merely the first step in my struggle for full respect of my fundamental rights and freedoms and because most importantly the people, especially the most persecuted, need to unite their will and capabilities to uphold, defend and promote their rights and freedoms against imperialism and reaction. ###

8. Pahayag Angut sa Tikang sang Pagsilot kay Arthuro Tagudinay. Ariston Remus, Napoleon Tumagtang Command, New People’s Army–Southern Panay. Hulyo 12, 2007. Kami, sa Napoleon Tumagtang Command, New People’s Army, Southern Front – Panay, nagaako sang amon responsibilidad sa pagsilot sang kamatayon kay Arthuro Tagudinay, tumandok sang Brgy. Igdampog Sur, Tubungan, Iloilo sining tinalikdan nga Hulyo 11, 2007. Si Arthuro Tagudinay isa ka kontra-rebolusyonaryo kag kontra-pumuluyo nga malain nga elemento. Sa pihak sang madamo nga pagpahanumdom kag pagpahatag sang kahigayunan sang rebolusyonaryong hublag nga makapanibag-o padayon ini nga nagahimo sang krimen batuk sa pumuluyo. Ang masunod nga mga punto amo ang nangin tungtungan sa pagpapanaog sa iya sang silot nga kamatayon:

1. Sang 1998 mabaskog nga ginreklamo sang mga pumuluyo sa baryo kag mga katambi sini ang pagpang-abuso ni Arthur kapareho sang indi pagbayad sang mga ginkompra ukon binaklan nga paho, pagpangawat, pagpanghalit sang tanom, kagamitan kag kasapatan sang kabanggi nga pumuluyo kag pagpalupok sang armas/pusil sa sentro mismo sang baryo (diin isa ka insidente may diutayan naigo). Sang buot kuhaon sang Tubungan PNP ang iya armas ginbalibad sini nga ginlambatan siya sang armado nga mga tawo kag ginpagwa nga NPA ang nagkuha. Bisan sa mga kauturan kag himata indi nangin maayo ang relasyon ni Arthur.

Ang Hukmanan sang pumuluyo nagpapanaog sang disiplina nga warning kadungan ang pagkumpiska sang iya .38 rebolber kag de 12 nga pugakhang. Gilayon ini nga ginapatuman sang Yunit sang NPA nga nagahulag sa amo nga lugar. Temporaryo nga nagkalma ang pagka-abusador niya apang pagkalipas sang panahon padayon gihapon sa pagpang-abuso.

2. Tuig 2004 liwat siya nga gin-warningan sa kaso sang pagpangilkil sa nagapadalagan nga kandidato sang 2004 Eleksyon kag gin-gamit pa ang ngalan sang NPA.

3. Sa baylo nga magbag-o labi nga naglatum ang kalain ni Arthur. Bisan ang mismo kabataan ginatudluan kag gina-organisa sa pagpangawat. Sining tinalikdan nga Mayo 14, 2007 wala pang-alang-alang siya nga nagpaniro sa mga nagsaksi sang eskutinyo sa eskwelahan sang Brgy Igdampog Sur nga nagsalabat kag nagdula sang kabuhi sang isa ka Brgy. Kagawad nga si Nilbert Camariosa. Ang amo nga insidente nagapakita sang isa ka mapangahas, wala pili nga pagpaniro/pagpamatay sa tunga sang madamo nga pumuluyo. Ginasalaming man sang amo nga hitabu ang masupog nga pagkakriminal sini nga bisan sa publiko wala hawid nga magpaniro.

Ginhatag na ang bastante nga kahigayunan para makapanibag-o si Arthur apang ginbale-wala niya ini. Ang iya kalapit sa mga tinawo sang RPA-ABB kag anay hepe sang Tubungan PNP kag subong katapu sang Sangguniang Bayan nga si Arturo “Arte” Taninas nagpalaba sang iya sungay para sa labi nga pagpang-abuso.

Nagalaum man kami sang paghangop sang pamilya ni Arthur, ilabi sang asawa nga madalom nakahibalo sang batasan sang iya bana. Malawig na nga gin-antus sang taga-Igdampog kag kaiping nga baryo ang pagkaabusador ni Arthur. Nagalaum man kami nga magaserbi ini nga leksyon sa madamo pa nga kontra-rebolusyonaryo/kontra-pumuluyo nga elemento. Nagapanawagan kami, MAGBAG-O NA KAMO!

9. Tumatayog ang kastilyo sa alapaap ni General Maclang. Salvador del Pueblo
Tagapagpahayag, National Democratic Front
Northeastern Luzon.
Hulyo 10, 2007. Sa isang ulat sa Bombo Radyo Cauayan kagabi, muling pinatayog ng Commanding Officer ng 5th ID ang kastilyo ng kasinungalingang kanyang itinatayo sa alapaap. Bago raw matapos ang 2007, aniya, kumpiyansa silang madudurog na nila ang rebolusyonaryong puersa di lang sa Cagayan Valley, kundi maging sa Ilocos region.

Ano ang mga batayan, ayon sa kanya? Unang dahilan: sa pagtatasa ng Internal Security Operations ng 5th ID, malaki na ang nagawa nila sa walang-puknat na operasyong kombat, paniktik at saywar upang pahinain ang kilusan. Kaya ilang buwan na lang, abangan! Wala na raw larangang gerilya na matitira sa buong region I at II.

Nahawa na nga si Maclang sa kanyang among Gloria Macapagal-Arroyo sa hilig nitong magtakda ng dedlayn na malinaw namang di nito makakamit sa kawalang kakayahan, kapasyahan at kaalaman. Hindi nila nauunawaan ang aral ng kasaysayan: na ang rebolusyonaryong kilusan ay bunga ng kahirapan at pandarahas na obhetibong dinaranas ng 99% ng mamamayan ngayon sa bansa. Ang 38 taong pag-iral ng armadong paglaban ng masang api ay dahil sa wastong pamumuno ng Partido Komunista ng Pilipinas, sa gabay ng ideolohiyang naglalayong tapusin ang pagsasamantala ng tao sa kapwa tao.

Kung gayon, hangga’t nananatili ang pambubusabos at brutal na paghahari ng iilan, patuloy na yayakapin ng mamamayan ang rebolusyonaryong kaisipan. Hindi ito natalo ng pondo ng Estados Unidos, ni ng Batas Militar noong panahon ng diktadurang Marcos. Di ito nadurog ng ilan nang all-out war ng ilan nang nagdaang pangulo. At ngayo’y heto si General Maclang–limang buwan na lang daw, mapupulbos na ang paglaban ng mamamayan!

Noong isang taon, sa kabila at dahil sa todo-gera ng rehimeng Arroyo, di bababa sa isang kumpanya ang sumapi sa Bagong Hukbong Bayan sa Cagayan Valley. Sa katunayan, sa walang-puknat na operasyong militar sa mga baryo at pag-iral ng terorismo ng estado maging sa mga sentrong bayan, kakambal ang malawakang pagpapahirap, ang 5th ID at si Arroyo nga ang pinakamalakas na di-direktang tagarekrut ng mga mandirigma ng NPA sa rehiyon.

Pangalawang dahilan: bumubuti na raw ang buhay, wala nang sasali pa sa NPA. Mataman mang isipi’y di mawari kung saan napulot ng heneral ang dahilang ito. Sa kabila ng kabi-kabilang mabangong pahayag ng gobyerno na gumaganda na ang ekonomya, ang usapin pa rin ay ito: ilang magsasaka ang nananatiling baon sa utang, ilang kabataan ang di nakapag-enrol nitong Hunyo sa kawalang pera, ilang empleyado’t manggagawa ang namamaluktot sa napakaliit na sueldo?

Sa kakagawa ng kanyang kastilyo sa ere, di na nga makikita ni Maclang na di bumubuti, kundi lalong humihirap ang buhay ng mamamayan sa rehiyon. Mananatili ito hangga’t ang may kontrol sa lupain, rekurso, yaman at pulitika sa Cagayan Valley ay ang mga dayuhan at kanilang lokal na alagad.

Bilang patunay ng naghihirap na kalagayan, patuloy ngang lumalaban sa iba’t-ibang paraang ligal at hayag ang mga magsasaka, manggagawa at iba pang demokratikong pwersa laban sa mga mapangalipin na mga programa at patakaran ng gobyerno. Bilang sagot, nakaambang ipatupad ngayon ang Human Securities Act na inaasahang magbubunga ng lalo pang paglabag sa karapatang pantao ng mamamayan. Asahang magpapakawala pa ang AFP ng pasismo partikular sa Baggao, Cagayan na siyang laboratoryo ng 5th ID sa todo-gera.

Ngunit nananatili ang mga dahilan kung bakit matagal nang natatalo–at tiyak na matatalo–ang rehimeng Arroyo at AFP sa gera. Una, pinagsisilbihan nila ang interes ng dayuhang imperyalismo at mga lokal na alipores nito sa bansa, kaya’t di nila mabubunot kailanman ang ugat ng paghihimagsik ng mamamayan.

Pangalawa, ang rehimen at AFP mismo ay batbat ng diskuntento at bangayan sa loob ng sarili nitong hanay. Hindi kailanman sila magkakaisa sa paninindigan hangga’t ang kabangyaman ng lipunan ay pinagaawayan nilang paghati-hatian. Ang pondo nga ng todo-gera ay matagal nang naisuksok sa iilang bulsa, pasensya na ang mga nakabababang opisyal at sundalo na hanggang ngayon ay wala pang dagdag ni piso sa sueldo.

Pangatlo at pinakamahalaga, ang suporta at pagmamahal ng mamamayan ay nasa rebolusyonaryong kilusan at wala sa bulok at pasistang paghahari ng rehimeng Arroyo. Kung kaya’t kahit ipinagmamalaki ni Gen. Maclang na magdaragdag sila ng armas at dadaan sa re-treyning, ang katotohanan ay ito: sa anumang digmaan, hindi ang sandata ang mapagpasya kundi ang malawak na suporta ng masa.

10. Pakyason an Human Security Act (HSA): Terorismo han Estado ha Bag-o nga Ngaran Pero Daan nga Hulagway! Fr. Santiago “Sanny” Salas, Spokesperson in Eastern Visayas, National Democratic Front of the Philippines. Hulyo 05, 2007. Ano an Human Security Act (HSA)?

Amo na ini an dati nga Anti-Terror Bill (ATB) nga ha esensya terorismo han estado nga nagtatarhog han katawhan Pilipino ha iya kinabuhi, panginabuhi, mga sibil nga kagawasan ngan demokratiko nga katungod. Para uwaton an katawhan, ginbaduan la nira ngan gintawag ini nga Human Security Act. Dinagmit nga ginhimo ngan gin-aprobaran ini han yana nga Pebrero 2007 para igligalisa an nahitatabo yana nga terorismo han estado – an haluagan ngan sistematiko nga pulitikal nga panmatay, atake ha oposisyon, mga personahes han midya ngan iba pa nga kritiko han gubyerno ngan abrido nag-aaraba ngan nag-iinsister han ira mga katungod. Igindidig-on gihapon han rehimen US-Arroyo an HSA para tahuban an iya ginhimo ngan ginpaplanuhan nga mga panlimbong ha eleksyon, pangurakot ngan pangawat ha kaban han gubyerno.

An HSA nagbubug-os han mga pasista nga balaud nga ginhimo na han rehimen han mga naglabay nga bulan sugad han “calibrated preemptive response” (CPR) nga nagpapiliw han katungod para magdumara hin gios-protesta; Proklamasyon No. 1017 nga nagdeklara han nasud ilarum hin usa nga national emergency ngan an Executive Order No. 464 nga nagdidiri han opisyal han gubyerno ha balitang han gabinete ha pag-atendir hin mga imbistigasyon han konggreso/senado.

Kun sugad, gintatagan hin gahum han HSA an rehimen Macapagal-Arroyo labaw pa kontra han iginlalagda han Konstitusyon han Pilipinas ngan subay han naeksister nga sistema hudisyal hini.

Kritikal an masunod nga tulo ka tuig para han rehimen Macapagal Arroyo para hiya nakapagpabilin ha poder, sanglit ginbalayan hini nga sugad an HSA para maiduso an duha nga katuyuanan. Syahan, maseguro an suporta han imperyalista nga US nga amo an nangundahan han pankalibutan nga gerra han agresyon o kunuhay “gerra kontra terorismo” ngan alagid-agid han HSA nga balaud – an Patriot Act ngan Homeland Security Act hini. Ikaduha, tapuon an kangalas han katawhan Pilipino tungod han grabe nga krisis pan-ekonomiya. Para han ikaduha nga panuyuanan, mayor nga unod han HSA an pinahaluag nga pakahulugan han ”terorismo” ngan kun hin-o ”terorista” agud pugngan an hiluag nga sentimento kontra han rehimen ngan atakehon adton ngatanan nga oposisyon – tikang ha mga protesta panmasa ha kasyudaran sugad man ha kaumhan, mga taga-simbahan, mga midya ngan bisan adton naghahadi nga klase nga opisiyon ha pulitika.

Kadungan han HSA, ginpapapintas niya an militarisyon ha kaumhan ngan kasyudaran subay han kontra-rebolusyonaryo nga gera ngan supresyon nga kampanya nakabalayan ha Oplan Bantay Laya I ngan II. Komo usa na nga balaud, hul-os na nga gagamiton han rehimen an kabangis han pasista nga makinarya han estado.

Ano an epekto hini ha kinabuhi han katawhan Pilipino?

Hini nga haluagan nga pasista nga balaud –HSA han rehimen GMA, dugang nga papakusgon hini an terorismo han estado. Mahitaas pa an ihap han mga insidente han panmatay, masaker, pandukot, ebakwasyon, demolisyon ha mga kabablayan ngan iba pa nga magkarima-dima nga panalapas han tawhanon nga katungod.

Ha yana pala ngani nga waray pa ig-iimplimentar an HSA, naabot na hin sobra 800 an biktima han extra-judicial nga panmatay, subra 93 naman an gindukot nga gintutuohan nga mga patay, samtang yinukot-yukot nga mga parag-uma an nag-ebakwet tikang ha ira mga baryo tipakadto ha kabungtuhan ngan mga pandestroso han pasista nga militar han mga tanum ngan mga higamit ha pag-uma. Ginatus-gatus nga mga kabataan ha kaumhan diri natutuhay ha pag-eskuyla tungod kay mga eskuylahan ginhihimo nga kampo han militar upod an mga singbahan ngan kapilya ha ira baryo. An gidaan na nga kakurian ha panginabuhi ngan kagutom ginpapagrabe pa hini.

Atubangan hini nga makarimadima nga kamutangan, an NDFP-EV nagdidig-on han komitment nga igpadayon ngan igpasulong han armado nga pakig-away tubtub nga makab-ot an hul-os nga katalwasan ngan demokrasya.

Nanawagan hadton mga tag-undong han katungod pantawo ngan katawhan nga atuhan ini nga Human Security Act han rehimen Arroyo tubtub nga mapawarayan-lara ini ha damo nga pamaagi nga kaya mahimo.

Sugadman, gin-aaghat han NDF-EV an magkadurudilain nga yunit han New Peoples’ Army nga pakusgon ngan padamuon pa an ira mga taktikal nga opensiba para matagan hustisya an mga biktima han waray wantas nga panmatay han rehimen, sirutan hi GMA upod an mga iya mga tagplano ngan tag-implementar han nasabi nga pasista nga balaud tubtub ha marumpag an mahugot nga kinangangalsan han katawhan nga rehimen US-Arroyo. ###

11. 29th IB mercilessly kills own CAFGU men. Cesar Renerio, Spokesperson, NDF-North Central Mindanao. July 04, 2007. The NDF-North Central Mindanao strongly condemned the dirty tricks employed by the 4ID in demeaning the image of the revolutionary movement in accusing the NPA of the heinous crime of murder to five Cafgus in Lawan-lawan, Las Nieves, Agusan del Norte.

This is in reply to the news fed by the AFP-4ID Public Information Platoon through its spokesperson Major Sagun to the mass media regarding the death of five Cafgus as “victims of ambush” supposedly launched by the NPA last June 28, 2007 at Kinamaybay, Las Nieves, Agusan del Norte. Truth is no such ambush happened. Those hapless Cafgus were treacherously murdered by the soldiers of the 29th IB-402nd Brigade who unable to avenge their loss of 14 assorted firearms to the NPA and the death of their cadreman, vent their ire instead on well meaning and innocent Cafgus who went with them in their pursuit operations. These victims are Joel Bilayong, Albert Tanyo, Humoc Tinabla, Legal Mansinugdan, Junie Bilayong, all married and serving as Cafgus in said detatchment.

Added to this, the families of those pitiable five Cafgus were also detained and forced to recant their satement on local radio stations stating their husbands were victims of retribution and killing spree by the military’s 29th IB. At present another five Cafgus in Lawan-lawan detatchment who fearing for their lives from the quasi-running amok soldiers of the 29th IB, were forced to leave their families and fled to neighboring barrio and are now into hiding.

The gist of the matter began last June 27, 2007 when at around 1:00 AM, a platoon-sized formation of the NPA under the Cesar Cayon Command raided the Cafgu detachment of the 23rd IB in Lawan-lawan, Las Nieves, Agusan del Norte seizing all 14 assorted firearms and the resultant death of Sgt Romeo Eufemia, commander of said detachment. Unable to pursue the already-gone NPAs, and to make face for their loss they sacrificed the lives of 5 Cafgus by murdering them and fed this to media as a result of an “ambush” launched by the NPA.

The NDF-North Central Mindanao issued this statement condemning this devilish act in fairness to those five innocent Cafgus and their grieving families. The truth must come out and let justice be served against those guilty of said crime. The time has come to unmask this dirty tricks of the AFP-4ID who continuously misled the people in their false and malicious propaganda in their vain hope to win the hearts and minds of the people.

This is not the first case in North Central Mindanao where innocent Cafgus suffered and are made dishonorable scapegoats of the military’s loss to the NPA. This also happened to the Cafgus in Boco, Banlag, Valencia City last August 22, 2006 where said Cafgus after having lost 29 high powered rifles to the NPA were imprisoned until now in the 4ID stockade at Camp Evangelista, Patag, Cagayan de Oro City.

12. On the matter of a ceasefire declaration, peace talks and the proscription of the CPP/NPA. Communist Party of the Philippines. July 04, 2007. The past several days, Arroyo’s key security and defense officials have been jabbering about resuming formal peace negotiations with the National Democratic Front of the Philippines (NDFP) preconditioned on the capitulation of the Communist Party of the Philippines (CPP) and the New People’s Army (NPA) through a premature and unwarranted declaration of a ceasefire.

In the face of the rejection of such a demand, National Security Adviser and Acting Defense Secretary Norberto Gonzales has gone to the extent of threatening to proscribe the CPP/NPA as “terrorists” under the so-called Human Security Act (HSA) together with such groups as the Abu Sayyaf, Rajah Solaiman Group and the Jemaah Islamiyah.

At the same time, Gloria Arroyo has vowed to use the HSA, scheduled to take effect this July 15, to “crush the terrorist movement.” Gonzales has issued instructions to government troops to pay no attention to criticisms of its rights violations and step up its campaign of suppression.

Such arrogant threats and patently fascist attitude do not indicate an honest desire for real peace talks.

The CPP and the revolutionary forces cannot be compelled to declare a ceasefire in the absence of any substantive agreement to resolve the basic socio-economic and political reforms that lie at the roots of the armed conflict.

The NPA cannot declare and implement a ceasefire while gross human rights violations continue to be committed by the Arroyo regime against the leaders, consultants and forces of the revolutionary movement, activists of the democratic movement and the masses. A ceasefire under such conditions would be tantamount to capitulation. The NPA cannot allow the Arroyo regime to carry out its campaign of suppression with impunity. Revolutionary armed resistance against state terrorism is just and necessary.

The CPP, NDFP and the revolutionary forces in the Philippines are much desirous of resuming formal peace negotiations, stalled since 2004 because of the GRP’s adamant refusal to fulfill its obligations under agreements reached with the NDFP. The NDFP had earlier forwarded its willingness to enter into a ceasefire agreement with the GRP within the framework of a 10-point Concise Agreement for an Immediate Just Peace that sets key favorable conditions and the adoption of necessary agreements before a ceasefire could be put into effect.

The Arroyo regime, on the other hand, has failed to show sincerity in the peace process. Not once in the past six years has it shown good faith by fulfilling its obligations. It has consistently reneged on its responsibilities embodied in The Hague Declaration of 1992, the 1998 Comprehensive Agreement on Respect for Human Rights and International Humanitarian Law (CARHRIHL), the Joint Agreement on Security and Immunity Guarantees (JASIG) and the Oslo Accords of February and April 2004.

A major provision in the Oslo Accords, in particular, requires the GRP to undertake efforts to resolve the outstanding issue of the inclusion of the CPP, the NPA and NDFP chief political consultant Jose Ma. Sison in lists of “terrorist organizations” maintained by the US and EU. The Oslo Accords took cognizance of the fact that such listing and meddling by the US in Philippine internal affairs violate national sovereignty and are detrimental to the peace process.

The Arroyo regime’s plan to proscribe the CPP and NPA in its own list of “terrorist organizations” all the more makes the resumption of formal peace negotiations impossible.

The Arroyo regime wants to use the proscription of the CPP/NPA under the HSA as basis for its all-out campaign of suppression first against the revolutionary forces, and then against the legal democratic forces and other staunch anti-Arroyo forces and oppositionists the regime claims to be “fronts of the CPP/NPA.”

There is nothing new in the Arroyo regime’s threat to proscribe the CPP/NPA. Notwithstanding the repeal of the anti-subversion law, the Arroyo regime has all long maliciously branded the CPP/NPA as “terrorist” to denigrate the legitimate revolutionary demands of the Filipino people, vilify the revolutionary armed struggle, scuttle the peace negotiations and justify the US-supported all-out war of terror and campaign of suppression against the revolutionary forces and the people.

Since 2001, the Arroyo regime has engaged in an all-out terror campaign of extrajudicial killings, abductions, illegal arrests, military saturation drives, artillery shelling and aerial bombing of entire communities. All these compel the Filipino people to take up arms to defend their rights and exact justice and retribution for all the crimes perpetrated by the state’s armed forces

The NPA and the revolutionary forces must persist in vigorously advancing revolutionary armed struggle to defend the people and put an end to the Arroyo regime’s reign of terror.

13. An Pamahayag han mga Heneral han AFP Dugang nga Nagpapamatuod han Direkta nga Kalabutan han Rehimen ngan Militar ha Waray Wantas nga Ekstrahudisyal nga Panmatay ha Pilipinas. Fr. Santiago “Sanny” Salas, Spokesperson in Eastern Visayas, National Democratic Front of the Philippines. Hunyo 28, 2007. Yana nga semana, duha nga waray magpakilala nga heneral han Pwersa Armada han Pilipinas (Armed Forces of the Philippines o AFP) an nagbuksas han direkta nga kalabutan han rehimen Macapagal Arroyo ngan han organisasyon han reaksyunaryo nga militar ha nahitatabo nga waray wantas nga pulitikal nga mga panmatay han mga ginsususpetsahan nga komunista, ngan mga tagsuporta hini, mga kapadian, mga kagawad han midya ngan mga aktibista.

Iginhulagway hini nga mga heneral nga nagin adyenda hin serye nga “command meetings” ha AFP an pagpuypoy han rebolusyonaryo nga kagiusan CPP-NPA-NDF lakip na an pagpuypoy han ligal ngan demokratiko nga kagiusan ha kasyudaran ngan iba pa oposisyon ngan kritiko han gubyerno pinaagi hin pamamatay.

Dugang ini nga pagpadig-on han kamatuoran nga waray iba nga sistematiko nga nanmamatay ngan nandudukot kundi an militar ha mando han administrasyon Macapagal Arroyo agud gauman an baba, kadinahan an mga tiil ngan kamot han nag-aaraba nga katawhan tungod han diri na maiilob nga krisis pan-ekonomiya ngan pampulitika ha sulod han nasud.

Kadugangan pa ini nga karig-unan han nauna na nga mga materyal, sirkumstansyal ngan testimonyal nga mga ebidensya hiunong han mga partikular nga insidente hin panmatay nga nagdadabi han mga operatiba han reaksyunaryo nga militar, sugad han mga insidente nga hinimuan ni Jovito Palparan han ini pa an commanding general han 8th Infantry Division nga nakabase ha Catbalogan Samar hadin tuig 2005. Ini nga mga ebidensya naipresentar na ha magkadurudilain nga mga nataran hin pagdungog (forums) sugad han imbestigasyon ni UN Rapporteur Prof. Philip Alston ngan han Permanent People’s Tribunal (PPT). Pirit ini nga ginmamalakatahuban pero waray mahimo han kanan administrasyon Melo Commission ngan Task Force Usig han PNP.

Nangangarugsidngon la ini nga waray malalauman an katawhan nga resolusyon hini nga panmatay tikang kan Macagal-Arroyo kay ini manta an utok ha nga madugo nga pamumuypoy. Salit, nagpapabilin, nga an armado nga pakigbisog gud la an tuang nga solusyon hini nga madarahog nga larang.

Padayon nga ibuksas ngan atuhan ini nga waray wantas nga ekstrahudisyal nga panmatay ngan iba pa nga panalapas han katungod han katawhan nga binuhatan han rehimen Macapagal-Arroyo!###

14. Keating’s sabre rattling part of US-Arroyo war of terror. Fidel V. Agcaoili, Chairperson,
NDFP Human Rights Committee.
June 28, 2007. The Human Rights Committee of the National Democratic Front of the Philippines (NDFP) condemns in the strongest possible terms the interventionist statement of US Admiral Timothy Keating, commander of the US Pacific Command, that if requested by the Arroyo regime the US is willing to fight the New People’s Army and to provide bigger assistance to the Armed Forces of the Philippines (AFP).

His arrogant statement is part of the Bush war of terror and scheme to escalate further the ongoing US military intervention in the Philippines and the consequent gross and systematic violations of human rights in the country. Oplan Bantay Laya I and II are an adjunct of the Bush war of terror. They are an attempt to destroy the Filipino people’s democratic revolution and to put pressure on the NDFP to capitulate across the negotiating table.

The US has long been engaged in military barbarities in the Philippines since 1899 when it embarked on a war of aggression against the Filipino revolutionary forces of the newly independent Philippine republic from Spain. US military intervention has continued in various forms even after the paper independence on July 4, 1946 through the Military Bases Agreement, the Military Assistance Pact and the Mutual Defense Treaty.

It would serve Keating well to study the recent history of martial law in the Philippines. The US government and military gave full support to the Marcos dictatorship in terms of finance, materiel and manpower but failed to destroy the revolutionary movement and only succeeded to fan the flames of popular resistance.

This US military support continues up to the present Arroyo regime in the form of the Visiting Forces Agreement (VFA) and Mutual Logistics Support Agreement (MLSA).

But the US and Manila governments have failed to quell the armed revolution of the people. On the contrary, it continues to grow in strength and numbers. The joint forces of the US and Arroyo regime have also failed to destroy the Abu Sayyaf which the CIA and Philippine army intelligence had created in 1991.

The war of terror of the Bush-Arroyo regime which has given its death squads the license to kill progressive legal activists and unarmed civilians has failed to deter the people in their fight. The gross and systematic human rights violations by the Arroyo regime have only resulted in its condemnation and isolation from the Filipino people and the international community.

It would also serve Keating well to recognize the limits of American power. Right now the US is sinking deeper in two quagmires, in Iraq and Afghanistan. Even Bush is now in boiling water in Washington for launching wars of aggression. However, should the US decide to bring in more troops to the Philippines and engage in further intervention or aggression against the revolutionary forces, the Filipino people and revolutionary forces would gain the golden opportunity to avenge the more than 1.5 million Filipinos who were martyred by US military actions from the start of the US-Filipino war in1899 to the end of the US pacification campaigns in 1914. ###

15. On Admiral Timothy Keating’s threat to escalate US military intervention. Prof. Jose Ma. Sison, National Democratic Front of the Philippines, Chief Political Consultant.
June 28, 2007. Far worse human rights violations can be expected to follow from the statements of US Pacific Forces commander Admiral Timothy Keating that the US is going to tighten its “anti-terror military cooperation” with the Arroyo regime and is willing to escalate the long-running US military intervention in the Philippines in order to fight the New People’s Army (NPA) led by the Communist Party of the Philippines (CPP) upon the request of the Arroyo regime.

Admiral Keating’s statements appear to be coordinated with attempts of the Arroyo regime to use the so-called Human Security Act (Anti-Terror Law) to intimidate the National Democratic Front of the Philippines (NDFP), further escalate human rights violations and pressure the NDFP towards capitulation in the guise of a ceasefire agreement. In violation of The Hague Joint Declaration, the national security adviser Norberto Gonzales has shamelessly set such kind of ceasefire as precondition to the resumption of formal talks in the peace negotiations.

My estimate is that the Filipino people and the revolutionary forces will become more determined than ever before to wage the national democratic revolution through people’s war and that they are not at all cowed by the actual atrocities and threats that have been unleashed against them by the US and the Arroyo puppet regime. In their most recent pronouncements, the CPP and NPA have expressed readiness to fight every degree of military intervention and aggression by US imperialism.

At the same time, the NDFP has consistently made clear that it is willing to resume the formal talks in peace negotiations after certain prejudicial questions are answered satisfactorily and that ceasefire is possible upon the forging of a 10-point concise agreement for an immediate just peace proposed by the NDFP since several years ago through Speaker Jose de Venecia.

The prejudicial questions that need to be resolved first of all include the gross and systematic human rights violations, the murder and abduction of NDFP consultants in the peace negotiations, the “terrorist” listing of the CPP, NPA and the NDFP chief political consultant and the misappropriation of funds for the indemnification of the victims of human rights violations under the Marcos regime.

The ten points in the aforesaid concise agreement for an immediate just peace are clear principles to guide the forging of comprehensive agreements on socio-economic and on political reforms. But the bloodthirsty elements in the Cabinet Oversight Committee on Internal Security (chiefly executive secretary Eduardo Ermita and national security adviser Norberto Gonzales) have frenziedly engaged in gross and systematic human rights violations in a vain attempt to terrorize and pacify the revolutionary movement and compel the NDFP to capitulate.

Further military actions and further threats from the US are futile. Everyone knows that the collaboration between US imperialism and the Marcos fascist dictatorship failed to destroy the revolutionary movement but succeeded in pushing its growth and advance. Since 2002, the US and the Arroyo regime have exposed the limits of what they can do by failing to completely subdue the minuscule Abu Sayyaf bandit group. The US is sinking in the quagmires of its own making in Iraq and Afghanistan. Bush himself is floundering in Washington because of his wars of aggression, abuse and misuse of public resources and other impeachable crimes.

Further atrocities and further threats from the Arroyo regime are also futile. The excessive local and foreign borrowing to conjure the illusion of economic growth and misuse of huge public funds to rig the local and congressional elections will come crashing down on the regime. The crisis of the world capitalist system is worsening and is aggravating the crisis of the local ruling system.

In their publications on http://www.philippinerevolution.net, the revolutionary forces have made clear that they will frustrate the scheme of the Arroyo regime to auction off the mineral wealth, land and other natural resources of the country and that they will target the worst of the foreign predators, human rights violators and plunderers. The broad masses of the people are so fed up with the impositions of the US imperialists and the puppetry of the Arroyo regime that they are intensifying more vigorously than ever before the struggle for national liberation and democracy. ###

16. Norberto Gonzales is a saboteur of the GRP-NDFP peace negotiations. Luis G. Jalandoni, Chairperson, Negotiating Panel, National Democratic Front of the Philippines June 28, 2007. The National Democratic Front of the Philippines (NDFP) is willing to go into serious peace negotiations which address the root causes of the armed conflict through fundamental economic, social and political reforms, in accordance with The Hague Joint Declaration and further agreements.

The NDFP is open to exploratory talks which address and resolve the prejudicial questions, such as the extrajudicial killings and other gross human rights violations, the murder and abduction of NDFP consultants, the unjust “terrorist” listing and the indemnification of victims of human rights violations.

However, National Security Adviser Norberto Gonzales does not really want peace talks. He only pretends. In fact, he is sabotaging the GRP-NDFP peace negotiations. His demand for the capitulation of the NDFP under the guise of a ceasefire without priorly addressing the roots of the armed conflict is calculated to sabotage the peace negotiations.

Preconditioning the resumption of formal talks with capitulation and pacification of the armed revolution is a gross violation of The Hague Joint Declaration.

As head of the Inter-Agency Legal Action Group (IALAG), Gonzales has caused the filing of numerous fabricated criminal charges against NDFP negotiators, consultants and staffers in violation of the GRP-NDFP Joint Agreement on Safety and Immunity Guarantees (JASIG). One clear example is the ridiculous multiple murder charge against NDFP Chief Political Consultant Jose Maria Sison, myself, other NDFP consultants, Rep. Satur Ocampo and many others in Hilongos, Leyte.

As member of the Cabinet Oversight Committee for Internal Security (COC-IS), Gonzales is accountable for the regime’s Oplan Bantay Laya I and II which have resulted in the more than 860 cases of extrajudicial killings and almost 200 cases of enforced disappearances of progressive legal activists and unarmed civilians. The OBL I and II have caused other gross human rights violations, such as the uprooting and forced displacement of over a million internal refugees.

In November 2003, at informal peace talks in Oslo, when both GRP and NDFP delegations had agreed to the release of political prisoners and the indemnification of human rights victims under the Marcos regime, Norberto Gonzales sabotaged the signing of a joint statement that would have paved the way for the resumption of formal peace talks. He insisted within the GRP delegation: “Let us not release the prisoners! Let us not give them [victims of human rights violations] the money!”

In late 2004, at a high level GRP national security meeting, he made the scandalous proposal that in order to solve all the regime’s problems, they should just have Joma Sison assassinated.

Norberto Gonzales’ rabid anti-Communist mindset is revealed in the anti-communist seminars for the Armed Forces of the Philippines, conducted by Romeo Intengan, SJ, which are authorized by Gonzales and funded by the National Security Council.

His call for a prolonged ceasefire without addressing and resolving the extrajudicial killings and other human rights violations of the regime, ignoring the resolution of the unjust “terrorist” listing of the CPP, the NPA and Prof. Jose Maria Sison, and disregarding the indemnification of victims of human rights violations and the release of political prisoners, is a vain attempt to secure the pacification of the revolutionary forces.

He has no respect for The Hague Joint Declaration and other bilateral agreements between the NDFP and GRP. He has never undertaken any serious effort at achieving a just peace. Instead, he has devoted himself to the sabotage of the peace negotiations. #

17. 41st IB punished anew for abduction of children, 7 Soldiers killed in June 25 ambush in Abra. Ka Diego Wadagan, Spokesperson, Agustin Begnalen Command. June 28, 2007. While the second batch of operating troops of the 41st IB were withdrawing on June 25, 2007, NPA guerillas staged an ambush along the road between Barangay Wangayan, Tubo and Luba, Abra. The firefight started at 8:00 am and lasted until 2:30 pm. Six fascist troopers were immediately killed, while a wounded soldier eventually died, bringing to seven the dead casualties of the 41st IB. The NPA suffered no casualty.

The ambush was a punitive action against the many abuses of the operating troops, the most recent of which is the abduction of six innocent high school students along the Bangaan-Buasao-Kili foot trail. The names of the six students are as follows:

  • Josie Padingil
  • Josefa Banglay
  • Jane Dumalig
  • Isabel Lawagan
  • Igan Lumebyang
  • Sumili Maguinsay

The six students were all released as of June 25, 2007. The female students were released earlier, while Igan Lumebyang and Sumili Maguinsay were only released after the whole people of Kili together with the support of neighboring villages exerted pressure on the military to release them. Lumebyang and Maguinsay were brought along with the operating troops garbed in camouflage uniforms. After learning of the ambush, the people of Tubo reportedly said, “Masem yu, aped yu tiliwen nan an-ak mi ay maid basbasol da. Pinaligat yu, binutbuteng yu sa yu pay insarang as peggad daida.” (That’s what you get for abducting innocent children! You tormented, terrorized and exposed them to danger.)

Col. Loreto G. Rirao, 503rd Brigade Commanding Officer, tried to cover up the abduction by stupidly claiming that the students got lost in the way and so the soldiers accompanied them. How can the students get lost when they have been hiking that trail every time they go to school?

Since June 5, 2007, massive military deployment began in the contiguous municipalities of Bontoc, Sagada, and Besao in Mountain Province; in the towns of Luba, Tubo and Boliney in Abra; and in Cervantes and Quirino in the province of Ilocos Sur. The contingent AFP-PNP troops included the 41st IB, 50th IB, 53rd Recon Coy, 21st IB, and the PNP RMG-CAR. Earlier on June 17, 2007 an encounter transpired at Sitio Pananuman, Tubtuba, Tubo with NPA guerillas and a unit of the 50th IB. A soldier was killed while the NPA suffered no casualties.

The latest tactical offensives are proof of the NPA’s heightened fighting will and capability against the intensifying militarization of the Cordillera, under the US-Macapagal-Arroyo Regime’s Oplan Bantay Laya. On the other hand, the AFP-PNP are resorting to blatant human rights violations and black propaganda, as they are spreading lies about the CPP-NPA’s alleged plot to assassinate local government officials in the province; a clear scapegoat for the inutile efforts of the COMELEC, the PNP and the AFP to quell warlordism and stop pre and post election-related violence in the province.

Also, in an attempt to gain propaganda mileage, the PDEA finally arrested Mailed Molina after two decades of turning a blind eye to his blatant illegal drug trade and other criminal activities. This proves what the NPA has long been saying about the CPLA. Obviously, the CPLA Supremo’s usefulness in counter-insurgency expired.

18. Stop persecuting the innocents! Frank Fernandez, Spokesperson, NDF – Negros.
June 27, 2007. “We challenge the PNP, NBI and the Prosecutor’s Office responsible in investigating the NPA ambush on Atty. Magdaleno Pena to be impartial and not be dictated by a praning nd criminal warlord.” Ka Bayani Obrero said in a recent statement by the Boy Gatmaitan Command.

“ Pena’s insanity in persecuting innocent civilians who were not connected to the NPA ambush in Pulupandan must stop.”

“Because of his greed for power and strong connections to the Arroyo family, the PNP, NBI and the Prosecutor’s office quickly filed cases, made warrants of arrest and look for suspects that Pena wanted to persecute. However these authorities are blind and deaf to the crimes of Atty. Pena since the 1980s.”

“Despite the NPA’s admission of the said ambush, officials of the PNP, AFP, NBI and the Prosecutor’s Office are trying to cover this TRUTH for two reasons:

“ First, the officials of the PNP, NBI and the Prosecutor’s Office investigating the case are under the control of Atty. Pena to follow his own version of the case to persecute opposition politicians and the masses in Pulupandan who are fighting against the oppression and repression of Atty. Pena. He even included former members of the revolutionary movement that have left the organization a long time ago.

Secondly, the PNP and the AFP wanted to conceal the fact that the NPA is gaining in size and strength and has the capacity to launch a military action near Bacolod City. This is a backlash to the lies peddled by the 303rd Bde PA and PNP that the NPA is weakening and a spent force…”

19. Nakabalatkayong Armadong Panghihimasok ng Imperyalismong US sa Bikol. Gregorio Bañares, Tagapagsalita, National Democratic Front of the Philippines-Bicol. Hunyo 27, 2007. Hungkag at mapanlinlang ang isasagawang “RP-US humanitarian mission” ng mga tropang US na isinasagawa ngayon hanggang sa unang linggo ng Hulyo sa lalawigan ng Albay. Ang tunay na layunin ng mga tropang Amerikano ay magsagawa ng aktwal na pagsurvey sa mga dagat, pantalan, kalupaan, at mahahalagang instalasyong pampubliko bilang paghahanda sa balak nitong pagpapatindi ng armadong panghihimasok sa bansa sa tabing ng “military exercises” na gagawin sa susunod na mga taon.

Sa tulong ng papet na gubyernong Arroyo at AFP, tusong sinasamantala ng imperyalismong US ang kahabag-habag na kalagayan ng mamamayan ng Albay na sinalanta ng nakaraang mga kalamidad upang magpanggap na “matulungin at makatao”, sa kabila ng katotohanang ang mga imperyalistang patakaran sa ilalim ng “globalisasyon ng malayang pamilihan” na ipinatutupad ng kasalukuyang rehimen ang tunay na naglugmok sa kabuhayan di lamang ng mga Bikolano kundi ng buong sambayanang Pilipino.

Kasuklam-suklam ang pagpapanggap na makatao ng tropang US gayong ang patakaran nitong “gera kontra-terorismo” ang dahilan ng kamatayan ngdaan-daang libong mamamayan kabilang na ang mga bata at kababaihan sa Afghanistan at Iraq, at ang dislokasyon ng milyon pang iba dahil sa digmang agresyon ng US sa mga bansang ito.

Hindi rin dapat kalimutan na ini-engganyo at sinusuportahan ng “gera kontra-terorismo” ng rehimeng Bush ang mabangis na Oplan Bantay Laya IIna iwinawasiwas ngayon ng berdugong rehimeng Arroyo laban sa mamamayang Pilipino na tuwirang dahilan ng pagpaslang sa aabot sa 1,000 biktima ng “extra-judicial killings”, pagdukot at pagkawala ng ilandaang aktibista, at sa libu-libong biktima ng pag-abuso sa karapatang pantao. Walang kahihiyang inilalatag ng papet na gubyernong Arroyo at ng AFP-PNP ang pulang carpet sa mga dayuhan at ginagamit ang “humanitarian mission” upang pagtakpan ang karumal-dumal na mga krimen na bunga ng pagpapatupad ng patakarang “gera kontra-terorismo” at Oplan Bantay Laya II laban sa mamamayang Pilipino.

Binabalaan ng National Democratic Front ang mga tropang Amerikano na huwag gamitin ang “humanitarian mission” upang maniktik sa mga saklaw ng sona at baseng gerilya at direktang lumahok sa mga operasyong pangkombat ng AFP at PNP sa saklaw ng teritoryo ng Demokratikong Gubyernong Bayan upang hindi sila maging target ng pag-atake ng BHB.

Magpapatupad ang Bagong Hukbong Bayan ng aktibong pagdidepensa sa mga saklaw nitong teritoryo sa harap ng napatunayan ng maruming taktika ng 901st Brigade-AFP ng paggamit sa relief operations sa patraydor napag-atake sa isang yunit ng BHB na tumutulong sa mga biktima ng pagputok ng bulkang Mayon, at sa harap ng ulat na natanggap ng NDF-Bikol na may ilang personel at sundalo ng US na direktang lumahok sa operasyong pangkombat ng 902nd Brigade sa kagubatan ng Lupi at Ragay, Camarines Sur noong taong 2003.

20. Panawagan sa mga Patriyotikong Upisyal ng AFP at PNP sa Rehiyong Bikol Kaugnay ng Extra-judicial Killings. Gregorio Bañares, Tagapagsalita, National Democratic Front of the Philippines-Bicol. Hunyo 27, 2007. Sintomas ng matinding demoralisasyon at pagkakahati sa hanay ng Armed Forces of the Philippines (AFP) ang pagbubunyag na ginawa ng tatlong di pa nagpapakilalang mga heneral ng AFP kaugnay ng diumano’y kumperensya ng mga heneral ng AFP na tumalakay at nagpatibay sa patakaran ng pagpatay sa mga kilalang lider at personahe ng “maka-kaliwang grupo” bilang bahagi ng programa sa kontra-insurhensya ng rehimeng Arroyo.

Malaking dagok ito sa rehimeng Arroyo at nagpapahiwatig na maging ang mga matataas na upisyal ng AFP ay hindi na kayang sikmurain ang karumal-dumal na mga krimen sa mamamayang Pilipino ng bulok at papet na rehimeng Arroyo, na desperadong kumapit sa kapangyarihan.

Kung lalantad at magpapatunay ang tatlong heneral, at kung susuportahan ito ng iba pang pagbubunyag ng mga upisyal sa mas mababang antas – higit na mabibigyang linaw na ang mga kaso ng “extra-judicial killings” at ang pagdukot at pagkawala ng mga aktibista at pinaghihinalaang may kaugnayan sa rebolusyonaryong kilusan ay isang sistematikong kampanya na ipinatutupad sa pambansang antas. May tuwirang basbas ito ng matataas na upisyal ng AFP-PNP at ng rehimen, at dinidirehe ng isang grupo sa Malakanyang na tinawag na Cabinet Oversight Committee on Internal Security (COC-IS).

Hinihikayat ng National Democratic Front ang mga patriyotikong upisyal sa hanay ng AFP at PNP sa Bikol na suportahan ang pagbubunyag ng tatlong heneral, at gumawa ng sariling mga paraan upang ilantad sa mamamayan ang mga krimen at pananagutan ng kanilang mga upisyal na may tuwirang kinalaman sa mga kaso ng extra-judicial killings. Nakarating sa kaalaman ng NDF-Bikol ang sentimyento ng ilang mababang-ranggong upisyal at kawal na dismayado sa patakaran ng rehimeng Arroyo kaugnay ng pagpatay sa mga sibilyan at di-armadong mamamayang itinuturing ng rehimen na kaaway ng estado.

May pananagutan ang matataas na upisyal ng AFP mula sa antas ng area commands, dibisyon, brigada hanggang batalyon sa bawat kaso ng extra-judicial killing dahil may tuwirang partisipasyon sila sa pagpaplano, pagtatakda ng bilang o kota ng “inu-nyutralisa” sa bawat saklaw, sa pagsusumite ng budget proposal, at sila ang nagbibigay pahintulot sa pagkakahon ng target at pagpapatupad ng pisikal na eliminasyon ng mga target sa kani-kanilang saklaw. Sila rin ang pinakamaingay sa pagbaluktot ng mga impormasyon sa media, pagtatakip sa krimen ng kanilang mga tauhan, at awtomatikong pagbibintang sa diumano’y “purgahan” sa hanay ng CPP-NPA-NDF.

May direktang kinalaman din ang mga matataas na upisyal ng PNP dahil may mahigpit na pakikipag-ugnayan sila sa AFP kaugnay ng palitan ng mga datos sa intelligence, koordinasyon ng mga “special projects”, at sila ang tuwirang inaatasan na manipulahin ang imbestigasyon upang ibintang sa CPP-NPA-NDF ang mga krimen.

Nararapat na itigil ng rehimeng Macapagal-Arroyo ang maruming mga maniobra at pananakot sa mga upisyal ng AFP at PNP, at pabweluhin ang isang independyente at makatotohanang imbestigasyon sa mga kaso ng extra-judicial killing sa buong bansa.

21. Biktima si Sotero Llamas ng extra-judicial killings ng rehimeng Arroyo. Gregorio Bañares, Tagapagsalita, National Democratic Front of the Philippines-Bicol. Hunyo 25, 2007. Nararapat lamang na isabay sa iimbestigahan ng mga kinatawan ng European Union ang kaso ng pagpaslang kay Sotero “Ka Teroy” Llamas sa pagbisita nito sa Bikol ngayong Hunyo 25 hanggang 27. Si Ka Teroy ay biktima ng extra-judicial killings ng berdugong death squad ng Rehimeng Arroyo noong Mayo 29, 2006.

Kilalang dating rebolusyonaryong lider si Sotero Llamas bago lumahok sa ligal at parlamentaryong pakikibaka. Naging mahusay itong kadre ng Partido Komunista ng Pilipinas, Bagong Hukbong Bayan, at National Democratic Front sa rehiyong Bikol sa panahon ng pagpupundar hanggang sa paglawak at paglakas ng armadong kilusang rebolusyonaryo sa rehiyon.

Dahil sa kanyang mahabang karanasan sa rebolusyonaryong kilusan, hinirang itong Konsultant ng NDFP sa negosasyong pangkapayapaan sa Gubyerno ng Republika ng Pilipinas. Matapos itong lumaya sa pagkakadetine sa ilalim ng rehimeng Arroyo, naging aktibo si Sotero Llamas sa ligal na larangan ng pakikibaka, at naging Direktor Pampulitika ng progresibong partylist na Bayan Muna. Hindi na bumalik si Sotero Llamas sa larangan ng armadong pakikibaka.

Ayon sa pahayag ng asawa ni Sotero Llamas, ilang linggo bago pinaslang si Ka Teroy ay kinumpronta nito ang isang kakilalang ahente ng Intelligence Service of the Armed Forces of the Philippines (ISAFP) kaugnay ng pagbabanta ng ISAFP sa kanyang buhay. Narinig pa nitong nagtanong si Ka Teroy sa kanyang kausap na “papatayin n’yo na ba ako?”.

Isang malaking kasinungalingan ang paratang ng PNP na ang New People’s Army ang pumatay kay Sotero Llamas batay sa pahayag ng isang pekeng testigo at nilabusaw na imbestigasyon ng CIDG. Magkasabwat ang PNP-CIDG-Task Force Usig at AFP sa pagpapakulo ng diumano’y “purging” sa hanay ng CPP-NPA-NDF upang pagtakpan ang krimen ng rehimeng Arroyo at ibintang sa NPA ang pagpaslang kay Sotero Llamas.

Walang ibang may rekurso, makinarya, kakayahan, at motibong patahimikin ang isang kilalang katunggali ng rehimeng Arroyo kundi ang military death squad ng rehimeng Arroyo na tinatawag na “Black Army” na binuo upang “nyutralisahin” ang mga kalaban ng rehimen sa pambansang antas.Isa lamang si Sotero Llamas sa napakahabang listahan ng mga biktima ng Oplan Bantay Laya, ang kontra-insurhensyang programa ng rehimeng Arroyo.

Umaasa ang NDF-Bikol na ikukunsidera ng mga kinatawan ng European Union ang mga puntong inilahad ng NDF upang maging makabuluhan ang imbestigasyon at mabigyan ng katarungan ang pagpaslang kay Ka Teroy at sa mahigit isanlibong biktima ng “extra-judicial killings” ng pasistang rehimeng Arroyo.

22. No excuses whatsoever for the 5th ID’s organic units in the abduction and torture of schoolchildren! Simon “Ka Filiw” Naogsan, Spokesperson, Cordillera Peoples’ Democratic Front, an allied member of the NDFP. June 23, 2007. Some pupils of the Mountain Province General Comprehensive High School (MPGCHS) painstakingly traverse long distances for a minimum of 10 hours from the school grounds in Bangaan, Sagada to their village in Kili, Tubo, Abra to bring home beaming stories to their parents, barriomates and peers of their first day in school. This time however, six of them ended up being abducted and tortured by the fascist criminal troops of the AFP.

Last Friday, June 15, 2007, operating troops of the 54th Infantry Battalion abducted three boys and three girls, all students of the MPGCHS, Bangaan Annex, Bangaan, Sagada, along the Bangaan-Buasao-Kili foot trail. They have detained the schoolchildren for several days now, informing neither the children’s parents nor the school principal of the incident. The soldiers subjected the children to harsh treatment, physical and psychological torture, interrogation and death threats.

The entire village of Kili, with the help of the neighboring villages in northern Sagada, organized search teams to locate the missing schoolchildren. Later, they found out that army troops detained the schoolchildren at a military camp in Lagangilang, Abra. The fascist troops refuse to release the children despite pleas of the villagefolk.

Once more, the AFP committed grave crimes against the indigenous peoples of the Cordillera by abducting and torturing these innocent school children. A year ago, on the same mountain ridge, an 18-year-old student Michael Uyad of Gueday, Besao was mercilessly murdered by operating troops of the same 54 th IB. Also, that same year, on March 18, another organic unit of the 54th IB illegally arrested, detained, and tortured two menfolk from Baclingayan, Tubo, Abra who were en route to Mainit, Bontoc to deliver carabaos as ordered by their counterpart in Mainit. Even their carabaos were not spared by the heartless fascist army troops who butchered them.

The fascist AFP officers and troops in pursuit of Oplan Bantay Laya 2 are desperate to produce military victories and please their commanding generals including their fake commander-in-chief in their vain attempt to crush the NPA and revolutionary mass movement. Indeed, by intensifying militarization and state terrorism, it is wreaking havoc and severe suffering, most particularly on the poor peasant families and national minorities. The military troops have no compunction whatsoever even if they run roughshod over the rights of school children.

The ongoing massive military operations and aerial bombings along boundary areas of Quirino-Tubo-Besao-Sagada-Bontoc and Sadanga have resulted in the disruption of the peasants’ economic activities. Ripe palay in all these affected areas that are ready for harvest have been left to rot. Cows and carabaos being pastured in communal pasturelands have been left unattended. Pocket miners at Matuwe, Gueday, Besao; Chakep and Maatung both at Mainit, Bontoc have been forced to abandon their communal tunnels. Several irrigation canal needing immediate repairs have been left unattended.

Military troops have saturated several mountain ridges in the area, sowing fear among the peasants and their children and preventing them from their usual activities such as firewood gathering, swidden farming and travel. It is tantamount to the denial of the rights of the tribal people to the full use, access and development of their ancestral lands and to livelihood.

In utter disregard and gross violation of international humanitarian laws and CARHRIHL, the 54th IB turned the elementary school building in Sitio Dandanac, Tamboan, Besao as their virtual barracks causing an indefinite suspension of classes. Meanwhile, hundreds of high school students who hike from their villages to their schools for long hours have been forced to drop their classes due to fear of encountering military troops or being abducted or killed by the AFP. There are yet unreported violations of the democratic rights of the people of these affected areas.

The Cordillera Peoples’ Democratic Front (CPDF) joins the villagefolk of Tubo and Sagada in condemning in the strongest words possible the AFP’s inhumanity, brutality and total disregard of the children’s democratic rights and welfare. No amount of explanation by the AFP can justify the cruelty they are inflicting on these school children. No amount of excuses, not even the AFP’s asinine propaganda or the Arroyo regime’s bloodthirsty counter-insurgency campaign, can justify the gruesome oppression of these school children in particular and the indigenous peoples in general.

The Cordillera Peoples’ Democratic Front (CPDF), together with the peoples of Mountain Province and Abra, demand the immediate and unconditional release of these innocent children to their parents and people. The units of the NPA shall make certain that those who committed these acts of fascism and terrorism will be punished!

The ever-widening and ever-deepening revolutionary mass bases among the indigenous peoples are not and will not be cowed into submission by Oplan Bantay Laya 2. Instead, they see desperation and sure defeat for the fascist Arroyo regime’s “end-game strategy” against the revolutionary movement. They see the definite downfall of this illegal, criminal, fake, despicable and anti-people Arroyo regime that aggravates national oppression against the children and peoples of the Cordillera.

Now, more than ever, the peasant and tribal villages of the Cordillera unite in intensifying the armed revolution and strengthening their true army – the New People’s Army – to punish the criminal troops of the AFP for their crimes against the people and children!

Along with the rest of the Filipino masses, the indigenous peoples of the Cordillera shall make use of their spears and shields in advancing the protracted people’s war towards a genuine free and humane society that defends the peoples’ and children’s democratic rights and welfare against oppression, exploitation and injustice!

FETAD!

Release the abducted innocent schoolchildren of Kili, Tubo, Abra!

Pull out all military troops in the Abra-Mountain Province-Ilocos Sur boundaries!

Punish the criminal AFP for its crimes against the peoples and children of the Cordillera!

Fight fascism and state terrorism with people’s war!

23. Hinggil sa pangongotong ng ng 501st at 17th IB PA sa Cagayan. Ka Arnel Sandoval
Tagapagsalita, Henry Abraham Command, NPA-NorthEast Cagayan.
Hunyo 22, 2007. Mariing kinokondena ng Henry Abraham Command-NPA Silangang Cagayan ang pangungulimbat sa mga local at dayuhang negosyante sa Aparri-Sta. Ana Corridor at sa iba pang bahagi ng probinsya ng Cagayan ng mga nagpapanggap na NPA na sa katunayan ay mga opisyal paniktik at elemento mismo ng 17th IB at 501st Bde ng AFP.

Lansakang nangingikil at naghahasik ng takot sa mga maliliit at malalaking negosyante ang mga kriminal na ito gamit ang pangalan ng New People’s Army. Malaya silang nakakapanloko dahil sa sobrang takot ng mga negosyanteng hinihingan at dahil na rin sa matibay na suporta ng AFP. Sa kanilang mga walang sulat-paniningil, nagbabantang “isabotahe ang negosyo at sa pinakamalala ay buhay ang kapalit” ang mga hindi tutugon. At ginagamit ang sa kanilang sulat ang isa diumanong “Ka Justine” o iba pang kilalang pangalan ng NPA. Ang ilang bahagi ng sulat-pangongotong ay nakopya sa mga sulat sa pagbubuwis na napasakamay ng AFP noong taong 2002 pa.

Sadyang likas na sa AFP ang paggawa ng paninira upang ilayo, matakot at talikuran ng mamamayan ang NPA. Ginagamit ng mga ito ang pangalan ng NPA at sadyang gumagawa ng mga kriminal at hindi makataong gawain upang mapasama ang imahe ng NPA sa mamamayan. Ang ganitong modus operandi ng panggagantso at panlilinlang ay bahagi ng Oplan Bantay Laya II.

Sa mga lugar kung saan matindi ang pagsasamantala at malawak ang pang- aapi, ang ganitong panlilinlang ay lalo pang nakapagpapasasa ang naghaharing-uri. Hanggat may mga bagay na humahadlang sa tuluyan at lubusang pagbibigay tiwala ng masa sa kanyang hukbo, nakakapanatili ang mapagsamantalang kaayusang nakapang- aagaw ng lupa at nakapanloloko sa masa.

Kailanman ay hindi gawain o gagawin ng New People’s Army (NPA) ang pangongotong o anumang katiwalian. Bilang bahagi ng pag- asa sa sarili, mahigpit na nakasandig ang rebolusyonaryong kilusan sa mulat at boluntaryong kontribusyon, tulong at ambag ng batayang masa upang maitaguyod ang kanyang pang- araw-araw na operasyon. Samantala, ang anumang pagbubuwis ay dumadaan naman sa kaukulang proseso ng malinaw na kasunduan na nakabatay sa pag-uusap, pagtutuos at pagpapaliwanagan o negosasyon.

Kaugnay nito, ngayon, higit kailanman, nanawagan ang NPA sa Silangang Cagayan na lalong kinakailangang maging mapagbantay at mapanuri. Ilalantad ang ganitong mga sindikato at pagsasamantala na pakana mismo ng mga bayarang berdugo ng rehimen na ang layunin ay maihihiwalay ang mamamayan sa NPA, ang hukbong tunay na nagtataguyod ng interes ng masang api.

Hinihikayat namin ang lahat ng mga negosyante, mga kasama at lahat ng mamamayan na aktibong ipagbigay-alam sa pinakamalapit na yunit ng NPA at/o Partido ang lahat ng uri ng pangongotong at illegal na gawain na ginagamit ang pangalan ng NPA. Nakabukas ang aming linya para dito. Ipapataw ang mabigat na angkop na parusa sa mapapatunayang masamang paggamit sa pangalan ng NPA.

Mabuhay ang mamamayang Pilipino!
Isulong ang Demokratikong Rebolusyong Bayan!

24. Retiradong koronel sa polis gisilutan sa Bagong Hukbong Bayan. Cesar Renerio, Spokesperson, NDF-North Central Mindanao. Hunyo 12, 2007. Gisilutan si retiradong koronel Enrique Penaso sa usa ka tim nga BHB ubos sa Rexan Perez Command didto sa Purok 5, Indalasa, Malaybalay City sa balay sa iyang kabit sa mga alas 7:30 sa gabii kaniadtong Hunyo 8, 2007. Nakuha gikan kaniya ang usa ka Garand, usa ka carbine ug usa ka pistolang kalibre.380.

Sa PC pa siya si Enrique Penaso utok sa mga ”pagsalbeds” nilang Adalino Venacio, Temie Tominao, Fidel Sarinao ug Kadoy Libanda, pulos mga mag-uuma sa Brgy Manalog, Malaybalay sa sayong bahin sa ’80s.

Panahon sa iyang pagka-polis si Enrique Penaso ang nangulo sa demolisyon sa mga kabalayan sa mga kabus sa Manolo Fortich, sa Quezon ug sa Valencia sa ulahing bahin sa dekada 80 diin miagi siya pagka-hepe sa polis niining mga lugara.

Sa iyang pagretiro nagdumala siya og umahan sa iyang yuta diin ang uban niini inilog niya sa duha ka pamilya sa Indalasa, Malaybalay City. Ang iyang mga trabahante usab nagmulo kaniya kay gawas nga tagdugay niya hatagan sa ilang suholan may usa usab ka kaso diin wala na gyud niya kini sila bayari. Tungod niini midangop ang naargabyado ug napihig nga katawhan ngadto sa Bagong Hukbong Bayan aron mahatagan og kasulbaran ang mao nilang suliran.

Kini ang gibasehan sa Hukumang Bayan sa pagpakanaog sa silot nga kamatayon ngadto kang Koronel Enrique Penaso ug dili ang iyang pagka-polis kanhi.

25. Pamahayag sa pag-aresto ug pagsilot sa usa ka gikaintapang tulisan ug planter sa marijuana. Cesar Renerio, Spokesperson, NDF-North Central Mindanao. Hunyo 12, 2007. Sa Hunyo 11, 2007 malampusong gisilutan sa BHB ubos sa Rexan Perez Command si Datu Manpaanod ”Andabaw” Diwangan sa mga ala-1:00 sa kaadlawon uban sa lain pang duha ka mga Cafgu didto sa Mangaod, Mandahikan, Cabanglasan, Bukidnon. Nakuha gikan kaniya ang usa ka home made (paliuntod) nga pusil.

Si Datu Diwangan mao ang kakonsabo ni Maj. Arturo Salvador sa Military Intelligence Battalion (MIB) sa pagpananom og marijuana aron ilang ipamaligya. Si Maj. Salvador ang naghatag sa semilya ug pinansya ug si Sgt Aboloc sa 8th IB sa miagi mao usab ang direktang naggunit kang Datu Diwangan. Sa pagpatuman sa ilang plano si Datu Diwangan nakigkonsabo nilang Datu Lakbangan, Datu Abraham, Agnot Diwangan ug Laghong Lahindaw sa mao gihapong dapit. Sila ang direktang nananom og mga marijuana didto sa Pinawalan, Macarayas ug Makilo pulos mga mga sityo sa Kanangaan, Cabanglasan nga dili momenos sa 10 ka ektarya tanan. Ang mga harvested nga dahon sa marijuana adto ibutang sa balay nilang Laurito, Laghong Lahindaw, Agnot Diwangan, Angogpa sa barangay Kanangaan, sa kang Botaw didto sa Mandahikan, ug sa ilang Tony Dalasay ug Eli Kalipay sa sityo Patulangan, Kanangaan sa dili pa i-deliver.

Gawas sa pananom og marijuana gikaintapan usab si Diwangan sa pagpamatay. Mokabat na sa walo ka tawo ang iyang gipatay nga wala gyud mahatagi og hustisya hangtod karon tungod sa kahadlok sa mga kadugo sa biktima pagtaho ngadto sa awtoridad. Sila mao si Ondoy Agay, Delfin Santos, usa ka ginganlag Pael, usa ka ginganlan Eskat, usa ka bata nga wala mailhi ug may lain pang tulo ka mga tawo nga wala makuha ang mga ngalan. Usa usab siya ka gikaintapang tulisan. Usa sa mga nabiktima niya sa pagtulis mao ang usa ka residente sa Cabanglasan kaniadtong 2004 nga naghangyo nga dili lang ipatik ang iyang ngalan.

Dugang sa iyang mga krimen mao ang pagpangawat og kahayupan sa katawhan sa duha ka mga lungsod sa San Fernando ug Cabanglasan. Ang mga biktima mao silang Guillermo Camanse sa tuig 1996 nga gikawatan og 4 ka kabaw ug 1 ka kabayo. Niadtong Agosto 2002, laing upat ka kabaw ug duha ka kabayo ang ilang gikawat sa Manggaod, Mandahikan, Cabanglasan; Sa Disyembre 2003 unom na usab ka mga kabaw ang ilang gikawat didto sa Iba, Cabanglasan nga gipanag-iya nilang Jose Silvino ug Rick Deles; sa tuig 2004, silang Dilbert Beltran, George nga taga-Anlogan, Rogelio Luceno ug Totong Agwas ang gikawatan usab; sa tuig 2005 usa ka ginganlag Tomas ang gikawatan sa iyang kabaw ug sa tuig 2006 si Rick Deles (kaduha siya kawati).

Tungod sa iyang koneksyon sa militar nagpabilin nga wala gyud madakop si Manpaanod Diwangan. Apan dunay lahi nga gobyerno nga tinuod gyud nga nagpakabana pagsulbad sa mga problema sa katawhan. Ug kini mao ang Rebolusyonaryong Demokratikong Gobyerno sa Katawhan pinaagi sa ilang Bagong Hukbong Bayan kun New People’s Army. Gani isip pagmatuod, sa milabayng katuigan mokabat na sa 10 ka mga kabaw ang nabalik sa NPA ngadto sa ilang mga tag-iya human kini mabawi gikan sa mga kawatan. Si Manpaanod Diwangan bisan kun dugay nang nahukman sa Hukumang Bayan karon lang gyud mahigayoni pagpakanaog sa silot kay idlas ug may mga armadong sakop kini siya.

Niini nagaawhag ang BHB ngadto sa mga wala pa o sa dunay intensyon sa paghimo og makadaot sa katawhang mga binuhatan nga dili gyud mosulay paghimo og dautan aron dili mahiagom sa walay pagpihig nga kamot sa rebolusyonaryong hustisya sa Hukumang Bayan sa Rebolusyonaryong Demokratikong Gobyerno sa Katawhan.

Bakak ug propaganda lang ang gipakaylap sa AFP-PNP nga ”kangaroo court” ang rebolusyonaryong hustisya tungod kay sa labing tinuod kini hinuon ang tinuod nga hukmanan nga dangpanan sa kabus nga katawhan. Wala kiniy pangayoong filing fee ug uban pang balayranan sa pagpasaka og kaso sukwahi sa reaksyonaryong korte nga sa pagpasaka pa lang ug sa abogado mahikawan na ang kabus nga katawhan tungod sa kataas sa mga balayranan. Busa makatarunganon lang nga didto sila modangop sa Bagong Hukbong Bayan aron kab-oton ang hustisyang dugay na kaayong gihikaw kanila. Ang mga datos boluntaryong gihatag sa katawhan ngadto sa mga kaubang naglihok sa dapit sukwahi sa reaksyonaryong korte nga ang mga testigos mahimong pagabayran ug paliton.

26. The CPP, the Filipino people and the Bangsamoro are one in denouncing the present rotten elections and aspiring for genuine elections. Communist Party of the Philippines. June 11, 2007. The Communist Party of the Philippines and the entire revolutionary movement under its leadership denounce the oppression, exploitation and abuses continually committed by the ruling elite against the Bangsamoro as well as the entire Filipino people. These have been brought to scandalous heights and have become the focus of national attention during the recent elections as systematized coercion, unbridled violence, widespread vote-buying, deprivation of the people’s right to vote, unmitigated cheating and manipulation of the vote count took the place of real elections in Moro areas.

Just as they did in 2004, this time again the Manila government and reactionary ruling clique of Gloria Arroyo have been the masterminds and chief operators of these acts of violence, manipulation and abuses that exploited and insulted the Bangsamoro with the collaboration of local feudal warlords. The Arroyo ruling clique has unabashedly been bragging about its “Mindanao command vote” that would deliver victory for it. Up to now, it is working double-time on this in a desperate effort to steal an additional Senate seat and sabotage the party-list elections.

Such violence, exploitation and abuses have been existing for more than a century against the Bangsamoro in particular and the entire Filipino people in general. For decade upon decade, politicos from the elite classes, vying for “swing votes” in their “solid” millions, pour into the Moro areas hundreds of millions of pesos stolen from the funds of the Manila government to bribe Comelec officials and military and police forces, fund local warlords and buy votes. Yet, after the elections are over and the elite politicos have taken their seats of power, the Moro areas are once again the most neglected and remain the poorest and most oppressed nationwide.

Apologists of the Arroyo ruling clique and their local collaborators go to the extent of explaining the “Mindanao magic”–the phenomenon of the local feudal warlords “dictating” 100% of the votes according to his favor–as a particular characteristic of the people in the Moro areas. This is a grave insult to the Bangsamoro and overlooks the whole system of national oppression, exploitation and abuse and the collaboration of the national ruling elite and the local feudal warlords behind this. It is part of a bigger socio-economic-political-cultural system existing nationwide that oppresses the the Bangsamoro and the entire Filipino people.

The CPP takes note of the Moro Islamic Liberation Front’s refusal to participate in the violent and fraudulent system of elections in the Moro areas. The CPP movement wholly agree with our revolutionary brothers and compatriots in the Moro areas that such a mockery of elections can never be the answer to the centuries-old socio-economic and political-cultural problems of the people–the Bangsamoro and the entire Filipino people.

The CPP, the Filipino people and the Bangsamoro are one in denouncing the present rotten elections and in aspiring for elections that are truly free and reflective of the people’s will. This can only be achieved once the existing exploitative, oppressive and abusive social system is overthrown and replaced with a revolutionary, liberated, genuinely democratic and pro-people system.

27. B/Gen. Holganza’s patented lies only underscore Oplan Bantay Laya II failures. Roel Agustin II, Conrado Heredia Command
Spokesman, Front 20 Operations Command, New People’s Army-Southern Mindanao.
June 09, 2007. The way B/Gen. Carlos Holganza of the 1001st Brigade-Philippine Army is fabricating a tale about last Thursday’s ambush staged by the Front Guerrilla Unit (FGU) of the Conrado Heredia Command of the New People’s Army against the 28th Infantry Battalion-AFP only shows that indeed, the AFP has claimed a patent on lying.

Notwithstanding the battlefield failures of it’s Oplan Bantay Laya II anti-people counterrevolutionary campaign, top AFP officers still has the audacity to fool the public by making false claims so as to conceal the wave upon wave of defeat they have suffered in the political and military battlefields. Suffice to say that in the aftermath of this recent NPA tactical offensive, B/Gen. Holganza was a pitiful sight when he lied through his teeth as he was saying a mouthful just to smokescreen the truth. Nearly a full 2 months after the daring disarming of the Davao Penal Colony armory, another smashing head blow was again delivered against B/Gen. Holganza’s troops, not to mention the several other tactical offensives launched by the NPA during this period.

Days before the successful ambush in Km. 56, Brgy. Rizal, Monkayo, Compostela Valley, the 28th IB-AFP was already conducting a military operation where various units of the AFP and the CAFGU were utilized. That a 56-man undersized company which formed part of several columns used in said military operation already in a full-offensive mode was hit and put in a defensive position through an NPA ambush tells us that AFP military superiority cannot stand up to and becomes ineffective in facing a revolutionary army engaged in guerrilla warfare in the framework of a protracted people’s war. More so that such a revolutionary army – supported and cherished by the oppressed and exploited people – has a wide and deep mass base. When a huge full-combat enemy column is enticed to go deep inside guerrilla territory where the physical and social terrain is favorable to the people’s army and allowed to be lulled by their numerical superiority – despite the animosity they get from the masses – , the factors that they shall be out-witted and out-maneuvered multiply several-fold.

Truth to tell, the ambush was a punishment on the 28th IB-AFP for rapidly rising to the level of the human rights and international humanitarian law notoriety of such criminal and barbaric AFP battalion as the 60th IB-AFP, to name one. The atrocities and abuses committed by the 28th IB-AFP against the people of Compostela Valley have piled up that the revolutionary masses have long clamored for a strong punishment on these real terrorists and criminals in uniform. At our own bidding, more shall be forthcoming.

In last Thursday’s (June 7) dawn ambush, the 28th IB-AFP suffered casualties more than B/Gen. Holganza is willing to disclose to the public. Accounts of eyewitnesses after the combat reveal that troop decimation have reached 15 dead as a result of the command-detonated explosive-triggered ambush. One CAFGU element was briefly taken as prisoner-of-war but was immediately released. This is nowhere near what B/Gen. Holganza describes as “over-running an NPA camp” nor a “military operation based on a tip by civilians”.

Finally, we take this occasion to publicly honor the revolutionary contributions of one Red fighter martyred and offer the four high-powered rifles (2 M14 and 2 M16) seized as a fitting tribute to his martyrdom.