the prwc blog


June 7, 2007 Regular Issue
July 25, 2007, 12:19 pm
Filed under: Ang Bayan

1. Editoryal: Samantalahin ang lumalalim na krisis pampulitika. Ang naghaharing rehimeng Arroyo na mismo ang lumilikha ng kundisyon para sumambulat ang tumitinding krisis pampulitika at humantong ito sa maigting na pagtutuos sa pagitan nito at ng mamamayan.

Sa desperadong pagpupumilit ng rehimen na makapangunyapit sa poder lampas pa sa 2010, ginawa nito ang lahat para maipanalo ang mga kandidato nito sa kagaganap na eleksyon. Nagsagawa ito ng todo-todong pandaraya at maruruming maniobra, panggigipit sa mga kalaban at malawakang paghahasik ng karahasan.

Sa pamamagitan ng pagkopo nito ng malaking mayorya sa Kongreso at mga lokal na pamahalaan, tinitiyak ng rehimen na mahaharang nito ang panibagong impeachment. Mairaratsada na rin nito ang matagal nang ipinagpipilitang pagbabago sa konstitusyon upang bigyang-daan ang higit na panunupil nito sa bayan at pagkapit sa poder. Sa gayon, inaasahan nitong mas maluwag na makatatamasa ito at ang amo nitong imperyalismong US ng higit na biyaya sa ekonomya, pulitika at militar sa kapinsalaan ng bansa at mamamayang Pilipino.

Sa kabila ng todo-todong pagsisikap na dayain ang eleksyon, hindi nito lubusang nakontrol ang eleksyon sa Senado, party-list at sa ilang distritong kongresyunal at lokal na pamahalaan. Pero hanggang sa huling sandali’y pilit na sinisikap pa rin ng kampong Arroyo na makapaglaglag pa ng kandidato ng oposisyon at makapagpapasok ng mga kandidato ng Malacañang.

Gumagawa rin ang Comelec at mga opereytor ni Arroyo ng iba’t ibang paraan sa pandaraya upang mabawasan pa ang makukuhang pwesto ng mga progresibong organisasyong party-list.

Lalong nagpupuyos ang damdamin ng mamamayan sa tuluy-tuloy pang nalalantad na matitinding kaso ng pandaraya at pandarahas sa eleksyon na kalakha’y kagagawan ng kampong Arroyo. Pinakahuli lamang ang mga ito sa mahaba nang listahan ng mga pang-aabuso at paglapastangan sa kanilang mga karapatan at interes.

Sariwa pa rin sa isipan ng mamamayan ang huwad na pagkapanalo ni Arroyo noong 2004 na pinatampok ng iskandalong “Hello Garci.” Saksi sila kung papaano inabuso ni Arroyo ang kapangyarihang hindi karapat-dapat na mapasakanya. Hindi na nila mapalalampas muli ang pagsangkalan na naman ng pekeng pangulo sa huwad na pananagumpay ng kanyang mga alipures para supilin ang mga lumalaban sa rehimen at itulak ang mga hakbanging magbibigay-daan sa tuluy-tuloy na pamamayagpag nito sa kapangyarihan.

Pinabubulaan ng lubhang paghihikahos ng dumaraming mamamayan ang ipinagmamalaki ng rehimeng Arroyo na pag-unlad umano ng ekonomya. Taumbayan ang bumabalikat sa pagbayad ng mabigat na pasaning buwis at utang na ipinapataw ng rehimen. Pero ang isinusukli naman sa kanila’y salat at bulok na mga batayang serbisyong panlipunan. Samantala, buong kahayukan ang pandarambong ng mga imperyalistang dayuhan at kakutsaba nilang malalaking kumprador at burukrata. Bagsak ang lokal na industriya at agrikultura at papalala ang disempleyo dahil sa mapagsamantala, mapang-api at maka-imperyalistang mga patakaran sa ekonomyang masugid na itinataguyod ng rehimeng Arroyo.

Ibayo pang pagkasuklam ang nararamdaman ng mamamayan sa rehimen at mga armadong galamay nito dahil sa walang tigil na mga pamamaslang, pagdukot, malawakang terorismo at iba pang paraan ng panunupil sa mga aktibista at mamamayang mahigpit na tumututol sa umiiral na bulok at malupit na paghahari.

Batid ng rehimen na ang mga rebolusyonaryo at progresibong pwersa at masusugid na oposisyunista ang pinakamalalaki, pinakasolido at pinakamalalakas na sagka sa pagpapalawig pa ng paghahari nito lampas sa kasalukuyang termino ni Arroyo. Dahil dito’y nagbalangkas na rin ang rehimen ng plano para patindihin ang panunupil at saywar mula 2007 hanggang 2010 na tumatarget sa mga pangunahin nitong kaaway. Oras na magkabisa na ang Anti-Terrorism Law sa Hulyo, isa ito sa mga magiging pangunahing instrumento ng karahasan at panunupil na gagamitin ng rehimen laban sa kanila.

Dapat nang itransporma ang nag-uumapaw na galit ng mamamayan kay Gloria Arroyo upang mabuo ang isang malawak at malakas na kilusang protestang hahantong sa tuwiran at mapagpasyang pakikipagtuos sa rehimen. Dapat pabilisin ang pagmumulat, pag-oorganisa at pagpapakilos sa mamamayan sa kalunsuran at kanayunan para mabuo ang malakas na pwersang may kapasyahang lumaban at humamon sa rehimen. Dapat ding buuin ang pinakamalawak na nagkakaisang prenteng anti-Arroyo na magsusulong ng higanteng kilusang protestang hahantong sa pagpapatalsik sa kamuhi-muhing naghaharing pangkatin.

Dapat ding pabilisin ang pagpapalaki at pagpapalakas ng Partido, Bagong Hukbong Bayan, mga rebolusyonaryong organisasyong masa at mga rebolusyonaryong base. Mahalaga ang malawakang paglulunsad ng masisiglang rebolusyonaryong pagkilos ng masa.

Kailangang patuloy na paigtingin ang mga taktikal na opensiba ng BHB para parusahan ang mga pasistang armadong pwersang nagsisilbing pangunahing salalayan ng rehimen at dulutan sila ng mga suntok sa katawan at ulo na mabisang makapagpapahina sa rehimen at makapag-aambag sa pagpapabilis ng pagbabagsak nito.

2. Talamak na dayaan sa Mindanao. Lalong nagiging garapal at talamak ang pandaraya ng rehimeng Arroyo sa nakaraang halalan ngayong nasa dulo na ng bilangan ng mga boto. Walang rendang ginagamit ang Comelec, militar at iba pang makinarya ng estado upang dayain at manipulahin ang resulta ng eleksyon, kasabwat ang mga warlord sa malalaking bahagi ng Autonomous Region of Muslim Mindanao.

Katulad noong eleksyon ng 2004, susi ang pandaraya sa mga eryang ito para makapiga ng dagdag pang mga boto. Dito ginagawa ng rehimen ang lahat ng makakaya nito upang pilit pa ring maipasok ang kahit isa pang kandidato sa pagkasenador mula sa Team Unity at isabotahe ang eleksyon sa party-list laban sa mga progresibong partido.

Deka-dekada nang talamak ang dayaan sa mga prubinsya sa Lanao, Zamboanga Peninsula, Cotabato, Maguindanao, Sulu, Basilan at Tawi-tawi. Noong 2004, tumampok ang mga lugar na ito dahil sa pagkakasangkot ng mga upisyal nito sa Comelec sa nalantad na kaso ni Comelec Commissioner Virgilio Garcillano, pangunahing opereytor sa pandaraya ni Arroyo sa eleksyon sa Mindanao at naging notoryus sa buong bansa bilang “Garci.”

Nitong nakaraang eleksyon, daan-daang libo ang hindi nakaboto sa Maguindanao at Lanao del Sur. Ang mga Election Inspector o mga sundalo ang pumupuno ng mga balota. Sa maraming lugar sa Zamboanga, iisa o iilang sulat-kamay na lamang ang pumupuno sa mga balota. Sa ilan pang lugar, wala man lamang naidaos na eleksyon at sa halip, nagmanupaktura na lamang ang mga Board of Canvassers ng mga election return (ER).

Sa Lanao del Sur, wala ni isa sa 13 bayan ang nakapagdaos ng eleksyon noong Mayo 14 dahil sa karahasan at mga iregularidad. Sinadya ang mga pambobomba sa lugar upang maipahuli ang eleksyon dito at sa gayo’y maibenta ang mga boto ng mga manipulador sa mga kandidato para sa Senado at party-list na handang magbayad nang mas mahal sa pag-asang makapaghabol ng panalo.

Idinaos ang espesyal na eleksyon sa Lanao del Sur noong Mayo 23 at 27. Nagrehistro rin ng imposibleng paglaki ng bilang ng mga rehistradong botante mula 275,572 tungong 396,913 ang prubinsyang ito mula 2004. Lalong kaduda-duda na sa dalawang bayan dito, lumaki nang mahigit 100% ang bilang ng mga botante at mahigit 60% hanggang 80% naman sa tatlo pa.

Lalong talamak ang dayaan sa Marawi City kung saan nagaganap ang bilangan para sa buong Lanao del Sur. Kasabwat ang matataas na upisyal ng Comelec, gumagana bilang mga opereytor ng mga sindikato sa pandaraya ang mga lokal na pulitiko sa lugar na namimili at nagbebenta ng mga boto at nagpapatakbo ng mga operasyon sa manipulasyon ng mga bilangan.

Sa Sulu, ibinunyag ng isang guro ang mga detalye sa pandaraya ng Comelec sa kanilang bayan. Ayon sa gurong si Darwiza Lim Alfad, walang naganap na eleksyon noong Mayo 14 sa kanilang baryo pero pinalabas ng Comelec na nakakuha roon ng 12-0 panalo ang Team Unity. Ayon sa salaysay niya, inutusan lamang sila ni Pakulin Sulaiman, municipal election officer, na punuan ang mga ER sa isang bahay. Pagkatapos ay inutusan si Alfad na pirmahan ang mga ER at dalhin ang mga ito sa munisipyo.

Sa pagbibilang ng mga boto, may mga kaso kung saan sadyang di binibilang ang mga boto ng Genuine Opposition kaya panay “zero” o halos wala silang boto. Gayundin, ang mga ibinotong organisasyon sa party-list ay pinapalitan ng mga pangalang idinidikta ng mga lokal na pulitikong alipures ng Malacañang. Sa maraming lugar at pagkakataon, sadyang hindi pinagagalaw sa mga botante ang espasyo sa balota para sa Senado at party-list. Sa pagkanbas na lamang sa mga munisipyo pinupunuan ang mga blangkong espasyong ito.

Sa maraming lugar, pinagbawalan ng mga sundalo at mga upisyal ng Comelec na makapasok at makapagbantay ang mga poll watcher at mga tagamasid. Laganap ang dayaan maging sa mga lugar na may presensya ang mga mamamahayag, mga poll watchdog (mga nagbabantay sa mga anomalya) at mga poll watcher. Maraming presinto ang walang listahan ng mga botante kaya kahit sino na lamang, kabilang ang mga bata, ay pwedeng bumoto. Hindi nilalagyan ng indelible ink ang mga bumoto, kaya paulit-ulit silang nakaboboto. Maraming nakasaksi sa mga poll watcher ng mga kandidato ni Arroyo na nagdidikta sa mga botante sa loob mismo ng presinto. Maraming mamamayan na natakot na bweltahan sila ng mga sundalo at armadong alipures ng madadayang makapangyarihang pulitiko.

Sa kabila ng napakaraming reklamo laban sa mga upisyal ng Comelec sa maraming lugar sa Mindanao na nasangkot sa mga anomalyang nalantad sa “Hello, Garci!” tapes, hindi sila pinalitan kundi itinaas pa ang ranggo.

Sa Maguindanao, apat na gurong nagsilbing Election Inspector ang lumantad upang magbigay ng testimonya kaugnay sa garapal na pandaraya sa kani-kanilang mga lugar. Ayon sa kanila, kasama ang mahigit 50 pang ibang Election Inspector, pwersahan silang isinama ng mga armadong pwersa at dinala sa isang sagingan noong Mayo 14. Sa harap nila, pinunuan ng mga armadong lalaki ang mga balota gamit ang isang gabay na listahang naglalaman ng mga pangalan ng 12 kandidato pagkasenador ng Team Unity at ng mga lokal na kandidato ni Arroyo. Anila, pare-pareho ang bilang ng mga boto na nakuha ng lahat ng mga kandidato ng Team Unity at wala ni isang boto para sa oposisyon.

Sa Lanao del Sur, huli sa akto sa pamamagitan ng bidyo ng ABS-CBN ang mga upisyal ng Comelec na sina Jubil Surmieda at Renault Macarambon na nagpapasok ng mga blangkong ER sa isang hotel sa Marawi City kung saan sikretong pupunuan ang mga blangkong espasyo. Noong una’y itinanggi nila ito at pati ang nangangasiwa roon noon na si Comelec Commissioner Rene Sarmiento ay tumanggi na nagpapasok sila ng mga ER sa hotel. Napilitan na lamang silang umamin nang ipakita sa kanila nina Ricky Carandang at Noel Alamar, mga korespondent ng ABS-CBN, ang kuha sa bidyo.

Tinanggihan ng Comelec ang hiling ng oposisyon na magdeklara ng “kabiguan ng eleksyon” sa North at South Cotabato. Nagpatawag na lamang ang Comelec ng panibagong pagkanbas ng mga boto sa mga lugar na ito.

Sa panibagong pagkanbas, napatunayang nandaya ang mga upisyal ng Comelec sa North at South Cotabato dahil sa malaking pagkakaiba ng resulta ng una at inulit na kanbas. Lumabas sa panibagong kanbas na may 119,000 idinagdag na boto para sa mga kandidato ng Team Unity, habang ginawang iilan ang mga boto para sa Genuine Opposition. Upang palabasing nandaraya rin ang oposisyon, tusong dinagdagan rin ng mga opereytor ni Arroyo ng 38,000 boto ang pangalan ni Loren Legarda.

Sa Maguindanao, idineklara na ng Comelec ang “kabiguan ng eleksyon” at nakatakda na itong magdaos ng espesyal na eleksyon sa prubinsya. Mahigpit na tinututulan ng kandidato ng GO na si Koko Pimentel ang pakanang ito. Aniya, iligal ang magdaos ng espesyal na eleksyon para lamang sa pagkasenador . Lalo lamang titindi ang dayaan at bilihan sa eleksyong ito dahil magpupumilit ang Malakanyang na isingit sa huling pwesto ang kandidato nitong si Miguel Zubiri. Sa halip, dapat na iproklama na ng Comelec ang lahat ng mga nanalong senador. Si Pimentel ngayon ang nasa ika-12 pwesto sa mga nanalong kandidato pagkasenador.

3. Dayaan sa Cagayan. Tulad sa iba pang lugar, naging talamak din ang paggamit ng militar para maghasik ng terorismo sa iba’t ibang bayan sa Cagayan nitong huling eleksyon. Kabilang dito ang sumusunod na mga insidente:

Nangampanya ang AFP laban sa Anakpawis at Bayan Muna sa mga baryo ng Dungeg sa Sta. Teresita at Iska sa Gonzaga. Nananakot at nagbanta sila sa mga “pulong-pulong” sa mga bayan ng Tuao, Allacapan, Piat at Tuguegarao. Bukod sa mga progresibong partido, hindi rin nakaligtas sa saywar at paninira ng AFP ang mga kandidato ng oposisyon.

Sa bisperas ng eleksyon, nag-operasyon ang 17th IB sa mga baryo ng Caruppian, Bunugan at Bagunot sa Baggao. Tantya nilang malakas dito ang Bayan Muna at iba pang progresibo dahil nakinabang ang mga residente sa mga pasilidad na pansaka na mula sa mga pondong pamproyekto ng mga progresibong mambabatas. Pumwesto naman sa mga presinto ang mga elemento ng militar sa mga bayan ng Sta. Teresita at Allacapan. Noong Mayo 14, sa baryo ng Rebecca sa bayan ng Gonzaga at sa mga barangay ng Villa at Dungeg sa Sta. Teresita, pinigilan ng mga elemento ng PNP at AFP ang mamamayang bumoto at kasabay na nangampanya laban sa mga progresibong partido.

Sa bilangan, maraming mga presinto at bayan ang hindi na naglagay sa tally board ng boto ng mga progresibong partido at oposisyunistang senador. Ipinagbawal din ng Comelec ang pagpasok ng mga poll watcher ng mga progresibong partido sa mga lugar kung saan ginagawa ang municipal canvassing.

4. Sistemang party-list, sinasabotahe. Nitong nagdaang halalan, inilunsad ng Malacañang ang isang sistematiko at maruming kampanya ng pandarahas, pananakot at pandaraya upang pahirapan ang mga progresibong party-list at hadlangan ang inaasahang lalo pang pagdami ng mga kinatawan nito sa Kongreso. Lahat na’y ginawa ng Malacañang upang itaboy ang mga progresibong partido sa Kongreso upang pigilan silang epektibong katawanin ang interes ng mamamayan at ilantad sa kabulukan ng naghaharing rehimen.

Nagawa ng Malacañang na ibaba nang husto ang nakuhang boto ng mga progresibong partido kumpara sa nakaraang eleksyon at nagawang ipanalo ang bagong nagsulputan at di kilalang mga grupong pakawala ng Malacañang.

Sa pinakahuling talaan ng boto, bumababa sa ikalawang pwesto ang partidong Bayan Muna, na inasahang mangunguna at makakukuha ng malaking bahagi ng boto sa party-list. Inungusan ito ng grupong BUHAY ng relihiyosong grupong El Shaddai ni Mike Velarde, bagay na labis na ikinagulat at ipinagtaka ng marami.

Nakaambang makapagpaupo ng kinatawan sa Kongreso ang hindi bababa sa limang grupong party-list na may nominadong kilalang alyado ni Arroyo. Kabilang sa mga ito ang mga grupong A TEACHER, ABONO, AGAP, Batas at ARC.

Samantala, nanganganib na mabawasan ang bilang ng mga kinatawan sa kongreso ng Bayan Muna at iba pang mga progresibong partidong tulad ng Gabriela at Anakpawis. Nagawa ito sa pamamagitan ng pagpapatakbo ng napakaraming grupong party-list at pagdaragdag ng mga boto nito. Bagamat hindi lahat ng pakawala ng Malacañang ay makapagpapaupo ng kinatawan sa Kongreso, pinalalaki ng mga ito ang kabuuang bilang ng mga boto para sa party-list. Sa ganitong paraan, lalong napahihirapan ang mga progresibong partido na makakuha ng katumbas ng 2% ng kabuuan.

Pandarahas at pandaraya laban sa Bayan Muna atbp. Pangunahing ginamit ng rehimeng Arroyo ang AFP at PNP upang takutin ang mamamayan laluna sa mga lugar na malakas ang suporta sa mga partidong ito.

Sa Region IX (Zamboanga Peninsula), nagbahay-bahay ang mga militar at pulisya sa mga komunidad at tinakot ang mga lider ng mga progresibong partido para hindi makaboto at makapagtanggol sa kanilang partido ang mga ito. Pinigilan ding pumasok ang mga poll watcher ng mga progresibong grupong party-list sa mga presinto at lugar ng bilangan para walang magawa ang mga ito sa harap ng iba’t ibang pandaraya.

Sa Mindanao, dinagdagan ng mahigit dalawang milyon ang mga boto ng iba’t ibang organisasyon sa party-list na pakawala ng Malacañang. Sa maraming kaso, mas malaki pa ang boto para sa mga ito kaysa sa bilang ng mga rehistradong botante. Sa bayan ng Muhammad Adjul, Basilan kung saan 9,115 lamang ang mga botante, nakakuha ng 26,000 boto ang mga grupong party-list ng Malacañang tulad ng ALIF, YACAP, Aangat Tayo, Ahon Bayan at Sulong Barangay. Sa marami ring kaso, libu-libong boto para sa mga progresibong grupong party-list ang nawala dahil inilipat ito sa mga pakawala o suportado ng rehimen.

Sa ARMM, tiniyak mismo ng upisyal doon ng Comelec na si Rey Sumalipao ang pagdaragdag ng ilampung libong boto para sa ALIF, Biyaheng Pinoy at YACAP. Si Sumalipao, na sangkot din sa pandaraya ni Arroyo noong 2004, ay kilalang tauhan ng dating Comelec Commissioner Virgilio Garcillano.

Sa Zamboanga del Sur at mga prubinsya ng Lanao, ilampung libong boto ang idinagdag sa ALIF. Sa maraming bayan, walang botong nakuha ang ibang grupo. Sa Zamboanga Sibugay, mahigit 36,000 boto ang idinagdag sa COOP-NATCO at UNI-MAD.

Nakita naman sa isang ER sa Caloocan na daan-daang boto ang iniulat na nakuha ng Kasangga, ang partido ng kapatid ni Mike Arroyo, gayong ayon sa mga ulat sa presinto ay mabibilang lamang sa daliri ng isang kamay ang natanggap nitong mga boto.

Veterans formula. Upang lalo pang bawasan ang bilang ng mga kinatawan ng mga progresibong partido, inianunsyo ng Comelec nitong Hunyo 4 na ipatutupad nito ang bagong sistema ng pagtatakda ng bilang ng mga uupong kongresista. Mula 1998, bawat 2% ng kabuuang boto sa party-list ay may katumbas na isang kinatawan, at ang bawat partido sa sistemang party-list ay maaaring magkaroon ng maksimum na tatlong representante sa Kongreso.

Kapalit nito, inianunsyo ng Comelec na ipatutupad nito ngayon ang “Veterans formula” na pinagpasyahan ng Korte Suprema noong 2001. Mahigpit itong tinutulan ng iba’t ibang sektor kaya hindi ito ipinatupad ng Comelec noong mga nakaraang eleksyon. Batay sa nasabing pormula, ang nangunang grupong party-list na lamang ang magkakaroon ng tatlong pwesto at ang iba pang nakakuha ng 2% o mahigit na boto ay magkakaroon ng isa hanggang dalawang pwesto na lamang.

Sa kabila ng iba’t ibang paraan para gipitin at dayain ang mga progresibong grupong party-list, lumampas na sa 6% ang nakuhang boto ng Bayan Muna habang nakaipon na ng mahigit 4% ang Gabriela at mahigit 2% ang Anakpawis–tatlo sa mga progresibong partidong pinag-iinitan ni Arroyo at mga namumunong upisyal niya sa Malacañang at sandatahang lakas.

Batay sa dating kalakaran, makakukuha pa rin ang Bayan Muna ng maksimum na tatlong pwesto. Ang GWP naman ay makakukuha ng minimum na dalawang pwesto at ang Anakpawis ay may minimum na isang pwesto. Kung itutuloy ng Comelec ang desisyon nito, dalawang kinatawan na lamang ang makukuha ng Bayan Muna. Gayundin, isa na rin lamang ang makukuha ng Gabriela Women’s Party at posibleng hindi makapagpapaupo ng kinatawan ang Anakpawis.

5. Pagpapalaya kay Ka Bel, iniutos ng Korte Suprema. Kasunod ng pagbasura ng Korte Suprema noong Mayo 31 sa kasong rebelyong isinampa laban kay Anakpawis Party Rep. Crispin “Ka Bel” Beltran at lima pa sa tinaguriang “Batasan 6″, binigyan ng pansamantalang kalayaan ang mambabatas nitong Hunyo 4. Pinahintulutan siya ni Makati Regional Trial Court Judge Elmo Alameda na dumalo sa huling tatlong sesyong araw ng ika-13 Kongreso na magtatapos sa Hunyo 7.

Binatikos din ng Korte Suprema ang Department of Justice at binalaan na huwag gamitin ang batas at ang upisinang ito para sa makikitid na adyenda ng mga pulitiko.

Mula sa Philippine Heart Center (PHC), mainit na sinalubong si Ka Bel ng kapwa kongresman at mga tagasuporta nang siya’y dumating sa Batasan Pambansa Complex noong hapon ng Hunyo 4. Nakasuot ng pulang barong Tagalog si “Ka Bel” at gayundin ang karamihan sa mga tagasuporta niya.

Paglapag niya sa kongreso, sinagpang ni Ka Bel ang pagkakataon upang muling igiit na walang batayan ang kasong rebelyong isinampa laban sa kanya at kina Rep. Satur Ocampo, Teodoro Casiño at Joel Virador ng Bayan Muna; Rep. Rafael Mariano ng Anakpawis; at Rep. Liza Maza ng Gabriela Women’s Party.

Sinagpang din niya ang pagkakataon upang magsalita kaugnay sa mga usaping kinakaharap ng masang anakpawis. Pangunahin na rito ang kanyang panukala para sa P125 dagdag na sahod ng mga manggagawa at P3,000 across the board increase sa sweldo ng mga kawani ng gubyerno.

Kasabay nito, naghapag ng petisyon si Ka Bel sa Korte Suprema para sa kagyat at ganap na pagpapalaya sa kanya. Magsasampa rin siya ng kaso laban sa lahat ng mga sangkot sa kanyang pag-aresto at detensyon. Hinihiling niya sa korte na bigyan siya ng isang milyong pisong danyos perwisyos sa bawat buwan na iligal siyang ikinulong.

Ni minsan ay hindi nanahimik si Ka Bel sa labinlimang buwang pagkakabimbin niya sa PHC. Tuluy-tuloy ang kanyang pagbatikos sa mga krimen ng rehimen at sa pampulitikang panggigipit na dinaranas ng mga katulad niyang progresibo.

Sa harap ng desisyon ng Korte Suprema, desidido pa rin sina Secretary of Justice Raul Gonzalez, Solcitor-General Agnes Devanadera at National Security Adviser Norberto Gonzales, at si Executive Secretary Eduardo Ermita, ang namumuno sa Cabinet Oversight Committee, na patuloy na ikulong si Ka Bel. Naghapag sila ng “motion for reconsideration” sa katawa-tawang rasong winasak umano ng nasabing desisyon ang sistemang hudikatura ng Pilipinas para lamang pumabor sa “Batasan 6″.

Naganap ang pagbasura ng kasong rebelyon laban sa “Batasan 6″ matapos ang serye ng mga kampanya para palayain si Ka Bel. Inilunsad nitong Mayo ng iba’t ibang lider at myembro ng mga lokal at dayuhang samahan ng mga manggagawa ang International Forum for Ka Bel’s Freedom. Nangungunang mga isponsor ang Center for Trade Union and Human Rights, Kilusang Mayo Uno at Free Ka Bel Movement.

Kasabay nito, inilunsad rin ang mga aksyong protesta para sa pagpapalaya kay Ka Bel sa Hongkong, Japan, Denmark, The Netherlands, London, South Korea, U.S.A., Austria, Canada, Australia, New Zealand at iba pang mga bansa. Hiningi rin ng mga internasyunal na delegado na ihinto na ang mga ekstrahudisyal na pamamaslang sa mga myembro ng militanteng grupo at sa mga lokal na kandidato at mga tagapagsuporta nila.

Sa New Zealand, naglunsad ng protesta ang pinuno ng Free Ka Bel Movement na si Dennis Maga para kundenahin ang pampulitikang paniniil at ilantad ang ekstrahudisyal na mga pamamaslang isang linggo bago pumunta si Gloria Arroyo sa naturang bansa. Laking kahihiyan ni Arroyo nang tumampok sa buong mundo ang protesta ni Maga nang ipasok niya ang kanyang sarili sa isang kulungan sa tapat mismo ng gusali ng parlamento sa New Zealand.

Dinaluhan ni Arroyo ang Asia-Pacific Regional Interfaith Dialogue sa New Zealand noong Mayo 29-31.

6. (Pananalanta ng pasistang estado) Pastor, dinukot at tinortyur. Patuloy ang pasistang pananalanta ng mga berdugo ng rehimeng Arroyo nitong nakaraang dalawang linggo. Pinakatampok sa mga kasong nakalap ng Ang Bayan ang pagdukot at iligal na pagkulong sa isang progresibong pastor at lider-masa sa Laguna.

Hunyo 6. Dinukot si Gilbert Rey Cardeno, 27, tagapangulo ng Bayan Muna-South Cotabato, bandang alas-11 ng umaga sa Barangay Crossing Dos, Koronadal City. Si Cardeno ang pinakabatang kagawad ng National Council ng Bayan Muna.

Mayo 28. Dinukot ng mga elemento ng 730th Combat Wing ng Philippine Air Force mula sa kanyang bahay sa Barangay Bunducan, Nasugbu, Batangas mga alas-10 ng gabi si Diego Samonteza, myembro ng lokal na tsapter ng Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP) at Karapatan. Walang ipinresentang mandamyento de aresto ang militar nang dukutin ang biktima. Kahit maraming nakapagtestigo, mariing pinabulaanan ng militar na nasa kanilang kustodiya si Samonteza. Sa halip ay itinuro nito ang mga pulis ng Calabarzon. Itinuro naman ng mga pulis ang AFP bilang salarin.

Samantala, sa Pampanga, pinatay ng dalawang nakamotorsiklong salarin si Mario Nulud, 47, punong barangay ng San Juan Bautista, Guagua sa tapat ng kanyang bahay mga alas-9:30 ng umaga. Si Nulud ay nagsilbing tagapangampanya ng kapapanalo pa lamang na gubernador ng Pampanga na si Fr. Ed Panlilio. Pinaniniwalaang utak ng naturang pagpaslang ang jueteng lord na si Rodolfo “Bong” Pineda, asawa ni Lilia Pineda, ang natalong kandidato pagkagubernador. Nitong nakaraang linggo, pinaslang din ang dalawa pang punong barangay mula sa mga bayan ng Porac at Mabalacat. Pareho silang tagasuporta ni Panlilio.

Mayo 27. Dinukot at tinortyur ng mga operatiba ng Naval Intelligence Security Forces (NISF) sa Barangay Malaban, Biñan, Laguna, mga alas-5:30 ng hapon si Berlin Guerrero, 44, pastor ng United Church of Christ in the Philippines (UCCP) at dating tagapangulo ng Bayan. Nakabimbim siya ngayon sa Camp Pantaleon Garcia ng PNP sa Imus, Cavite.

Inaresto si Guerrero dahil umano sa mga kasong pagpatay at inciting to sedition subalit walang ipinakitang mga mandamyento de aresto ang mga dumakip sa kanya. Nang ipakita na sa midya si Guerrero ay may mga bakas siya ng tortyur sa kanyang katawan.

Nasaksihan ang pagdukot sa pastor ng kanyang asawang si Merlinda, 40 at mga anak na sina Julian Mark, 16, Lora Wigbertte, 15 at Jarius Vinces, 13. Pauwi na ang pamilya mula sa paggunita ng UCCP sa unang anibersaryo ng pagpaslang kay Noel Capulong, regional coordinator ng Bayan Muna sa Southern Tagalog, nang sila’y dukutin sa tapat ng Seven Gas Station sa Casile Road. Isinakay sila sa isang kulay puting L-300 van na walang plaka. Pinalaya ang mag-iina pero tinangay ng NISF ang pastor. Kinabukasan ay tinawagan ni Guerrero si Mylene para sabihing nasa kustodiya siya ng PNP-Cavite.

Mayo 21. Pinatay ng mga armadong badigard ng isang pulitiko sa Cavite si Dodie Nuñez, photojournalist ng “Katapat”, alas-9 ng gabi habang papauwi sa kanyang bahay sa General Mariano Alvarez. Ang “Katapat” ay isang lokal na pahayagan na pagmamay-ari ni Archie Gadang, na kumandidato pagka-gobernador laban kay Ireneo Maliksi noong nakaraang eleksyon. Isa si Nuñez sa mga naglantad ng korapsyon sa administrasyong Maliksi. Si Gadang ay may nakabimbing kaso na libelo ngunit nakapyansa kaya nakalaya.

Mayo 20. Tinangkang dukutin sa Las Piñas City ng mga berdugo ng rehimeng Arroyo si Roy Valdez, nominado ng Anakpawis para sa Kongreso, mga alas-9 ng umaga. Ang mga nagtangkang dumukot ay mga elemento ng Criminal Investigation and Detection Group at ilan pang militar na sakay sa isang L-300 van na may plakang WNM 238 at isang Revo van na may plakang XDM 541. Tatlo pang motorsiklo na may tagdadalawang operatiba ang nagsilbing lookout at back-up para sa naturang grupo. Nakabantay ang mga salarin malapit sa kanyang bahay at minanmanan pa ang paligid ng 20 kataong nakasibilyan. Sa tulong ng mga kaibigan at kapitbahay, nakatakas si Valdez sa naturang pagkakahon. Si Valdez ay bise-presidente rin ng KMU National Council.

Mayo 10. Inambus ang ika-pitong nominado ng Anakpawis na si Orly Marcellana ng mga berdugo ni Gloria Arroyo sa Barangay Sala, Cabuyao, Laguna alas-3:30 ng hapon. Kagagaling nina Marcellana at Virgilio Batarlo sa upisina ng Anakpawis papuntang Calamba City nang napansin nilang sinusundan ang kanilang sinasakyang dyip ng dalawang nakabonet na taong nakamotorsiklo. Nang dumaan sila sa isang istasyon ng gasolina, dumating ang dalawa pang tao na ang isa ay may bitbit na M16. Agad tumalon si Marcellana at tumakbo sa malapit na komunidad. Humingi siya ng saklolo at nabigo ang tangkang patayin siya.

Si Marcellana ay pangkalahatang kalihim ng KASAMA-Timog Katagalugan, ang rehiyunal na organisasyon ng mga magsasaka sa rehiyon at regional coordinator ng Anakpawis-Southern Tagalog. Balo siya ng yumaong pangkalahatang kalihim ng Karapatan-TK na si Eden Marcellana na pinatay ng mga berdugo ni Jovito Palparan, Jr. sa Mindoro Oriental noong Abril 2003.

7. (Pananalanta ng pasistang estado) Karahasan sa Negros. Dalawang magsasaka ang napatay at anim na iba pa ang malubhang nasugatan nitong Hunyo 4 nang pagbabarilin sila ng mga pribadong gwardya ni Roberto Cuenca, isang malaking asendero na kaalyado ni Gloria Arroyo. Ang mga magsasaka ay pawang mula sa Hacienda Velez-Malaga sa Negros Occidental. Iginigiit lamang nila ang kanilang karapatan bilang mga “benepisyaryo” ng Comprehensive Agrarian Reform Program (CARP) ng gubyerno.

Pinasok ng may 100 magsasakang myembro ng Task Force Mapalad (TFM) ang limang ektaryang lupain sa Hacienda Velez-Malaga sa Barangay Robles, La Castellana na iginawad na ng Department of Agrarian Reform (DAR) sa 57 magbubukid ng asyenda na nabigyan na ng CLOA o Certificate of Land Ownership Award. Ang lupang ito ay bahagi ng umaabot sa 144 ektarya na iginigiit ng mga kasapi ng Task Force Mapalad na dapat mapasakamay nila sa kabuuang 446-ektaryang lupain ni Cuenca, isa sa mga nangungunang kroni noon ng diktador na si Marcos.

Tatlong ektarya na ang nabungkal ng mga magsasaka nang bigla silang paputukan ng shotgun ng tatlong bantay ni Cuenca na nakakubli sa mga punong kahoy. Napatay agad sina Alejandro Garcesa, 70, at Ely Tupas, 52, na parehong may mga hawak na CLOA. Nasugatan sina Jude Capitania, 32; Jobert Malayas, 25; Rene Florendia, 27; Alan Hagocoy, 26; Norberto Diamante, 47; at Andre Barcoma, 17.

Iginawad ni DAR Sec. Nasser Pangandaman sa mga magsasaka ang karapatang bungkalin ang lupa makaraan ang halos isang buwang hunger strike ng mga kasapi ng TFM sa upisina ng DAR sa Quezon City mula Pebrero 23 hanggang Marso 22 nitong taon. Ngunit mariin itong tinutulan ni Cuenca. Sa tulong ng kaibigan niyang si Rep. Ignacio “Iggy” Arroyo ay ginamit nila ang kuneksyon sa Malacañang para hindi matuloy ang aktwal na paghawak ng mga benepisyaryo sa lupa. Ibinigay na dahilan ang di pa raw natatapos na sarbey na magtatakda kung papaano hahatiin ang lupa.

Nanood lamang ang mga tropa ng Regional Mobile Group ng PNP habang nangyayari ang pamamaril, ayon sa mga nakasaksi.

8. (Matatagumpay na opensiba ng BHB) Matatagumpay na ambus sa Luzon at Visayas. Di bababa sa sampung elemento ng kaaway ang napatay at 14 ang nasugatan sa mga taktikal na opensiba na inilunsad ng Bagong Hukbong Bayan (BHB) sa iba’t ibang dako ng kapuluan mula Mayo 24 hanggang 31. Limang iba’t ibang kalibre ng armas ang nasamsam sa mga armadong aksyong ito.

Sa Compostela Valley. Dalawang CAFGU ang napatay ng mga isnayper ng BHB sa Barangay Pasian, Monkayo noong Mayo 31.

Bago ito, isang sundalo ang napatay sa isang labanan sa pagitan ng 25th IB at BHB sa ilalim ng Front 27 sa Sityo Mahayag, Barangay Banawe, Mawab noong Mayo 29, alas-8 ng umaga.

Sa Aurora. Tinambangan ng BHB sa Sityo Igang, Barangay Dimasaet, Dilasag ang 40 kataong yunit ng “B” Coy ng 48th IB noong Mayo 29, bandang alas-6:30 ng gabi. Pauwi ang mga ito sa kanilang hedkwarters sa Barangay Dibacong mula sa isang operasyon nang masabugan ng command-detonated land mine ang sinasakyan nilang siksbay. Isa ang napatay at siyam ang nasugatan, kabilang ang hepe ng “B” Coy na si 2Lt. Renente Macario.

Sa Masbate. Dalawang M16 at isang M14 ang nasamsam ng mga kasapi ng Jose Rapsing Command ng BHB nang tambangan nila ang mga elemento ng 9th IB noong Mayo 27 sa Barangay Docol, Baleno. Apat na sundalo ang namatay at tatlong iba pa ang nasugatan sa labanang tumagal nang halos tatlong oras.

Sa isang pahayag, sinabi ni Kasamang Greg Bañares, tagapagsalita ng National Democratic Front sa Bicol na tatlong sundalo ang agad na nabuwal sa unang bugso ng putukan. Nadagdagan pa ang mga kaswalti ng kaaway nang tambangan din ng BHB ang mga pwersang panaklolo.

Nagsilbing pain para magsidatingan ang mga inambus na sundalo ang pagdisarma ng isang iskwad ng BHB noong Mayo 26 sa nag-iisang bantay ng cellsite ng Globe sa Barangay Lahung, Baleno. Nakumpiska mula sa kanya ang isang .38 at isang 12-gauge shotgun.

Sa Negros Oriental. Pinarusahan ng mga Pulang mandirigma noong Mayo 26 sa bayan ng La Libertad si Sgt. Jonimar Emperado, isang operatibang paniktik ng Philippine Air Force. Ang sarhento ay pangtatlo nang operatibang paniktik ng militar na pinarusahan ng mga myembro ng Leonardo Panaligan Command ng BHB.

Sa Camarines Norte. Isang sundalo ang napatay nang harasin ng BHB noong Mayo 25 ang isang kampo ng militar sa Barangay Tuacang, Basud.

Sa Quezon. Isang sundalo ng 3rd Special Forces Coy ang napatay at dalawa pa ang nasugatan nang magkaengkwentro ang BHB at militar sa Barangay Cagsiay, Mauban noong Mayo 24.

9. Hindi mga batang sundalo. MARIING pinabulaanan ng PKP na mga batang mandirigma ang tatlong kabataang nasa kamay ngayon ng AFP. Binatikos ng PKP ang anito’y pang-iintriga at pagsisinungaling ng AFP at paggamit nito sa mga bata sa mga operasyong counter-insurgency at saywar nito.

Pilit na pinalalabas ng AFP na isang batang gerilya ang 16 na taong gulang na lalaki na dinakip ng mga elemento nito noong Hulyo 3 sa Barangay Milawid, Panukalan, Quezon.

Bago ito, dinakip din ng mga elemento ng 19th IB noong Mayo 27 ang isang 16 anyos na buntis na babae mula sa kanyang bahay sa Barangay Tag-abaca, Leyte, Leyte at pinaratangan din siyang “batang mandirigma”. Isa pang 17 anyos na lalaking sumuko umano noong Mayo 26 sa militar sa Leyte, Leyte ang pinalalabas na menor de edad na myembro ng BHB.

10. Papalaki ang bilang ng kabataang hindi nakakapag-aral. Umabot sa 3.4 milyong mga bata at kabataan ang hindi nakapasok nang magbukas ang mga paaralan nitong Hunyo 4. Ito ang masaklap na katotohanan ng sistema ng edukasyon sa bansa.

Ayon sa estadistika ng Department of Education, umabot sa 10.6% ang tantos ng drop-out (tumigil sa pag-aaral) sa elementarya at 15.8% sa hayskul noong nakaraang taon. Mayorya sa mga tumigil sa pag-aaral ay mula sa mga pampublikong paaralan.

Ayon sa mga pag-aaral, sa bawat 100 pumapasok sa elementarya ay lilimampu lamang ang makakaabot sa hayskul. Sa 50 mag-aaral, 23 lamang ang makakaabot sa kolehiyo. At sa 23, lalabing-apat lamang ang makatatapos ng kolehiyo.

Papaliit ang bilang ng mga mag-aaral habang tumataas ang antas ng edukasyon. Umaabot sa 20.5 milyon ang nag-aaral sa elementarya at hayskul sa buong bansa habang umaabot lamang sa 2.9 milyon ang nag-aaral sa kolehiyo. Mula rito, 400,000 lamang ang nakapagtatapos bawat taon sa kolehiyo.

Hindi na bago ang usapin ng mga drop-out sa bansa. Gayunpaman, mabilis na lumaki ang tantos nitong nakaraang ilang taon lamang. Noong 2004, umabot sa 73% ang drop-out rate sa kolehiyo. Karamihan sa mga ito ay galing sa mga pribadong paaralan.

Isang tampok na halimbawa na rito ang pagbagsak ng enrollment sa University of the East-Recto. Noong dekada 1990 hanggang maagang bahagi ng 2000, umabot sa 15,000 ang bilang ng mga mag-aaral dito. Noong 2005, halos 11,000 na lamang ang mga estudyante rito. Sa departamento nito sa edukasyon, halos 800 na lamang ang mag-aaral. Karamihan sa mga estudyante ay humihinto na sa pag-aaral at ang iba ay lumilipat sa ibang kolehiyong may mababang matrikula.

Kahit ang mga unibersidad ng estado ay hindi rin ligtas sa lumalaking bilang ng mga drop-out. Sa Polytechnic University of the Philippines-Sta. Mesa, taun-taon ay lumiliit ang bilang ng mga nakakapasok sa nasabing unibersidad. Umabot sa 8,000 ang kanilang pinayagang pumasok kumpara sa halos 60,000 na kumuha ng entrance examination noong nakaraang taon. Ngunit kahit nakapasok na ay napakarami naman ang binabayaran na halos mataas pa sa matrikula.

Nitong nakaraang mga taon, malinaw ang tunguhin ng paglipat ng mga estudyante mula sa mga pribadong eskwelahan tungo sa pampublikong eskwelahan dahil relatibong mas mababa ang gastusin sa mga ito. Subalit dahil patuloy na bumababa ang badyet para sa mga pampublikong paaralan, hindi sapat na natutugunan ang mga pangangailangan ng mga estudyanteng dumadami taun-taon.

Kulang na kulang ang mga paaralan (14,000 sa elementarya at 8,000 sa hayskul). Kulang din ang kasalukuyang mga pasilidad para maserbisyuhan ang 20,587 mga klasrum, P30.6 milyon para sa libro, 16,390 guro at 26,282 prinsipal sa mga pampublikong paaralan.

Hindi pa rin abot ng mayorya ng naghihikahos na mga pamilya ang mga gastos kaugnay sa pagpapaaral sa kanilang mga anak sa mga pampublikong paaralan sa kabila ng relatibong mas mabababang bayarin sa mga ito.

Sa halos lahat ng kaso ng pagtigil sa pag-aaral, pangunahing salik ang mataas na gastos sa edukasyon—mula matrikula, gamit sa eskwelahan, transportasyon at iba pang pang-araw-araw na pangangailangan ng isang estudyante.

Dagdag dito, walang ipinapakitang interes ang reaksyunaryong estado na itaguyod ang de-kalidad at murang edukasyon sa mababa at intermedyang antas. Taun-taon, kinakaltasan nito ang badyet para sa edukasyon.

Gayundin, kakarampot lamang na badyet ang inilalaan sa mga pampublikong unibersidad at kolehiyo (P14 bilyon.) Lumiliit ang bilang ng mga ito bunsod ng patakarang rasyunalisayon na nakasaad sa balangkas ng Long Term Higher Education Development Program o LTHDP ng rehimeng Arroyo. Napipilitan silang magtaas ng matrikula o di kaya naman ay magbenta ng mga ari-arian nito sa mga kapitalista.

Sa University of the Philippines, halimbawa, kahindik-hindik ang hanggang 300% na umento sa mga bayarin ngayong pasukan. Mula P300/yunit, magiging P1,000/yunit na ang babayaran ng isang “iskolar ng bayan” upang makapag-aral dito. Mahigit 80 pang pampublikong unibersidad ang nagtaas din ng matrikula.

Higit naman sa 91 na mga pribadong paaralan ang nagtaas ng kanilang matrikula nang hanggang 20% ngayong taon, ayon sa Department of Education.

Kabilang dito ang Bicol University, 6-10%; St. Louis University sa Baguio, 6%; St. Scholastica’s College, 6%; UE Recto, 6-9%; Ateneo de Davao, 8.2%; Trinity University of Asia, 10%; Mapua Institute of Technology, 3%; Phil. School of Business Administration, 15%; Letran College, 5%; at De La Salle University, 5.3%.

Ang mga pagtaas na ito ay naisagawa sa kabila ng panawagan ng mga mag-aaral at magulang na isauli ng mga eskwelahan ang mga sobrang bayaring iligal nilang siningil. Iilan lamang ang tumupad nito at ang iba ay walang pakundangang nagtaas pa nang lagpas sa itinatakdang maksimum na porsyento.

Hindi lamang pinahihintulutan, hayagan pang iniengganyo ng reaksyunaryong gubyerno ang mga paaralang ito na magtaas ng matrikula. Sa pamamagitan ng CHED Memo No. 14, ipinaubaya na ng rehimen ang pagtataas ng matrikula sa mga pribadong may-ari ng mga eskwelahan.

11. RPM-P/RPA-ABB: Watak-watak at umaalingasaw ang baho. Nagaganap ngayon ang matinding banggaan sa pagitan ng mga kriminal na lider ng tinaguriang Rebolusyonaryong Partido ng Manggagawa ng Pilipinas (RPM-P)/Revolutionary Proletarian Army-Alex Boncayao Brigade (RPA-ABB). Sa kanilang pagbabanggaan, ibinubunyag nila ang kani-kanilang kriminal at kontra-rebolusyonaryong aktibidad. Nagiging lalong malinaw na hungkag ang karatulang “rebolusyonaryo” na isinabit nila sa kanilang mga leeg.

Naunang ibinunyag noong Mayo 23 ni Nilo de la Cruz (alyas Sergio Romero), tagapangulo ng RPM-P, ang pagpapatalsik sa tatlong kasama niya sa pamunuan ng RPM-P dahil sa malalaking katiwalian sa pinansya, pagsisilbi bilang mga bayarang private army ng mga pulitiko at pandarahas sa mga magsasaka sa Negros. Pinatalsik niya sina Stephen Paduano (alyas Carapali Lualhati, pambansang kumander ng RPA-ABB), Veronica Tabara (alyas Inca, byuda ni Arturo Tabara at pangkalahatang kalihim ng RPM-P) at Ariel Sabandar (alyas Suk, pinuno ng katiting na grupo ng RPA-ABB sa Central Mindanao).

Ayon kay De la Cruz, sina Paduano ay nagsisilbing pribadong hukbo ng mga bulok na pulitiko tulad nina David Lacson, nanalong meyor ng E.B. Magalona, Negros Occidental; at Jocelyn Limkaichong, nanalong diputado ng unang distrito ng Negros Oriental. Ani De la Cruz, nagsisilbing armadong utusan si Paduano ng mga pulitiko at militar sa pandarahas laban sa mamamayang Negrense. Pinakahuli nito ang pananakot sa E.B. Magalona sa bisperas ng eleksyon nitong Mayo 14 laban sa pagboto kay Mayor Alfonso Gamboa. Hayagan ding nangampanya sina Paduano para kay Limkaichong, na masugid na sumusuporta sa militar laban sa rebolusyonaryong kilusan.

Inakusahan din ni De la Cruz si Veronica Tabara ng pagkurakot sa P500 milyong pondo mula sa gubyerno para sa kanila umanong “livelihod program” at sa P10 milyong “reintegration fund” para sa kanilang “pagbabalik-loob” sa reaksyunaryong gubyerno. Si Sabandar naman daw ay naghahasik ng mga intriga sa kanilang hanay.

Ibinaling naman nina Paduano, Tabara at Sabandar kay De la Cruz ang akusasyon ng pagiging pinuno ng mga bayarang mamamatay-tao. Inilantad nila ang bigong pagpatay nina De la Cruz kay Gov. Armand Sanchez ng Batangas noong Hunyo 1, 2006 kung saan pinasabugan ng bomba ang kanyang sinasakyan. Grupo rin daw ni De la Cruz ang sumunog sa isang van ng ABS-CBN noong 2005 at binayaran para patayin si Go Teng Kok, presidente ng Philippine Amateur Track and Field Association. Nitong unang linggo ng Hunyo, ang pangkat nina Paudano ay nagdaos ng sariling pulong at naghalal ng sarili nilang bagong tagapangulo, isang Fidel Nava.

Ang pagkakabiyak-biyak ng mga rebisyunistang taksil ay hindi na bagong pangyayari. Mula nang patalsikin sila sa PKP noong maagang bahagi ng dekada 1990 ay tuluy-tuloy na nagkawatak-watak ang maliliit na grupong ito dahil sa pag-aagawan sa pondong mula sa mga kriminal at kontra-rebolusyonaryong aktibidad.

Noong 1996, humiwalay ang pangkat ni De la Cruz sa paksyong binuo nila ni Popoy Lagman at sumanib ito sa RPA na itinayo ni Arturo Tabara. Nagkagalit sina De la Cruz at Lagman dahil sa bangayan nila sa hatian ng daan-daan milyong suhol mula sa PEA-Amari kapalit ng tulong nila sa pagpapalayas ng mga maralita mula sa lupaing inaangkin ng kumpanya. Pinatay nina Tabara at De la Cruz si Lagman noong 2001 bilang ganti sa panloloko nito.

Ngayon, bangayan na naman sa pera ang pangunahing dahilan ng panibagong biyakan sa sinanibang grupo ni De la Cruz.

Nagbubuhay-mayaman ang mga lider ng RPMP/RPA-ABB at ilang paboritong mga tauhan nila, samantalang naghihirap naman ang kanilang mga tauhang pinauupa nila bilang mersenaryo at bandido. Tumatanggap si Paduano ng “retainer’s fee” (regular na kabayaran) mula sa Maricalum Mining Company at Philex Gold Mining sa Sipalay, Negros Occidental, gayundin mula sa plantasyon ng Ylang-Ylang sa Ilog, Negros Occidental na pagmamay-ari ni Danding Cojuangco. Noong namamayagpag pa sa kapangyarihan si Arturo Tabara bilang tagapangulo ng RPM-P ay kinasabwat niya sina Paduano at Daniel Batoy (alyas Mokong), ang pangalawang kumander noon ng RPA-ABB, para bigyan ng armadong gwardya habang nagtatago sa Boracay Island sa Aklan si Boy Cuadra, ang pusakal na drug lord ng Western Visayas.

Ang mga rebisyunista at anti-mamamayang taksil ding ito ang responsable sa pag-atake at pamamaslang sa mga lider at kasapi ng National Federation of Sugar Workers (NFSW) at mga organisasyon ng mga magsasakang alyado ng Kilusang Magbubukid ng Pilipinas at Task Force Mapalad sa Negros at Panay. Kilalang mga amo nila ang malalaking asendero-kumprador tulad nina Danding Cojuangco, Roberto Cuenca, Rep. Ignacio Arroyo ng Negros Occidental, Gov. George Arnaiz ng Negros Oriental at ang retiradong heneral at hepe ng paniktik ng PNP na si Robert Delfin.

Ang RPMP/RPA-ABB ay nakikipagsabwatan at nagpapakasangkapan din sa militar sa pagpatay at pagdukot sa mga lider aktibista ng hayag na pambansang demokratikong kilusan. Pinakahuli nilang krimen ang pagdukot kina Luisa Posa-Dominado at Nilo Arado noong Abril 12. Mahigit 10 kadre at mandirigma na ng Bagong Hukbong Bayan (BHB) ang patraydor nilang pinaslang.

12. (Balita) Panghihimasok-militar ng Australia sa bansa, bubwelo sa ilalim ng bagong kasunduan. PINIRMAHAN noong Mayo 31 nina Gloria Arroyo at Australian Prime Minister John Howard ang RP-Australia Status of Forces Agreement (SOFA), isang kasunduan na nagpapahintulot sa pagpasok ng mga tropang Australyano sa Pilipinas para umano sa mga kontra-terorismong operasyon. Ang SOFA ay maihahalintulad sa Visiting Forces Agreement (VFA) na nauna nang pinirmahan ng US at Pilipinas.

Samantala, bilang bahagi ng tuluy-tuloy na panghihimasok ng US sa Pilipinas, inilunsad ng 2,000 Amerikano at Pilipinong sundalo ang Cooperation Afloat Readiness Training (CARAT) sa Zamboanga City at prubinsya ng Basilan na pinupugaran umano ng mga elemento ng Abu Sayyaf. Tatlong barko de gera ng US kasama ang 1,400 sundalong Amerikano at US Marines ang nagsanay kasama ang tatlong navy patrol boat at 600 sundalo at Marines mula sa AFP mula Mayo 31 hanggang Hunyo 6. Ito ang unang pagkakataon na ginawa sa naturang mga lugar ang CARAT na sa nakaraan ay ginagawa lamang sa dating naval base ng US sa Subic Bay.

13. (Balita) Pag-aresto kay Dr. Binayak Sen, kinundena. MARIING kinundena ng mga organisasyong nagtataguyod ng mga sibil at demokratikong karapatan sa India ang pag-aresto noong Mayo 14 kay Dr. Binayak Sen, pangkalahatang kalihim ng People’s Union for Civil Liberties (PUCL) (Chhattisgarh) at bise-presidente ng PUCL (National). Si Sen ay inaresto sa bisa ng mapaniil na Unlawful Activities (Prevention) Act 2004 at Chhattisgarh Special Public Security Act 2006.

Pinabulaanan ng naturang mga grupo ang akusasyon na si Dr. Sen ay isang Maoistang gerilya. Anila, ikinagagalit ng gubyernong Chhattisgarh ang pagdodokumento ni Dr. Sen ng matitinding paglabag sa karapatang-tao. Aktibo rin si Dr. Sen sa pagbibigay ng libreng serbisyong medikal sa mahihirap at pagmonitor ng istatus sa kalusugan at nutrisyon ng mamamayan ng Chhattisgarh. Sa pakikipagtulungan sa Chhatisgarh Mukti Morcha’s Shaheed Hospital, nangunguna siya sa paglulunsad ng programang pangkalusugan at pagtatayo ng isang ospital na pagmamay-ari at pinatatakbo ng mga manggagawa para sa kapakanan ng ordinaryong mamamayan.

Myembro rin siya ng Jan Swassthya Sahyog na nagpapatupad ng isang programa para sa mura at epektibong serbisyong pangkalusugan sa komunidad para sa mga tribo at kanayunan ng distritong Bilaspur ng Chhattisgarh. Aktibo rin si Dr. Sen sa iba’t iba pang lokal na mga programang pangkalusugan sa iba’t ibang lugar ng Chhattisgarh.

Kabilang sa mga organisasyong mariing bumatikos sa pag-aresto kay Dr. Sen ang Human Rights Forum, Andhra Pradesh; People’s Democratic Forum, Karnataka; People’s Union for Democratic Rights, Delhi; Andhra Pradesh Civil Liberties Committee; at Association for the Protection of Democratic Rights, Kolkata.

14. (Balita) Batas para tustusan ang gera sa Iraq, umani ng batikos. BINATIKOS ng mga anti-gerang aktibista si President George W. Bush dahil sa pagpapatibay niya noong Mayo 25 sa kontrobersyal na batas na maglalaan ng $120 bilyon para tustusan ang gera ng US sa Iraq at Afghanistan hanggang Septembre 30. Mariin din nilang kinundena ang mga Democrat sa Kongreso dahil sa pagbitiw nila sa dati nilang iginigiit na itali ang naturang badyet sa pagtatakda ng tiyak na iskedyul ng pag-uwi ng mga tropang Amerikano.

Ikinagalit ng mga anti-gerang aktibista na 86 na Democrat sa Mababang Kapulungan at 37 sa Senado ang bumoto para sa naturang batas. Iginigiit nila na dapat managot ang naturang mga Democrat sa pagsuporta nila sa walang kinahihinatnang gera ng US sa Iraq. Ayon sa mga aktibista, hindi sila mag-aatubiling palitan ang naturang mga representante kung patuloy nilang susuportahan ang gera sa Iraq.

Ang apat na taon nang pakikipaggera ng US sa Iraq ay patuloy na nagdudulot ng kaswalti sa mga tropang Amerikano. Umaabot na sa 3,452 tropa ng US ang namamatay at 34,000 ang nasusugatan. Tinatayang hindi bababa sa tatlong Amerikanong tropa ang namamatay bawat araw.

15. (Balita) Mga sundalo, muling ibabalik sa Kamaynilaan. PORMAL na ibabalik ng AFP ang mga tropa nito sa Metro Manila ngayong natapos na ang eleksyon. Matatandaang napilitan ang AFP at ang rehimen na iatras ang naka-full battle gear na mga sundalo dala ng matinding pagbatikos ng iba’t ibang sektor sa kanilang presensya sa mga maralitang komunidad sa Metro Manila.

Mahigit 600 sundalo ang nakatakdang italaga ng AFP sa 16 na paaralan sa Maynila, Quezon City, Malabon, Caloocan at Taguig para tumulong diumano sa paglilinis ng kalat pagkatapos ng eleksyon. Gayunpaman, tulad ng nakaraan, ipagpapatuloy nila ang paniniktik sa mga progresibong grupo at organisasyong masa.

Naglunsad ng kilos protesta nitong Hunyo 4 ang Kabataan Party para kundenahin ang pagbabalik ng mga sundalo sa Metro Manila. Nananawagan ito na itigil na ang militarisasyon sa Metro Manila na nagiging dagdag na paraan para sikilin at abusuhin ng mga sundalo ang mga ordinaryong sibilyan.

Samantala, inianunsyo ng Philippine National Police (PNP) ang pagdedeploy ng “secret marshals” sa mga pampublikong lugar. Bubuuin ito ng mga ordinaryong pulis at mga di-unipormadong non-commissioned officer. Kahalintulad ito ng deployment noong panahon ng diktadurang Marcos ng mga tropa ng Metrocom sa mga pampublikong lugar at sasakyan para tiktikan ang binansagang mga subersibo at maka-Kaliwang grupo.

16.



June 21, 2007 Regular Issue
July 25, 2007, 12:18 pm
Filed under: Ang Bayan

1. Editoryal: Ibasura ang CARP at isulong ang rebolusyong agraryo. Sa loob ng halos dalawang dekada nang pagsasakatuparan ng Comprehensive Agrarian Reform Program (CARP), malinaw sa masang magsasaka na isa lamang itong huwad na programa sa reporma sa lupa. Malaking panloloko ang deklaradong layunin at mga sinasabing tagumpay nito. Nananatili hanggang ngayon ang malawakang problema ng kawalan ng lupa ng nakararaming magsasaka.

Walang pinag-iba ang CARP sa serye ng mga naunang programa sa reporma sa lupa na binalangkas ng papet at reaksyunaryong gubyerno ng malalaking panginoong maylupa, kumprador at burukrata-kapitalista. Tadtad ito ng mga ligal na butas na nagpapawalang-saysay sa umano’y layunin nito. Sa katuus-tuusan, nagtagumpay ang CARP hindi sa pamamahagi ng lupa kundi sa pagpapanatili sa paghaharing panginoong maylupa at sa pyudal at malapyudal na monopolyo sa lupa at produksyon sa kanayunan.

Lalong tumampok ang kahungkagan ng CARP nang gawin itong kasangkapan ng reaksyunaryong gubyerno para magsilbi sa imperyalistang “globalisasyon.” Ginamit lamang ng magkakasunod na rehimen ang CARP upang padaliin ang pagpapalit-gamit at pagpapailalim ng milyun-milyong ektarya sa kontrol ng dayuhang malalaking korporasyon sa agribisnes o mga proyektong komersyal at panturismo ng malalaking kumprador. Lalong lumala ang korapsyon sa CARP sa ilalim ng rehimeng Arroyo. Hinuhuthot ang bilyun-bilyong pondo nito, kabilang ang binabawing nakaw na yaman ng mga Marcos na nakalaan sa programa.

Kaya marapat lamang na puspusang tutulan ng kilusang magsasaka ang balak na pagpapalawig pa sa programang ito. Palalawigin lamang nito ang ilusyon at ang paghihirap ng masang magsasaka.

Ang kawalan ng tunay na reporma sa lupa ay nagtutulak sa kanila na puspusang kumilos upang ipaglaban ang kanilang mga karapatan. Sa lahat ng sulok ng bansa, patuloy na umaalingawngaw ang sigaw ng mga magsasaka para sa tunay na repormang agraryo. Ipinaglalaban nila ang kanilang karapatang magmay-ari ng lupa. Naglulunsad sila ng mga pagkilos para labanan ang pangangamkam ng lupa. Hinahadlangan nila ang mga programa at malalaking proyektong pagmimina, pagtotroso at pagtatayo ng mga plantasyon na pawang mapanira sa kapaligiran at sa kanilang kabuhayan. Tinututulan nila ang pagbaha ng mga imported na produktong agrikultural at ang buong iskema ng imperyalistang “globalisasyon” na pumapatay sa lokal na produksyong agrikultural at nagwawasak sa kanilang kabuhayan.

Kasabay nito, nilalabanan din ng kilusang magsasaka ang mga pasistang atake, pang-aabusong militar at terorismo ng kaaway. Nilalantad at binabatikos nila ang korapsyon sa gubyerno, laluna kung isinasangkalan pa ang umano’y mga programang pangmagsasaka. Ipinagtatanggol nila ang kanilang mga demokratikong karapatan at iginigiit ang mga serbisyo publiko at iba pang responsibilidad ng gubyerno sa masang hikahos.

Puspusang isinusulong ng mga rebolusyonaryong pwersa ang tunay na reporma sa lupa sa balangkas ng pambansa-demokratikong rebolusyon. Sa pamamagitan lamang nito mapagpasyang malulutas ang daantaon nang problema sa lupa at kahirapan ng mayorya ng mamamayang Pilipino. Sa harap ng matindi at marahas na reaksyon ng kaaway, isinusulong ang rebolusyong agraryo habang masigla at malaganap na ipinupursige ang armadong pakikibaka at ang pagtatayo ng rebolusyonaryong baseng masa.

Nag-aalab ang rebolusyonaryong diwa at paglaban ng masang magsasaka habang kumakalat ang apoy ng rebolusyong agraryo.

Puspusang ipinatutupad sa papalawak na saklaw ang minimum na programa ng rebolusyong agraryo habang hindi pa naipagtatagumpay sa buong bansa ang digmang bayan. Oras na magtagumpay ang pambansa-demokratikong rebolusyong bayan, mapagpasyang ipatutupad sa pangkalahatang saklaw ang kumpiskasyon, nasyunalisasyon at libreng pamamahagi ng lupa. Ito ang magiging isa sa unang hakbangin ng bagong demokratikong gubyerno. Garantiya rin ito laban sa rekonsentrasyon ng lupa at paghahanda sa susunod na yugto ng pagtatayo ng sosyalistang lipunan.

Kasalukuyang malawakang inilulunsad ng rebolusyonaryong kilusan sa mga larangan at sonang gerilya ang iba’t ibang pakikibakang antipyudal, tulad ng hakbang-hakbang na pagpapababa ng upa sa lupa, pagpawi sa usura, pagpapataas ng sahod at pagpapahusay ng kalagayan sa trabaho ng mga manggagawang bukid, pagpapababa ng presyo at arkila sa mga gamit at sangkap sa produkyon at pagpapataas ng presyo ng mga produkto ng magsasaka.

Isinusulong ang iba’t ibang bahagi ng rebolusyong agraryo alinsunod sa linya ng nagkakaisang prenteng antipyudal. Sumasalig pangunahin sa maralitang magsasaka, mababang panggitnang magsasaka at manggagawang bukid; kinakabig ang mga panggitnang magsasaka; ninunyutralisa ang mga mayamang magsasaka; at sinasamantala ang pagkakahati-hati sa hanay ng mga panginoong maylupa upang maihiwalay at madurog ang mga despotiko at pusakal. Kaalinsabay na pinalalawak din ang rebolusyonaryong nagkakaisang prente para mahikayat ang iba pang positibong pwersa at maihiwalay ang pinakamasasahol na kaaway.

Bahagi rin ng rebolusyong agraryo ang pagsasakatuparan ng iba’t ibang programa para maitaas ang kita ng mga magsasaka sa pamamagitan ng iba’t ibang anyo ng kooperasyon at pagpapaunlad ng produksyon. Nagsusulong din sila ng mga pakikibaka para mapaunlad ang iba’t iba pang sosyo-ekonomiko-kultural na programa at aktibidad. Kabilang dito ang edukasyong masa, sining, kalusugan at iba pa na pawang makatutugon sa mga kagyat na pangangailangan at pag-unlad ng masang magsasaka.

Maaari ring ipatupad sa kasalukuyan ang maksimum na programa ng kumpiskasyon sa lupain ng ilang piling pinakadespotiko at pusakal na panginoong maylupa na may mabibigat na krimen sa masang magsasaka at rebolusyonaryong kilusan. Kailangan lamang masusing pag-aralan ang bawat kaso at ibatay sa kakayahan ng mga rebolusyonaryong pwersa at masang magsasaka na ipagtagumpay ito at lutasin ang mga problema sa pagpapatupad at pagpapanatili nito. Dapat tiyaking maipagtatanggol ito sa harap na matinding reaksyon dito ng mga naghaharing uri. Hindi rin dapat makaapekto sa patuloy na pagpapalawak ng rebolusyonaryong nagkakaisang prente ang pagpapatupad ng maksimum na programa.

Tuwirang ipinamamahala sa mga kooperatibang samahan ng mga magsasaka ang mga kumpiskadong lupain para maipamahagi nang libre sa mga magsasakang wala o labis na kulang ang lupang mabubungkal, gayundin ang mga tiwangwang at abandonadong lupain sa saklaw nila. Patuloy na mahigpit ding ipinaglalaban ng rebolusyonaryong kilusan na mapanatili o maibalik sa kolektibong pag-aari ng mga pambansang minorya ang kanilang mga lupaing ninuno.

Sa puspusang paglalantad at paglaban sa huwad na reporma sa lupa at antas-antas na pagsusulong ng rebolusyong agraryo, natutugunan ang pangunahing demokratikong kahilingan ng mamamayang Pilipino. Kasabay ng pagsusulong ng iba pang rebolusyonaryong pakikibaka sa kanayunan, ibayong napalalawak, napatatatag at napalalalim ng rebolusyonaryong kilusan ang baseng masa nito sa kanayunan.

2. Walang tunay na malawakang distribusyon ng lupa. Malaking kabulastugan ang ipinamamarali ng Department of Agrarian Reform (DAR) na mga tagumpay sa “reporma sa lupa.” Mahigit tatlong milyong ektarya umano ng lupa ang ipinamahagi sa 1.9 milyong magsasaka mula 1988. Mayroon na lamang umanong 1.3 milyong ektaryang lupaing ipamamahagi sa isang milyong magsasaka sa susunod na pito hanggang sampung taon.

Walang kabuluhan kung tutuusin ang mga ipinagmamalaki ng DAR. Binilang lamang nito ang ipinamahaging mga CLOA (Certificate of Land Ownership Award), kasama na ang milyong setler at pambansang minoryang matagal nang nakatira at nagbubungkal ng mga lupaing ilang ulit na kunwa’y “ipinamahagi” sa kanila. Hindi binibilang ang dami ng kaso ng pagkalubog sa utang, pagbawi sa CLOA, ang napakaraming kaso ng pangangamkam ng lupa at iba pang nagpapawalang-saysay sa CARP.

Pag-iwas sa reporma sa lupa. Napakalaganap ng mga paraan ng pag-iwas sa reporma sa lupa bunga ng maraming probisyon ng CARP na ginagamit na palusot ng mga panginoong maylupa.

Sa pamamagitan ng pagpapalit-gamit, milyun-milyong ektarya ang naiiiwas sa saklaw ng CARP. Sa balangkas ng Agriculture and Fisheries Modernization Act (AFMA) at mga probisyon ng CARP na nagpapahintulot ng pagpapalit-tanim (crop conversion) at pagpapalit-gamit ng lupa (land-use conversion), malalawak na lupaing agrikultural ang ibinaling sa mga produktong pang-eksport o aquaculture (tulad ng pag-aalaga ng sugpo) at gamit komersyal, industriyal, residensyal at panturismo. Alinsunod ito sa patakarang pagpapailalim ng ekonomya sa imperyalistang “globalisasyon.” Pinakamalala ito sa tinatawag ng gubyerno na “growth areas” (“mga lugar ng paglago”) sa Southern Tagalog, Central Luzon, Central Visayas, Western Visayas at Southern Mindanao, kung saan walo sa bawat 10 magsasaka ang walang sariling lupa. Sa isang kakatwang kaso, naglagay lamang ang isang panginoong maylupa ng ilang pirasong hipon sa batya sa gitna ng kanyang 150 ektaryang lupain sa San Jose, Occidental Mindoro para palabasing isa na iyong palasugpuan, at gayo’y di na saklaw ng CARP.

Ang 157-ektaryang Hacienda Banag sa Isabela, Negros Occidental ng pamilya ni Mike Arroyo ay ipinakakategoryang “industrial zone” dahil magtatayo raw doon ng planta ng ethanol (mula sa tanim na tubo doon).

Ang mismong patakarang “voluntary offer to sell” o boluntaryong pagbebenta ng panginoong maylupa ng kanyang mga lupain sa mga magsasaka at ang mismong pangangailangang magbayad ang mga magsasaka ng amortisasyon ay taliwas sa diwa ng reporma sa lupa. Sa ilang kaso, umaabot sa P150,000 kada ektarya ang sinisingil ng panginoong maylupa.

Upang makalusot sa limang-ektaryang retention limit ng CARP, pinagtitilad ng mga panginoong maylupa ang kanilang mga lupain at inilagay sa pangalan ng iba’t ibang tunay o kunwaring anak, iba pang kamag-anak, mga katiwala at iba pang kakutsabang pamprente. Ang mga lupaing “boluntaryong” ibinenta ay karaniwang yaong hindi produktibo.

Sa pinakamasahol pang kaso, tulad ng nangyari kamakailan lamang sa Hacienda Velez-Malaga, maging ang mga “benepisyaryo” na nabigyan ng CLOA ay marahas pa ring pinipigilan pa rin ng mga panginoong maylupa na mag-okupa at magbungkal ng lupaing “naipamahagi” na sa kanila.

Ang stock distribution option. Tumampok ding paraan ng pag-iwas sa reporma sa lupa sa malalaking asyenda ang iskemang stock distribution option (SDO) na ipinatupad sa Hacienda Luisita sa Tarlac at iba pang malalaking asyenda, kabilang ang mga asyendang pag-aari ng pamilya ni Mike Arroyo sa Negros.

Bilang alternatibo umano sa pamamahagi ng lupa sa mga magsasaka, binigyan sila ng maliliit na sapi bilang bahagi umano ng kanilang pag-aari sa Hacienda Luisita Inc. (HLI). Ang mga saping ito ay tuluy-tuloy na pinaliit at nawalan ng halaga samantalang ang mga Cojuangco ay gumawa ng iba’t ibang manipulasyon para mapalobo ang kanilang sapi sa korporasyon. Binawasan ang araw ng paggawa at maramihang pinagtatanggal ang mga manggagawang bukid para mabawasan pa at tuluyan nang mabura ang katiting na sapi nila sa korporasyon.

Ni walang dibibendong ibinibigay sa mga natitirang magsasakang sinasabing stockholder (o may hawak na sapi). Katunayan, mayroon sa kanilang nakakatanggap na lamang ng kakarampot na P9.50 lingguhang kita, matapos ang napakaraming inaawas sa kanilang sahod. Naibenta pa ang ilang bahagi ng 6,500 ektaryang lupaing dapat napunta sa mga magsasaka nang hindi ikinokonsulta sa kanila.

Rekonsentrasyon ng lupa. Laganap ang kaso ng muling pag-agaw ng mga panginoong maylupa sa mga lupaing umano’y naipamahagi na. Dahil sa napakataas na halagang kailangang bayaran ng mga magsasaka para sa kakapirasong lupa, karamihan sa mga naging “benepisyaryo” ay hindi nakakukumpleto ng hulog. Isinasaad sa batas na iilitin ng Land Bank ang lupa at hindi na isasauli ang nauna nang ibinayad oras na di makapaghulog ang magsasaka sa loob ng tatlong magkakasunod na taon.

Gamit ang iskemang “cooperative joint venture” na kawangis ng SDO, mahigit 150,000 ektaryang lupain ang kinamkam ni Eduardo “Danding” Cojuangco sa Isabela upang pagtamnan ng kamoteng kahoy na isusuplay sa San Miguel Corporation (SMC). Ang mga lupaing ito’y dating naipamahagi na sa mga magsasaka.

Sapilitang tinipon ni Cojuangco ang mga ito sa binuo niyang huwad na kooperatiba at ipinadeposito rito ang kanilang mga CLOA. Idinikta ni Cojuangco ang mga patakaran sa pagtatanim at pagpepresyo ng produkto. Ipinagkait niya sa mga magsasaka maging ang lupang pagtatamnan ng sariling pagkain.

Dahil sa napakataas na rekisitos at gastos sa produksyon ng kamoteng kahoy na kailangan ng SMC, libu-libong magsasaka ang nangalugi at nalubog sa utang na umaabot ng P40,000 kada anihan. Sa desperasyon nila, walang nagawa ang karamihan ng mga magsasaka kundi tuluyan nang isuko kay Cojuangco ang kani-kanilang mga CLOA.

Kahit sa kaso ng mga nagpupumilit pa ring makapagbayad ng amortisasyon, madalas ay nalulubog sa utang ang mga magsasaka at napupwersang isanla at malao’y ibenta uli ang kanilang lupa sa dati o iba pang panginoong maylupa, usurero o kumprador kapitalista. Bukod sa kahirapan ng nakararami na kumpletuhin ang amortisasyon, hirap na hirap ang masang magsasaka dahil sa napakamahal at patuloy na tumataas na presyo ng mga pangangailangan sa pagsasaka samantalang napakababa naman ng presyo ng kanilang produkto.

Daluyan ng korapsyon. Mula nang ipatupad ang CARP, ginawa itong palabigasan ng masisibang matataas na upisyal ng gubyerno, pangunahin na si Gloria Arroyo at mga alipures niya. Umaabot na sa P110.9 bilyon ang nagagastos na ng gubyerno mula 1988 hanggang 2004 sa pamamahagi umano ng 3.5 milyong ektarya ng lupa at sa pagbibigay umano ng serbisyong pansuporta sa sinasabing 1,614 na agrarian reform community. Malaking bulto ng halagang ito ay kinurakot at ginamit sa pansariling interes ng Malacañang at mga upisyal ng DAR, Department of Agriculture at iba pang ahensya ng gubyerno na may kapangyarihan sa pondo ng CARP. Para umano makumpleto ang di pa natatapos na tungkulin ng CARP, kailangan pa raw nila ng mahigit P20 milyong piso at mas malaki pa ang kakailanganin para sa mga serbisyong suporta at iba pang gastos sa implementasyon.

Matatandaang umabot sa P2.8 bilyong pondo ng CARP at mga serbisyong suporta umanong kaakibat ng pagpapatupad ng reporma sa lupa ang ginamit ni Arroyo para sa panunuhol at pandaraya sa eleksyon noong 2004. Bahagi ng kinurakot nina Arroyo ang P570 milyong nakalaan sa CARP mula sa nasekwester na nakaw na yaman ng mga Marcos.

Walang habas na karahasan. Ang kasaysayan ng pakikibaka para sa tunay na repormang agraryo ay mahabang kasaysayan ng karahasan. Noong Enero 22, 1987, nagbuwis ng buhay ang 13 magsasaka at nasugatan ang mahigit 70 pa sa kamay ng mga sandatahang pwersa ng Malacañang dahil lamang sa paggigiit nila ng tunay na reporma sa lupa. Bago pa ito, libu-libo nang mga rebolusyonaryong pwersa at magsasaka ang nagbuwis ng buhay sa pakikipaglaban para sa pangunahing demokratikong kahilingan nilang ito. Ang naging bantog na “Masaker sa Mendiola” ay nagtulak sa Kongreso sa ilalim ng rehimeng Aquino noon na balangkasin ang CARP. Pero dahil hindi nito totoong niresolba, at bagkus ay pinalala pa, ang pyudal at malapyudal na pag-aari ng lupa at pagsasamantala sa kanayunan, hindi nawala ang karahasang pumapaligid sa mahigpit na kahilingan para sa tunay na reporma sa lupa. Mula nang ipatupad ang CARP, daan-daan pang magsasaka at iba pang nagtataguyod ng tunay na repormang agraryo ang naging biktima ng pandarahas ng estado.

Nito lamang Hunyo 4, pinagbabaril ang mga magsasaka sa Hacienda Velez-Malaga, sa La Castellana, Negros Occidental. Dalawa ang napatay at anim ang nasugatan sa naturang pamamaril. Binaril ang mga magsasaka habang nagtatabas ng tubo sa asyenda na patuloy na ipinagkakait sa kanila ng malaking panginoong maylupang si Roberto Cuenca.

Noong 2004, pitong welgista ang napatay at mahigit 100 ang nasugatan nang pagbabarilin ng mga pulis, sundalo at gwardya ng asyenda ang mga nagpoprotestang magsasaka sa Hacienda Luisita. Marami pang lider, aktibista at sumuporta sa laban ng mga magsasaka sa asyenda ang pinagpapatay pagkatapos niyon.

Mula 1997, laganap ang karahasan sa Hacienda Looc sa Batangas sa pagtatangkang agawin ng Fil-Estate ang lupain ng mga magsasaka.

Sa buong bansa, patuloy na ginagamit na instrumento ng estado ang militar, pulisya, mga grupong paramilitar at mga sanggano ng malalaking panginoong maylupa sa pamamaslang, pagdukot, panghaharas, panggigipit at iba pang karahasan laban sa mga magsasaka.

3. Pyudalismo, malapyudalismo at atrasadong agrikultura. Mahigit 80% ng tinatayang 13 milyong ektaryang lupaing agrikultural sa bansa ay pag-aari pa rin ng mga panginoong maylupa. Sangkapat (25%) nito ay pag-aari ng 9,500 lamang na malalaking asendero. Halimbawa, sa prubinsya ng Cagayan ay 437 pamilya lamang ang nagmamay-ari ng buong lupaing agrikultural; sa Cebu, 155 pamilya lamang; at sa Negros Oriental ay sasampung pamilya lamang ang humahawak sa kalakhan ng mga lupain.

Pinakamalaking panginoong maylupa si Eduardo “Danding” Cojuangco. Mahigit 150,000 ektarya ang kinamkam niya sa Isabela para eksklusibong mailaan sa pagtatanim ng kamoteng kahoy na gagamitin ng kumpanya niyang San Miguel Corporation. Mayroon din siyang 1,000 ektarya sa Mindoro, mahigit 1,000 ektarya sa Pangasinan at mahigit 4,000 ektarya sa Negros. Mahigit 8,000 ektarya sa Hacienda San Antonio at Hacienda Sta. Isabel sa Isabela ang kinamkam ni Cojuangco at ibinenta sa Land Bank.

Sa Nueva Ecija, may mahigit 7,000 ektarya ang pamilya Tinio at 9,700 ektarya naman ang nasasaklaw ng Hacienda de Santos. Sa Tarlac, may sakop na 6,453 ektarya ang pamilya ni dating pangulong Corazon Aquino na nagmamay-ari sa Hacienda Luisita. Sa Zambales, ang mga pamilyang Gordon at Barretto ay may mahigit tig-isang libong ektarya. Mahigit 8,500 ektarya ang hawak ng pamilyang Roxas sa Batangas. Ang pamilyang Yulo ay mayroong 7,100 ektarya sa Laguna. At ang pamilyang Floirendo ay may 4,500 ektarya sa Mindanao.

Kabaligtaran ito ng ipinagmamalaki ng Department of Agrarian Reform na naipamahagi sa mga magsasaka ang 80% ng mga lupang agrikultural.

Sa katunayan, mahigit 80% ng mga magsasaka sa bansa ay walang sariling lupang binubungkal. Dahil dito, napipilitan silang pumaloob sa mga mapagsamantala at mapang-aping relasyon sa produksyon. Maging sa sistemang kasamá man o sa buwisan, malaki ang iniuupa nila sa lupa ng asendero. Mataas din ang interes sa pautang na binabayaran nila sa mga usurero. Mabigat na pasanin para sa kanila ang lumalaking gastos sa produksyon tulad ng mataas na presyo ng mga binhi, pataba, pestisidyo, bayad sa patubig, upa sa mga kagamitang pansaka at iba pa.

Gayundin, binabarat sila sa presyo ng kanilang mga produkto at napakababa ng sahod na tinatanggap nila bilang mga manggagawang bukid. Umaabot sa 52% ng mga lupang sakahan ang nakapaloob sa gayong mapagsamantala at mapang-aping sistemang kasamá, leasehold o iba pang anyo ng pyudal o malapyudal na relasyon sa lupa. Patuloy na tumitindi ang pagsasamantalang pyudal at malapyudal sa mga magsasaka.

Kaakibat ng kawalan ng tunay na reporma sa lupa ang lubhang pagkaatrasado ng agrikultura at paghihirap ng masang magsasaka sa bansa. Nananatiling maliitan at hiwa-hiwalay ang produksyon at ang karaniwang sukat ng lupang sinasaka ay kalahati hanggang isa’t kalahating ektarya. Sa mahigit kalahati ng mga sakahan, mga atrasadong demanong kasangkapan pa rin ang gamit gaya ng kalabaw at sinaunang araro. Umaabot lamang sa 30% ng mga sakahan ang may irigasyon.

4. Mga tagumpay ng kilusang magbubukid sa bansa. Sa kabila ng panggigipit at pandarahas ng reaksyunaryong estado, tuluy-tuloy na umaani ng mga tagumpay sa mga pakikibaka nitong nagdaang 20 taon ang masang magbubukid sa bansa.

Kabilang sa pinakatampok ang tagumpay ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa Hacienda Luisita noong 2004. Sa pamamagitan ng militanteng pakikibaka at paglulunsad ng malawakang welga, natamo ng masang magsasaka ang malawak na suporta at tagumpay sa kanilang paglaban sa stock distribution option bukod sa iba pang mga kahilingan, kabilang ang pagbabalik sa mga sinesanteng manggagawa ng Central Azucarera de Tarlac at pagtataas sa sahod nila at ng mga manggagawang bukid.

Sa San Jose del Monte, Bulacan, nanaig sa paggigiit na makapanatili at makapagsaka ang mahigit 109 magsasakang pamilya sa 311 ektaryang lupain. Naging matagumpay sila sa kabila ng paggamit ng dahas nina Gregorio Araneta at noo’y Rep. Manuel Villar noong 1999 upang mapatalsik sila sa mga lupang kanilang sinasaka.

Tagumpay namang nakapananatili sa kanilang lupain ang libu-libong magsasaka sa mga bayan ng Gabaldon, Guimba, Laur at Palayan City sa Nueva Ecija at sa inookupang lupa ng Fort Magsaysay Military Reservation.

Gayundin, dahil sa masikhay na paglaban ng mga magsasaka at mangingisda mula noong 2000, hindi sila napatalsik ng Fil-Estate at Manila Southcoast Development Corporation sa Hacienda Looc sa Nasugbu, Batangas.

Patuloy namang nakapagsasaka ang mga pinatatalsik na magsasaka sa loob ng Negros Occidental Agricultural College sa Kabankalan City. Gayundin ang 800 pamilyang magsasaka sa Central Mindanao University (CMU) sa Musuan, Bukidnon na hanggang ngayon ay nakapagsasaka sa mahigit 500 ektaryang lupain. Ito ay dahil sa kanilang sama-samang pagkikipaglaban para sa kanilang lupain sa CMU.

Sa North Quezon naman, naipaglaban ng mga magsasaka na matanggal ang resikada ng kopra. (Ang resikada ay porsyentong arbitraryong kinakaltas ng mga komersyante sa presyo ng koprang di pa raw gaanong tuyo at gayo’y kailangan pang patuyuin uli.) Napataas naman ang arawang sahod ng mga manggagawang bukid sa Occidental Mindoro mula P60 tungong P100.

Napababa naman ng mga magsasaka sa Cagayan Valley ang interes sa usura mula 50-60 kilo ng mais o palay para sa bawat P1,000 tungong 25 kilo na lamang. Napataas naman nila ang presyo ng mais sa rehiyon mula P6.30 kada kilo tungong P7.00 kada kilo.

Sa ilang bahagi ng Ilocos, napababa ang resiko sa tabako mula 10% tungong 3.75% na lang. Matagumpay ding naibasura ng mga magsasaka ang sistemang sortido o ang klasipikasyon ng tabako base sa sinasabi ng mga kumprador na kalidad nito. Dating pinapababa ng mga kumprador ang presyo ng tabako sa pagsasabing mababa ang kalidad ng produkto ng magsasaka gayong wala namang upisyal na sistema ng klasipikasyon ng tabako. Napataas din ang presyo ng kape mula P45 tungong P65 bawat balde, dahil na rin sa mga pagkilos ng mga magsasaka.

Sa Bicol naman, napataas ang presyo ng kopra mula P9.80 tungong P11.00 matapos ang mobilisasyon ng 3,000 magsasaka na pinangunahan ng Bicol Coconut Planter’s Association, Inc. (BCPAI) noong 2005 laban sa Cosay Oil Mills sa Pili, Camarines Sur.

Sa Mindanao, napataas naman ang arawang sahod ng mga manggagawang-bukid mula P70 tungong P80 at napataas ang sahod ng mga tagapitas ng kalamansi mula P30 tungong P40 kada bag. Napigilan ng mga magsasaka ang plano ng may-ari ng lupa na gawin itong plantasyon ng palm tree. Napataas din ang presyo ng saging at abaka, gayundin ang sahod ng mga manggagawang bukid sa mga plantasyon ng tubo sa iba’t ibang lugar sa Bukidnon.

Patuloy ang paglaban ng mga magsasaka sa pangangamkam ng lupa ni Eduardo “Danding” Cojuangco. Kamakailan, nabigo ang tangka niyang patalsikin ang mga magsasaka sa Hacienda San Antonio at Sta. Isabel sa Isabela.

5. (Matatagumpay na opensiba ng BHB) 4 na riple nasamsam, 15 tropa napatay sa ambus sa Compostela Valley. Apat na riple ang nasamsam at 15 tropa ng kaaway ang napatay nang tambangan ng Yunit Gerilya ng Front 20 ng Conrado Heredia Command (CHC) ng Bagong Hukbong Bayan (BHB) ang isang pinaliit na kumpanya ng 28th IB noong umaga ng Hunyo 7 sa Km. 56, Barangay Rizal, Monkayo, Compostela Valley. Isang Pulang mandirigma ang nagbuwis ng buhay. Dalawang M14 at dalawang M16 ang nasamsam ng BHB.

Mariing pinabulaanan ni Ka Roel Agustin, tagapagsalita ng CHC, ang binaluktot na ulat ni Brig. Gen. Carlos Holganza, hepe ng 1001st Brigade ng Philippine Army, na siyam na Pulang mandirigma ang napatay sa naturang ambus. Pinasinungalingan din niya ang pagmamayabang ni Holganza na naagaw ng militar ang isang kampo ng BHB. Anang CHC, alam nitong may ilang araw nang naglulunsad ang AFP ng isang malaking operasyon at isa lamang ang 28th IB sa maraming yunit militar na nag-ooperasyon. Hinayaan ng dati nang nakapusisyong mga gerilya na pumasok sa killing zone ang 56 na sundalo bago sila pasabugan ng isang land mine. Agad na nalagay sa depensibong pusisyon ang kaaway habang pinauulanan sila ng bala ng BHB.

Isang elemento ng CAFGU ang nabihag ng BHB sa labanan ngunit pinalaya siya sa makataong batayan.

Inilunsad ang ambus bilang sagot sa matagal nang hinihingi ng masa sa lugar na mariing parusahan ang 28th IB sa kanilang mga karumal-dumal na krimen laban sa bayan.

6. (Matatagumpay na opensiba ng BHB) 5 armas nasamsam ng BHB sa Catanduanes. Nakasamsam ang Nerissa San Juan Command ng Bagong Hukbong Bayan ng dalawang M14, dalawang M16 at isang .45 kal. pistola nang tambangan nila ang apat na elemento ng Philippine National Police (PNP) sa Barangay Oga, Pandan, Catanduanes nitong Hunyo 16. Ayon kay Kasamang Greg Bañares, tagapagsalita ng National Democratic Front-Bicol, unang napatay sa ambus ang isang pulis. Nang sumaklolo ang mga kasama niyang pulis ay naganap ang pangalawang ambus at napatay ang tatlo pa sa kanila.

7. Nagkakaisa ang PKP, ang sambayanang Pilipino at ang Bangsamoro sa pagkundena sa bulok na eleksyon. Partido Komunista ng Pilipinas. Hunyo 11, 2007. Kinukundena ng Partido Komunista ng Pilipinas at ng buong rebolusyonaryong kilusang pinamumunuan nito ang pang-aapi, pagsasamantala at pang-aabusong tuluy-tuloy na ginagawa ng mga naghaharing uri laban sa Bangsamoro, gayundin sa buong sambayanang Pilipino. Umabot na ito sa sukdulan at napagtuunan ng pambansang atensyon sa katatapos na eleksyon nang ang halalan sa mga lugar na kalakhang populasyon ay Moro ay halinhan ng sistematikong pananakot, walang pakundangang karahasan, malawakang pamimili ng boto, pagkakait sa mamamayan ng karapatang bumoto, todo-todong pandaraya at pagmanipula sa bilangan.

Tulad ng ginawa nila noong 2004, ang gubyernong Maynila at ang reaksyunaryong pangkatin ni Gloria Arroyo, kasabwat ang mga lokal na pyudal na warlord, na naman ang mga pasimuno at pangunahing opereytor ng naturang mga karahasan, manipulasyon at abuso na nagsamantala at nang-insulto sa Bangsamoro. Walang kahihiyang ipinangalandakan ng naghaharing pangkating Arroyo ang “command vote” nito sa Mindanao na titiyak daw sa tagumpay nito. Hanggang ngayon, todo ang pagsisikap ng rehimen dito sa desperadong pagtatangkang makaagaw ng isa pang pwesto sa Senado at masabotahe pa ang eleksyon sa party list.

 Mahigit isandaang taon nang umiiral ang gayong pandarahas, pagsasamantala at pang-aabuso sa Bangsamoro sa partikular at sa buong sambayanang Pilipino. Sa mga nagdaang dekada, ang mga pulitiko mula sa mga elitistang uring nakikipag-agawan sa milyun-milyong “swing votes” ay nagbubuhos ng daan-daang milyong pisong kinurakot sa pondo ng gubyernong Maynila para suhulan ang mga upisyal ng Comelec at mga pwersang militar at pulis, pondohan ang mga lokal na warlord at mamili ng boto. Ngunit pagkatapos ng eleksyon at maupo na sa pwesto ang mga elitistang pulitiko, ang mga eryang Moro ay siya na uling pinakapinababayaan at nananatiling pinakamahirap at pinakaapi sa buong bansa.

Ikinakatwiran pa ng mga tagapagtanggol ng naghaharing pangkating Arroyo ang “magic” ng Mindanao—ang “pagdidikta” ng mga lokal na pyudal na warlord sa 100% ng mga boto ayon sa kanilang kagustuhan—bilang partikular na katangian ng mamamayan sa mga lugar ng Moro. Malaking insulto ito sa Bangsamoro at tinatabunan nito ang buong sistema ng pambansang pang-aapi, pagsasamantala at pang-aabuso at ang pagsasabwatan ng pambansang naghaharing uri at mga lokal na pyudal na warlord sa likod nito. Bahagi ito ng mas malawak na sistemang sosyo-ekonomiko-pulitiko-kultural na umiiral sa buong bansa na umaapi sa Bangsamoro at sa buong sambayanang Pilipino.

Pinansin ng PKP ang pagtanggi ng Moro Islamic Liberation Front na makibahagi sa marahas at madayang sistema ng halalan sa mga lugar ng Moro. Ganap na sumasang-ayon ang PKP sa mga rebolusyonaryong kapatid at kababayan natin sa mga eryang Moro na ang gayong paglapastangan sa eleksyon ay hindi kailanman lulutas sa daan-daang taon nang mga problemang sosyo-ekonomiko at pulitiko-kultural ng mamamayan—ng Bangsamoro at ng buong sambayanang Pilipino.

Ang PKP, sambayanang Pilipino at Bangsamoro ay nagkakaisa sa pagkundena sa bulok na eleksyon at sa paghahangad ng halalang tunay na malaya at sumasalamin sa kalooban ng sambayanan. Matatamo lamang ito kapag naibagsak na ang mapagsamantala, mapang-api at mapang-abusong sistemang panlipunan at napalitan na ito ng rebolusyonaryo, tunay na malaya, demokratiko at maka-mamamayang sistema.

8. Dayaan sa Maguindanao, patuloy na pinagtatakpan. Iniatras na ng Comelec nitong Hunyo 15 ang nauna nitong planong ideklarang bigo ang eleksyon sa Maguindanao. Hindi na umano maaaring magsagawa ng espesyal na eleksyon sa prubinsya dahil naiproklama na ang mga lokal na upisyal dito. Ibinatay ng Comelec ang desisyong ito sa katitikan lamang ng Provincial Board of Canvassers na nagsasaad na nabilang ang mga boto sa 22 munisipalidad at batay dito ay naiproklama na ang mga lokal na upisyal.

Hindi aktwal na naiprisinta ang mga certificate of canvass (COC) mula sa naturang mga munisipalidad dahil ayon kay Lintang Bedol, pinuno ng Comelec sa prubinsya, nawala ang mga dokumento.

Sa halip, hahabulin na lamang ng Comelec ang mga COC sa mga liblib na lugar ng Maguindanao at ito na lamang ang kanilang sisiyasatin. Nang igiit ng abugado ng oposisyon ang pangangailangang ipatawag at pagsalitain ang mga myembro ng Board of Election Inspectors (BOI) na nakatalaga sa nasabing mga lugar, tumanggi ang Comelec sa katawa-tawang dahilan na hindi nito kayang sagutin ang pamasahe ng naturang mga upisyal.

Nitong Hunyo 19, idineklara ng Comelec na tunay ang nahagilap nilang mga kopya ng COC na iprinisinta sa kanila ng mga election inspector mula sa 21 munisipalidad ng prubinsya.

Binatikos ng Kontra-Daya, isang koalisyong nagtataguyod ng malinis na eleksyon, ang hakbang na ito ng Comelec. Ayon sa kanila, lalo lamang pinatatampok ng Comelec ang papel nito sa makinarya ng rehimen sa pandaraya. Sa pagtanggap nito sa maanomalyang mga resulta ng bilangan sa antas prubinsya, maaring isingit pa ng Comelec ang kandidato ng Team Unity na si Miguel Zubiri sa ika-12 pwesto pagkasenador.

 

9. Saksi sa dayaan sa Maguindanao, pinaslang. Isa sa mga gurong nagpahayag ng kahandaang tumestigo kaugnay ng naganap na dayaan sa Maguindanao ang pinaslang nitong Hunyo 9.

Si Musa Dimasidsing ay binaril ng di nakilalang mga lalaki noong Hunyo 9 sa harap ng isang paaralan sa Pikit, North Cotabato. Katatapos lamang kumain si Dimasidsing nang bigla na lamang mawalan ng kuryente ang paaralan. Habang nasasaklot ng dilim ang paligid ay binaril siya sa ulo at dibdib. Agad siyang namatay. Pansamantalang nakatira si Dimasidsing, kasama ang iba pang guro sa naturang paaralan dahil sa takot na bweltahan sila ng nagpakana ng pandaraya sa prubinsya.

Si Dimasidsing ay isang school district supervisor at myembro ng Board of Elections Inspectors (BEI) sa Pagalugan, Maguindanao. Isa siya sa mga nagbunyag na walang nangyaring botohan sa Maguindanao noong nakaraang eleksyon, taliwas sa nais palabasin ng upisyal ng Comelec na si Lintang Bedol. Nakatakda sana siyang humarap sa imbestigasyon ng National Board of Canvassers sa susunod na araw upang isalaysay ang mga kaso ng anomalya at dayaan. Ang testimonya niya, kasama ng iba pang myembro ng BEI, ang direktang sasalungat sa mga palusot at pagsisinungaling ni Bedol na nanalo nang 12-0 ang Team Unity sa lugar.

Mariing kinundena ng mga kapwa guro, mga progresibong organisasyon at ligal na oposisyon ang pagpaslang kay Dimasidsing. Malinaw ang layunin nitong pigilan ang pagtestigo niya sa imbestigasyon ng Comelec, anila. Isa itong desperadong tangkang takutin at patahimikin ang iba pang nangahas na ibunyag ang dumi at karahasan ng nagdaang eleksyon laluna sa mga lugar sa Mindanao.

Bukod kay Dimasidsing, ginigipit din at tinatakot ang ibang mga gurong nagnanais tumestigo kaugnay ng ginawang pandaraya ng Team Unity sa Maguindanao.

10. (Pananalanta ng pasistang estado) Lider ng Bayan Muna sa Bohol, pinaslang. Hindi pa humuhupa ang mga pamamaril at pagdukot ng mga berdugo ng rehimeng Arroyo sa harap ng matitinding pagbatikos mula sa iba’t ibang panig ng mundo. Pinakatampok sa mga kasong nakalap ng Ang Bayan ang pagpaslang sa provincial coordinator ng Bayan Muna sa Bohol at pag-aresto sa isang panrehiyong lider ng Gabriela sa Southern Tagalog.

 Hunyo 17. Namatay si Mario Auxillo, 50, provincial coordinator ng Bayan Muna sa Bohol, dalawang araw matapos siya barilin ng isang kasapi ng Alimaong, isang grupo ng mga anti-komunistang vigilante. Katatapos lamang pulungin ni Auxillo ang mga mangingisda bago maghatinggabi sa pamilihang bayan ng Bien Unido, Bohol nang pagbabarilin siya noong Hunyo 15 ng vigilanteng si Hilario Mandaho Diola. Tinamaan siya sa panga at kaliwang braso.

Ang grupong Alimaong sa Bohol ay nasa pangangasiwa ng 15th IB.

Nitong katatapos na eleksyon kung saan kumandidato para bokal ng ikalawang distrito ng Bohol si Auxillo ay tuluy-tuloy ang kampanyang paninira sa kanyang pagkatao, sa organisasyon ng mga magsasakang Humabol (Hugpong sa mga Mag-uumang Bol-anon) at Bayan Muna. Ayon sa ipinagkakalat na itim na propaganda ng AFP, niloloko lamang ng BM ang mamamayan at prente lamang umano ito ng Bagong Hukbong Bayan.

Samantala, dinukot ng mga elemento ng 407th Provincial Mobile Group si Rogelio Marquez, 27, myembro ng Alyansa ng Magsasaka sa San Jose, kaanib na organisasyon ng Samahan ng mga Magsasaka sa Kanlurang Mindoro, panlalawigang tsapter ng Kilusang Magbubukid ng Pilipinas. Si Marquez ay dinukot sa Sityo Artemia, Barangay Bubog, San Jose, Occidental Mindoro alas-11 ng umaga habang nagmamaneho ng kanyang “kuliglig” (sasakyang pinaaandar ng hand tractor). Nakakulong ngayon si Marquez sa istasyon ng pulis sa San Jose sa gawa-gawang kaso ng bigong pagpatay at iligal na pag-iingat ng mga armas.

Hunyo 15. Pinatay ng lima-kataong death squad si Jessie Bacalso, isang empleyado ng University of Eastern Philippines (UEP) at aktibong kasapi ng COURAGE-UEP. Pinagbabaril si Bacalso bandang 5:30 ng umaga sa labas lamang ng kanyang bahay sa Scouts City, UEP, Catarman, Northern Samar. Nagtamo siya ng walong tama ng bala.

Noong araw ding iyon ay dinukot ng mga nag-ooperasyong elemento ng 54th IB ang anim na estudyante ng Mt. Province General Comprehensive High School nang masalubong sila ng mga tropa sa Bangaan, Busao-Kili foot trail. Pawang mga taga-Kili, Tubo, Abra ang mga dinukot na kabataan. Ang mga lalaki ang nakilalang sina Egan, Banglay at Magensay. Hindi pa nakikilala ang mga babae.

 Hunyo 9. Pinakawalan malapit sa Vicente Subdivision sa Davao City si Gilbert Rey Cardiño, 28, may 30 oras matapos siyang dukutin. Si Cardiño, provincial coordinator ng Bayan Muna sa South Cotabato, ay dinukot sa Koronadal City noong Hunyo 6 ng umaga. Isa sa limang lalaking dumukot sa kanya ay may suot na jacket ng PNP.

Nang pakawalan si Cardiño ay natawagan niya at nahingan ng tulong ang kanyang mga kaibigan at nakauwi siya sa Koronadal. Agad siyang dinala sa ospital kung saan napag-alamang dumanas siya ng trauma dahil sa matinding tortyur. Nagkapasa siya sa iba’t ibang bahagi ng katawan. Hindi rin siya agad nagbigay ng pahayag dahil pinagbantaan siyang papatayin ng mga dumukot sa kanya kapag isiniwalat niya ang buong pangyayari. Sa panayam sa kanya ng midya limang araw matapos siyang pakawalan, sinabi niyang pilit siyang iniuugnay sa Bagong Hukbong Bayan. Pinalaya lamang siya matapos siya pumirma sa kasulatang nagsasaad na magsisilbi siyang impormer laban sa kanyang mga kasamahan sa BM.

Hunyo 7. Inaresto ng mga elemento ng Regional Intelligence Office 4-A, Cavite PNP at Philippine Air Force si Christina Digal Credito, 48, sa kanyang bahay sa Barangay Mailen Bago, Naic, Cavite mga alas-7:30 ng gabi. Si Credito ay pangkalahatang kalihim ng Kalipunan ng Samahang Magsasaka sa Kabite at isa sa mga lider ng Gabriela sa Southern Tagalog. Pinaratangan siyang sangkot sa pagpatay kay Lamberto Olarte, elemento ng Civilian Home Defense Forces at sa anak nitong si Maria Dulce noong Agosto 1, 1987. Mariing pinabulaanan ng biktima ang akusasyon ng mga pulis ng Cavite na may kinalaman siya sa pagpatay na nangyari 20 taon na ang nakararaan. Kasalukuyang nakadetine si Credito sa Camp Pantaleon Garcia sa bayan ng Imus.

Mayo 13. Dinukot ng mga sundalo ng 20th IB si Jimmy Sansel, isang magsasakang residente ng Barangay Hiratigan, Lope de Vega, Northern Samar.

Ayon sa mga nakasaksi, pwersahang kinuha si Sansel ng mga tropa at isinakay sa isang trak. Nagtatrabaho siya noon sa kanyang koprahan sa Barangay Kainaga, Lope de Vega. Hindi pa muling nakikita si Sansel mula noon.

Ang pagdukot sa kanya ay naganap matapos maglunsad ng matagumpay na ambus ang BHB noong araw ding iyon sa Upper Kainaga, Lope de Vega. Isang sundalo ang namatay at isang M14 at M60 ang nasamsam sa naturang ambus.

11. Mga pampulitikang pamamaslang, paiimbestigahan ni Trillanes. Malugod na tinanggap ng mga progresibong organisasyon at mga pamilya ng mga biktima ng karahasang militar ang pahayag ng bagong halal na senador na si dating Ltsg. Antonio Trillanes IV na paiimbestigahan niya ang pagkakasangkot ng Armed Forces of the Philippines (AFP) sa laganap na pampulitikang pamamaslang ng mga aktibista. Ito ang unang aasikasuhin niya pagkaupo sa Senado. Naniniwala si Trillanes na ang mga death squad ay walang iba kundi mga espesyal na yunit na pinatatakbo ng mga yunit paniktik na pinamumunuan ng matataas na upisyal ng AFP ng rehimeng Arroyo.

Dalawang heneral ang nagpahayag ng suporta kay Trillanes.

 Handa silang magbigay ng mga detalye na tutulong sa kanyang imbestigasyon. Ayon sa kanila, isang bukas na lihim ng matataas na upisyal ng AFP ang patakaran ng pamamaslang. Katunayan, madalas itong ipagmalaki ng isang heneral sa mga pormal at di pormal na pulong kasama ang ibang upisyal.

Kaugnay din nito, nanawagan din sa Senado ang oposisyunistang si Sen. Jose “Jinggoy” Estrada na imbestigahan ang mga pampulitikang pamamaslang sa ilalim ng rehimeng Arroyo oras na magbukas ang ika-14 na Kongreso sa Hulyo. Binatikos din ni Estrada ang patuloy na pag-aatubili ng Malacañang na pagtibayin ang tratado ng United Nations laban sa sapilitang pagkawala.

Gayunpaman, desidido na ang rehimeng Arroyo na barahan ang mga imbestigasyon nina Trillanes at Estrada. Sinabi nina AFP Chief of Staff Gen. Hermogenes Esperon at Executive Secretary Eduardo Ermita na muli nilang gagamitin ang Executive Order 464 para hadlangan ang pagdalo ng mga upisyal ng militar at gubyerno sa mga imbestigasyon sa Senado hinggil sa mga ekstrahudisyal na pamamaslang.

Samantala, dahil sa lumalakas na presyur sa AFP na pakawalan na si Trillanes mula sa pagkakapiit niya sa Camp Bonifacio, ipinahayag ni Esperon na iuutos niya ang paglaya ng bagong halal na senador kung ito ang magiging desisyon ng sibilyang korteng dumidinig sa kasong kudetang kinakaharap ni Trillanes.

Ipinroklama si Trillanes bilang ika-11 senador nitong Hunyo 15, mahigit isang buwan pagkatapos ng eleksyon. Mahigit 11 milyong boto ang nakuha niya, patunay na suportado ng malaking bilang ng mamamayan ang pag-aaklas na inilunsad nina Trillanes noong 2003 laban sa bulok na rehimeng Arroyo. Bago ito, napilitan din ang matataas na upisyal ng AFP na amining nagpasarbey sila sa hanay ng mga sundalo upang tukuyin kung sinu-sino sa kanila ang bumoto kay Trillanes noong nakaraang eleksyon.

Tinuligsa ni Trillanes at ng kanyang mga kaalyado sa Genuine Opposition ang naturang sarbey. Anila, nilabag nito ang mga karapatang sibil ng mga sundalo dahil pinwersa silang ibunyag ang kanilang mga paninindigan at gamitin ito laban sa kanila. Isa raw itong desperadong tangka para tukuyin at tugisin ang sinumang tumututol sa korapsyon at pasismo ng rehimen at ng matataas na upisyal ng AFP.

12. Hungkag ang propaganda ng kaunlarang pang-ekonomya. Makaraang lumabas nitong Abril ang pinakahuling mga pang-ekonomyang estadistika ng gubyerno, walang sawang itinatambol ng Malacañang ang anito’y 6.9% paglago ng Gross Domestic Product (GDP o kabuuang halaga ng produksyon at konsumo sa bansa) sa unang kwarto ng 2007. Ipinagmamalaki ni Arroyo na ito na ang pinakamalaking paglago ng ekonomya nitong nakaraang 17 taon. Ngunit kung susuriin, matutukoy na hungkag at mapanlinlang ang mga estadistikang ito at malaking kasinungalingan ang pagmamalaki ni Arroyo tungkol dito. Tinatakpan lamang nito ang pagkaatrasado ng ekonomya at ang patuloy na lumalalang kahirapan at kagutuman ng mamamayang Pilipino.

Mahalagang masuri ang nasa ilalim ng ipinalabas na pampagandang estadistika ng rehimen, at sa partikular kung saan nanggaling ang ipinagmamalaking 6.9% paglago ng GDP, upang makita ang tunay na nangyayari sa ekonomya.

May ilang taon nang ang pangunahing nagsusustine ng ekonomya ay ang konsumong ibinubunsod ng malalaking remitans na pinadadala ng mga migranteng maggagawa. Umaabot sa mahigit $3.5 bilyon (o mahigit P162 bilyon) ang pumasok na remitans ng mga migrante nitong unang kwarto ng 2007, mahigit P40 bilyon ang laki kaysa noong unang kwarto ng 2006. Mahigit 10% din ito ng buong GDP noong unang kwarto ng 2007 na nagkakahalaga ng P1,521 bilyon batay sa kasalukuyang mga presyo.

Partikular nitong unang kwarto ng 2007, ang pinakamalaking dagdag na salik sa “paglago” ng GDP ay ang buhos ng pera para sa kampanyang elektoral. Umabot sa P30 bilyon hanggang P50 bilyon ang ginastos ng mapeperang kandidato, na karamiha’y nasa kampong Arroyo. Bukod rito, nagmadali rin ang gubyerno na magbuhos ng karagdagang ilampung bilyong piso noong unang kwarto para pampasigla umano ng ekonomya, at para pondohan ang mga programang kontra-kagutuman, tulong sa mga tinamaan ng sakuna, segurong pangkalusugan at iba pa, na pawang ginamit lamang sa kampanya para sa mga kandidato ng kampong Arroyo. Isa sa pinamalalaking pinanggalingan ng pondo na ginamit ng gubyerno sa kampanya ng kampong Arroyo ang P25.1 bilyong kinita nito sa pagbebenta ng mga sapi ng gubyerno sa Philippine Long Distance Telepone Company.

Halos lahat ng malalaking pumasok na remitans ng mga migrante at ang malaking gastos ng mga kandidato at gubyerno sa kampanyang elektoral ay napunta sa konsumo, pangunahin na sa serbisyo. Pinakamataas at di hamak na mas malaki ang dagdag na gastos ng gubyerno sa konsumo (13.3%) kaysa sa dagdag na gastos ng mga pribadong indibidwal dito (9.3%).

Ito ang dahilan kung bakit sa unang kwarto ng 2007, biglang lumaki nang 11.4% batay sa kasalukuyang presyo (o 9.1% batay sa mga presyo noong 1985) ang kita ng sektor ng serbisyo. Mahigit 64% ito ng inilaki ng GDP sa unang kwarto ng 2007 kumpara noong unang kwarto ng 2006. Sa sektor ng serbisyo, pangunahing lumaki ang gastos sa komunikasyon (laluna ang paggamit sa cellphone at internet) at transportasyon.

Dati-rati nang mahigit kalahati ng GDP ang bahagi ng sektor ng serbisyo, habang palaging mas maliit dito ang sektor ng industriya at kahit ng agrikultura. Tuwing may malalaking bugso ng pasok ng pera, tulad ng paggastos ng mga kandidato at gubyerno para sa kampanyang elektoral, ang pinakamalaking pinupuntahan ng gastos nila ay mga serbisyo at komersyo. Sa gayon, makikitang walang pangmatagalang epekto ang mga ito sa pag-unlad ng ekonomya at kabuhayan ng mamamayan.

May pinalalabas ang gubyerno na kaunting paglaki rin sa sektor ng industriya at agrikultura. Pero kung palalalimin pa ang pag-aaral kahit ng mga sariling estadistika ng gubyerno, makikitang bumagal ang tantos ng paglago ng manupaktura at konstruksyon.

Sa aktwal, ang mas saligang bahagi ng ekonomya—ang industriya at agrikultura—ay nananatiling lugmok at may tunguhing pabagsak. Tanda ito na ang pinalalabas na “kaunlaran” ay hungkag, hindi magbubukas ng malakihang oportunidad para sa empleyo o magbibigay sa mamamayan ng pag-asang magkaroon ng sapat na kabuhayan. Ang iilang larangan ng pagmamanupakturang nagpakita ng paglaki ng produksyon ay ang manupaktura ng papel (9.0%) at ang pag-iimprenta (5.6%) dahil sa paglaki ng gamit nito noong eleksyon.

May nagpapatuloy na pangkalahatang pagbagsak ang manupaktura, batay sa ulat ng Monthly Integrated Survey of Selected Industries (MISSI) na gumagawa ng buwanang sarbey ng produksyon ng lahat ng mga establisimyento sa sektor ng manupaktura. Noong buong 2006 ay bumagsak ito nang 9.9%. Ayon sa MISSI, mula pa noong pagbungad ng 2007 ay tuluy-tuloy pa rin ang pagbagsak nito. Bumagsak ang manupaktura nang 16% noong Enero, 21.6% noong Pebrero at 7.6% sa huling ulat nito noong Marso. Tampok sa ulat ng MISSI nitong Marso ang pagbagsak ng manupaktura ng tela (46.4%), tabako (42.4 %), sapatos at damit (37.1%), makinaryang di-elektrikal (35.7%), produktong goma (16.6%) at makinaryang dekuryente (13.4%). Sa matagal nang panahon, ang nakararanas ng matinding pagbagsak ay ang mga pambansang kapitalistang gumagawa ng iba’t ibang klase ng maliliit na makinarya. Ayon sa maraming establisimyentong dumaranas ng tuluy-tuloy na matinding pagbagsak, pangunahing sanhi nito ang “globalisasyon,” partikular ang walang rendang pagpasok ng mas murang mga import.

Ipinangangalandakan din ngayon ng rehimeng Arroyo na lumiit ang disempleyo. Pero sa unang kwarto ng taon, batay sa sariling estadistika ng gubyerno ay nadagdagan ng 13,000 ang bilang ng mga walang hanapbuhay. Lalong mas kapuna-puna ang 442,000 na naidagdag sa bilang ng mga kulang sa hanapbuhay.

Batay sa estadistika ng gubyerno, ang kabuuang bilang ngayon ng mga wala at kulang ang hanapbuhay ay umaabot na sa 21 milyon—pinakamalaki mula 2001. Tanda pa rin ng lalim ng problema ng disempleyo ang napakalaki at patuloy na dumaraming bilang ng mga migranteng manggagawang Pilipino. Ang mahigit 10 milyong migrante sa iba’t ibang bansa na nagtatrabaho dahil walang makitang sapat na trabaho sa Pilipinas ay umaabot na sa 12.5% ng populasyon ng bansa. Pinakamalaki ang porsyentong ito sa buong mundo.

Lalong matingkad na palatandaan ng kawalang pag-unlad ng ekonomya ng Pilipinas ang lumalalang kahirapan at kagutuman ng mamamayan. Umaabot sa 45 milyon o mahigit kalahati ng populasyon ang nagkokonsidera sa sarili na dukha at umaabot sa 17 milyon sa kanila ang madalas na nakararanas ng matinding kagutuman. Walang naitutulong ang rehimeng Arroyo sa pagpapagaan ng kalagayan nila. Bagkus ay ibayo pang pinalalala ng rehimen ang kahirapan at kagutuman ng lalo pang dumaraming Pilipino.

13. Pagtaas ng matrikula, tinututulan. Sinalubong ng protesta ng mga kabataan ang pagbubukas ng klase noong Hunyo 7 at 13 dahil sa pagtaas ng matrikula at iba pang suliranin ng sektor. Nagprotesta ang mga kabataan sa tanggapan ng Commission on Higher Education (CHEd) sa Pasig at sa kalyeng Morayta, Maynila. Nagkaroon din ng hiwalay na protesta sa mga syudad ng Davao, Iloilo at Baguio.

Ayon sa League of Filipino Students (LFS), hindi makatarungan ang ginawang 2-16% pagtaas ng matrikula sa 88 pamantasan at kolehiyo sa buong bansa. Ang maramihan at malakihang pagtaas ng matrikula ay ibinunsod ng pagsuspinde ng CHEd sa Memorandum Order No. 14 at No. 42 na nagtatakdang ang pagtaas ng matrikula ay ibabatay sa tantos ng implasyon ng bansa. Dahil sa pag-atras ng memorandum na ito, buong layang itinaas ng mga kapitalistang nagmamay-ari ng paaralan ang matrikula sa kanilang mga eskwelahan. Ang 38 paaralang nagtaas ng kanilang mga bayarin ay nag-umento nang lagpas sa 6.2% na takdang limitasyon.

Magsasampa ng petisyon ang mga konseho at publikasyon ng mga paaralan sa Korte Suprema para ipahinto ang nasabing pagtaas, ayon sa LFS.

Kasabay nito, hinihingi ng Kabataan Party sa mga mambabatas na muling pag-aralan ang Education Act of 1982 dahil ito ang naging puno’t dulo ng walang sagkang pagtaas ng matrikula ng mga pribadong pamantasan. Pinaiimbestigahan din nila ang ilang mga pamantasan na mataas ang singil sa matrikula at napapabilang sa top 5,000 na mga korporasyon sa bansa. Kabilang dito ang Centro Escolar University, Far Eastern University, Mapua Institute of Technology, University of the East, AMA Computer University at STI Colleges.

Nagkaisa naman ang mga magulang at estudyante ng University of the Philippines sa Diliman na magprotesta upang labanan ang ipinatutupad na 300% pagtaas sa matrikula at iba pang bayarin sa kanilang pamantasan. Tinututulan din nila ang pagpapalayas sa mga estudyanteng nangungupahan sa mga dormitoryo na hindi makabayad sa renta bunsod na rin ng pagtaas ng singil sa matrikula. Bumagsak nang 20-40% ang bilang ng mga bagong estudyante sa UP dahil sa nasabing pagtaas ng matrikula.

Samantala, dahil sa lumalalang krisis sa ekonomya at edukasyon, patuloy naman ang pagbagsak ng bilang ng mga nakapag-aaral sa elementarya at hayskul. Ayon sa Ibon Foundation, umabot sa 2.5 milyong batang edad 5-17 anyos ang hindi nakapag-aaral sa kasalukuyan. Bumaba nang 106,903 ang bilang ng nag-enrol sa elementarya, at 67,746 sa hayskul.

Bukod rito, tampok din ang mga suliranin ng malaking kakulangan ng mga libro, siksikan sa mga silid aralan at pinaigsing oras ng pag-aaral dahil sa kakulangan sa klasrum at iba pang pasilidad. Dahil sa kakulangan ng badyet, ang ibang mga guro sa mga pampublikong paaralan ay napipilitang maningil sa mga estudyante. Sa Payatas Elementary at High school, naningil ang mga guro ng P400 sa mga estudyante para matustusan ang ilang batayang pangangailangan tulad ng tisa.

Bukod pa rito, tinututulan din ng mga mag-aaral ang pagpapadala ng mga sundalo sa kanilang paaralan. Ayon sa kanila, dapat paalisin ang mga sundalo dahil ang presensya ng militar ay naghahatid ng takot sa mga estudyante at guro at nagmimistulang garison ang mga eskwelahan.

14. Kolonyal na patakaran sa edukasyon. Ipinatupad simula ngayong pasukan sa lahat ng paaralang elementarya at hayskul ang Executive Order No. 210 ng Malacañang na nagtatakda ng paggamit ng Ingles bilang medium of instruction o wika sa pagtuturo.

Alinsunod sa EO 210, simula Grade 1 ay ituturo ang Ingles bilang ikalawang lenggwahe. Pero simula Grade 3 ay ito na ang siyang pangunahing wikang gagamitin sa pagtuturo ng matematika at mga subject na may kinalaman sa agham at kalusugan, bukod sa pagtuturo mismo ng English. Ito na rin ang gagamiting pangunahing wika sa pagtuturo sa lahat ng hayskul, pribado man o pampubliko. Ibig sabihin, Ingles ang dapat umanong gamitin sa di bababa sa 70% ng kabuuang panahon sa pagtuturo ng lahat ng aralin.

Isang petisyon laban sa EO 210 ang isinampa ng Coalition for a Correct Language Policy (CCLP) sa Korte Suprema. Ang koalisyon ay kinakatawan nina Dr. Patricia Licuanan, presidente ng Miriam College; mga National Artist for Literature na sina Bienvenido Lumbera at Virgilio Almario; Randolf David, isang propesor sa University of the Philippines; Isagani R. Cruz, kritiko at presidente ng WIKA Inc.; at Efren Abueg, isang premyadong manunulat. Pumirma rin sa petisyon ang iba pang batikang manunulat at guro.

Sinasalamin ng CCLP ang patriyotikong pagtutol sa EO 210. Ayon sa CCLP, sasagka ito sa kakayahang matuto ng mga mag-aaral. Tinukoy nito ang resulta ng mga pananaliksik na ginawa ng United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) na nagpapakitang mas mabilis matutong magbasa, magkwenta at umunlad sa pag-iisip ang mga bata kapag ang ginagamit sa pagtuturo ay ang kanilang wikang kinagisnan.

Kinukumpirma ito ng karanasan ng Summer Institute of Linguistics sa Bukidnon. Ang mas matataas na gradong nakukuha ng mga batang katutubo rito sa mga pagsusulit sa literasiya at numerasiya ay patunay na mas madali silang natututo gamit ang lokal na wika sa pagtuturo.

Sa kalagayang hindi ginagamit ang Ingles sa kanilang pang-araw-araw na buhay, mahihirapang matuto ang mga mag-aaral sa elementarya at hayskul kung ito ang pangunahing gagamitin sa pagtuturo. Kadalasan ay mabilis na nawawala ang anumang kaalaman sa pagbabasa at pagsusulat kapag itinuro ito sa wikang Ingles. Palalalain ng EO 210 ang dati nang suliranin sa mapurol na gagap sa syensya at matematika ng mga Pilipinong mag-aaral. Ayon sa sarbey ng Trends in International Mathematics and Science Study (TIMSS) nitong 2003, sa 45 bansa ay pang-41 ang mga mag-aaral ng hayskul sa Pilipinas sa kaalaman sa matematika. Pang-42 naman sila sa kaalaman sa syensya.

Ayon sa koalisyon, labag din ang EO 210 sa konstitusyon na nagtatakdang pambansang wika ang Pilipino at siyang gagamitin sa pagtuturo sa buong sistemang pang-edukasyon. Taliwas din ang EO 210 sa rekomendasyon ng Congressional Commission on Education (EDCOM) noong 1991 na gamitin ang Pilipino at ang lokal na wika sa pagtuturo ng batayang edukasyon. Inatasan ng EDCOM ang Department of Education (DepEd) noong 1991 na magbalangkas ng mga libro at iba pang materyales sa pagtuturo na nasusulat sa wikang Pilipino. Lahat ng subject sa elementarya at hayskul, maliban sa English at iba pang pinag-aaralang lenggwahe, ay dapat nang ituro sa wikang Pilipino pagsapit ng taong 2000, ayon sa EDCOM.

Ipagkakait din ng EO 210 sa mas maraming mamamayan ang karapatang matuto at maging bihasa sa pambansang wika. Lalo lamang nitong palalakasin ang neokolonyal na sistema ng edukasyon sa Pilipinas na nagsisilbi pangunahin sa interes ng mga dayuhan at nagpapanatiling mahirap at atrasado sa bansa. “Hindi Ingles ang solusyon sa kahirapan sa bansa. Bagkus, maaaring isa pa nga ito sa mga nagpapalala ng kahirapan ng mga karaniwang masang Pilipino,” ayon sa mga tumututol sa EO 210.

Sa kabila ng mga syentipikong ebidensyang nagpapakita ng mga pinsalang idudulot ng bagong kautusan sa mga mag-aaral at sa kabila ng mga batas at aksyon ng Kongreso na taliwas dito, ipinipilit pa rin ng Malacañang ang EO 210. Dahil ito sa tulak ng isang bagay na di hamak na mas mahalaga sa rehimen kaysa sa pagkatuto ng mga Pilipinong mag-aaral: ang milyun-milyong dolyar na kikitain ng bangkaroteng gubyerno mula sa mga remitans ng mga Pilipinong manggagawa sa ibang bansa at mga puhunan ng maraming call center na nagsusulputan ngayon sa Pilipinas. Nadismaya raw si Gloria Arroyo nang mapag-alaman niyang wala pang 5% ng mga aplikante sa mga call center ang natatanggap dahil sa kahinaan ng karamihan sa Ingles. Kailangan aniyang tugunan ang pangangailangan ng mga call center at iba pang mga dayuhang kumpanya ng mga Pilipino na mahusay magsalita ng Ingles.

Sa katuus-tuusan, tanging ang pambansa-demokratikong patakaran ng sistematikong pagtataguyod ng pambansang wika at panitikan, kasabay ng pagpapayaman ng iba pang lokal na lenggwahe at paggamit pangunahin ng sariling wika maging sa pag-aaral ng syensya at teknolohiya, ang titiyak na natututunan ng mga mag-aaral ang kaalamang makapagbibigay sa kanila ng kakayahang makapag-ambag sa pagpapaunlad ng pambansang ekonomya at lipunang Pilipino.

15. Batas sa bayad-pinsala para sa mga biktima ng diktadurang Marcos, hindi inaprubahan. Mariing binatikos ng mga tagapagtaguyod ng karapatang-tao ang hindi pag-apruba ng Mababang Kapulungan sa Human Rights Compensation Bill dahil sa pagsalungat dito ng National Security Council na pinamumunuan ni Norberto Gonzales. Anila, walang basehan ang pangangatwiran ng NSA na ipapasa lamang ang pondo mula sa naturang batas sa mga komunista at subersibo. Maglalaan sana ang Human Rights Compensation Bill ng P10 bilyon para sa mga biktima ng paglabag sa karapatang-tao noong panahon ng diktadurang Marcos.

Matatandaang ipinasa ang naturang panukala sa Senado noong ika-12 at ika-13 Kongreso ngunit hindi ito inaksyunan ng Mababang Kapulungan. Manggagaling sana ang pondo sa nakaw na yaman ng mga Marcos. Pinangangambahan ng ilang senador na nanakawin na naman ng Malacañang ang naturang pondo sa kalagayang hindi inaprubahan ng Mababang Kapulungan ang naturang batas.

16. Paglilitis sa mga ahente ng CIA, binuksan sa Italy. Sinimulan noong Hunyo 8 sa Italy ang paglilitis sa 20 ahente ng Central Intelligence Agency (CIA) at isang tinyente ng US Air Force na sangkot sa pagdukot sa isang lider Muslim na Egyptian noong 2003.

Dinukot si Hassan Mustafa Osama Nasr sa isang kalye sa Milan, Italy at lihim na ipiniit sa Egypt sa loob ng apat na taon at isinailalim sa matinding tortyur. Hindi siya kailanman kinasuhan ng anumang krimen sa anumang ligal na hukuman.

Ito ang kauna-unahang kriminal na pag-uusig laban sa patakarang “extraordinary rendition” ng US na nagpapahintulot sa mga ahenteng paniktik ng US na mangidnap ng mga pinaghihinalaang terorista at ipasa sila sa mga kakutsabang bansang kilala sa mapang-abusong paraan ng pag-iimbestiga.

Ang paglilitis sa Milan ay itinaon isang araw bago ang takdang pagbisita sa Italy ni Pres. George W. Bush ng US. Kasabay din ito ng paglalabas ng ulat ng Council of Europe na nagdodokumento ng pag-iral ng mga lihim na piitan ng US sa Poland at Romania at nagdedetalye sa mga pamamaraan ng tortyur na ginagamit ng CIA sa naturang mga pasilidad.

Samantala, nanawagan naman si dating US Secretary of State Colin Powell na isara na ang bilangguan ng US para sa umano’y mga terorista sa Guantanamo, Cuba. Aniya, ang iligal na detensyon ng mga suspek doon ay nakasira sa reputasyon ng US. Iminungkahi niyang ilipat sa mga piitan sa US ang mga detenido at agad silang iharap sa hukuman.

17. Planong missile defense ng US, umaani ng batikos. Nagpasiklab ng internasyunal na tensyon ang plano ng US na magpwesto ng missile defense system sa Eastern Europe. Ang naturang sistema, na kinatigan kamakailan ng NATO, ay pananggalang umano ng US at mga kaalyado nito laban sa mga posibleng atake ng Iran at iba pa nilang kalaban. Balak itong ipwesto sa Czech Republic at sa Poland.

Unang umangal si Pres. Vladimir Putin ng Russia. Aniya, ang naturang plano ay pagpapasimula ng panibagong paligsahan sa pag-aarmas na katulad noong panahon ng Cold War. Nagbabala si Putin na maaaring gumawa ng mga ganting hakbang ang Russia kapag itinuloy ng US ang planong ito.

Mahigit 60% ng mamamayang Czech ay tutol sa naturang panukala. Ayon naman sa mga kritiko ng US sa Europe, ang naturang balakin ay patunay ng kawalang-malasakit ng US sa mga kaalyado nito sa Eastern Europe.

Pinakahuling nagpahayag ng reaksyon ang North Korea. Anito, maaaring palakasin pa ng bansa ang programang nukleyar bilang paniguro laban sa banta ng US. Kamakailan lamang ay nakipagkasundo na ang North Korea sa US na ititigil na ang programang nukleyar nito.

18. Plano ng US na pumirmi sa Iraq, nalantad. Nasa likod ng pagpaparami ng pwersang US sa Iraq ang paghahanda para sa permanenteng pananatili nila roon. Nalantad kamakailan ang plano ng rehimeng Bush na magtayo ng apat na malalaking bagong base sa Iraq at humingi ng dagdag na pondo para sa pagpapalawig ng pananakop. Tinatayang mahigit 10 na ang base militar ng US sa Iraq at umaabot na sa 160,000 tropang Amerikano ang nakatalaga roon.

Ang mga itinayong base militar sa Iraq ay kumpleto sa mga pasilidad at halos kasinlawak ng mga dating base militar ng US sa Pilipinas. Mayroon itong mga underground bunker at iba pang pasilidad pandigma na kailangan ng lumalaking pwersa ng okupasyon. Bukod pa ito sa malalaking swimming pool at golf course at marami pang pasilidad para sa libangan ng mga Amerikano. Ang Camp Anaconda sa hilaga ng Baghdad ay may lawak na 38.85 kilometro kwadrado at may paliparan para sa mga eroplanong pandigma ng US.

Matagal nang inirerekomenda ng mga neokonserbatibo at matataas na upisyal militar ng US ang “enduring presence” o matagalang presensyang militar sa Iraq upang ipagtanggol ang kanilang mga interes sa Middle East. Sa pamamagitan ng pagmamantine ng mga base militar, titiyakin ng US na makokontrol nito ang saganang rekursong langis ng rehiyon at ang murang paraan ng pagkuha ng langis. Matitiyak din ng US ang mabilisang deployment ng mga pwersang militar nito hindi lamang sa Middle East kundi pati sa Africa at Europe.

Inihahalintulad ng mga heneral ng US ang pagmamantine ng mga base militar sa Iraq sa kalagayan ng South Korea kung saan estratehikong nakapwesto ang mga tropa nila laban sa North Korea, China at iba pang potensyal na kalaban ng US sa Asia.

 

 

 



July 22, 2007 Special Issue: Panatilihing bulag at bingi ang kaaway; Magpakahusay sa lihim na pagkilos
July 25, 2007, 12:18 pm
Filed under: Ang Bayan

Ang disiplina sa masikhay na paglilihim sa pagkilos ay kabilang sa mga tampok na kinakailangang katangian ng mga kadre at myembro ng Partido Komunista ng Pilipinas (PKP), kumander at mandirigma ng Bagong Hukbong Bayan (BHB) at iba pang mga nakapaloob sa rebolusyonaryong kilusan. Isa ito sa mga susing salik sa likod ng kakayahan ng rebolusyonaryong kilusan na ipreserba at palakasin ang sariling hanay, patuloy na epektibong mapaglingkuran sambayanan at baha-bahaging gapiin ang kaaway sa harap ng nag-iibayong bangis nito.

Lalo pa ngayong pinalalakas ng mga rebolusyonaryong pwersang pinamumunuan ng PKP ang naturang disiplina at ang kanilang kakayahan sa lihim na gerilyang pagkilos na sumasandig sa malalim at malawak na suporta ng masa. Sa harap ng nananatili pang superyoridad ng kaaway at lakas-militar at ng tumitinding pasistang pananalakay nito, determinado ang Partido at BHB na pagkaitan ang kaaway ng pagkakataong makapagdulot ng mabigat na pinsala sa rebolusyonaryong kilusan at mamamayan.

Pagpapalakas ng paniniktik ng kaaway. Sa balangkas ng Operation Plan Bantay Laya 2 (OBL 2), desperadong naghahabol ang rehimeng Arroyo at ang Armed Forces of the Philippines (AFP) nito na makapagdulot ng maksimum na pinsala sa rebolusyonaryong kilusan bago ang 2010. Subalit maipagkakait natin ito sa kanila kung mapananatili natin silang bulag at bingi sa kasalukuyang lakas at mga balak ng mga rebolusyonaryong pwersa at sa aktwal na kinaroroonan at pagkilos ng Partido, hukbong bayan at rebolusyonaryong kilusang lihim.

Todo-buhos ngayon ang pondo at pagsisikap ng AFP na maglunsad ng pinag-ibayong mga operasyong paniktik. Layunin nitong makapag-ipon ng mga kinakailangang impormasyon tungkol sa mga organo, kadre at tauhan ng Partido; mga yunit at upisyal ng hukbong bayan; at mga lider at kasapi ng mga organisasyong masa at galaw ng mga ito.

Masugid silang naghahanap ng lahat ng posibleng butas at bulnerabilidad na maaaring likhain ng kapabayaan sa bahagi ng mga rebolusyonaryong pwersa. Walang sawa silang naghihintay ng anumang pagkakataong magluwag sa disiplina at magkamali ang mga rebolusyonaryong pwersa sa kanilang pagkilos upang masagpang ito at makapaglunsad ng tiyak at nakamamatay na mga atake.

Habang ginagamit pa rin ng AFP ang paglalatag ng mga lambat paniktik at pisikal na pagmamanman, nitong mga nagdaang taon ay puspusan ang pagsisikap ng AFP na itaas ang kakayahan nito, gamit ang makabagong mga kagamitan at teknolohiya para sa elektronikong surbeylans o pagmamanman sa komunikasyong elektroniko. Pangunahing dinidiinan nito ngayon ang surbeylans sa pamamagitan ng cellphone.

Kaugnay nito, binuo ng Intelligence Service of the AFP (ISAFP) ang MIG 21, isang bagong sangay na nag-iispesyalisa sa gawaing ito. Ang iba’t ibang yunit ng MIG ay binibigyan ng mga kagamitan sa pagsagap at pagsubaybay sa komunikasyon sa cellphone at landline sa kalunsuran at kanayunan. May katumbas ding pagsisikap ang Philippine National Police Intelligence Group (PNP-IG) at iba pang ahensyang panseguridad ng gubyerno. Kaalinsabay nito ay pinalalakas din ng iba’t ibang yunit ng AFP, PNP at iba pang ahensyang panseguridad ang kakayahan nila sa iba pang mga paraan.

Todo rin ang suporta ng US sa mga operasyong paniktik ng AFP, PNP at iba pang ahensyang panseguridad. Nagbibigay ito ng mga pagsasanay sa gawaing paniktik at nagbibigay o nagpapahiram ng mga kagamitan. Bukod rito, nagsasagawa rin ang US ng sarili nitong mga operasyong paniktik sa pamamagitan ng pagpapalipad ng mga “spy plane,” surbeylans sa pamamagitan ng “satellite” (mga kagamitang nasa labas ng himpapawid) at ibinibigay sa AFP ang mga nasasagap na impormasyon, at pagpapapasok sa mga eryang saklaw ng rebolusyonaryong kilusan para magpamilyarisa, magdebelop ng sariling mga aset at magsagawa ng iba pang pangmatagalang gawaing paniktik.

May mga lihim na kasunduan sa pagitan ng AFP at mga kumpanya ng cellphone kung saan may mga ipinwestong tauhan ng intelidyens na humahawak ng ilang kagamitan ng mga kumpanyang ito para matiktikan ang mga tukoy na cellphone. May hawak ding sariling mamahaling modernong kagamitang paniktik ang ISAFP at PNP-IG na binibili nila o kaya’y ipinahihiram o ibinigay ng gubyerno ng US.

May ilang pagkakataon nang mabigat na nakapaminsala ang kaaway sa mga rebolusyonaryong pwersa bunga ng kapabayaan sa seguridad at paglabag sa mga kinakailangang lihim na pagkilos. Kabilang dito ang ilang kahinaan sa pagtalima sa mga alituntunin sa disiplina ng Partido, ng BHB at kilusang lihim at mahigpit na paglapat ng mga aral mula sa mga naging pinsala sa nakaraan.

Nasamantala ng kaaway ang mga naging kahinaan ng ilang mga kasama sa pag-ugnay sa pamilya at iba pang taong tukoy ng kaaway. May ilang kahinaan din sa maling paraan ng pagtatabi at pagpapasa ng mga sensitibong dokumento at materyales. Tampok sa nakaraan ang kahinaan ng ilan sa labis na pagsalalay at lubhang maluwag na paggamit sa mga kagamitang elektroniko, pangunahin na ang cellphone. Marami ring kaso ng di maingat na paggamit sa internet at email.

Palakasin ang kakayahan at pagsisikap sa paglilihim. Lalong nagiging mahalaga ang pagpapalakas ng mga rebolusyonaryong pwersa sa kakayahan at pagsisikap sa lihim na pagkilos dahil sa puspusang operasyong paniktik ng kaaway. Nakasalalay ito sa pagpapalakas sa determinasyon, tyaga at kahandaan sa sakripisyo ng mga rebolusyonaryong pwersa, pagpapatupad ng disiplinang bakal, masusing pag-aaral at pagsisinop sa lahat ng ginagawa, at pagpapalalim ng pag-ugat sa masa.

Kailangang ihanda ng lahat ng rebolusyonaryong pwersa ang kanilang mga isip sa pagharap sa mga kinakailangang sakripisyo at kaakibat na kahirapan. Hindi dapat labis na sumandig sa mga bagay na maginhawa pero pinagmumulan naman ng mga bulnerabilidad para sagpangin ng kaaway.

Inoobliga natin ang pinakamataas na disiplina sa ating mga kadre at myembro ng Partido, kumander at mandirigma ng hukbong bayan at pwersa ng rebolusyonaryong kilusang lihim. Sa lahat ng usaping maseselan at nangangailangan ng mahigpit na pagtalima sa seguridad, kailangan ang tuluy-tuloy na pag-aaral at pagsasanay ng lahat sa pagkilos nang sikreto, tahimik, maingat at masinop.

Kailangang matuto ang lahat sa gerilyang pagkilos ng hukbong bayan na kinatatampukan ng mahigpit na pagsalalay sa suporta ng masa; ng masinsing pag-alam at masusing pagsusuri kapwa sa sitwasyon natin at ng kaaway; ng mahigpit na paglilihim sa kinaroroonan ng himpilan, sa pinanggalingan at patutunguhan sa paglalakad nang walang iniiwang palatandaan at bakas; at ng pagpapakahusay sa pagkilos at pagmamaniobra sa tabing ng kadiliman at mga katulad nito.

Dahil sa pinatinding elektronikong surbeylans ng kaaway, may partikular na diin tayong ibinibigay sa pag-iwas sa bulnerabilidad na dulot ng paggamit ng mga cellphone. Kailangan ng lahat ng saligang pag-unawa sa lahat ng bulnerabilidad at inabot nang kakayahan ng kaaway sa pagmamanman sa mga usapan at palitan ng text sa cellphone at sa pagtukoy sa lokasyon ng minamanmanang cellphone.

Dapat magbuo at magpaunlad ng ligtas, mabisa at mabilis na sistema ng komunikasyon na sumasalalay pangunahin sa lalim ng suporta ng masa. Dapat itong ikombina sa pili, maingat, matalino, planado at disiplinadong paggamit ng iba pang sistema ng komunikasyon, karaniwan man o makabago.

Sa mahigpit na paghawak sa disiplina, paggamit ng pamamaraang gerilya, pagsalig sa malawak na suporta ng masa at pagsisigurado sa lahat ng pagkilos, maiiwasan nating matukoy at mabitag ng kaaway, kabilang ang kanilang elektronikong surbeylans. Sa gayon, mapapawalang-saysay natin ang milyun-milyong piso nilang mga kagamitan sa surbyelans. Mapapangalagaan natin ang mga tagumpay ng Partido, hukbong bayan, rebolusyonaryong kilusan at masa, maiiwasan ang di kinakailangang malalaking kabiguan at matitiyak ang tuluy-tuloy na pagsulong ng rebolusyon.

 



July 7, 2007 Regular Issue
July 25, 2007, 12:17 pm
Filed under: Ang Bayan

1. Editoryal: Panloloko ang alok na usapang pangkapayapaan ng rehimeng Arroyo. Nagpupuputak ang mga susing upisyal panseguridad at pandepensa ng Malacañang na nais umano nilang muling buksan ang pormal na usapang pangkapayapaan sa pagitan ng Gubyerno ng Republika ng Pilipinas (GRP) at National Democratic Front of the Philippines (NDFP), pero sa kundisyong magdedeklara ng tigil-putukan ang Bagong Hukbong Bayan (BHB).

Nananatiling bukas ang rebolusyonaryong kilusan na makipag- negosasyong pangkapayapaan sa naghaharing rehimen basta’t magpakita ito ng sinseridad. Subalit tahasang ibinabasura ng NDFP ang di makatwirang kundisyong nais ipataw ng rehimeng Arroyo para sa pagpapatuloy ng usapan. Malinaw na gustong itali ng rehimeng Arroyo ang muling pagbubukas ng usapang pangkapayapaan sa pagsuko ng Partido Komunista ng Pilipinas (PKP), Bagong Hukbong Bayan (BHB) at mga rebolusyonaryong pwersa sa pamamagitan ng adelantado at walang batayang pagdedeklara ng tigil-putukan.

Hindi mapayuyukod ang NDFP at rebolusyonaryong kilusan sa banta ng rehimen na pormal na nitong babansagang “terorista” ang PKP at BHB at ihahanay sa mga bandidong grupo tulad ng Abu Sayyaf at Jemaah Islamiyah sa ilalim ng tinaguriang Human Security Act (HSA) o batas “anti-terorismo.” Hindi natitinag ang mga rebolusyonaryong pwersa sa dakdak ng rehimen na gagamitin ang pasistang HSA para “durugin ang mga terorista” at lipulin ang rebolusyonaryong kilusan bago sumapit ang 2010.

Nais palabasin ng rehimen na ang patuloy na lumalakas at lumalawak na rebolusyonaryong kilusan ay napakahina na at padausdos.

Gusto lamang ikubli ng rehimen ang mga kabiguan nito sa larangan ng digmaan, gayundin ang kawalan nito ng anumang pagnanais na pumasok sa usapang pangkapayapaang tunay na haharap at lulutas sa mga saligang panlipunang suliraning siyang nasa ugat ng armadong tunggalian.

Sa katunayan, puro pagdodoble-kara ang ginawa ng rehimeng Arroyo sa usapang pangkapayapaan sa loob ng nakaraang anim na taon. Halos wala itong tinupad sa mga obligasyon nito na nakapaloob sa mga pinirmahang kasunduan, tulad ng The Hague Joint Declaration of 1992, Comprehensive Agreement on Respect for Human Rights and International Humanitarian Law (CARHRIHL), Joint Agreement on Security and Immunity Guarantees (JASIG) at Oslo Accords noong Marso at Abril 2004.

Sa partikular, patuloy na nilalabag ng GRP ang isang mayor na probisyon ng Oslo Accords na nag-oobligang gumawa ng hakbang ang GRP para bawiin ang pagtutulak nito na mapabilang ang PKP, BHB at punong pampulitikang konsultant ng NDFP na si Jose Ma. Sison sa “listahan ng mga terorista” ng US at European Union. Tinukoy sa Oslo Accords na ang gayong mga listahan at ang panghihimasok ng US sa mga panloob na usapin ng Pilipinas ay labag sa pambansang soberanya at mapanira sa prosesong pangkapayapaan.

Lalong ginagawang imposible ng rehimeng Arroyo na muling mabuksan ang usapang pangkapayapaan ngayong plano na nitong ibilang ang PKP at BHB sa sarili nitong listahan ng mga “teroristang organisasyon.” Gagamiting sangkalan ng rehimeng Arroyo ang gayong paghahanay para todo-todo nitong mailunsad ang kampanyang panunupil laban sa mga rebolusyonaryong pwersa at sa mga ligal na demokratikong pwersang pinararatangan ng rehimen na “prenteng organisasyon” ng PKP-BHB, gayundin ang masusugid na pwersang anti-Arroyo at malawak na oposisyon.

Walang bago kung tutuusin sa ginagawa ngayong pagbabanta ng rehimen na taguriang terorista ang PKP at BHB. Sa kabila ng pagpapawalambisa sa batas laban sa subersyon, malaon nang tinatratong terorista ng rehimeng Arroyo ang PKP at BHB para isaisantabi at tabunan ang mga rebolusyonaryong mithiin ng mamamayang Pilipino, pulaan ang rebolusyonaryong armadong pakikibaka, ibasura ang usapang pangkapayapaan at bigyang-katwiran ang todo-largang teroristang gera at kampanya ng panunupil laban sa mga rebolusyonaryong pwersa at mamamayan.

Mula 2001 ay walang tigil nang nananalasa ang rehimeng Arroyo sa paghahasik ng teroristang kampanya ng mga pampulitikang pamamaslang, pagdukot, iligal na pang-aaresto at pagsosona, pagkontrol sa galaw ng mamamayan, paglulunsad ng mga “food blockade,” pambobomba, panganganyon at pagpapalikas sa buu-buong mga komunidad. Itinutulak nito ang mamamayang Pilipino na mag-armas upang ipagtanggol ang kanilang mga karapatan, kamtin ang katarungan at ipataw ang karampatang kaparusahan sa rehimeng Arroyo at mga alagad nito para sa kanilang mga pasistang krimen.

Hinahangad ng PKP, NDFP at lahat ng mga rebolusyonaryong pwersa ang muling pagpapatuloy ng nauntol na pormal na negosasyong pangkapayapaan sa pagitan ng NDFP at GRP. Suspendido ito mula pa noong 2004 dahil sa kawalang katapatan ng GRP na tupdin ang mga obligasyon nito sa mga kasunduang pinirmahan nito at ng NDFP. Inililinaw ng NDFP na nagpapatuloy ang prosesong pangkapayapaan at bukas ito sa exploratory talks para maresolba ang mga balakid sa suspendidong pormal na usapan, hangga’t walang pormal na deklarasyon ng pagsasara nito mula sa alinmang panig.

Sa katunayan, bilang pagmamagandang-loob, dati nang nagpaabot ang NDFP na bukas ito sa tigil-putukan kung pormal na mapagkakasunduan bago pa man ang panukala nitong 10-puntong Maikling Kasunduan para sa Kagyat at Makatarungang Kapayapaan. Mailalatag ng kasunduang ito ang paborableng kalagayan at kinakailangang mga kasunduan bago maipatupad ang tigil-putukan.

Pero hindi kailanman magagawa ng PKP, BHB at mga rebolusyonaryong pwersa na pumasok sa tigil-putukan nang walang kapaki-pakinabang na batayan at labag sa mga rebolusyonaryong prinsipyo at pagsusulong ng nagpapatuloy na armadong pakikibaka.

Lalong hindi magpapatupad ng tigil-putukan ang PKP/BHB habang lansakan ang paglabag ng rehimeng Arroyo sa karapatang-tao at walang habas ang pag-atake nito sa mga lider, konsultant at pwersa ng rebolusyonaryong kilusan, mga aktibista ng ligal na demokratikong kilusan at malawak na mamamayan. Ang pagpapatupad ng mga rebolusyonaryong pwersa ng tigil-putukan sa gayong sitwasyon ay katumbas ng pagtalikod sa karapatan at inisyatibang ipagtanggol ang kanilang mga sarili at ang mamamayan.

Di kailanman bibitiwan ng PKP/BHB at armadong rebolusyonaryong kilusan ang sandata hangga’t umiiral pa ang tunggalian ng mga uri at mayroon pang natitirang kaaway na may armadong kakayahang labanan ang rebolusyon.

Pumapasok ang rebolusyonaryong kilusan sa usapangpangkapayapaan habang isinusulong ang armadong pakikibaka. Ipinakikita nito ang determinasyon na resolbahin ang mga ugat ng armadong tunggalian sa bansa.

Ang rebolusyonaryong armadong pakikibakang inilulunsad ng BHB ang pinakamabigat na tugon at sagka sa teroristang kampanya ng rehimeng Arroyo, katuwang ang kilusang protesta ng mamamayang Pilipino at ng internasyunal na kundenasyon sa mga pampulitikang pamamaslang, pagdukot at iba pang matitinding paglabag sa karapatang-tao sa Pilipinas. Ang pagtalikod sa armadong pakikibaka, maging ang walang batayang pagdedeklara ng tigil-putukan, ay katumbas ng pagtataksil sa rebolusyon at mamamayan.

2. “US humanitarian mission”, mapanlinlang–NDF Bicol. “Hungkag at mapanlinlang,” batikos ni Kasamang Greg Bañares, tagapagsalita ng National Democratic Front ng Bicol, sa isinasagawang “RP-US humanitarian mission” ng mga tropa ng US sa lalawigan ng Albay. Inilunsad ang “humanitarian mission” mula huling linggo ng Hunyo hanggang unang linggo ng Hulyo.

“Ang tunay na layunin ng mga tropang Amerikano ay magsagawa ng pagsasarbey sa mga dagat, pantalan, kalupaan at mahahalagang instalasyong pampubliko,” ani Kasamang Bañares. Idinagdag niyang ang mga ito’y bilang paghahanda sa balak ng imperyalismong US na patindihin ang armadong panghihimasok sa bansa gamit na pantabing ang “military exercises” na nakatakdang ilunsad sa mga susunod na taon.

Tinuligsa ni Kasamang Bañares ang pagsamantala ng imperyalismong US at kakutsabang gubyernong Arroyo sa pagkasalanta ng buhay ng mamamayan ng Albay. Aniya, nagpapanggap na “matulungin at makatao” ang imperyalismong US samantalang ang mga patakaran nito ang dahilan ng pagkalugmok sa kahirapan di lamang ng mga Bikolano kundi ng buong sambayanang Pilipino.

Binalaan ng NDF-Bikol ang mga tropa ng US na huwag magtago sa likod ng “humanitarian mission” upang maniktik sa mga teritoryong saklaw ng Demokratikong Gubyernong Bayan. Huwag din silang lumahok sa mga operasyong pangkombat ng AFP at PNP sa mga lugar na ito upang hindi sila maging target ng mga atake ng BHB.

3. (Matatagumpay na opensiba ng BHB) 25 armas nasamsam sa Northern Mindanao. Dalawampu’t limang armas ang nasamsam ng Bagong Hukbong Bayan sa dalawang magkahiwalay na reyd na inilunsad sa Agusan del Norte at Bukidnon nitong huling linggo ng Hunyo. Apat na tropa ng kaaway ang napatay sa mga opensibang ito.

Sa Agusan del Norte, nilusob ng mga Pulang mandirigma ng Front 4-A ng BHB ang isang detatsment ng 23rd IB sa Barangay Lawan-Lawan, Las Nieves, noong Hunyo 27, bandang alas-3 ng madaling araw. Ayon kay Ka Cesar Renerio, tagapagsalita ng National Democratic Front-North Central Mindanao Region (NDF-NCMR), nasamsam ng mga Pulang mandirigma ang 17 armas, kabilang ang apat na M14, dalawang M16 at pitong karbin. Nakasamsam din sila ng apat na granada at mga kagamitang pangkomunikasyon.

Napatay sa labanan ang tatlong elemento ng Philippine Army kabilang ang sarhentong namumuno sa detatsment. Sa kabilang banda, nagbuwis ng buhay ang isang Pulang mandirigma.

Matapos ang reyd, pinatay ng mismong mga sundalo ang limang tauhan ng CAFGU na kabilang sa mga nagbabantay sa detatsment. Pinaghinalaan ng AFP na ang mga elemento ng CAFGU ay kasapakat ng BHB sa isinagawang reyd.

Bago ito, sinalakay ng isang platun sa ilalim ng Rexan Perez Command ng BHB ang istasyon ng pulisya sa Dangcagan, Bukidnon noong umaga ng Hunyo 23. Tumagal lamang ng tatlong minuto ang reyd. Napatay dito ang isang nanlabang pulis. Matagumpay na napasok ng yunit ng BHB ang armori ng pulisya at nasamsam ang limang M16, dalawang 9 mm at isang .45.

Samantala, dalawang elemento ng CAFGU ang napatay ng BHB sa isang labanan noong Hunyo 24, alas-8 ng umaga sa Sityo Monte Alegre, Barangay Kandiis, Magsaysay, Misamis Oriental.

4. (Matatagumpay na opensiba ng BHB) 11 sundalo napatay sa kampanyang militar ng BHB sa ICR. Labing-isang tropa ng Philippine Army ang namatay sa tatlong taktikal na opensibang inilunsad nitong Hunyo sa rehiyon ng Ilocos-Cordillera (ICR). Ang mga taktikal na opensiba ay bahagi ng kampanyang militar ng Bagong Hukbong Bayan (BHB) laban sa malawakang operasyong isinasagawa ngayon ng AFP sa hangganan ng Abra-Mt. Province-Ilocos Sur.

Pitong sundalo ang napatay nang tambangan ng mga Pulang mandirigma ng Agustin Begnalen Command (ABC) ng BHB ang isang yunit ng 41st IB sa Barangay Wayangan, Tubo, Abra nitong Hunyo 25. Bago ito, tatlong sundalo rin ang napatay sa ambus na isinagawa ng isang yunit ng ABC sa mga nag-ooperasyong tropa ng 50th IB noong Hunyo 17 sa Sityo Pananuman, Barangay Tubtuba, sa bayan din ng Tubo.

Ang operasyong militar na nilalahukan ng dalawang brigada ng 5th Infantry Division ay ganting salakay ng kaaway sa sunud-sunod na mga taktikal na opensiba ng BHB noong Mayo 12-16 kung saan 13 tropa ng 41st at 54th IB at isang elemento ng CAFGU ang napatay at mahigit 24 ang nasugatan. Nakasamsam din ang BHB ng limang M16, isang M203, dalawang M14, 1,600 bala at iba pang kagamitang militar.

Mas maaga pa rito, mula Enero 7 hanggang Abril 6 ng taong ito ay umabot sa 33 elemento ng kaaway ang napatay at tatlo ang nasugatan sa iba’t ibang labanan sa ICR. Lahat-lahat ay laking kumpanya ang mga kaswalti ng kaaway sa unang limang buwan ng 2007 sa rehiyon.

Ang mga pananambang ay tugon din sa kahilingan ng masa sa lugar na parusahan ang mga tropa sa marami nilang pang-aabuso. Pinakahuling krimen ng mga pasistang militar ang pagdukot nila sa anim na estudyante sa hangganan ng Tubo, Abra at Sagada, Mt. Province noong Hunyo 15.

Sa hiwalay na pangyayari, isang sundalo rin ang napatay sa isang labanan sa pagitan ng BHB at ng Charlie Coy ng 21st IB sa Sityo Iyokan, Barangay Mallango, Tinglayan, Kalinga noong Hunyo 23 ng umaga.

5. Sa kanayunan ng Bukidnon: Pagpaparusa sa pusakal na kriminal. Dama ng mamamayan sa kanayunan ng Bukidnon ang pag-iral ng demokrasyang bayan sa pamamagitan ng lokal na organo ng kapangyarihang pampulitika. Dito, epektibong napangangalagaan ng demokratikong gubyernong bayan ang mamamayan laban sa mga pusakal na kriminal. Sa ilalim ng demokratikong gubyernong bayan ang hukumang bayan, na dinudulugan ng mga hinaing ng mamamayan, tumitimbang sa mga kaso at nagpapatupad ng hustisya alinsunod sa ebidensyang nakalap. Instrumento ng hukumang bayan sa pagpapatupad ng hustisya ang Bagong Hukbong Bayan (BHB).

Noong Hunyo 11, ipinatupad ng Rexan Perez Command (RPC) ng BHB ang hatol ng hukumang bayan na parusahan ng kamatayan si Manpaanod “Andabaw” Diwangan, isang pusakal na elementong kriminal na malaon nang inirereklamo ng taumbayan ng Cabanglasan at mga karatig-lugar. Pinarusahan siya sa Mangaod, Mandahikan, Cabanglasan, Bukidnon.

Sa ilang dekada niyang pamamayagpag bilang kriminal na protektado ng militar, si Diwangan ay naging bantog bilang mamamatay-tao, planter ng marijuana at mangangalabaw. Ayon sa pahayag ng RPC, umabot sa walo katao ang walang awang pinaslang ni Diwangan. Umaabot din sa 10 ektarya ang tinatamnan niya ng marijuana, gamit ang binhing ibinibigay ni Maj. Arturo Salvador ng Military Intelligence Battalion sa ilalim ng 4th ID. Di rin bababa sa 15 kalabaw at dalawang kabayo ang ninakaw ni Diwangan mula sa iba’t ibang residente ng mga bayan ng San Fernando at Cabanglasan mula 1996 hanggang 2006.

Ilang taong hindi magalaw-galaw si Diwangan dahil sa kanyang mahigpit na kuneksyon sa militar. Mabangis din siya at palaging pinaliligiran ng kanyang mga armadong tauhan. Subalit sa tulong na rin ng mga impormasyong ipinaabot ng masa sa BHB ay nasukol din siya ng Pulang hukbo at naipataw sa kanya ang karampatang parusa, alinsunod sa atas ng hukumang bayan.

Ang hukumang bayan at ang demokratikong gubyernong bayang nagpapatakbo nito ang siyang tunay na dinudulugan ng maralitang mamamayan ng kanilang mga hinaing. Ito’y di lamang dahil sa kainutilan ng mga reaksyunaryong korte at iba pang tagapagpatupad umano ng batas na pangalagaan ang interes ng mamamayan. Dahil din ito sa malinaw na pagkampi ng mga ito sa malalaking panginoong maylupa at iba pang makapangyarihang tao.

Naging mabunga para sa mamamayan ang mga kasong idinudulog nila sa demokratikong gubyernong bayan. Halimbawa, nitong nagdaang mga taon ay umabot sa 10 kalabaw ang nabawi ng BHB sa mga magnanakaw at naibalik sa mga may-ari.

Taliwas sa reaksyunaryong korte na sa pagsasampa pa lamang ng kaso at sa abugado ay agrabyado na ang mahihirap dahil sa taas ng mga bayarin, walang hinihinging filing fee at iba pang bayarin ang hukumang bayan.

Ang mga datos na pinag-aaralan ng hukumang bayan sa paggawa nito ng desisyon ay boluntaryong ibinibigay ng mamamayan sa mga kasamang kumikilos sa lugar, taliwas sa reaksyunaryong korte kung saan ang mga testigo ay pwedeng bayaran at bilhin.

Makatarungan lamang na sa hukumang bayan idulog ng mamamayan ang kanilang mga karaingan para makamit nila ang hustisyang malaon nang ipinagkakait sa kanila.

6. (Pananalanta ng pasistang estado) Dinukot na mga estudyante sa ICR, nabawi na. Matagumpay na nabawi nitong huling linggo ng Hunyo ang anim na estudyante matapos ang halos dalawang linggo sa kamay ng militar. Sa pamamagitan ng sama-samang pagkilos at determinasyon ng mga residente ng Kili, Tubo, Abra, naigiit nila sa militar na palayain ang anim sa kabila ng unang pagtanggi ng AFP na nasa kanila ang mga kabataan.

Ang mga dinukot na sina Josie Padingil, Josefa Banglay, Jane Dumalig, Isabel Lawagan, Igan Lumebyang at Sumili Maguinsay ay pawang nasa edad 15-18 anyos at mga estudyante ng Mountain Province General Comprehensive High School (MPGCHS) sa Sagada.

Pauwi na sila noong Hunyo 15 nang dukutin sila ng mga sundalo ng 54th IB sa Bangaan- Buasao-Kili trail. Unang napabalita ang ginawang pagdukot sa mga estudyante sa isyung Hunyo 21 ng Ang Bayan.

Hinanap ng mga residente ng Kili ang kabataan maging sa mga kanugnog na baryo ng hilagang Sagada, Mountain Province. Napag-alaman nilang dinala ng mga sundalo ang mga kabataan upang hindi masundan. Ayon sa dalawa sa mga kabataang dinukot, umabot sila sa Barangay Baclingayan, Tubo. Mahigit isang linggo bago matagpuan ng mga taga-Kili ang mga estudyante sa isang kampo ng militar sa bayan ng Lagangilang, Abra.

Sa tulong ng mamamayan ng Sagada, napilitan ang militar na palayain ang apat na babaeng estudyante noong katapusan ng Hunyo. Ilang araw matapos ito, pinalaya na rin ang dalawang kabataang lalaki at ihinabilin sa konseho ng Sagada. Lumitaw sa dagdag na imbestigasyon na dumanas ang dalawa ng saykolohikal at pisikal na tortyur sa 11 araw na hawak sila ng militar.

7. (Pananalanta ng pasistang estado) Lider-kabataan, tinangkang dukutin. Isang lider ng kabataan ang tinangkang dukutin at ilang manggagawang pangkalusugan ang hinaras ng mga elemento ng AFP nitong nakaraang dalawang linggo.

Hunyo 29. Tinangkang dukutin ng armadong kalalakihan si Israel Bacutan, 15, tagapangulo ng Anakbayan-National Capital Region sa harap mismo ng kanilang hedkwarters sa Welcome Rotunda, Quezon City. Kagagaling lamang ni Bacutan sa pang-umagang palabas sa telebisyon kung saan nagsalita siya laban sa militarisasyon sa mga kampus at sa mga maralitang komunidad sa Metro Manila. Tinalakay niya ang epekto nito sa mga estudyante at mamamayan at ang pangangailangang labanan ito ng kabataan. Nakapiglas siya sa mga dudukot sana sa kanya at nakahingi ng saklolo sa isang kainan sa tabi ng kanilang hedkwarters.

Hunyo 16-17. Hinaras ng mga elemento ng 21st at 77th IB ang mga manggagawang pangkalusugan na naglulunsad ng medical mission sa Sityo Ubel, Barangay Gawaan, Balbalan, Kalinga. Ang medical mission ay inilunsad ng Health Alliance for Democracy at Community Health Education, Services and Training in the Cordillera Region.

Pinaligiran ng mga sundalo ang lugar kung saan ginagawa ang panggagamot. Pinagtatanong ang mga manggagawang pangkalusugan at kinunan sila ng litrato ng mga sundalo. Binansagan silang mga kasapi ng BHB kahit pa ipinaliwanag nila na may permiso ng alkalde ng Balbalan ang kanilang misyon sa nasabing barangay.

Pagkatapos ng pananghalian ay lumipat ang mga sundalo sa Sityo Pipi ng naturang barangay. Nagpatawag sila roon ng pulong at pinalabas na ang isinasagawang medical mission sa Sityo Ubel ay pulong ng BHB.

Hindi ito ang unang pagkakataong tinakot ng mga sundalo ang mga nagsasagawa ng misyon. Noong Abril 2005, pinaligiran ng mga sundalo ang mga boluntir na naglulunsad ng seminar pangkalusugan sa barangay hall ng Gawaan.

Hunyo 9-10. Di bababa sa dalawang unyonista ng Chong Won Fashion Garments Trading Inc. ang nasugatan nang salakayin ng mga bayarang maton ang piketlayn ng mga manggagawa sa Cavite Export Processing Zone sa Rosario, Cavite. Kabilang sa mga nasugatan ang mga lider-unyon na sina Resurrecion Ravelo at Florencia Arevalo, tagapangulo at kalihim ng Nagkakaisang Manggagawa sa Chong Won.

Siyam na lalaki na nakasakay sa isang van na may plakang UVD 390 ang lumusob sa piketlayn. Tinutukan nila ng mga patalim ang mga welgista habang giniba ng iba ang mga tolda sa piketlayn. Pinagtatapon din ang pagkain at iba pang gamit ng mga manggagawa. Binantaan silang papatayin kung hindi nila kagyat na bubuwagin ang piketlayn.

Bandang alas-3:30 ng madaling araw ng Hunyo 10, muling sinalakay ang piketlayn ng 20 nakabonet na kalalakihan na armado ng mga M16 at nakauniporme ng fatigue. Pinadapa at tinutukan ang mga manggagawa at pinagnakawan ng mga cellphone, kamera, pitaka at iba pang personal na gamit.

Nagpahayag ng pagkabahala sa kaligtasan ng mga manggagawa ng Cho Won ang kapatid na mga unyon nito sa Canada. Pormal na nagpaabot ng kanilang pagkabahala sa rehimeng Arroyo ang Canadian Auto Workers Union (CCWU), United Steel Workers (USW), Kairos-Canadian Ecumenical Justice Initiatives (CEJI) at ang Maquila Solidarity Network, isang grupo na nagtataguyod sa karapatang-tao.

Iginigiit ng unyon ng Chong Won ang pagkakaroon ng panibagong collective bargaining agreement at pagbabalik sa trabaho ng mga upisyal ng unyon na sinipa noong Setyembre 2006.

8. (Pananalanta ng pasistang estado) Masaker sa Kalinga. Labindalawang magsasaka ang minasaker nang salakayin ng mga tropa ng militar at pulisya ang isang komunidad ng mga minoryang setler sa Sityo Malapiat, San Pascual, Rizal, Kalinga noong Hunyo 25. Limang magsasaka rin ang nasugatan sa pag-atake.

Nilusob ng pinagsanib na mga tropa ng 77th IB, 21st IB at 501st Brigade ng Philippine Army, Provincial Mobile Group at Regional Mobile Group ng Cagayan-PNP ang mga magsasaka sa utos ng panginoong maylupa at dating meyor ng Rizal na si Marcelo de la Cruz at ang anak niyang si Chris Mark, ang bagong halal na alkalde. Ang mag-amang de la Cruz ay kabilang sa isa sa mga angkang umaangkin sa lupa ng mga magsasaka.

Lima sa mga pinaslang—sina Lakay Ulliba, Pedro Ulliba, Felimon Ulliba, Delfin Madayag at Johnny Gaspar Cayabo—ay mula sa tribong Mabaca. Nagmula naman sa tribong Butbut sina Bangi Bakkay, Agyao Sabawil, Abok Tayaan, Say-at Addawi at Alib Baklas, samantalang si Juan Attang ay mula sa tribong Poswoy/Ab-abaan. Ang ika-12 biktima ay si Conrado Ordonia, isang dayong Ilokano.

Nagsimula ang pananalakay alas-7 pa lamang ng umaga nang paligiran ng dalawang kumpanya ng mga sundalo at pulis ang komunidad. Habang papalapit ang mga sundalo ay sinimulang sunugin ng mga pulis ang mga bahay ng mga magsasaka. Pinaulanan ng bala ang mga residente, gamit ang isang V-150 na Armored Personnel Carrier, isang tangkeng PALAR, limang masinggan at iba pang malalakas na armas. Binalewala ng mga tropa ang pakiusap ng mga residente na itigil na ang pananalakay. Umabot sa 30 bahay ang sinunog.

Dahil dito, napilitan ang mga residente na lumaban at makipagsagupaan sa mga sundalo at pulis. Tumagal ito nang halos sampung oras ang sagupaan.

Tinangka ng militar at pulisya na pagtakpan ang kanilang krimen sa pamamagitan ng paglalabas ng mga bulaang ulat na siyam na pulis ang napatay at 10 iba pa ang nasugatan. Ang totoo’y anim na pulis lamang ang bahagyang nasugatan sa tagibang na labanan.

Noong 2003, idineklara ng Korte Suprema na pampublikong lupain ang 144 ektarya sa humigit-kumulang 5,000 ektarya sa 15 barangay ng Rizal na saklaw ng Madrigal estate, Romualdez estate at mga de la Cruz. Inangkin na ito ng mga setler na matagal nang nagbubungkal ng lupain doon alinsunod sa programa sa reporma sa lupa ng gubyerno. Karamihan sa mga setler ay nagmula sa iba’t ibang tribo sa mga bayan ng Tabuk, Tinglayan at Balbalan na napilitang dumayo sa Rizal dahil sa kakulangan ng lupang mabubungkal sa mga interyor na munisipalidad.

Noong 2006 ay sinimulan na ring angkinin ng pamilyang Dy at ni Eduardo Cojuangco ang malaking bahagi ng lupain para gawing plantasyon ng cassava at Bt corn. Kabilang ang San Pascual sa walong barangay na nais saklawin nina Cojuangco.

9. (Pananalanta ng pasistang estado) Nawawalang estudyante, hawak ng militar. Mahigit isang taon ang nakararaan mula nang dukutin ng mga elemento ng 56th IB ang mga estudyante ng University of the Philippines na sina Sherlyn Cadapan at Karen Empeño at ang magsasakang si Manuel Merino sa San Miguel, Hagonoy, Bulacan. Nitong nakaraang buwan, kinumpirma ng pamilya ni Cadapan na buhay pa si Sherlyn noong Abril at hawak ng mga elemento ng militar.

Ayon kay Mrs. Erlinda Cadapan, ina ni Sherlyn, dinala ng militar ang kanyang anak sa bahay ng byenan nito sa Calumpit, Bulacan noong Abril 11 at pinakuha ng ilang personal na gamit. Mahigpit siyang binantayan ng tatlong armadong babae at dalawang lalaki na nakadamit sibilyan at animo’y nag-aastang mga kasapi ng Bagong Hukbong Bayan (BHB). Kahit minsan ay hindi pinagsalita si Sherlyn at dinikitan ng tatlong babae sa buong panahong nasa loob siya ng bahay. Ayon sa mga nakakita sa kanya, maputla si Sherlyn at mukhang takot na takot. Bago ito, namataan din ng ilang residente si Sherlyn sa Bataan.

Ani Mrs. Cadapan, dalawang buwang nagdadalantao si Sherlyn nang dukutin siya, kaya sa tantya niya ay nakapanganak na ito noong Enero. Kung gayon, aniya, hindi lamang ang kanyang anak ang hawak ng militar. “Hostage din ang apo ko.”

Ayon naman sa byenan ni Sherlyn, isang araw matapos siya puntahan ng mga nakasibilyang sundalo ay pinuntahan naman siya ng mga unipormadong militar. Nagkunwari silang nagsisiyasat sa misteryosong pagpapakita ni Sherlyn sa kanya. Nagdrama pa silang may nagsabi diumano sa kanila na nagpunta si Sherlyn sa bahay na iyon. Gustong palabasin ng militar na wala sa kamay nila si Sherlyn at nasa kamay ito ng BHB. Nakilala ng byenan ni Sherlyn ang dalawa sa mga sundalo dahil sila rin ang nagdala kay Sherlyn sa bahay at nagpanggap na mga Pulang mandirigma. Dati nang ginagamit ng AFP ang bulaang linya na sumapi lamang sa BHB sina Sherlyn at Karen para pagtakpan ang kanilang responsibilidad sa krimen.

Dumarami ang mga patunay na mga militar ang dumukot kina Sherlyn, Karen at Manuel. Ilang araw matapos sila dukutin noong nakaraang taon, namataan ng mga tagapagtanggol sa karapatang-tao na sumugsog sa kanila ang dyip na ginamit sa pagdukot. Nasa compound ng 56th IB sa Iba, Hagonoy ang dyip na may plakang RTF 597 kung saan isinakay ang mga biktima. Dalawang araw matapos ang pagdukot, nakilala ng magsasakang si Alberto Martinez si Merino kasama ang kalalakihang nakabonet na dumukot sa kanya sa kanyang bahay. Isinakay din sa isang dyip na may plakang RTF 597 si Martinez at dinala sa isang detatsment ng militar sa Mercado, Hagonoy, Bulacan. Sa detatsment na ito, ininteroga siya ng isang nagngangalang Arnel Enriquez at pinagtatanong kung may nakikilala siyang Tanya, Vincent o Lisa. Sa paglalarawan ng nag-iinteroga, nabatid ni Martinez na sina Karen, Sherlyn at Manuel ang tinutukoy ng militar.

Pinatibay din ng testimonya ni Oscar Leuterio, isang dating detenido, ang presensya ng dalawang estudyante sa kampo ng militar. Ayon sa kanya, may nakita siyang dalawang babaeng tumutugma sa deskripsyon nina Sherlyn at Karen sa kampo na pinagbimbinan sa kanya noong Agosto 2006.

Ibinasura ng korte ang petisyon para sa writ of habeas corpus na isinampa ng mga pamilya ng mga biktima dahil anito, hindi nito mapagpapasyahan ang ligalidad ng detensyon nina Cadapan, Empeño at Merino kung hindi inaamin ng militar na hawak nga nila ang mga ito. Pero mismong korte ay hindi naniniwala sa militar. Anito, mukhang hindi nagsasabi ng buong katotohanan ang AFP. Panay ang pagtanggi ng mga ito, pero hindi tumutugma ang kanilang mga pahayag.

Samantala, wala pang balita hinggil kina Empeño at Merino.

10. (Pananalanta ng pasistang estado) Panukalang batas sa US, ikinalugod ng mga aktibista. IKINALUGOD ng mga progresibong organisasyong Pilipino ang isang panukala sa Senado ng US na nagbabawal ng paggamit sa ayudang militar ng US laban sa mga Pilipinong sibilyan.

Ang pagbabawal ay bahagi ng Foreign Operations Spending Bill na pinagtibay nitong nakaraang linggo ng Committee on Appropriations ng Senado ng US. Dito’y inaatasan ang Secretary of State ng US na subaybayan ang ayudang militar sa Pilipinas upang hindi iyon “magamit ng mga yunit ng pwersang panseguridad ng Pilipinas laban sa mga sibilyan, kabilang yaong mga kasapi ng mga partido pulitikal ng oposisyon at mga grupong nagtataguyod sa karapatang-tao.”

Nakasaad sa panukalang batas ang naturang pagbabawal bunga ng panghihimok ng mga Pilipinong taong simbahan at tagapagtaguyod ng karapatang-tao. Ilang buwan nang nagsisikap ang mga grupong Pilipino na kumbinsihin ang Kongreso ng US na higpitan ang pagbibigay ng ayudang militar sa gubyerno ng Pilipinas dahil nagagamit ito sa kampanya ng ekstrahudisyal na pamamaslang sa mga aktibista sa bansa.

Sa partikular, nakasaad sa Foreign Military Funding Bill na daragdagan lamang ang ayudang militar ng US sa Pilipinas kung ipatutupad ng gubyerno ang mga rekomendasyon ni Philip Alston, UN special rapporteur on extrajudicial killings, at titiyakin na hindi lalabag sa karapatang-tao ang AFP. Kabilang sa mga rekomendasyon ni Alston ang pagtigil ng militar sa pag-uugnay ng mga ligal na pampulitikang grupo sa mga armadong grupong rebelde.

11. (Pananalanta ng pasistang estado) Pagdukot ng ISAFP kay Burgos, kinumpirma. ANG pagdukot noong Abril 28 kay Jonas Burgos, aktibistang anak ng yumaong anti-Marcos na peryodistang si Jose Burgos, ay kagagawan ng isang yunit ng Intelligence Service of the AFP (ISAFP).

Ito ang ibinunyag ng isang ahente ng ISAFP sa pahayagang Philippine Daily Inquirer. Ayon sa ahente, dinukot si Burgos dahil sa pagkakasangkot niya umano sa rekrutment at gawaing edukasyon ng Partido Komunista ng Pilipinas.

Anang impormante, noon pang Oktubre 2006 ay minsan na niyang naulinigan sa mga myembro ng isang susing yunit paniktik ang planong pagdukot kay Burgos. Pinag-uusapan umano noon ng mga ahente na “nakakahon” na ang aktibista.

Nang pumutok ang balita hinggil sa pagdukot, nakilala ng impormante ang mga sangkot na ahente mula sa mga drowing na inihanda ng pulisya. Ang naturang mga ahente ay pawang mga myembro raw ng yunit paniktik na may kodang “Spot 4″ na siyang sumasaklaw sa Fairview, Quezon City kung saan dinukot si Burgos. Ang mga ahenteng dumukot kay Burgos ay may koda raw na “Bajam” at “Donna.”

Idinagdag pa ng ahente na kilala rin niya ang dalawang sasakyang ginamit sa operasyon base sa paglalarawan ng mga nakasaksi. Ang naturang mga sasakyan ay matatagpuan pa rin daw sa Camp Aguinaldo, ang punong himpilan ng AFP.

Mismong mga tauhan na ng reaksyunaryong hukbo ang lumilitaw para patunayan ang mga kasong matagal ipinagmamaang-maangan ng rehimeng Arroyo.

Kamakailan lamang, tatlong heneral ng AFP ang nagpahayag ng kahandaang isiwalat ang kanilang nalalaman ukol sa pagkakasangkot ng militar sa mga kaso ng pagdukot at pamamaslang sa mga aktibista. Ipinahayag nila ito bilang suporta sa plano ng bagong halal na senador na si dating Ltsg. Antonio Trillanes IV na imbestigahan ang mga pampulitikang pamamaslang oras na magbukas ang Kongreso.

12. (Pananalanta ng pasistang estado) Espesyal na pagtrato kay Bedol, binatikos. BINATIKOS ng Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN) ang anito’y espesyal na pagtrato kay Maguindanao provincial elections supervisor Lintang Bedol, kumpara sa di makataong pagtrato sa mga kongresista ng Bayan Muna at Anakpawis nang sila’y arestuhin.

Dalawang araw matapos siya arestuhin dahil sa di niya pagsipot sa mga pagdinig ng Commission on Elections (COMELEC), pinalaya si Bedol at hinayaang magpahinga sa isang mamahaling hotel sa Maynila.

Si Bedol ay itinuturing ng COMELEC na testigo at hindi suspek. Ito ay sa kabila ng mga ulat na siya ang may pakana ng malawakang pandaraya sa Maguindanao.

Ayon sa mga ulat, walang aktwal na eleksyong naganap sa Maguindanao at mga upisyal lamang ng COMELEC ang nagpuno ng mga balota. Dahil dito, nakakuha ng di kapani-paniwalang 12-0 na panalo ang Team Unity sa prubinsya. Para hindi maberipika ang resulta ng halalan sa prubinsya ay sinabi ni Bedol na nawala umano sa kanyang gwardyadong upisina ang mga certificate of canvass.

13. (Balita) Mga kumpanya ng gatas, binatikos. PINAGLALABANAN ngayon sa Korte Suprema ang ligalidad ng pagpapatupad ng mga alituntunin ng Milk Code, ang batas na nagbabawal sa mga kumpanya na nagmamanupaktura ng mga gatas para sa sanggol (infant formula) na maglabas ng mga di makatotohanan at di syentipikong patalastas para itulak ang paggamit ng kanilang produkto.

Ipinagbabawal ng Milk Code of 1986 ang di makatotohanang pagtatalastas ng mga infant formula para sa mga batang edad 0-12 buwan. Noong 2006, sinaklaw na nito ang gatas para sa mga batang hanggang dalawang taong gulang.

Kasakiman para sa tubo ang nasa likod ng pagmamatigas ng mga kumpanyang ito laban sa Milk Code. Di bababa sa P21 bilyon ang taunang tubo ng mga monopolyong kumpanyang ito sa Pilipinas mula sa pagbebenta ng infant formula.

Sa kabila ng malaon nang pag-iral ng Milk Code, kabi-kabila ang mapanlinlang na impormasyong pinalalaganap kaugnay ng mga infant formula. Kabilang dito ang patalastas na nakapagpapatalino umano o nakapagpapatangkad ang mga ito. Umaabot sa mahigit P5 bilyon ang ginagastos ng mga kumpanyang ito sa pagpapatalastas taun-taon.

Agresibo rin ang panunuhol ng mga kumpanya ng gatas sa mga ospital at doktor para itulak ang paggamit ng infant formula sa halip na pagpapasuso ng mga ina.

Ipinagbabawal din ng batas ang hindi paglalagay ng mga kumpanya sa etiketa o label ng gatas ng mga panganib na kaakibat ng paggamit ng mga infant formula at ang mga dapat pag-ingatan sa pagbibigay nito sa mga sanggol.

 

14. (Balita) Maanomalyang kontrata, itinatago. PILIT na pinagtatakpan ng mga alipures ng rehimeng Arroyo ang nabunyag na maanomalyang kontratang pinasok nito kasama ang ZTE Corporation, isang kumpanyang Chinese. Ang kontratang ito na nagkakahalaga ng $330 milyon na sagot lahat ng gubyerno (uutangin muna sa ZTE ang halaga at babayaran nang may interes) ay iginawad sa ZTE Corporation para itayo ang National Broadband Network sa lahat ng mga upisina ng gubyerno sa Pilipinas. Dahil sa pagkakabunyag ng anomalya, pinalalabas ngayon ng mga sangkot na ahensya ng gubyerno na “nawala” ng mga kinatawan ng rehimen ang kopya nito ng kontrata. Dahil “nawawala” ito, hindi ito mausisa ng mga abugado at iba pang kinatawan ng gubyerno.

Hindi sumunod sa tamang proseso ng bidding ang paggawad ng kontrata sa ZTE. Iginawad ito sa ZTE kahit may dalawang kumpanyang nagsumite ng bid para sa proyekto sa mas mababang halaga. Nag-alok ang Amsterdam Holdings Inc. (AHI) na itayo ang naturang network sa halagang $240 milyon nang walang anumang gagastusin ang gubyerno. Isa pang empresa, ang Arescom ang nag-alok ng $135 milyon.

15. (Balita) Pangingikil ng Commission on Appointments, nabunyag. MULI na namang nabunyag ang talamak na pangingikil ng mga myembro ng Commission on Appointments (CA) sa pag-aapruba ng paghirang ng mga upisyal ng gubyerno. Ibinunyag ni Rep. Herminio Teves na umaabot sa P5 milyon ang hinihingi ng tinataguriang “Big 5″ ng CA sa kanyang anak na si Acting Finance Secretary Margarito Teves para tuluyan na siyang maiproklamang kalihim. Dalawang taon nang nakabimbin ang pag-aapruba kay Teves. Ayon pa sa matandang Teves, pinamumunuan ni Cong. Prospero Pichay ang “Big 5.”

Ibinunyag naman ng isang dating upisyal ng Department of Education (DepEd) na hiningan ang mga dating kalihim nito na sina Florencio Abad at Edilberto de Jesus ng tig-P5 milyon para sa bawat kongresistang myembro ng CA.

Isang mataas na upisyal din ng Philippine Army ang hiningan ng P50 milyon ng isang kongresista para mapataas ang ranggo. Nainsulto ang kongresista nang makatanggap ng P50,000 lamang mula sa appointee kaya ibinalik nito ang pera. Mas malaking halaga pa ang hinihingi sa mga appointee na itatalaga sa mga lugar na laganap ang hweteng. Sa isang kaso, pinababayaran ng kongresistang myembro ng CA sa military attache ang kanyang gastos sa pagliliwaliw sa US kasama ang kanyang kalaguyo.

Ayon naman kay dating Agriculture Secretary at kasalukuyang National Anti-Poverty Commission director Domingo Panganiban, ilang myembro ng CA ang humingi sa kanya ng mga proyektong nagkakahalagang P80 milyon bilang kundisyon sa pagpapatibay sa kanyang pagkakahirang.

Pinigilan na ng Malacañang si Herminio Teves na magsalita pa tungkol sa isyu. Bilang pampalubag-loob, muling hinirang ni Gloria Arroyo si Margarito Teves bilang finance secretary. Samantala, dahil sa matitibay na testimonya laban kay Pichay, napilitan siyang umamin noong Hunyo 27 na humihingi nga ng mga pabor (proyekto, kontrata, pusisyon at iba pa) ang mga kongresista sa CA.

 

 

 



July 21, 2007 Regular Issue
July 25, 2007, 12:17 pm
Filed under: Ang Bayan

1. Editoryal: Malawakan at puspusang labanan ang HSA. Sinimulan ng rehimeng Arroyo ang bagong yugto sa lumalalang pasistang paghahari nito nang magmatigas itong ipatupad ang Human Security Act (HSA) sa kabila ng malawakang pagtutol dito.

Sa pamamagitan ng HSA na dating kilala bilang ”batas kontra-terorismo,” pinapawi ng rehimeng Arroyo ang mga pormal na garantiyang nakasaad sa reaksyunaryong konstitusyon na laban sa mga paglabag sa saligang karapatang-tao. Lalo nitong itinutulak ang mga pasista at teroristang patakaran at gawain ng rehimen at mga berdugong panseguridad at militar nito. Lalong dadami ang mga kaso ng panghahalughog at arbitraryong pagkulong ngayong may ligal na basbas na ang mga ahente ng pasistang estado na gawin ito.

Tahasang sinasagasaan ng HSA ang mga pandaigdigang makataong batas. Taliwas ito sa Universal Declaration of Human Rights ng United Nations, International Covenant on Civil and Political Rights at International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights.

Matagal nang duguan na ang rekord ng rehimeng Arroyo dahil sa malawakan nitong paglabag sa karapatang-tao. Halos isang libo nang mga aktibista at mga sumusuporta sa demokratikong kilusan ang pinaslang mula nang maupo sa poder si Gloria Arroyo noong 2001. Halos 200 na rin ang dinudukot at hindi pa natatagpuan.

Dalawang araw pa lamang simula nang ipatupad ang HSA, pinaslang ang isang militanteng lider ng mga maralita ng lunsod sa Tacloban. Sa bisperas mismo ng pagpapatupad ng HSA, isang 72-taong gulang na lider-magsasaka ang walang awang pinatay ng mga berdugo ni Arroyo sa Compostela Valley. Anim na minorya ang dinukot noong Hunyo ng mga nag-ooperasyong sundalo sa Abra at dalawang linggong idinetine. Mula Abril, tumampok ang pagdukot ng mga ahente ng ISAFP sa aktibistang si Jonas Burgos at ang walang kahihiyang pagtatakip ng pinakamatataas na upisyal ng militar at Malacañang sa responsibilidad nila sa krimeng ito.

Hawak ang HSA, magiging mas mabangis pa ang rehimeng Arroyo sa paggamit ng kapangyarihan ng estado. Palalawakin ang pagmamanman, pang-aaresto nang walang mandamyento at pagkukulong ng sinuman kahit walang nakasampang kaso. Kikitlin ang mga karapatan sa komunikasyon at lalong susupilin ang mga demonstrasyon at ang kalayaan sa pamamahayag. Pwedeng kontrolin at kumpiskahin ang mga rekord at pondo sa bangko ng sinumang nais tugisin at paratangang terorista. Lahat nang ito ay gagawin sa ngalan ng pagsupil sa ”terorismo”—na sa makitid na pananaw ng rehimen ay pumapatungkol sa lahat at anumang paglaban ng bayan.

Dahil itinuturing ng rehimen na ”terorista” ang mga pwersang progresibo, lalo nitong hinihikayat ang mga death squad nito na pag-ibayuhin ang mga pampulitikang pamamaslang at pagdukot. Lalong magiging walang pakundangan ang pagtortyur, panunupil at iba pang kalupitan sa mga progresibong pwersa at mamamayan.

Walang ibang nararapat na tugon sa salot na batas na ito kundi ang malawakan at puspusang pagkilos ng pinakamalaking bilang ng mamamayan laban sa HSA. Dapat magbigkis ang mga demokratikong organisasyong masa, mga progresibong partido, mga naging biktima ng terorismo ng reaksyunaryong estado, mga organisasyong nagtataguyod ng mga kalayaang sibil at karapatang-tao, mga oposisyunista at lahat ng iba pang nagmamahal sa kalayaan at demokrasya para labanan ang pasistang HSA.

Susi sa pagpapakilos ng malawak na masa ng sambayanan ang pagpapaunawa sa kanila ng pasistang nilalaman ng HSA at ang mga dagdag na panganib at pahirap na idudulot nito sa kanila. Dapat gamitin ang lahat ng posibleng paraan ng pagpopropaganda, tulad ng parlamento sa lansangan, masmidya, internet at iba’t ibang porum at abutin ang mamamayan sa mga paaralan, komunidad, pagawaan, upisina, gayundin ang mga korte at iba pang maaaring mapagdulugan para mailantad ang pasista at anti-mamamayang katangian at layunin ng HSA.

Dapat ilunsad ang lahat ng posibleng paraan ng protesta upang maipamalas ang matinding galit at pagtutol ng malawak na mamamayan sa pasistang batas na ito. Ang patraydor na pagpaslang ng rehimeng Arroyo sa mga di armadong aktibista at sibilyan at ang pagkukubli pa nito sa ilalim ng batas ng HSA ay sukdulang karuwagan. Tiyak na bahag-buntot na mapaaatras ang rehimen kung nahaharap na sa determinadong nagkakaisang lakas ng sambayanan.

Dapat hikayatin din ang mga pandaigdigang organisasyon at ahensya at ang mamamayan sa ibayong dagat na ipahayag ang kanilang pakikiisa sa pakikibaka ng mamamayang Pilipino laban sa HSA at kundenahin ang lahat ng uri ng pasistang panunupil.

Magsisilbing madagundong na tugon sa HSA ang paglulunsad ng Bagong Hukbong Bayan ng mas malawakan at maiigting na taktikal na opensiba para parusahan at tapusin na ang pamamayagpag at lumalalang pasismo ng rehimeng Arroyo at mga armadong galamay nito.

2. Lumalakas ang pagtutol sa HSA. Patuloy ang paglawak ng pagtutol sa Human Security Act. Nagpahayag ng pagkabahala nitong Hulyo 17 ang Human Rights Watch (HRW), isang grupong nagtataguyod sa karapatang-tao na nakabase sa New York, USA hinggil sa napakalawak na depinisyon ng batas sa terorismo at ang pagtatakda nito ng mabibigat na parusa kahit sa mga relatibong maliliit na paglabag.

 Binatikos din nito ang pagpapahintulot ng HSA na madetine ang isang suspek nang walang sapat na proteksyon at pagpayag din na ipaubaya ang mga detenido sa mga bansang pangkaraniwan nang gumagamit ng tortyur basta’t makapagbigay lamang ng katiyakan umano ang gayong mga gubyerno na “tatratuhin nang patas” ang suspek.

Nanawagan din sa rehimeng Arroyo nitong Hulyo 14 ang mga independyenteng tagamasid sa Joint Monitoring Committee na sumusubaybay sa pagtalima ng NDF at Gubyerno ng Republika ng Pilipinas (GRP) sa Comprehensive Agreement on Respect for Human Rights and International Humanitarian Law (CARHRIHL) na ipagpaliban ang implementasyon ng HSA para muli itong mapag-aralan at maamyendahan o maibasura ng Kongreso. Bukod sa taliwas ito sa Bill of Rights ng konstitusyon 1987 at sa International Covenant on Civil and Political Rights, hindi ito, anila, ang solusyon sa lokal na “insurhensya” na naka-ugat sa sosyo-ekonomiko at pampulitikang buhay ng mamamayan. Sinabi rin nila na ang HSA ay lalong makasasama sa negosasyong pangkapayapaan o magiging sanhi pa nga ng pagtatapos nito. Ikinabahala rin nila ang kaligtasan ng mga tauhan ng NDF sa JMC secretariat at iba pang konsultant at resource personss na bulnerableng mabansagang komunista at maging biktima ng pang-aatake tulad ng nangyari sa marami pang biktima ng esktrahusdisyal na pamamaslang. Ang mga tagamasid na nominado ng NDF ay sina Supreme Bishop Tomas Millamena ng Philippine Independent Church at Marie Enriquez ng Karapatan. Ang mga nominado naman ng GRP ay sina Mercedes Danenberg at Mary Aileen Bacalso.

Umapela naman kay Arroyo nitong Hulyo 9 ang Catholic Bishops Conference of the Philippines (CBCP) at si Cardinal Gaudencio Rosales na repasuhin ang HSA. Inihayag ito sa isang pastoral letter matapos ang ika-95 na pangkalahatang pulong ng CBCP.

Naghapag na ng panukalang batas sa Senado si Sen. Ana Consuelo “Jamby” Madrigal para ibasura ang HSA, na aniya’y pinakamapanganib na batas na naipasa ng Kongreso.

Sa Mababang Kapulungan, ipinanukala rin ni Rep. Satur Ocampo ng Bayan Muna ang pagbasura sa HSA na aniya’y dagdag na instrumento ng panunupil sa kamay ng gubyernong Arroyo.

Sa pinakahuling ulat, mayroon nang 28 grupo at indibidwal na nagsampa ng kaso sa Korte Suprema laban sa HSA.

3. Mga panukalang hakbang laban sa pamamaslang. Lumahok ang mga progresibong organisasyon at mga tagapagtanggol ng karapatang-tao sa dalawang araw na pagpupulong na ipinatawag ng Korte Suprema kaugnay ng mga pampulitikang pamamaslang. Idinaos ang National Consultative Summit on Extrajudicial Killings and Enforced Disappearances sa pamumuno ni Chief Justice Reynato Puno sa Maynila noong Hulyo 16-17. Dito, hinarap ng mga aktibista at mga tagapagtanggol ng mga karapatang-tao ang mga kinatawan ng AFP, PNP, NBI, CHR at iba pang ahensya ng gubyerno sa mga pulong na pinangasiwaan ng mga mahistrado ng Korte Suprema.

Iginiit ng mga aktibista at kanilang mga tagasuporta ang pangangailangan para sa mas mabilis na pagharap sa dumaraming kaso ng mga pampulitikang pamamaslang. Hiniling nilang magkaroon ng mas mabibigat na hakbang laban sa mga pwersa ng rehimen na nagsasagawa nito. Naghapag naman ng ilang rekomendasyon ang mga mahistrado.

Isa sa mga inihapag ng Korte Suprema na hakbang ang mungkahing pagsasabatas ng espesyal na resolusyon na nakatuon sa pangangalaga sa kapakanan at buhay ng sinumang nasa panganib na maging biktima ng ekstrahudisyal na pamamaslang o sapilitang pagkawala. Ayon sa resolusyon, maaaring magsampa ng kaso ang sinumang nanganganib maging biktima upang humingi ng proteksyon sa korte.

Tatlo ang mayor na rekomendasyon ng pagpupulong:

  • > Baguhin ang doktrina ng command responsibility upang maaari nang isakdal ang isang upisyal kung batay sa mga sirkunstansyang umiiral nang maganap ang kaso ay alam niyang gumawa ng mga krimen sa digma ang kanyang mga pinamumunuan at wala siyang ginawa para pigilin o parusahan ang mga responsable sa gayong mga krimen. Maaari na ring ilapat ang doktrina ng command responsibility maging sa mga sibilyang awtoridad na kontrolin ang mga pwersang militar.
  • > Gawing bahagi ng mga alituntunin ng hukuman ang writ of amparo (salitang Espanyol para sa “proteksyon”) o kautusan ng korte para protektahan at ipatupad ang mga konstitusyunal na karapatan, laluna yaong nagsasaad na hindi dapat pagkaitan ng buhay ang sinuman nang walang karampatang ligal na proseso. Bukod pa ito sa karapatan laban sa di makatarungang detensyon na pinoprotektahan ng writ of habeas corpus.
  • > Muling buhayin ang usapang pangkapayapaan sa pagitan ng NDF at Gubyerno ng Republika ng Pilipinas.

Sumusunod ang iba pang mga rekomendasyon at resolusyon na nabuo sa pagpupulong:

  • a) pagtiyak na may presensya ang Commission on Human Rights at PNP sa lahat ng mga imbestigasyon ng pamamaslang at pagkawala;
  • b) pagpapahintulot ng inspeksyon ng mga kampong militar at iba pang pampubliko at pribadong pasilidad bilang bahagi ng mga kautusan para sa writ of habeas corpus;
  • k) paglipat ng lugar ng paglilitis kung mayroong aktwal o may nakikitang pagpanig laban sa biktima;
  • d) pag-amyenda sa mga alituntunin para sa mga paunang imbestigasyon upang pabilisin ang proseso sa paglalabas ng mga mandamyento de aresto.

Dagdag dito, nagpasa din ng resolusyon na manawagan kay Gloria Arroyo na maglabas ng kautusan para sa lahat ng elemento ng estado na itigil na ang mga ekstrahudisyal na pamamaslang at sapilitang pagkawala.

4. (Pananalanta ng pasistang estado) Mga lider ng Anakpawis, pinaslang. Malinaw na pagkutya sa pagpupulong na ipinatawag ng Korte Suprema para harapin ang usapin ng mga ekstrahudisyal na pamamaslang ang magkasunod na pagpatay sa mga lider ng Anakpawis sa Tacloban City at Compostela Valley.

Hulyo 20. Pinaslang bandang alas-5:30 ng umaga sa pamilihang bayan ng Tacloban City si Rogelio Picoy, 50, dating myembro ng Anakpawis. Binaril siya nang malapitan ng isa sa apat na armadong lalaki. Tumagos ang bala sa kanyang katawan at tumama rin kay Teresita Tadepa, 70, isang tindera ng isda. Malisyosong pinalalabas ng pulisya na pinatay si Picoy ng kanyang mga dating kasamahan sa militanteng kilusan.

Hulyo 17. Pinatay ng mga berdugo ng rehimeng Arroyo si Charlie Solayao, 51, coordinator ng Anakpawis sa Tacloban City. Si Solayao ay pangalawang tagapangulo rin ng Kadamay at Katig-uban han Gudti nga Magtirinda sa syudad. Pinaslang siya bandang ala-1:30 ng madaling araw sa Barangay Naga-Naga habang naghihintay sila ng kanyang asawa ng sasakyan papuntang palengke para bumili ng isdang ilalako. Ayon sa mga saksi, tinigilan ang mag-asawa ng dalawang lalaking sakay ng isang motorsiklo. Bumaba ang isa sa motorsiklo at binaril nang dalawang beses si Solayao. Tatlong beses pa siyang binaril nang nakahandusay na siya sa kalsada. Nadala pa sa ospital si Solayao subalit namatay siya matapos ang 10 oras.

Hulyo 15. Dinukot si Dominador Villagracia ng mga elemento ng 48th IB sa Barangay Dikapinisan, San Luis, Aurora Province, mga alas-6 ng umaga pagkatapos ng isang engkwentro sa pagitan ng BHB at mga tropa ng 48th IB. Inakusahan siya ng militar na tagasuporta ng Bagong Hukbong Bayan (BHB).

Hulyo 7. Pinatay si Alfonso Capiales, 72, habang kapiling ang kanyang pamilya sa loob ng kanyang bahay sa Purok 12, Barangay Magsaysay, Nabunturan, Compostela Valley. Si Capiales ay nagsilbing tagapangulo ng Magsaysay Farmers Association, upisyal ng Nagkahiusang Mag-uuma sa Nabunturan at municipal coordinator ng Anakpawis. Bilang pag-abswelto sa AFP ay inilabas naman ng pulisya ang bulaang pahayag na isang impormer ng militar si Capiales na pinaslang umano ng mga Pulang mandirigma.

Tatlong araw bago pinatay si Capiales ay ipinatawag siya ng militar dahil inaakusahan siyang kasapi ng BHB.

Hulyo 5. Dinukot sina Dagane Butug, 26, organisador ng Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP) at Narciso Antigulas, 24, kasapi ng Pinag-isang Samahan ng mga Tsuper at Opereytor Nationwide (PISTON) sa Barangay Anomar, Surigao City. Ayon sa mga saksi, sakay ang dalawa ng motorsiklo nang bigla silang banggain ng isang kulay berdeng pik-ap. Daglian silang kinuha ng mga armadong lalaki.

Mayo 12. Tinortyur ng mga elemento ng 69th IB si Ricardo Guiao, 41, dating tagapangulo ng Central Luzon Aeta Association at pangulo ng Indigenous People’s Consultative Body. Ipinatawag siya sa himpilan ng 69th IB sa Barangay Planas, Porac, Pampanga at nang nasa loob na siya ay saka sinabi sa kanya na arestado siya dahil kasapi umano siya ng BHB. Pinagsusuntok siya at ilang oras na ginamitan ng water cure. Tatlong beses din siyang tinutukan ng baril sa ulo kasabay ng pagpipilit na aminin niya ang mga paratang sa kanya. Binantaan din siyang isasalang sa “firing squad” at ipinakita na rin sa kanya ang kanyang paglilibingan.

Dahil marami ang nakakaalam sa pagpapatawag sa kanya ng 69th IB, napilitan ang militar na pakawalan siya kinabukasan. Pero bago siya pauwiin ay sapilitan siyang pinapirma ng dokumentong nagsasaad na kasapi siya ng BHB at boluntaryong sumusuko.

Mayo 3. Dalawang Moro ang brutal na tinortyur ng mga elemento ng 6th ID matapos sila akusahang sangkot sa serye ng mga pambobomba sa Mindanao. Inaresto ng mga sundalo sina Thos Ulimpain at Nasser Mendo sa Malingaw, Midsayap, North Cotabato at iligal na idinetine sa hedkwarters ng AFP sa Cotabato City. Hindi pinakain ng mga sundalo ang mga biktima habang iniinteroga nila ang mga ito.

5. (Pananalanta ng pasistang estado) Imbestigador ng DOJ sa kasong Burgos, sinipa ng Malacañang. Tinanggal ng Department of Justice (DOJ) si Senior State Prosecutor Emmanuel Velasco bilang pinuno ng isinasagawang imbestigasyon ng DOJ sa kaso ng pagdukot sa aktibistang si Jonas Joseph ”JJ” Burgos. Ang hakbanging ito ay isinagawa ni Sec. Raul Gonzalez ilang araw matapos ibunyag ni Velasco na kabilang sa mga suspek na dumukot kay Burgos ay mga tauhan ng Intelligence Service of the AFP (ISAFP) at 56th IB ng Philippine Army.

 Nitong Hulyo 9, tahasang pinangalanan ni Velasco ang mga suspek na sina T/Sgt. Jason Roxas at M/Sgt. Aaron Arroyo ng Philippine Army at si Cpl. Maria Joana Francisco ng Philippine Air Force, na pawang nakatalaga sa Military Intelligence Group 15 (MIG-15) ng ISAFP; si 1Lt. Jaime Mendaro ng 56th IB; at si Lt. Col. Noel Clement, dating kumander ng 56th IB at ngayo’y nasa Escort and Security Battalion ng Philippine Army sa Fort Bonifacio.

Inatasan ni Velasco ang National Bureau of Investigation (NBI) na ipatawag ang mga sundalo para imbestigahan. Isa pang kilala lamang sa tawag na Tango Lima ng MIG-15 ang ipinatatawag din ni Velasco.

Tinukoy ng isang impormanteng nasa pangangalaga ng witness protection program ng DoJ ang mga elementong ito ng militar.

Pinaiimbestigahan din ni Velasco ang dalawa pang sasakyang ginamit sa pagdukot—isang pulang Mitsubishi Lancer na may plakang WAM-155 at isang maroon na Toyota Altis, na may plakang XBC-881 na lumalabas na nakatalaga sa upisina ni Lt. Gen. Romeo Tolentino, dating hepe ng Northern Luzon Command at ngayo’y hepe na ng Philippine Army.

Pilit namang nagmamalinis si Tolentino sa kabila ng gayong ulat. Para makalusot siya at maibintang ang pagkawala ni Burgos sa rebolusyonaryong kilusan, iginiit niya na myembro ng BHB ang biktima at nagpahiwatig na mga Pulang mandirigma rin ang dumukot kay Burgos.

Isang araw matapos tukuyin at ipatawag ni Velasco ang mga suspek, pinupog siya ng mga pagbabanta. Hinihinalang nagmula ang mga banta sa mga elemento ng ISAFP. Nakatanggap si Velasco ng mga mensaheng text tulad ng: “Hayop ka Velasco, hindi mo kaya si Emperor. Ihahabol ka namin kay Jonas. Bilang na oras mo, magtago ka na.” Pinaniniwalaang ang ”Emperor” ay si Brig. Gen. Delfin Bangit, hepe ng ISAFP.

Todo-tanggi si Bangit na may kinalaman siya sa pagdukot. Di pa man tapos ang imbestigasyon, inabswelto na rin siya ng Malacañang.

6. (Pananalanta ng pasistang estado) Ka Bel, pinalaya na. Pinalaya na si Rep. Crispin ”Ka Bel” Beltran ng Anakpawis noong gabi ng Hulyo 11 matapos tuluyang ibasura ng Korte Suprema ang kasong rebelyong isinampa laban sa kanya at sa mahigit 40 pang iba kabilang ang mga progresibong mambabatas kabilang sa ”Batasan 6.”

 Pinahintulutan din siya ng mga tagapamahala ng Philippine Heart Center (PHC) sa Quezon City na makalabas kahit may natitira pa siyang utang sa ospital na P140,000. Umabot sa P1,062,340 ang utang ni Beltran sa ospital mula nang mabimbin siya rito noong Abril 2006 dahil sa alta-presyon at iba pang sakit. Nagtulung-tulong sa pagbayad ng mga utang niya ang mga kaibigan at kakilala, mga kapwa mambabatas at mga simpatisador ng demokratikong kilusan at kalayaang sibil. Taimtim niyang pinasalamatan ang lahat ng mga tumulong sa kanyang paglaya.

Maghahain si Beltran ng kontra-demanda at hihingi ng danyos-perwisyos sa gubyernong Arroyo dahil sa walang batayang pagpapakulong sa kanya.

Agad namang sumama sa agos ng kilusang protesta ang bagong layang mambabatas. Lumahok siya sa rali noong Hulyo 13 na pinamunuan ng Bagong Alyansang Makabayan laban sa Human Security Act of 2007 (HSA).

Masayang sinalubong si Ka Bel ng 3,000 raliyista sa Plaza Miranda. Sa kanyang pananalita, mariin niyang tinuligsa ang lubhang mapaniil na HSA. Ipinabatid niya sa rali na isa sa mga una niyang aasikasuhin pagbukas ng ika-14 Kongreso ay ang pagsasampa ng HB No. 1093, na naglalayong ibasura ang HSA.

7. (Pananalanta ng pasistang estado) Ang bigong pagdukot kay Roy Velez. Ang sumusunod ay salaysay kung papaano nakaalpas sa tangkang pagdukot sa kanya ang lider-manggagawang si Roy Velez. Inilalathala ito para mahalawan ng aral ng mga tinatarget na lider, myembro at tagasuporta ng mga militanteng organisasyon. Susi sa pagligtas ni Velez di lamang ang kanyang pagkaalerto, mabilis at mapagpasyang pagkilos kundi ang malawak at malalim na lambat ng suporta niya sa masa sa komunidad.

Noong Mayo 20, tinangkang dukutin ng militar si Roy Velez, pangkalahatang kalihim ng Kilusang Mayo Uno sa National Capital Region (KMU-NCR).

Malapit nang mag-alas-9:00 ng umaga, habang naglalakad papunta sa isang tindahang malapit sa kanilang tahanan sa Barangay CAA-BF International, Las Piñas City, may nagtanong sa asawa ni Velez na dalawang lalaki ng “Saan ba ang bahay dito ni Roy Velez?” Sinagot ang mga ito ni Ginang Velez na hindi niya alam. Nakita rin ni Gng. Velez ang dalawa pang motorsiklong nakaistambay sa may tindahan. Kaagad siyang bumalik sa kanilang bahay.

Nang masabihan, agad na nagpasuri ng erya si Velez sa kanyang mga kaibigan para malaman ang sitwasyon at ligtas na makaalis sa lugar. Sa pagsusuri, nakitang tatlong motorsiklong may tigdadalawang sakay ang umiikot sa lugar. Sa ganitong kalagayan, lumabas si Velez sa likurang bahagi ng kanilang bahay. Dumaan siya sa bubungan ng kanyang kapitbahay at bumaba sa isang puno ng santol.

Sa nilipatang lugar, kaagad na dumating ang mga kaibigan ni Velez sa barangay para makatulong sa pagtiyak sa kanyang seguridad. Mayroon ding tumatawag sa masmidya para kagyat na maisiwalat sa publiko ang tangkang pagdukot.

Samantala, kahit nakalipat na ng lugar, hindi pa rin nakalayo agad si Velez dahil may isang nagtitinda ng ice cream na pinaniniwalaang ahente ng militar.

Bukod sa mga taong lulan ng motorsiklo at sa manininda ng ice cream, may apat pang taong sakay ng isang L300 van na nakaabang malapit sa bahay ni Velez at tatlo pang taong nasa isang sasakyang Revo. May apat na iba pang tumayong lookout.

Nilibang muna ng mga lokal na taong tumutulong kay Velez ang nagpapanggap na manininda ng ice cream. At saka nakaalis si Velez at nakapunta sa ibang lugar.

Nakasunod pa sa pinaglipatang lugar ang nagpapanggap na manininda ng ice cream. Kinunan siya ng litrato ng mga kasamahan ni Velez, kaya napaatras nila ito.

Kaagad namang dumating sa pinaglipatang lugar ni Velez ang ilang taga-midya, na kagyat na nag-interbyu kay Velez at nagbrodkas ng mga pangyayari.

8. (Matatagumpay na opensiba ng BHB) Lider ng mga death squad sa Bicol, pinarusahan. Isa ang Bicol sa may pinakamaraming kaso ng ekstrahudisyal na pamamaslang sa bansa. Mula nang maupo si Gloria Arroyo sa poder noong 2001, umabot na sa 142 ang pinapaslang ng mga death squad sa rehiyon. Anim na rin ang naging kaso ng pagdukot. Habang nagbubulag-bulagan ang pulisya sa pagtugis sa mga salarin, taimtim namang ipinatutupad ng rebolusyonaryong kilusan sa Bicol ang tungkulin nitong gawaran ng hustisya ang mga pasistang kriminal. Ang sumusunod ay halaw sa isang artikulo sa Silyab, ang panrehiyong pahayagang masa sa Bicol.

Pinarusahan noong Nobyembre 27, 2006 si Capt. Patrick Baesa, 34, ng Philippine Army. Si Captain Baesa ay intelligence officer ng 901st IBde na nakabase sa Villa Hermosa, Daraga, Albay. Siya ang pangunahing tagapangasiwa ng mga death squad na hawak ng brigada.

Si Captain Baesa ang pangunahing nagdisenyo ng malaganap at brutal na pamamaslang ng mga death squad ng militar sa mga lider-masa at aktibista sa prubinsya ng Sorsogon. Sa bayan ng Irosin bumase ang kanyang pangunahing pinangasiwaang death squad.

Ilan sa mga biktima ng brutal na pamamaslang ng death squad sa prubinsya ay sina Max Frivaldo, Ding Uy, Brgy. Capt. Neal Futalan at Rei Mon Guran. Si Frivaldo ay municipal coordinator ng Bayan Muna (BM) sa Irosin na pinaslang noong Enero 2006. Si Uy ay coordinator ng BM sa Sorsogon City na pinaslang noong Nobyembre 2005. Si Guran ay panrehiyong tagapagsalita ng League of Filipino Students sa Bicol na pinaslang noong Hulyo 2006. At si Futalan ay myembro ng BM na pinaslang noong Mayo 2005.

Nagtapos si Captain Baesa sa Philippine Military Academy noong 1997. Bago maitalaga sa Bicol, dati siyang nakadestino sa Mindanao. Nalipat siya sa Eastern Visayas at naging tauhan ni Gen. Jovito Palparan. Nang malipat si General Palparan sa Central Luzon, nalipat naman si Captain Baesa sa Bicol.

Piniling basehan ni Captain Baesa at ng kanyang death squad ang Irosin dahil dito isinilang si Baesa. Marami siyang kamag-anak at kakilala rito, at kabisado niya ang lugar.

Sa kabila nito ay nakuha pa rin ng BHB ang padron ng kanyang mga kilos at natunton ang kanyang mga tinitigilan. Ilang buwang matiyagang inipon ng mga operatiba ng BHB ang mga kinakailangang datos upang maisagawa ang pagparusa kay Captain Baesa. Nasilip na malaking kahinaan sa seguridad ng upisyal-militar ang pagkahilig nito sa sabong. Ito ang sinamantala ng mga Pulang hukbo. Pinarusahan siya habang siya’y nagsasabong.

Isang malaking tagumpay para sa hukbong bayan ang pagpaparusa sa berdugong si Captain Baesa. Nabigyan ng hustisya ang mga biktima ng kanyang death squad.

9. (Matatagumpay na opensiba ng BHB) Isnayping at harasment laban sa 9th IB. Apat ang namatay at apat ang nasugatan sa mga tropa ng 9th IB sa inilunsad na mga maliitang aksyong militar ng mga Pulang mandirigma ng Jose Rapsing Command ng Bagong Hukbong Bayan (BHB) sa Masbate nitong Hulyo 7-15. Dalawa sa mga namatay na sundalo ay mga upisyal ng 9th IB.

Namatay ang isang sundalo ng Special Operations Team (SOT) sa Barangay San Jose, Uson, Mabaste noong Hulyo 7, bandang alas-3 ng hapon nang tamaan ito ng isnayper ng BHB. Nagsasagawa noon ng anti-komunistang pulung-pulong ang platun ng SOT sa naturang baryo.

Noong Hulyo 13, muling inisnayp ang 9th IB sa Barangay San Antonio, bayan ng Milagros. Dalawang sundalo ang nasugatan. Dakong alas-7 ng gabi, hinaras uli ang mga sundalo na ikinamatay ng dalawa at ikinasugat din ng dalawang tropa.

Hulyo 15, muling hinaras ng BHB ang 9th IB sa Barangay Cagay, Mabaste at namatay ang isa pang sundalo.

10. Jose Ma. Sison, ipinatanggal sa listahan ng mga “terorista”. Iniutos ng European Court of First Instance (ECFI) nitong Hulyo 11 ang pagtatanggal kay Prof. Jose Maria Sison sa listahan ng mga personalidad at organisasyon na itinuturing ng konseho ng European Union (EU) na “terorista.”

Sa partikular, pinawawalambisa ng korte ang desisyon ng konseho ng EU noong Mayo 29, 2006 at Mayo 29, 2005 na nagpapataw ng mga “mapanggipit na hakbang” laban kay Professor Sison dahil sa pagkakabilang niya sa talaan ng mga “terorista.”

 Ayon sa ECFI, hindi dumaan sa wastong hudisyal na proseso ang pagkakatala kay Professor Sison. Sa partikular, nilabag ng EU ang karapatan ni Professor Sison na ipagtanggol ang sarili at magkaroon ng epektibong proteksyon sa husgado. Wala siyang pagkakataong humarap sa anumang korte. Tumanggi rin ang EU na ipakita sa kanya at kanyang mga abugado ang mga dokumentong ginamit na batayan para husgahan siya. Hindi ipinatawag si Professor Sison sa isang imbestigasyong kriminal ng anumang awtorisadong husgado o sa anumang pagdinig sa korte hinggil sa sinasabing teroristang gawain sa loob at labas ng EU. Sa kara-karakang pagsasama kay Professor Sison sa talaan nito ng mga “terorista,” niyurakan din ng EU ang karapatan niya na mapaliwanagan sa ganitong hakbangin.

Inatasan din ng ECFI ang konseho ng EU na bayaran ang lahat ng gastos ni Professor Sison at ng negotiating panel ng National Democratic Front of the Philippines na sumuporta sa kanyang kaso. Bagamat tinanggihan ng ECFI ang hiling ni Sison na ibalik ang mga benepisyong pinansyal na ipinagkait sa kanya ng gubyernong Dutch, binanggit nito na maaaring maghapag si Sison ng kaso para bawiin ang kanyang mga benepisyo sa mga korte ng The Netherlands o di kaya sa EU mismo.

Matatandaang unang itinala ng EU bilang dayuhang terorista si Professor Sison, ang PKP at BHB noong Oktubre 28, 2002. Ibinimbin kaakibat nito ang deposito sa bangko at iba pang pag-aari ng mag-asawang Sison bilang hakbangin laban sa kanila. Dagdag pa, inihinto ang mga tinatanggap na benepisyo (pensyon, alawans pangkalusugan, pabahay at iba pa) ni Professor Sison bilang isang refugee ng Dutch Welfare and refugee Agencies (DWRA) mula Setyembre 10 ng taon ding iyon, kasabay ng pagpapaalis sa kanyang tinitirhang bahay na kaloob ng lokal na awtoridad.

“Nagagalak ako sa naging desisyon ng korte, lalupa’t hindi ko inaasahang magiging paborable ito sa akin,” ayon kay Professor Sison sa isang pahayag. Pinasalamatan din niya ang lahat ng tumulong sa kanya.

Ilang araw bago ibinababa ng ECFI ang desisyong ito, muling isinama ng EU ang pangalan ni Professor Sison sa listahan ng mga “terorista” para sa taong 2007. Taun-taon, nirerepaso at muling inilalabas ng EU ang naturang listahan.

Tinutulan ito ni Sison at ng kanyang mga abugado at tagasuporta dahil, anila, walang nagbago sa proseso at mga batayan ng kanyang pagkakatala sa listahan para sa 2007. Dapat aniyang galangin ng EU ang desisyon ng ECFI at kagyat siyang tanggalin sa naturang listahan.

Tinuglisa din ni Sison ang pagbalewala ng embahada ng The Netherlands at ng gubyerno ng Pilipinas sa desisyon ng ECFI. Aniya, bagamat hindi saklaw ng desisyon ng ECFI ang kanyang pagkakatala sa listahang 2007, direkta ang kaugnayan nito dahil patuloy na nilabag ng EU ang kanyang karapatan na ipagtanggol ang sarili at humarap sa isang korte upang sagutin ang mga paratang laban sa kanya.

Iginigiit din ni Sison na ang mga kasong rebelyon na isinampa laban sa kanya ng gubyerno ng Pilipinas at pagparatang sa kanya ng ministro ng EU bilang terorista ay walang malinaw na batayan sa pambansa at pangdaigdigang mga hukuman. Kinundena rin niya ang pagsisikap ng militar ng Pilipinas na idawit ang kanyang pangalan tuwing may kaguluhang nagaganap sa bansa.

11. Nagsisinungaling ang rehimeng Arroyo sa datos ng disempleyo. Ipinagmamalaki ng rehimeng Arroyo na patuloy na lumiliit ang tantos ng disempleyo sa Pilipinas. Ayon sa mga upisyal nito, nakalikha ng limang milyong trabaho nitong nakaraang anim na taon (o 833,000 bagong trabaho kada taon). Sa pinakahuling datos na inilabas ng National Statistics Office, sinasabing bumaba ang tantos ng disempleyo tungong 7.4% (nitong Abril 2007) matapos lumikha umano ang ekonomya ng bagong trabaho para sa mahigit 1.2 milyong manggagawa.

Sa harap ng patuloy na lumalalang krisis sa ekonomya, kawalan ng tunay na industriyalisasyon at tunay na reporma sa lupa, ang mga datos na ito ay kaduda-duda. Nagtatanong ang masang anakpawis: nasaan ang sinasabing bagong trabaho?

Ang totoo, pilit na pinagtatakpan ng rehimeng Arroyo ang napakalalang problema ng disempleyo sa pamamagitan ng iba’t ibang paraan ng manipulasyon sa estadistika. Kung tutuusin, mahigit kalahati ng pwersang paggawa sa bansa ang wala o lubhang kulang ang trabaho. Dapat mapabulaanan ang mga kasinungalingan at panlilinlang ng rehimen, kabilang na ang mga pagdudoktor ng mga upisyal na estadistika at pagtatakip nito sa katotohanan.

Di mapagtakpan ang lala ng disempleyo. Ang manipulasyon sa estadistika ukol sa disempleyo ay dati nang ginagawa sa pamamagitan ng iba’t ibang paraan kung saan pinalalabas na di kabilang sa pwersa ng paggawa o kaya “may trabaho” ang nakararaming walang trabaho. Sa pamamagitan ng mga manipulasyong ito, pilit na pinagtatakpan ang aktwal na laki ng bilang ng walang hanapbuhay. Ginawa ng rehimeng Arroyo ang pinakamalaking pagduduktor sa estadistika noong 2005. (Tingnan ang kalakip na artikulo.)

Bago ito, sa upisyal na estadistika, umaabot ang tantos ng disempleyo sa 11-14% noong 2001-2004. Mula sa 3.6 milyon (11.4% noong 2001) ay umabot ito sa 5 milyon (13.7%) noong Abril 2004. Biglang “lumiit” ang tantos ng disempleyo tungong 8.2% pagsapit ng Abril 2006 at 7.4% nitong nagdaang Abril. Subalit kung hihimayin ang mga pinagbatayang datos, makikita na hindi nalulutas at lalo pang lumalala ang problema ng disempleyo.

Sa pinakahuling sarbey ng NSO, lumalabas na sa kabuuang 33.7 milyong “may trabaho,” umaabot lamang sa 51.7% ang sahuran o swelduhan (karamihan pa sa mga ito ay mga manggagawang nasa ilalim ng kaayusang kaswal, kontraktwal, aprentis at katulad nito).

Ang halos kalahating natitira ay nasa ilalim ng kategoryang “nag-eempleyo sa sarili” (36%) at “di-bayad na nagtatrabaho para sa pamilya” (14.5%). Kabilang sa mga ito ang mahigit 10 milyon naglalako sa lansangan na kakarampot ang kinikita sa maghapong pagkayod, pati na mga nagbabantay sa tindahan at nagtatrabaho sa sariling lupa. Samakatwid, halos kalahati (45.5%) sa itinuturing na “may trabaho” ang sa katunaya’y mga walang sapat na hanapbuhay na pilit lamang na kumikita sa iba’t ibang paraan.

Dahil sa pagkaatrasado ng ekonomya, ang mga umiiral na trabaho sa bansa ay pawang mababa ang produktibidad, kadalasa’y panandalian at napakaliit ang kita. Ayon sa NSO, umaabot lamang sa 15.5% ng empleyo ang nasa sektor ng industriya, samantalang ang higit na nakararami ay nasa sektor ng serbisyo at komersyo (49.3%) at agrikultura 35.2%). Kalakhan pa ng ibinibilang sa “sektor ng industriya” ay nasa tipong-talyer na gawaing manwal; kalakhan ng nasa “sektor ng serbisyo at komersyo” ay naglalako sa lansangan, may maliliit na tindahan at pwesto sa palengke at gumagampan ng mga manwal at mababang klase ng serbisyo; at kalakhan ng nasa “sektor ng agrikultura” ay nagtatrabaho bilang manggagawang bukid at manwal na nagsasaka sa mga inuupahan o iba pang maliitang parsela ng lupa.

Ang ipinagmamalaki ni Arroyo na mga “bagong trabaho.” Pinalalabas lamang ni Arroyo na trabaho ang katunaya’y mga desperadong pagsisikap ng masang anakpawis na kumita at magkaroon ng pantawid-gutom.

Noong 2006, halimbawa, dalawa sa bawat tatlong “bagong trabaho” ay nasa kategoryang di swelduhang manggagawa sa pamilya (525,000) at katulong (148,000). Samantala, nagtanggal ng 105,000 pusisyon/trabaho ang sektor ng manupaktura.

Mahigit kalahati, o 681,000 ng bagong trabaho noong taong iyon ay nasa sektor ng agrikultura. Ngunit karamihan sa mga nagkaroon ng “bagong trabaho” ay mga manggagawang tinanggal sa trabaho o nabigong makakuha ng trabaho sa Metro Manila (kung saan 12.5% ang tantos ng disempleyo) at iba pang lunsod na napilitang bumalik sa kani-kanilang baryo upang kahit papaano’y makapagtrabaho bilang mga manggagawang bukid.

Malubhang kakulangan ng trabaho. Upang pagtakpan ang tunay na lumalalang tantos ng disempleyo, ipinaiilalim ng rehimen sa kategoryang “kulang sa trabaho” ang malaking bilang ng katunaya’y walang trabaho.

Nitong nakaraang tatlong taon (2005-2007), labis ang paglaki ng bilang na ito. Sa mismong upisyal na estadistika ng gubyerno, mula 15-17% noong 2001 hanggang Enero 2005, ang tantos ng kakulangan ng trabaho ay tumalon sa 26.1% noong Abril 2005 at mula noon ay hindi na bumaba sa 20%.

Kung susuriin, umaabot sa 78.4% ng ikinakategoryang “kulang sa trabaho” ang katunaya’y walang trabaho (sa salita ng gubyerno ay “malinaw na kulang sa trabaho”). Kabilang dito ang pito sa bawat siyam na mga manggagawang bukid na sinasabing “kulang sa trabaho” pero sa aktwal ay walang hanapbuhay.

Magpapatuloy ang paglala ng disempleyo. Ayon sa mga pag-aaral ng komite sa ekonomya ng Senado noong 2004, mangangailangan ng mahigit 1.6 milyong bagong trabaho taun-taon o 10 milyong trabaho hanggang 2010 upang magkaroon ng makahulugang pagbaba ang tantos ng disempleyo at kakulangan sa trabaho. Nagbabala ang komite na aabot sa 16.2% ang tantos ng disempleyo sa 2010 kung hindi makalilikha ng 1.6 milyong bagong trabaho taun-taon. Malayong mangyari ito sa ilalim ng rehimeng Arroyo laluna’t sunud-sunuran ito sa imperyalistang patakaran ng “globalisasyon” na tuluy-tuloy na sumisira sa pambansang ekonomya.

Sinasalamin ng tunay na tantos ng disempleyo ang lalim at tindi ng kinasasadlakang krisis ng ekonomya at kabuhayan ng bansa. Deka-dekada nang walang sapat na hanapbuhay para sa mga masang anakpawis dahil sa pandarambong ng mga imperyalista at mga kakutsaba nilang malalaking kumprador, burukratang kapitalista at panginoong maylupa.

12. Kasaysayan ng panlilinlang. Malaon nang pinaliliit ng reaksyunaryong gubyerno ang upisyal na mga estadistika sa disempleyo sa iba’t ibang paraan. Kabilang sa mga dati nang paraan ng pagpapaliit ng bilang ng disempleyo at pagpapalaki naman ng bilang ng diumano’y “may trabaho” ang sumusunod:

1.      Humigit-kumulang 35% ng populasyong maaaring makapagtrabaho (15 taong gulang pataas), na kinabibilangan pangunahin na ng mga “buong-panahong maybahay” at mga nag-aaral, ay hindi isinasama sa bilang ng pwersa sa paggawa. Malaking mayorya ng mga naghahanap ng trabaho ay mga kabataan at mga “buong-panahong maybahay.”

  1. Itinuturing ding may trabaho ang malaking bilang ng maliliit na petiburgis at malaproletaryadong “nag-eempleyo sa sarili” (own-account worker), tulad ng mga may maliliit na tindahan o nagtitinda sa palengke; mga naglalako ng pagkain, dyaryo o serbisyo sa mga lansangan; mga namumulot at nagbebenta ng basura; mga “barker” ng mga pamasaherong dyipni at megataxi; mga naglilinis ng mga sasakyan sa paradahan; at iba pang pana-panahong may maliliit at di regular na mga trabaho (oddjobber). Kalakhan ng mga ito ay mga magsasaka.
  2. Ibinibilang din sa mga “may trabaho” yaong nagtatrabaho sa mga empresa, tindahan o sakahan ng kani-kanilang mga pamilya na walang sahod o napakaliit ng sahod.
  3. Gayundin, ibinibilang sa mga “may trabaho” ang napakaraming mga “bahagyang-panahong nagtatrabaho”—kahit nakapagtrabaho lamang nang isang oras sa panahong nasaklaw sila ng sensus. Mga 42% ito sa kabuuang bilang ng mga “may trabaho,” ayon sa nabanggit na sarbey. Sa bilang na ito, mahigit 2/3 ay mga magsasaka.
  4. Iba pa sa “bahagyang-panahong nagtatrabaho” ang nasa ilalim ng kategoryang “kulang sa trabaho”—mga may trabaho buong-panahon man o bahagyang-panahon, pero nangangailangan pa ng karagdagang trabaho. Sa upisyal na estadistika, batay pa rin sa nasabing sarbey ng DoLE, bumibilang ito ng mga 20%, kung saan halos kalahati ay mga magsasaka. Mahigit doble at halos triple pa ito ng bilang ng nasa upisyal na kategoryang “walang trabaho.”

Noong 2005, pinasahol ng rehimeng Arroyo ang dati nang paraan ng pagkukubli ng malalang disempleyo sa Pilipinas sa pamamagitan ng pagbabago ng depinisyon ng “walang trabaho.” Batay dito, ang mga ibibilang na lamang sa upisyal na estadistika ng “walang trabaho” ay yaong 1) aktwal na walang trabaho; at 2) naghahanap ng trabaho sa loob ng anim na buwang saklaw ng panahon ng sarbey, kabilang na yaong mga nawalan na ng pag-asang makakita ng trabaho sa loob ng bansa.

Kaya biglang lumiit ang bilang ng itinuturing na pwersa sa paggawa at, sa gayon, ang bilang ng mga walang trabaho. Mula noon, “napababa” pa ni Arroyo ang upisyal na estadistika ng disempleyo mula 11-14% tungong 7-8%.

13. (Balita) Vilma Espín—bayani ng rebolusyong Cubano. Nagpupugay ang rebolusyonaryong kilusan sa Pilipinas kay Kasamang Vilma Espín, isang magiting at katangi-tanging upisyal ng Cuba na namatay noong Hunyo 8, 2007 sa edad na 77. Kagawad siya ng Komite Sentral at Politburo ng Communist Party of Cuba. Myembro rin siya ng Konseho ng Estado at presidente ng mga komisyon hinggil sa kababaihan at kabataan. Si Vilma Espín ay asawa ng bise-presidente ng Cuba na si Raul Castro. Siya ang nagsilbing “Unang Ginang” ng Cuba pagkamatay ng kaisang-dibdib ni Fidel Castro.

Nagmula sa angkang mayaman sa Santiago de Cuba si Vilma. Isa siya sa mga unang babaeng Cuban na nagtapos sa kursong chemical-industrial engineering. Katatapos lamang niya ng kursong ito sa bantog na Massachusetts Institute of Technology sa US nang sumama siya sa paghahanda sa pagbabalik ng mga nadistyerong rebolusyonaryong Cubano mula Mexico lulan ng barkong “Granmá”.

Umanib siya sa mga rebolusyonaryong gerilya sa Frank Pais Front na pinamumunuan noon ni Raul Castro. Dito’y ipinamalas niya ang kanyang kakayahan bilang babaeng kumander. Itinalaga rin siya bilang pamprubinsyang kagawad ng rebolusyonaryong hukbo ng Cuba. Bilang kagawad ay binigyan niya ng mas mahalagang papel ang kababaihan sa rebolusyon. Noon pa man ay inumpisahan na niya ang pagtatayo ng mga day-care center para mapalaya ang kababaihan sa pagkakatali sa bahay at ibayong makalahok sa pagrerebolusyon at pakikisangkot sa mga usaping panlipunan.

Nang magtagumpay ang rebolusyon noong 1959 ay nagpakasal sila ni Raul Castro. Nagkaroon sila ng apat na anak. Ang panganay nila ay aktibo rin ngayon sa pamunuan ng gubyerno ng Cuba sa kampanya laban sa HIV/AIDs at pagtataguyod ng mga karapatan ng iba’t ibang mga kasarian.

Si Espín ay presidente rin ng Federacion de Mujeres de Cuba (Pederasyon ng Kababaihan sa Cuba), isang organisasyong nagtataguyod ng pantay na karapatan at kabuhayan para sa kababaihan at karapatan ng mga sanggol at kabataan. Nang magtagumpay ang rebolusyon, ang organisasyong ito ang nagpakilos ng libu-libong kababaihan para magtayo ng mga eskwelahan at ospital; kumupkop at umaruga sa mga batang lansangan; at tumulong sa pagpapataas ng antas ng kabuhayan sa mga tinaguriang “pobreng baryo.” Pinamunuan niya ang mga kampanya sa literasiya at kalusugan hanggang sa kanyang pagkamatay.

Nanguna rin siya sa mga internasyunal na organisasyon at kumperensya na nagtataguyod ng karapatan ng kababaihan. Pinamunuan niya ang mga kumperensyang pangkababaihan laluna sa Latin America sa gitna ng maraming tungkulin niya sa gubyerno ng Cuba.

Sa pagpupugay ni Presidente Fidel Castro, sinabi niyang malaki ang kontribusyon ni Espín sa pagkilala sa papel ng kababaihan. Sa ngayon, 66% ng teknikal na pwersa ng paggawa sa bansa ay kinabibilangan ng kababaihan. Aniya, dati’y halos walang mga babaeng kumukuha ng mga syentipikong kurso.

Dagdag pa ni Fidel Castro, “Hindi naging sagabal ang maraming gawain at tungkulin sa rebolusyon para kay Ka Vilma. Nagampanan niya ito nang mahusay kasabay ng paggampan din niya ng tungkulin bilang ina at may pamilya.”

14.  (Balita) Planong pagpatay kay Fidel Castro, kinumpirma ng CIA. Kinumpirma ng Central Intelligence Agency (CIA) ang planong pagpatay ng US kay President Fidel Castro ng Cuba noong dekada 1960. Nakasaad ito sa naisapubliko na ngayong mga dokumento ng National Security Archive sa George Washington University na inilathala noong Hunyo 26. Nakipagsabwatan ang CIA sa mga Mafia (organisasyon ng mga sindikatong kriminal sa US) at gumamit sila ng dalawang pusakal na gangster sa US upang isagawa ang tangkang panlalason sa rebolusyonaryong lider.

Isinalaysay sa 693-pahinang dokumentong “Family Jewel” na ginamit ng CIA si Johnny Roselli, isang gangster ng Mafia upang iayos ang tangkang asasinasyon. Plano namang gamitin ni Roselli ang mga gangster na sina Momo Salvatore Giancana (alyas Sam Gold) at Santos Trificante (alyas Joe). Kung sakaling magtagumpay, babayaran ang dalawa ng $150,000.

Nabunyag sa US ang planong asasinasyong ito noon pang 1971, ngunit ngayon pa lamang ito kinumpirma mismo ng CIA. Maliit na grupo lamang ng mga upisyal ng CIA ang nakaaalam ng balak na ito. Kinansela ang maitim na pakanang ito matapos mabigo noong Abril 1961 ang tinaguriang “Bay of Pigs Invasion.” Ang CIA ang nagplano, nagpondo at namuno sa pagpasok at pagsalakay ng mga mersenaryong Cuban sa Bay of Pigs (Playa Giron sa lokal na katawagan) sa timog-kanlurang Cuba bilang bahagi ng tangkang pagbabagsak sa gubyernong bayan na pinamumunuan ni Castro.

15. (Balita) Demolisyon sa tabing-riles, binatikos. Mariing binatikos ng mahigit 5,000 pamilyang nakatira sa tabing-riles sa Sta. Mesa, Pandacan at Sampaloc, Maynila ang pwersahang pagpapaalis sa kanila sa kabila ng pangako ni Bise Presidente Noli de Castro na maaari silang manatili sa lugar. Si de Castro ang pinuno ng Housing and Urban Development Coordinating Council. Itatayo ng Philippine National Railways ang Southrail Rehabilitation Program (SRP) sa naturang lugar at iginiit ng Koreanong kontraktor na dapat alisin ang lahat ng istrukturang nasasaklaw ng 15 metro mula sa riles.

Tinutulan din ng mga residente ang lugar na paglilipatan sa kanila sa Trece Martires, Cavite dahil wala silang mapagkakakitaan doon. Nauna na rito, 8,000 pamilya rin na biktima ng demolisyon ang inilipat sa relocation site sa Cabuyao, Laguna.

16. (Balita) Mga progresibong mambabatas, nanumpa sa Korte Suprema. Nanumpa noong Hulyo 12 kay Chief Justice Reynato Puno ng Korte Suprema sina Satur Ocampo ng Bayan Muna (BM); Crispin Beltran ng Anakpawis; at Liza Maza ng Gabriela Women’s Party (GWP) matapos ianunsyo ng Commission on Elections (COMELEC) ang parsyal na proklamasyon ng mga nagwaging partido sa eleksyong party-list.

Tigdalawang kinatawan lang muna ng BM at GWP at isang kinatawan ng Anakpawis ang pauupuin habang hindi pa nadedesisyunan ng Korte Suprema ang nakasampang petisyon dito laban sa “Panganiban formula.” Isinasaad ng pormulang ito na tanging ang partidong nakakuha ng pinakamataas na boto ang makapagpapaupo ng tatlong kinatawan sa Kongreso. Ang iba pang partido ay makapagpapaupo lamang ng isa o dalawang kinatawan.

Binatikos ni Ocampo ang naturang pormula na naglalayong bawasan ang bilang ng mga militanteng myembro sa Mababang Kapulungan. Ito ang unang pagkakataong ginamit ng COMELEC ang Panganiban formula at dahil dito ay nabawasan ng tig-isang pwesto ang BM at Anakpawis. Sa kabila ng pandaraya at matinding panunupil ng gubyernong Arroyo sa mga progresibong party-list ay lumabas pa rin ang mga ito sa 10 nangungunang partido.

17. (Balita) Pagtatalaga kina Atienza at Reyes, binatikos. Pagbayad lamang sa utang na loob at hindi pangangalaga sa kalikasan. Ito ang batikos ng mga grupong makakalikasan sa pagkakatalaga kina Lito Atienza at Angelo Reyes sa Department of Environment and Natural Resources (DENR) at Department of Energy (DoE). Sina Atienza at Reyes ay kapwa malalapit na alyado ni Gloria Arroyo.

Si Atienza, dating alkalde ng Maynila, ay binansagang “berdugo ng mga puno” dahil naiulat na pinaputol niya ang umaabot sa 70% ng mga puno sa Arroceros Forest Park nang ipasara niya ito para matayuan ng gusali. Tinuligsa rin siya ng Greenpeace Southeast Asia dahil sa kabiguan niyang ipatupad sa Maynila ang batas na nagtatadhana ng syentipiko, makakalikasan at ligtas sa kalusugan na pamamaraan ng pagtatapon ng basura. Tinukoy ng grupo ang muling paglitaw ng malaking tambakan ng basura sa Tondo bilang patunay nito.

Si Reyes, dating kalihim ng DENR, ay binatikos dahil sa kanyang todong suporta sa malalaking kumpanya sa pagmimina at pagpayag na buksan ang isang coal-fired power plant na pawang mapangwasak sa kalikasan at kabuhayan ng mamamayan.

18. (Balita) Nag-ooperasyong tropang militar, tinambangan ng MILF. Tinambangan ng mga mandirigima ng Moro Islamic Liberation Front (MILF) ang mga nag-ooperasyong pwersa ng 1st Marine Brigade sa Barangay Guinanta, Al-barka (dating Tipo-tipo), Basilan noong Hulyo 10. Nasamsam ng MILF ang 27 armas, kabilang ang anim na M60 masinggan, walong M203 grenade launcher, 10 ripleng M16, isang 60 mm mortar at maraming night vision goggles. Dalawang siksbay ng militar ang winasak ng mga elemento ng MILF. Tatlumpung tropang militar ang namatay sa mahigit sampung oras na labanan. Apat na mandirigma ng MILF ang nasawi at pito ang nasugatan.

Mariing pinabulaanan ni Abu Majid, tagapagsalita ng MILF, ang akusasyon ng AFP na kagagawan ng mga pwersa ng MILF ang pagpugot ng 10 sa mga sugatan o nasawing tropang militar. Aniya, mahigpit na tumatalima ang MILF sa Islam at sa Geneva Conventions na parehong nagbabawal dito. Pinaiimbestigahan ng MILF kung sino ang responsable sa pagpugot ng mga nasawing Marines at nangakong parurusahan ang mga sangkot. Tumanggi ang MILF sa iginigiit ng AFP na isuko sa kanila ang mga namugot. Ang tim na bubuuin para mag-imbestiga ay pamumunuan ng isang responsableng myembro ng MILF Military General Staff.

Kinundena ng MILF ang pagpasok ng mga tropang militar sa kanilang erya nang walang koordinasyon sa kabila ng mga makinarya na pwede sanang gamitin para rito. Anito, ito’y tahasang paglabag sa kasunduan sa tigil-putukang umiiral sa pagitan ng MILF at Gubyerno ng Republika ng Pilipinas.

Kinumpirma rin ng ilang upisyal ng gubyerno ng Basilan na binalaan nila ang mga upisyal ng militar na huwag pumasok sa naturang lugar dahil kontrolado ito ng MILF. Binalewala ng militar ang kanilang mga babala. Idinahilan ng militar ang paghahanap nila umano sa dinukot na Italyanong pari na si Fr. Giancarlo Bossi, bagamat sinabihan sila ng mga lokal na upisyal na wala silang natatanggap na ulat na nasa naturang lugar si Fr. Bossi. Anang MILF, pagdepensa sa sarili ang ginawa nilang paglaban dahil sa malinaw na paglabag ng AFP sa kasunduan.

Inulan din ng batikos ang Marines sa mga paglabag nila sa karapatang-tao sa kanilang pag-ooperasyon. Bago ang pananambang, naiulat ang pagpaslang at pagpugot ng mga sundalo sa isang bulag na lider-relihiyoso, si Ustadz Matarul Hakim Alkanul, noong umaga ng Hulyo 10. Dalawang sibilyang nangunguha ng niyog ang hinabol din at basta na lamang pinagbabaril ng Marines pagpasok nila sa Barangay Guinanta. Nasugatan sa atake ang isa sa mga sibilyan.

Ayon sa mga ulat, naging mitsa ng labanan ang kara-karakang pamamaril ng Marines sa naturang mga sibilyan. Nang paabutan ng mga biktima ang MILF at iba pang masang Moro sa lugar hinggil sa pamamaril sa kanila, sama-samang humarap sa umaatakeng Marines ang humigit-kumulang 100 pwersa ng MILF at mahigit 400 masang Moro na nagngangalit sa pananalakay ng mga sundalo.

Isang batalyong tropa ang ipinadala ng AFP sa Basilan para tugisin ang mga pwersa ng MILF at iba pang armadong grupo na sangkot sa pananambang. Anang MILF, handa silang harapin ito.

 

 



May 21, 2007 regular issue of AB in Pilipino (original edition)
June 7, 2007, 12:24 pm
Filed under: Ang Bayan

1. (Editoryal) Eleksyong 2007: Bulok sa kaibuturan

Ilang ulit na pinasahol ng naghaharing pangkating Arroyo ang bulok na sistema ng eleksyon sa Pilipinas. Labis-labis ang karahasan, pandaraya, panunuhol, maruruming maniobra at pambabraso sa eleksyon nitong Mayo. Isinagawa ito sa pamamagitan ng militar, pulis, mga tauhan sa Comelec at burukrasya. Lalong tumingkad ang kahungkagan ng sinasabing demokratikong eleksyon sa ilalim ng kasalukuyang reaksyunaryong sistema.

Pinakamatitingkad ang pandaraya ng kampong Arroyo sa Maguindanao, Sulu at Bohol kung saan nagkaroon ng halos 12-0 resulta ang eleksyon sa pagkasenador pabor sa administrasyon. Sinundan pa ito ng paglilitawan ng 12-0 pabor sa Team Unity sa ilampu pang mga munisipalidad na kontrolado ng mga alipures ni Arroyo.

Palaging ipinagmamalaki ng Team Unity ng Malacañang na ang boto sa Mindanao at Visayas ang magpapanalo sa kanila. Buo ang kumpyansa ng mga kasapakat ni Arroyo sapagkat nakapwesto pa rin ang mga mandarayang upisyal ng Comelec sa Mindanao na sangkot sa pandarayang “Hello Garci” ni Arroyo noong 2004. Sa Mindanao ginagawa ang pinakamalalaki, pinakalaganap at pinakagarapal na pandaraya.

Sa Maguindanao, tulad ng ibinunyag ng Moro Islamic Liberation Front, ni walang botohang naganap. Sa halip, mga election inspector na ang pumuno sa mga balota na pinatatakan lamang ng thumbmark ng mga bata. Gayundin ang nangyari sa Sulu.

Todo-todo rin ang pandaraya ng administrasyon sa ARMM, Lanao del Norte, Lanao del Sur at Zamboanga Sibugay. Sa mga lugar na ito, pare-parehong sulat-kamay ng iisa o iilang tao ang nasa mga balota at canvass ng mga boto.

Sa pamamagitan ng pandaraya sa Mindanao, kakayaning hilahin pababa ang tatlo hanggang apat na kandidato ng Genuine Opposition upang maisingit ang mga kandidato ng Team Unity.

Mismong ang Comelec ay ginamit sa pandaraya at manipulasyon ng eleksyon. Sa tulak ng Malacañang, ipinatigil ng Comelec ang ginagawang pag-uulat ng midya sa pagbibilang ng boto. Ito ay dahil sa maraming pagkakataon ay naipararating agad sa publiko ang resulta ng bilangan sa mga presinto bago pa man ito maretoke ng mga opereytor ni Arroyo.

Sa Isabela, iniulat ng NDF-Northeastern Luzon na mismong pinuno ng Comelec na si Benjamin Abalos ang sinuhulan ng P200 milyon upang tiyaking maiuupo si Benjamin Dy bilang gubernador. Ang pakana na patalsikin si Grace Padaca bilang gubernador ay nagmula mismo kay Arroyo. Sa kabila ng kalamangan ni Padaca, inaantala ng Comelec ang kanyang proklamasyon upang mabago pa ang resulta ng eleksyon doon.

Laganap at lantaran din ang pandaraya sa mga progresibong party-list na Bayan Muna, Gabriela, Anakpawis, Kabataan at Suara Bangsamoro. May naidokumento na silang 156 kaso ng mga pandaraya, maruruming maniobra at karahasan laban sa kanila sa Pampanga, Batangas, Quezon City, Albay, Camarines Sur at Norte, Maguindanao, Lanao del Sur, Sultan Kudarat, Zamboanga Sibugay at marami pang lugar. Kabilang sa mga maniobrang ginawa sa Mindanao ang pagtatanggal sa election returns (ER) ng pahina para sa party-list; di pagbasa o pagtatala ng mga boto para sa mga progresibong partido at Genuine Opposition; pagpapahuli sa bilangan ng boto para sa party-list at mga senador upang lutuin na lamang pagkatapos; bentahan ng mga ER; at di pagbibigay ng kopya ng election returns para sa mga progresibong party-list at oposisyon at sa halip pagpapasa ng mga ito sa mga kakampi ng Malacañang.

Ang mga botong sistematikong kinakaltas sa mga progresibong partido ay idinaragdag naman sa mga pasista at mersenaryong grupong pakawala ng Malacañang at AFP, gaya ng ANAK, Agap, Aging Pinoy, AKSA, Apoy, ANAD, Bantay, Biyaheng Pinoy, Ahon Pinoy, Abono, Kasangga at Kakusa.

Walang dudang may milagrong ginagawa sa pangunguna sa talaan ng Comelec ng mga bagong grupong party-list tulad ng Abono at Biyaheng Pinoy. Ang Abono na nagpapanggap na organisasyon ng mga magsasaka ay itinayo ni Speaker Jose de Venecia at ang Biyaheng Pinoy na nagpapanggap na organisasyon ng mga drayber ng traysikel ay itinayo ng nakatatandang kapatid ni Comelec Chairman Benjamin Abalos. Sa talaan ng Namfrel, nangunguna ang Gabriela Women’s Party at Bayan Muna.

Patuloy ang pagtaas ng bilang ng mga biktima ng pagpaslang at iba pang karahasan kaugnay ng halalan. Nadagdag sa 157 nang napatay hanggang Mayo 14 ang dinukot at pinaslang na dalawang poll watcher ng Kabataan Party sa Camarines Norte; ang binaril na isang kasapi ng Bayan Muna at lider din ng isang lokal na kandidato sa Iloilo; ang asawa ng isang kandidato sa Abra na pinagbabaril ng poll watcher ng kalabang partido; at isang guro at isang poll watcher na nasawi nang sunugin ng mga elemento ng Calabarzon Regional

Special Action Force ng Philippine National Police (PNP) ang isang paaralan sa Batangas.

Sa aktwal ay lumobo na nang anim na beses ang bilang ng mga kandidatong napatay at lumaki na nang apat na beses ang bilang ng mga armadong sagupaan kaugnay ng eleksyon mula 1995 hanggang sa kasalukuyan. Mula noong 2001, ang halalang 2007 ang isa sa may pinakamalaking kabuuang bilang ng mga napapatay. Ibayong malaki pa ang bilang ng mga napatay sa halalang ito kung isasama pa ang mga pinaslang na mga lider at kasapi ng mga progresibong grupong party-list ilang buwan bago ang eleksyon.

Bukod pa rito ang matinding militarisasyon, laluna sa mga komunidad sa kanayunan at kalunsuran kung saan malakas ang mga progresibong partido at oposisyon. Binabantaan ng militar ang mamamayan laban sa pagboto sa mga progresibong partidong party-list at pilit silang pinaboboto sa Bantay, ANAD, Uni-MAD, AKSA at iba pang partidong alaga ng Malacañang at AFP. Sa maraming lugar, gaya ng La Union, hinaharang ang mga poll watcher ng mga progresibong partido at kahit nasa loob na ng mga presinto ay hinaharas pa ng mga sundalo at pulis. Sa ibang lugar, tahasan ang pagdedeklara ng failure of elections upang makapandaya pa.

Pilit na pinagtatakpan ng PNP at Comelec ang katotohanang ito. Ayon sa kanila, “sa kabuua’y mapayapa” ang nagdaang eleksyon at “walang naiulat na mga insidente ng pandaraya, maliban sa maliliit na kaso.” Para pagtakpan ang ginagawa ng mga militar at pulis na pagpapakasangkapan sa mga pulitiko sa pandarahas sa eleksyon, kara-karakang ibinintang ng hepe ng PNP sa Bagong Hukbong Bayan ang panununog sa eskwelahan sa Batangas na ikinamatay ng dalawa. Kalauna’y nabunyag na mga tauhan niya mismo ang itinuro ng mga saksi.

WALANG KAPANTAY ang pinakawalang salapi, maruruming taktika at pandarahas ng Malacañang nitong nagdaang eleksyon. Sa harap ng mahigpit na paglaban ng mga demokratikong pwersa, progresibong partido at oposisyon, ginamit ng pangkating Arroyo ang lahat ng kapangyarihan ng estado para hadlangan ang mga ito na makapwesto sa Kongreso at lokal na pamahalaan.

Subalit nagkakamali sina Arroyo at mga kasapakat niya sa pag-aakalang walang hanggan nilang mahahawakan ang poder. Sisingilin sila ng mamamayan sa malao’t madali sa lahat ng mabibigat nilang krimen sa bayan.

Ang labis na pandaraya at pandarahas nitong nagdaang halalan ay lalo lamang gumagatong sa nag-aalab na galit ng mamamayan. Ang lahat ng ito’y nagtutulak sa mamamayan na mas patindihin at palawakin pa ang kanilang paglaban—sa parlamento, sa korte, sa lansangan at sa larangan ng armadong rebolusyonaryong pakikibaka. Hindi titigil ang mamamayan hangga’t hindi napatatalsik ang rehimeng Arroyo at napagbabayad ito nang mahal sa lahat ng krimen nito sa bayan.

 

2. Sampal kay Arroyo

Sa kabila ng todo-todong pandaraya, manipulasyon at pandarahas ng Malacañang at mga instrumento nito, di nagawang burahin ang boto ng mamamayan laban sa rehimeng Arroyo. Nakapagkamit ng makabuluhang tagumpay ang mga progresibong partido at oposisyon sa halalan sa Senado, sa party-list, sa ilang pamahalaang lokal at distritong kongresyunal.

Malaking sampal sa rehimeng US-Arroyo ang pangunguna ng mga oposisyunista at mga progresibong grupong party-list sa inisyal na resulta ng mga bilangan. Kahit sa mga balwarte umano ng mga alipures ni Arroyo tulad ng Cebu, Iloilo, Negros Occidental at Eastern Samar ay bigo silang tiyakin ang solidong boto para sa lahat ng kandidato ng Malacañang.

Nangunguna sa halalan sa Senado ang nakararaming kandidato ng Genuine Opposition. Kabilang sa 12 na may pinakamataas na boto si dating Ltsg. Antonio Trillanes IV, isa sa mga lider ng pag-aalsa sa Oakwood noong 2003 at isa rin sa mga pinakamariing tumutuligsa kay Gloria Arroyo. Ito’y sa kabila ng kanyang pagkakakulong ngayon sa Camp Bonifacio, kakulangan ng pera at makinaryang pangampanya.

Tampok din sa halalan sa Senado ang maliit na botong nakukuha ng pangunahing mga tagapagsalita ng rehimeng Arroyo, kabilang sina Mike Defensor at Prospero Pichay.

Sa halalan para alkalde ng Makati City, bumuhos ang boto para kay Jejomar Binay, ang oposisyunistang meyor na makailang ulit na sinubukang suspindihin ng Malacañang, gayundin sa katiket niya para sa vice mayor, konseho at mga distritong kongresyunal ng Makati. Sa kabilang banda, mga 10% lamang ng mga boto ang nakuha ni Lito Lapid, ang sugo ni Arroyo na pinatakbo niya laban kay Binay.

Nagwagi naman sa Pasay City ang napatalsik na oposisyunistang meyor na si Wenceslao “Peewee” Trinidad matapos gawin ang lahat ng Malacañang para ipakulong siya noong 2006 dahil sa mga gawa-gawang kaso.

Sa Maynila, tinalo ni Alfredo Lim si Ali Atienza, anak ng kasalukuyang alkalde ng Maynila na isa sa mga pinakamasusugid na alyado ni Arroyo at tagasupil ng mga rali sa Maynila. Nangako si Alfredo Lim na ibabasura na niya ang patakaran ng pagbabawal ng rali sa Mendiola.

Sa unang distrito ng South Cotabato, walang panama ang kasikatan ng boksingero at tuta ng Malacañang na si Manny Pacquiao kay Darlene Antonino-Custodio, isa sa mga oposisyunistang kongresistang nanguna sa pagsusulong ng kasong impeachment.

Sa unang distrito ng Bukidnon, tinalo ni Malou Acosta, isang oposisyunista, si Virgilio Garcillano, ang opereytor na nakilala ng buong bayan bilang “Garci” nang malantad ang pagsasabwatan nila ni Gloria Arroyo sa pandaraya sa eleksyon.

Sa Naga City, talo ng oposisyunistang si Jesse Robredo ang kandidato ng administrasyon sa pagkaalkalde na si Jojo Villafuerte, pamangkin ni Luis Villafuerte na presidente ng partido pulitikal ni Arroyo. Ito’y sa kabila ng pagtatangka ng Malacañang at mga Villafuerte na madiskwalipika si Robredo. Inakusahan siyang hindi Pilipino dahil ang lolo niya sa tuhod ay galing sa China.

Sa Pampanga, ang prubinsya ni Gloria Arroyo, isa sa pinakamatutunog na sampal sa mukha ng pekeng presidente ang pananaig ng baguhang si Fr. Ed Panlilio sa kapwa maka-Arroyo na mga kandidatong sina Lilia Pineda at Mark Lapid. Si Lilia Pineda ay asawa ni Bong Pineda, isang malaking jueteng lord, kababayan at mahigpit na kaalyado ni Arroyo. Si Mark Lapid, na malapit din kay Arroyo, ay inaakusahang nangupit ng hanggang bilyong pisong bayad sa gubyerno ng mga naghahakot ng graba mula sa mga ilog ng Pampanga.

Sa Iloilo, maagang tumanggap ng pagkatalo sa halalan pagkagubernador si Roberto Armada, kandidato ni Arroyo laban sa kasalukuyang gubernador na si Niel Tupas Sr. Si Tupas ay isang kilalang oposisyunista na tinangkang patalsikin ng rehimeng Arroyo sa kapitolyo noong nakaraang Enero.

Sa Isabela, tinalo muli ng nakaupong gubernador na si Grace Padaca ang warlord at maka-Arroyong si Benjamin Dy.

Sa kabila rin ng tuluy-tuloy na kampanya ng pamamaslang, panunupil at pananakot laban sa mga progresibong partido, nangunguna ang Bayan Muna (BM) at Gabriela Women’s Party (GWP) sa halalan para sa party-list. Sa talaan ng Namfrel, nasa unang dalawang pwesto ang Bayan Muna at Gabriela Women’s Party. Inaasahan ding makakukuha ng sapat na boto ang partidong Anakpawis para makaupo ang minimum na isang kinatawan sa Kongreso.

 

3. Saksi sa pandaraya

Kakoro ni Gloria Arroyo ang kanyang mga hepe sa AFP at PNP sa pagmamayabang sa buong mundo na ang halalan noong Mayo 14 ay naging malaya, maayos at demokratiko.

Napatunayang hungkag ang pagmamayabang na ito sa konsolidadong ulat ng People’s International Observers’ Mission (IOM) na inilahad sa midya noong Mayo 18. Ang IOM ay kinabilangan ng 27 unyonista, estudyante, aktibista, taong-simbahan, akademiko, artista at abugado mula sa Australia, Belgium, Canada, Germany, South Korea, Japan, Myanmar, Norway, Scotland, The Netherlands, Switzerland at US na nagmasid, nagtala at nag-ulat hinggil sa mga nasaksihan nila sa takbo ng eleksyon sa iba’t ibang lugar sa Pilipinas.

Mula Mayo 14 hanggang 16 ay pinuntahan ng IOM ang pitong susing rehiyon ng Pilipinas. Malawakan nilang nakapanayam ang apektadong mga botante, na nakunan ng nakabidyong mga testimonya. Nakakuha sila ng ilandaang litrato mula sa 10 erya tulad ng Tondo, Maynila; Makati City; Quezon sa Southern Tagalog; Sorsogon at Masbate sa Bicol; Nueva Ecija at Pampanga sa Central Luzon; Cebu sa Central Visayas; Marawi City sa Lanao del Sur; at Compostela Valley sa Southern Mindanao.

Ayon sa IOM, hindi na lamang sa saklaw ng Pilipinas katangi-tangi ang antas ng kabulukan ng halalan ng 2007. Kabilang na ito sa talaan ng pinakamarurumi at pinakamadudugong eleksyon sa buong mundo. Sa gulat at pagkadismaya sa dumi ng halalan at tindi ng karahasang kanilang nasaksihan, sinabi ng isang dayuhang tagamasid mula sa IOM na mas malala pa ang eleksyon sa Pilipinas kaysa sa naranasan niya sa Afghanistan kung saan naging pinakamatindi ang karahasan sa eleksyon.

Kahit sa harapan ng mga dayuhang tagamasid mula sa IOM, walang pangingiming isinagawa ng mga alipures ni Gloria Arroyo ang pagbili ng boto, pagmanipula sa resulta ng botohan, pagbabanta, pambobomba at iba pang maniobra at karahasan sa pamamagitan ng mga pwersang militar at pulis, mga private army ng mga pulitiko at maging ng mga upisyal ng Comelec. Kahit mga dayuhang tagamasid ay hindi nakaligtas sa pananakot ng mga militar nang iharas sila sa Cebu at sa Nueva Ecija.

Ayon sa IOM, “sadya at planado ang kaguluhan” sa eleksyon para mahadlangan ang pagboto ng mga botanteng hindi kontrolado ng mga maka-Arroyong kandidato. Laganap din ang pananakot, taliwas sa ipinangangalandakan ng Malacañang na ang mga botanteng Pilipino ay “nagsumite ng kanilang mga balota nang walang pamimilit at naaayon sa sariling pagkukusa.”

Sistematikong nanghimasok ang militar sa prosesong elektoral, anang IOM, kaya nauk-ok ang demokrasya at natakot ang mamamayang gamitin ang kanilang karapatang bumoto. Malawakan ang presensya ng mga batalyon ng AFP, at tuluy-tuloy ang mga kampanyang saywar at mga kaso ng harasment hanggang sa maganap ang eleksyon. Inutusan ang mga botante na huwag iboto ang ilang grupong party-list na binansagang prente ng Bagong Hukbong Bayan, anang IOM. “Dahil sa laganap na pandaraya, panloloko at manipulasyon, imposibleng magkaroon ng patas at malinis na eleksyon,” anito.

 

4. 38 armas ang nasamsam, 31 ang napatay, 37 nasugatan at 6 ang nabihag: Sunud-sunod na hambalos sa AFP

Nakalasap ng sunud-sunod na mga hambalos ang mga bayarang tropa ng rehimeng US-Arroyo sa Abra at iba pang lugar sa Pilipinas mula Mayo 3 hanggang Mayo 16. Sa kabuuan, 31 reaksyunaryong tropa ang napatay, 37 ang nasugatan at anim ang nabihag, kabilang ang isang tinyente at mga non-commissioned officer. Nadagdagan din ang arsenal ng hukbong bayan ng 38 armas na may iba’t ibang kalibre, kabilang ang isang M60 light machine gun.

Sa Abra. Nalipol ng mga Pulang mandirigma sa ilalim ng Agustin Begnalen Command (ABC-BHB)-Abra ang walong sundalo na bahagi ng 3rd Platoon, “A” Coy ng 41st IB sa Barangay Amtuagan, Boliney noong Mayo 16. Nagsimula ang ambus alas-5:45 ng umaga at tumagal ito nang 45 minuto.

Pitong sundalo at isang elemento ng CAFGU ang napatay at pitong iba pa ang nasugatan. Kabilang sa mga napatay ay si 2Lt. Mark Evan Onrubia, kumander ng 3rd Platoon na bahagi ng 50-kataong yunit na nagpapatrulya noon sa sentral na bahagi ng prubinsya.

Muling sumiklab ang labanan makalipas ang halos dalawang oras mga dalawang kilometro na ang layo mula sa unang lugar na pinaglabanan. Dito’y nagtamo ng dagdag na dalawang patay ang Philippine Army at di pa malamang bilang ng mga sugatan.

Sa unang ambus ay nakasamsam ang mga Pulang mandirigma ng limang M16, dalawang M14, isang M230 grenade launcher, 1,600 bala at walong bandolier. Nakakumpiska rin sila ng limang bakpak mula sa mga pasistang tropa.

Pagsapit ng hapon ng araw ding iyon ay pinalaya ng ABC-BHB ang apat na POW na pinangunahan ni 2Lt. Jeron Labrador Etrone, kumander ng “C” Coy ng 77th IB. Nadakip sila sa isang tsekpoynt noong Mayo 15 ng umaga. Nakumpiska sa kanila ang dalawang .45 kal. pistola at iba pang kagamitang militar. (Para sa karagdagang detalye, basahin ang kaugnay na artikulo.)

Bago ang ambus sa Barangay Amtuagan, naglunsad ng operasyong isnayping noong hapon ng Mayo 14 ang isa pang yunit ng ABC laban sa patrol base ng 41st IB sa Barangay Kilong-olao sa bayan pa rin ng Boliney. Isang elemento ng CAFGU ang napatay sa operasyong ito.

Sa Northern Samar. Pauwi na sa kanilang himpilan ang mga nagpapatrulyang sundalo ng 20th IB nang tambangan sila ng BHB sa Barangay Magsaysay, Lope de Vega noong Mayo 13 alas-5:45 ng umaga. Isa ang napatay at dalawa pa ang nasugatan. Kumaripas ng takbo ang iba pang militar. Nakasamsam ang mga Pulang mandirigma ng isang M60 light machine gun, isang M14 at mga bala.

Sa Mountain Province. Inambus ng isang yunit ng Leonardo Pacsi Command ng BHB-Mountain Province ang apat-na-sasakyang komboy ng pusakal na 54th IB noong Mayo 12 sa Barangay Sukit, Bontoc. Tatlo ang napatay at 17 ang nasugatan, kabilang ang berdugong kumander mismo ng “C” Coy ng 54th IB na si 2Lt. Edward Sia-ed.

Isinagawa ang pananambang sa Bontoc-Paracelis Road bandang alas-11 ng umaga at malayang nakaatras ang mga Pulang mandirigma bandang alas-12:20 ng hapon nang walang kaswalti. Ang 50-kataong yunit militar ay kagagaling sa limang araw na pag-ooperasyon sa silangang bahagi ng Mountain Province.

Ang ambus ay aksyong pamarusa laban sa 54th IB, ayon kay Ka Magno Ugyaw, tagapagsalita ng Leonardo Pacsi Command. Ilan sa mga matitingkad na krimen ng berdugong yunit ng militar ang sumusunod:

  • iligal na paghahalughog sa mga kubo at pagnanakaw sa mga imbakan ng palay ng mga magsasaka sa Saclit, Padanga at sa Patang, Tonglayan, Natonin noong Nobyembre 18-20, 2006;

  • pagpatay sa estudyanteng si Michael Uyad ng Gueday, Besao noong Hulyo 2006;

  • pagsunog sa tatlong bahay ng maliliit na minero sa Chapek Creek, Mainit noong Marso 20-23, 2006; at

  • pagpatay sa magsasakang si Etfew Chadyaas noong Agosto 5, 2003 na pinaratangan ng militar na isang kumander ng BHB.

Sa Quezon. Tinambangan ng BHB ang nagpapatrulyang platun ng 76th IB sa Barangay Bantad, Gumaca noong umaga ng Mayo 11. Isang sundalo ang napatay sa labanang ito.

Sa Mindoro. Limang kasapi ng 407th Provincial Mobile Group ng Philippine National Police (PMG-PNP) ang napatay at anim pa ang nasugatan sa ambus na inilunsad ng mga Pulang mandirigma ng Lucio de Guzman Command noong Mayo 10, alas-7 ng umaga sa Sityo Tugtugin, Barangay Batasan, San Jose, Occidental Mindoro.

Lulan ng isang dyip na back-to-back ang mga tropa ng PMG nang masabugan sila ng command-detonated land mine. Kasunod ng pagsabog ay pinaulanan ng bala ang mga kaaway, pati ang mga tropang unang bumaba at naglakad. Ilang minuto pa ang nakalipas ay nakaatras na ang mga Pulang gerilya mula sa lugar na pinangyarihan dahil hindi na nakapanlaban ang mga pulis.

Nakasamsam ang BHB ng apat na M16, dalawang M14, isang M203 grenade launcher at maraming bala.

Sa kanilang pahayag sa midya noong Mayo 11, nilinaw ng Lucio de Guzman (LDG) na ang isinagawang ambus ay isang lehitimong operasyong militar. Lehitimong mga target militar ang mga tropa ng PMG na nagsasagawa noon ng “clearing operations” para sa miting de abanse ni Gov. Josephine Ramirez-Sato. Pinabulaanan ng LDG ang ibig palitawin ni Sato at kasapakat niyang mga upisyal ng militar at pulisya na ang pananambang ay bunsod ng hindi pagbayad ng gubernador ng “permit to campaign” sa BHB.

Bago ito, tinambangan ng BHB ang mga armadong badigard ni Mayor Alex Aranas ng Pola, noong hapon ng Mayo 4 sa Sityo Proper, Barangay Matula-tula, Pola.

Iniulat ni Higom Maragang, tagapagsalita ng LDG, na napatay sa labanang ito sina Lt. Policarpio Malvar Dimaano ng 68th IB at isang pulis. Nasamsam ng mga gerilyang bayan sa mga pwersang panseguridad ng alkalde ang dalawang M16, isang karbin, anim na .45 kal. pistola at isang .38 kal. rebolber.

Nakipagputukan ang mga badigard ni Aranas ngunit napilitan silang sumuko nang mapasok ng BHB ang bahay na kanilang pinagtaguan. Nabihag si Aranas at kasama niyang dalawang pulis ngunit pinalaya rin sila pagkatapos ng ilang oras. Kinausap ng mga responsableng kadre ang alkalde at binigyan siya ng mariing babala kaugnay sa mga kasalanan niya laban sa mamamayan at rebolusyonaryong kilusan.

Kabilang sa kanyang mga kasalanan ang pagpatay sa mag-amang Perlas na taga-Campaminto; pambubugbog sa dalawang magsasaka na taga-Calimo; at paggamit ng mga armadong badigard na militar at pulis sa pangangampanya na mahigpit na ipinagbabawal ng BHB. Bago pinalaya si Aranas ay pinayuhan siyang lisanin ang bayan ng Pola at tigilan na niya ang pakikipagkutsaba kay Col. Mario Chan ng 204th Infantry Brigade.

Sa Negros Occidental. Tinambangan ng mga Pulang mandirigma ng Jean Pelle Command noong Mayo 10 ng umaga ang mga tropa ng 33rd Recon Company sa Sityo Malasaging, Barangay Pinapugasan, Escalante City. Apat sa mga sundalong nakapailalim sa Task Force North Group ang napatay. Dumating ang mga panaklolong pwersa ngunit ang mga ito ay tinambangan din. Nakasamsam ang BHB ng isang M16, isang M14 at maraming bala.

Noong Mayo 5 naman, ilang kolum ng 303rd Bde na sumusuyod sa kanayunan ng Moises Padilla ang inambus ng mga gerilya ng Leonardo Panaligan Command. Pinili nila ang pinakamahinang kolum ng kaaway. Apat na sundalo ang napatay at dalawa pa ang nasugatan habang walang pinsalang natamo ang BHB.

Bunsod ng matagumpay na ambus, nabulabog ang iba pang kolum ng Philippine Army at nagsitakbuhan ang mga ito. Nakaagaw naman ang mga Pulang mandirigma ng apat na M16 at isang .45 kal. pistola.

 

Bago ito, inambus ng isang yunit partisano ng Roger Mahinay Command ang mga pwersa ng bandidong Revolutionary Proletarian Army-Alex Boncayao Brigade (RPA-ABB) sa Barangay Pinggot, Ilog noong Mayo 3. Nakasamsam ang BHB ng dalawang M16 mula sa mga nagsitakbuhang bandido. Dalawa ang nasugatan sa RPA-ABB. Ang RPA-ABB ay aktibong katuwang ng 61st IB sa paghahasik ng terorismo sa kanayunan.

 

5. Mga POW, pinalaya ng BHB

Pinalaya ngayong Mayo ng Bagong Hukbong Bayan (BHB) sa mga rehiyon ng Ilocos-Cordillera (ICR) at Southern Mindanao (SMR) ang kanilang mga nabihag na sundalo.

Sa ICR, pinalaya nitong Mayo 16 sa Baoyan, Boliney, Abra sina 2Lt. Jeron Labrador Etrone, kumander ng “C” Coy ng 77th IB ng Philippine Army, Sgt. Restino Angoluan Alabon, Sgt. Alexander Salvador Paulo at Cpl. Eugenio Soriano, Jr. Nabihag sila noong Mayo 15 ng umaga nang dumaan sila sa isang tsekpoynt na itinayo ng BHB sa pagitan ng Barangay San Ramon, Manabo at Barangay Baoyan, Boliney.

Sa isang pahayag, sinabi ng Agustin Begnalen Command ng BHB-Abra na ginawaran ang mga bihag ng mga karaparatan at mga pribilehiyong naaayon sa kanilang katayuan bilang mga prisoner of war o POW. Isinauli ng BHB ang lahat ng kanilang mga personal na kagamitan, pati ang dalawang motorsiklong kanilang sinasakyan noon. Pinakawalan sila nang mapatunayang wala silang mga utang na dugo sa mamamayan at mga paglabag sa karapatang-tao. Ngunit kinumpiska ng BHB ang dalawang .45 kal. pistola ng mga sundalo dahil ito ay mga gamit pandigma.

Saksi ang mga upisyal ng Barangay Council ng Baoyan, mga katutubong lider at taumbaryo nang lagdaan nina Etrone at mga kapwa niya sundalo ang isang kasulatang nagsasaad na maayos silang tinrato bilang mga POW. Hinimok din sila ng mga kasapi ng hukbong bayan na lisanin na lamang ang reaksyunaryong AFP o kaya’y galangin ang mga probisyon ng Comprehensive Agreement on Respect for Human Rights and International Humanitarian Law (CARHRIHL).

Sa SMR, pinalaya rin ng Merardo Arce Command (MAC) noong Mayo 8 sa Trento, Agusan del Sur si S/Sgt. Alberto A. Baludoya. Si Baludoya ay nabihag ng BHB sa isang tsekpoynt na itinayo ng BHB sa Barangay Aragon Road, Cateel, Davao Oriental noong Abril 13.

Napatunayang nagkasala si Baludoya sa mga kontra-rebolusyonaryong gawain. Sa loob ng 17 taon niyang pagseserbisyo sa AFP, aktibo siyang lumahok sa mga operasyong kombat at paniktik at iba pang gawaing mapaminsala sa masa sa mga bayan ng Asuncion at Talaingod sa Davao del Norte, sa Loreto, Agusan del Sur at sa iba’t ibang bayan ng Davao Oriental. Bilang kumander ng detatsment ng 72nd IB sa Barangay Aliwagwag, Cateel, pinamunuan niya ang pagrerekrut ng CAFGU, paglulunsad ng mga operasyong SOT at pagtatayo ng mga detatsment sa mga sibilyang komunidad, na pawang labag sa pandaigdigang makataong batas.

Pinalaya siya dahil sa mga batayang makatao nang mag-apela ang kanyang mga magulang. Iniatras ang mga akusasyon laban sa kanya, subalit bubuhayin ito kung patuloy niyang lalabanan ang rebolusyonaryong kilusan at mamamayang Pilipino, ayon kay Kasamang Rigoberto Sanchez, tagapagsalita ng MAC.

 

6. Mga krimen ni Arroyo, lalo pang dumarami

Patuloy ang pananalasa ng mga uhaw sa dugong berdugo ni Arroyo sa kabila ng lumalawak na internasyunal na kundenasyon. Ayon sa mga pinakahuling ulat na nakalap ng AB, tatlong myembro ng mga progresibong partido ang pinaslang kaugnay ng eleksyon sa Camarines Norte at Iloilo. Apat namang mga myembro ng militanteng grupong magsasaka ang pinatay sa Agusan del Sur at Negros Occidental. Pinaslang din ng mga sundalo at sinalaula ang mga bangkay ng isang mag-ina sa Agusan del Sur.

Mayo 16. Natagpuang patay sina Jun Bagasbas, 20, at Ronilo Vallevare, 16, sa pagitan ng Barangay Matague at Cabataguangan sa Capalonga, Camarines Norte. Sina Bagasbas at Vallevare, mga organisador at poll watcher ng Kabataan Party, ay dinukot ng mga pinaghihinalaang sundalo noong gabi ng Mayo 15.

Mayo 14. Binaril ng mga elemento ng death squad si Melbert Camariosa, 32, habang papauwi siya mula sa katatapos na canvassing ng mga boto ng mga kandidato sa Igdampog Sur Primary School, Igdampog Sur, Tubungan, Iloilo. Tinamaan si Camariosa sa dibdib at hindi na nakaabot nang buhay sa ospital. Maliban sa pagiging kasapi ng konseho ng barangay, siya ay aktibong kasapi ng Bayan Muna (BM) at tagapangampanya ng isang kandidato sa pagkaalkalde sa Tubungan.

Mayo 5. Pinatay ng mga berdugo ni Arroyo si Jorge Dinolan, 40, myembro ng Nagkahiusang Mag-uuma sa Agusan del Sur-KMP sa bayan ng Loreto, Agusan del Sur. Umalis si Dinolan sa kanilang bahay noong Mayo 4 at hindi na nakauwi. Kinabukasan, nakita na lamang ang kanyang bangkay malapit sa ilog ng Umayam. Bukod sa tama sa ulo, nagtamo rin ang biktima ng maraming pasa sa katawan.

Mayo 5 hanggang sa kasalukuyan. Tatlong magsasaka ang walang awang minasaker ng nag-ooperasyong mga elemento ng 11th IB sa Sityo Malipayon, Barangay Sibucauan, Isabela, Negros Occidental. Ang mga biktima ay sina Benjamin Gellonga, 72; Richard Sarillo, 28; at Bobby Quilo, 20. Lahat sila ay mga sibilyan na taga-Upper Coyaoyao, Barangay Inulingan sa kanugnog na bayan ng Moises Padilla at pawang mga myembro ng Barangay Inulingan Farmers Association (BIFAD), isa sa mga alyadong organisasyon ng Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP). Ngunit ipinrisinta sila sa midya ni Lt. Col. Jess Mananquil, kumander ng 11th IB, bilang mga kasapi ng BHB.

Bunga ng karumal-dumal na krimen, halos 1,000 katao ang lumikas sa kanilang mga tahanan at pansamantalang nakatira sa mga paaralan at kapilya ng mga bayan ng Moises Padilla at Isabela. Dahil sa hirap ng kalagayan sa mga sentro ng ebakwasyon ay namatay ang 84 taong gulang na si Sotero Aborado.ro ng ebakwasyon ay namatay ang 84 taong gulang na si Sotero Aborado.

 

7. Salaysay ng karumaldumal na pasismo

Noong hapon ng Abril 2 ay nagpapahinga sa isang kubo sa Barangay Caromata, San Miguel, Surigao del Sur sina Betty Quillano at walong iba pang kababaihan at tatlong bata kasama ang anak niyang si Dan-Dan, 11. Bigla na lamang silang pinaulanan ng bala ng mga sundalo ng 58th IB, Special Civilian Armed Auxiliary (SCAA) at Civilian Armed Auxiliary (CAA). Tinamaan sa tiyan si Dan-Dan, na agaran niyang ikinamatay.

Nakatakbo si Betty ngunit nahuli siya ng mga sundalo. Dinala siya malapit sa bangkay ng kanyang anak, pinagbubugbog at hinampas ang ulo hanggang sa mapatay. Pagkatapos nito ay pinagputol-putol ang katawan ng mag-ina at muling pinagbabaril. Isinama ang kanilang mga bangkay sa kinatay na baboy at sabay silang sinunog. Ilang oras pagkatapos nito ay naghulog ng bomba ang isang Huey helikopter sa lugar na pinangyarihan. Kaagad na ibinalita ng 402nd Bde na napasok ng 48th IB ang isang kampo ng Bagong Hukbong Bayan sa Barangay Caromata.

Dahil sa sunud-sunod na operasyong pagtugis, noong Abril 11 na lamang nakita ng mga kamag-anak ang isang sunog na paa ng bata at isang bungo ng nakatatanda na posibleng sa mag-inang Betty at Dan-Dan. Hindi nila mabigyan ng disenteng libing ang mag-ina dahil tuluy-tuloy pa ring binabantayan ang lugar ng mga pwersang paramilitar.

 

8. Pagdukot kay Burgos, patuloy na kinukundena

Hiniling ni Ambassador Alistair MacDonald, pinuno ng delegasyon ng European Commission, na lutasin na sa lalong madaling panahon ang kaso ng pagdukot kay Jonas Joseph “Jayjay” Burgos na hanggang ngayon ay di pa inililitaw. Nagpahayag ng lubhang pagkabahala si MacDonald sa patuloy na pagkawala ni Burgos na kumpirmadong dinukot ng militar sa isang restawran sa Quezon City noong Abril 28.

Inianunsyo rin ni MacDonald ang pagbisita ng isang tim ng mga eksperto mula sa mga myembrong bansa ng EU ngayong Hunyo 4 para tasahin ang mga pangangailangan ng gubyerno ng Pilipinas para maihinto at malutas na ang iba’t ibang mga paglabag sa karapatang-tao.

Samantala, sa isang manipesto noong Mayo 11, nagpetisyon ang Concerned Citizens of the Philippines sa European Union at sa United Nations na buuin ang UN International Criminal Tribunal na sisingil sa gubyernong Arroyo sa pananagutan nito sa mga ekstrahudisyal na pamamaslang sa mga myembro ng mga militanteng grupo sa Pilipinas at iginiit na ihinto na nito ang naturang mga pamamaslang. Ang manipesto ay tinanggap ni Gabriel Munuera Viñals, pinuno ng Political, Economic and Trade and Public Affairs Section ng delegasyon ng European Union.

Noong Mayo 16 ay mahigpit na hiniling ng Asian Legal Resource Center (ALRC), Asian Human Rights Commission (AHRC) at Karapatan sa United Nations Human Rights Council (UNHRC) at iba pang grupo na pigilan ang muling pag-upo ng gubyernong Pilipinas sa naturang konseho.

Ayon sa ALRC, AHRC at Karapatan, walang anumang pagbabago sa kalagayan ng karapatang-tao sa Pilipinas sa kabila ng pangako ng gubyernong Arroyo noong Mayo 6, 2006 nang maluklok ito bilang kasapi ng UNHRC. Sa katunayan, anang ALRC, lalo pa ngang lumalala ang kalagayan ng karapatang-tao sa Pilipinas dahil umaabot na ngayon sa halos 900 ang mga biktima ng mga asasinasyong pulitikal at 198 na ang sapilitang nawawala mula 2001.

Ngunit bunga ng matinding pangangampanya ng rehimeng Arroyo, iginawad pa rin sa Pilipinas ang pwesto bilang myembro ng UNHRC sa susunod na tatlong taon.

 

9. Panununog sa Batangas, mariing binatikos ni Ka Roger

Sa pamamagitan ng mensaheng audio, mariing binatikos ni Gregorio “Ka Roger” Rosal, tagapagsalita ng Partido Komunista ng Pilipinas, ang panununog ng mga pulis sa isang paaralan sa Taysan, Batangas noong Mayo 15 ng madaling araw. Namatay sa sunog si Nellie Banaag, isang guro ng Pinagbayanan Elementary School sa Taysan at si Leticia Ramos, isang poll watcher.

Iginiit ni Rosal na bawiin agad ni PNP Dir. Gen. Oscar Calderon ang nauna niyang akusasyon na mga kasapi ng Bagong Hukbong Bayan ang gumawa ng nasabing krimen. Dapat din aniyang humingi ng paumanhin ang pulisya sa mga kaanak ng mga biktima at sa mamamayan ng Taysan.

Ayon pa kay Rosal, hindi magagawa ng BHB ang nasabing panununog at ang anumang pananakit sa mamamayan.

Napatunayan sa mga imbestigasyon na ang panununog ay kagagawan ng limang elemento ng PNP Regional Special Operations Group (RSOG) at Special Action Force (SAF) ng Batangas, kabilang si Chief Insp. Robert Marinda. Ayon sa mga saksi, tatlong araw bago nangyari ang panununog ay nakita nila ang mga nasabing pulis sa campaign headquarters ni Mayor Hernando Villena na tumatakbong muli sa pagkaalkalde.

 

10. Arroyo, binatikos ng mga partido at organisasyong komunista

PINASALAMATAN ng Partido Komunista ng Pilipinas (PKP), Bagong Hukbong Bayan (BHB) at ng buong rebolusyonaryong kilusan at mamamayan ang mga partido komunista at rebolusyonaryong organisasyon na kumundena sa malawakang paglabag ng rehimeng Arroyo sa karapatang-tao ng mamamayang Pilipino. Nanawagan din sila sa iba pang partido, organisasyon at indibidwal na itakwil ang “gera kontra-terorismo” ng rehimen at suportahan ang pakikibakang Pilipino para sa pambansang paglaya at demokrasya.

Inihapag ang isang resolusyong naglalaman ng panawagang ito sa isang sesyong plenaryo ng International Communist Seminar sa Brussels, Belgium noong Mayo 6. Apatnapu’t apat nang partido komunista at rebolusyonaryong organisasyon ang pumirma sa naturang resolusyon.

Kabilang sa mga pumirma ang Workers’ Party of Belgium, Partido Comunista de Cuba, Partido Comunista de Venezuela, Movement Towards Socialism of Bolivia, Partido Communista do Brazil, Partido Communista Marxista-Leninista del Ecuador, Workers’ World Party of the USA, Freedom Road Socialist Organization of the USA, Syrian Communist Party, Russian Communist Workers’ Party, Workers’ Communist Party of Norway, Communist Party of Sweden.

Nakiisa rin ang All Nation Movement for Democracy and Progress of Afghanistan, Communist Party of Albania, Parti Alegerien pour la Democratie et le Socialisme (Algeria), Kommunistische Initiative Osterreich (Austria), Communist Party of Bangladesh (ML), Socialist Party of Bangladesh, Communist Party of Soviet Union, Movimiento Revolucionario 8 de Octubre (MR8-Brazil), Socialist Workers’ Party of Croatia, Communist Party of Denmark, Danish Communist Party, Communist Workers’ Party for Peace and Socialism (Finland), Communistes, PRCF at URCF (lahat sa France), Communist Party of Germany, Socialist Unity Centre of India, Socialist Party of Latvia, Socialist Party of Lithuania at Communist Party of Lithuania.

Pumirma sa resolusyon ang Partido Democratico Popular Revolucionario (Mexico), Nepalese People’s Progressive Forum-Belgium, United Nepalese Front-Europe, Red Workers’ Communist Party AKP (Norway), Democratic Front for the Liberation of Palestine, Movement of Yugoslav Workers (Serbia), Communist Party of Slovakia, Partido Communista de los Pueblos de España at Union Proletaria (parehong sa Spain), The Labour Party of Taiwan (prubinsya ng Taiwan, China), Parti Communiste Ouvrier Tunisien (Tunisia), Communist Party of Turkey, Union of Communists (Ukraine) at Communist Party of Great Britain (ML).

Ang resolusyong ito ang pinakahuli lamang sa napakarami nang mga resolusyon at panawagan ng mga organisasyon at indibidwal na naggigiit sa rehimeng Arroyo na itigil na ang mga pampulitikang pamamaslang sa bansa.

Nagpahayag din ng suporta ang mga pumirma sa mga pagsisikap ng mamamayang Pilipino laban sa rehimeng Arroyo. Nagpugay sila sa ligal na demokratikong kilusan sa kalunsuran at sa BHB sa pagdudulot nito ng matitinding dagok sa mga reaksyunaryong pwersa. Binatikos din nila ang pagturing kay Prof. Jose Maria Sison, sa PKP at BHB bilang mga terorista.

 

11. Sabwatang gubyernong Arroyo at San Miguel Corporation, kinundena

MARIING kinundena ng Partido Komunista ng Pilipinas ang pagpapahintulot ng Sandiganbayan noong Mayo 11 sa San Miguel Corp. (SMC) na ibenta ang P6 bilyong halaga ng mga sapi na nabili ni Eduardo “Danding” Cojuangco Jr. gamit ang pondo na sapilitang kinolekta mula sa maliliit na magsasaka sa mga niyugan noong panahon ng diktadurang Marcos (coco levy funds). Ang naturang pondo ay inilagak sa United Coconut Planters Bank (UCPB) na pagmamay-ari ni Cojuangco. Noong 1975 ay iligal na ginamit ni Cojuangco ang pondong ito para bumili ng sapi sa SMC.

Nag-aagawan ngayon ang Sandiganbayan at Presidential Commission on Good Government (PCGG) sa pondong dapat ay mapasakamay ng ilang milyong maliliiit na magniniyog. Nangyari ang nasabing bentahan habang nakasalang pa sa korte ang usapin ng kung sino ang tunay na nagmamay-ari ng pondo. Pinalalabas ng PCGG na gubyerno ang may-ari ng pondo at dapat itong mapunta sa reporma sa lupa. Ngunit katulad lamang ng Sandiganbayan, hindi kinikilala ng PCGG na ang maliliit na magniniyog ang tunay na may-ari ng naturang pondo at tumatanggi rin itong ibalik sa kanila ang pondo.

Pinayagan ng First Division ng Sandiganbayan na makapagbenta si Cojuangco ng 56,581,813 Class B Shares na nasa pangalan ng 11 korporasyon na pagmamay-ari niya para mabayaran ang kanilang mga utang sa United Coconut Planters Bank (P5.3 bilyon) at Bank of Commerce (P2.6 bilyon).

Sa desisyon ng Sandiganbayan ay ipinagkanulo na naman ng gubyerno ang laban ng maliliit na magniniyog para mapasakanila ang naturang mga sapi. Noong 2003, pinawalambisa ng Sandiganbayan ang order na isekwester ang naturang mga sapi at noong 1998, pinayagan din ng Sandiganbayan si Cojuangco at ang kanyang mga kumpanya na gamitin ang mga sapi para makaboto sa eleksyon ng San Miguel para sa board of directors.

Samantala, patuloy ang laban ng maliliit na magniniyog para mapasakamay nila ang coco levy funds na ninakaw sa kanila ni Cojuangco.

 

12. Mga Iraqi, bumoto laban sa okupasyon ng US

MISMONG ang parlamento ng Iraq ay pumirma na ng isang petisyon para paalisin ang mga pwersang mananakop ng US. Noong Mayo 11, mayorya ng parlameno ang pumabor sa pagpanukala ng resolusyong para paalisin na ang mga tropa ng US. Ang resolusyong ito ay malaking sampal sa gubyernong Bush.

Ang pagpirma sa petisyon ng mayorya ay pagpapatunay sa malaon nang sentimyento ng mga Iraqi na dapat umalis na sa pinakamaagang panahon ang mga Amerikano. Matatandaang noong Abril, bilang protesta sa pagpayag ng rehimeng al-Maliki sa pagpapatagal pa ng mga pwersang mananakop, iniatras ng mga Shiite ang anim nilang mga representante sa kanyang gabinete.

Lumalakas ang presyur sa loob ng US at Iraq para magkaroon na ng iskedyul ng pag-alis ang mga tropang Amerikano. Ito ay sa gitna ng pagdaragdag ng US ng tatlong brigada, o 7,000 tropa sa Baghdad at mga karatig pook, at ang napipintong pagdating ng dalawa pang brigada sa susunod na dalawang buwan.

Subalit ang mga dagdag na tropang ito ay hindi nakabawas sa araw-araw na karahasan at pambobomba. Nagpapatuloy ang paglaban ng mga mandirigmang Sunni at Shiite sa mga tropang sumasakop sa Iraq at lumalawak pa sa mga syudad at bayan sa labas ng kabisera ng Iraq ang labanan. Hindi rin tumitigil ang pagbomba sa mga imprastruktura sa produksyon ng langis kaya hindi ganap na mapakinabangan ng mga imperyalistang kumpanyang Amerikano ang mga ito.

 

13. Iraq oil bill, tinatanggihan ng mga Iraqi

Mariing tinanggihan ng mga mambabatas at negosyanteng Iraqi ang panukalang batas ng US na ibukas ang produksyon ng langis sa mga dayuhang imperyalistang kumpanya. Ipinasa na ng mga pribadong kumpanya ng langis sa Iraq sa Iraqi National Oil Company ang pamamahala sa rekonstruksyon ng maraming imprastruktura sa produksyon ng langis o oil wells na nawasak dulot ng pananalakay ng US noong 2003. Ngunit hanggang ngayon, karamihan ng mga ito ay hindi pa naisasaayos sa kabila ng pagmamadali ng US.

Hindi makausad-usad ang rekonstruksyon ng mga nasirang oil well dahil batbat ng katiwalian at pagwawaldas ang proseso at pamamahala nito. Dagdag dito, tuluy-tuloy na sinasabotahe ng mga mandirigmang Iraqi ang mga pagsisikap ng US at papet na rehimen na pakinabangan ang mga ito.

Ang Iraq ang may ikalawang pinakamalaking reserba ng langis sa mundo. Bukod rito ay pinakamataas din ang kalidad ng langis nito kumpara sa ibang bansa sa Middle East. Kaya takam na takam ang mga imperyalistang kumpanya ng US na makuha ito.

Ngunit mula nang sakupin ng US ang Iraq noong 2003 ay bilyun-bilyong dolyar na ng produktong langis ng bansa ang naiulat na nawawala. Bago binomba ng US ang Iraq, umaabot sa dalawang milyong bariles ng krudong langis bawat araw ang produksyon nito. Ngayon ay tinatayang 100,000 hanggang 300,000 bariles/araw ang nawawala. Kung kukwentahin ito sa $50/bariles na presyo sa kasalukuyan, umaabot na sa daan-daang bilyon ang nalulugi sa mga kumpanyang imperyalista. Dagdag dito, natuklasan sa isang pananaliksik ng US noong Abril ang pagkawala ng milyun-milyong bariles ng langis bunga ng korapsyon o ismagling.

Ayon sa mga mambabatas at negosyanteng Iraqi, hindi nila ipauubaya sa US at kay Bush ang mayamang rekurso ng langis ng kanilang bansa, at hindi rin bibigay ang mga Iraqi sa kagustuhan ng mga imperyalistang agawin ang yaman ng Iraq.

Bukod sa nawawalang mga suplay ng langis, tinatayang umaabot sa $18 bilyon ang nawaldas sa badyet ng gubyerno ng US para sa rekonstruksyon ng Iraq. Kalakhan nito ay malalaking kontratang sinolo ng Halliburton Co., Kellogg, Brown and Root (subsidyaryo ng Halliburton) at Bechtel Corp., mga kumpanyang Amerikanong kunektado kay US Pres. George W. Bush. Nagsilbi ring upisyal ng Halliburton Co. si Vice Pres. Richard Cheney.

Sa kabila nito ay tatlong US Army reserve officers at dalawang sibilyan pa lamang ang nakakasuhan dahil sa pagbibigay nila ng $1 milyong halaga ng salapi, magagarang sasakyan, mamahaling alahas at iba pa para makakuha ng proyektong rekonstruksyon. Hanggang ngayon ay iniimbestigahan pa rin ng Senado at Kongreso ng US ang malalaking kontratang hindi pa idinedetalye ng mga kumpanyang ito.

Hindi rin lang sa pagwawaldas ng pondong rekonstruksyon ng Iraq sangkot ang mga ganid na kumpanyang ito. Sangkot din ang Halliburton at Bechtel sa katiwalian sa rekonstruksyon ng mga lugar sa US na sinalanta ng Bagyong Katrina at sa mga kontrata sa Balkan peninsula.

 

 




Follow

Get every new post delivered to your Inbox.